వరాహపురాణమ్

అనుక్తోఽపి స ధర్మేప్సుర్వ్యాధస్తత్రైవ తస్థివాన్ । స్నాత్వా నద్యాం ద్విజః సోఽపి వృక్షమూలముపాశ్రితః ।। ౩౭.

అతడు మాట్లాడకపోయినా, ధర్మాన్ని కోరుతూ ఆ వ్యాధుడు అక్కడే నిలిచిపోయాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు నదిలో స్నానం చేసి, ఒక చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.

కస్యచిత్ త్వథ కాలస్య తాం నదీమగమత్ కిల । వ్యాఘ్రో బుభుక్షితః శాన్తం తం విప్రం హన్తుముద్యతః ।। ౩౭.

కొంత కాలం తరువాత, ఒక పులి ఆ నదికి వచ్చింది. అది ఆకలితో, ఆ శాంతమైన బ్రాహ్మణుడిని చంపాలని ప్రయత్నించింది.

అన్తర్జలగతం విప్రం యావద్ వ్యాఘ్రో జిఘృక్షతి । తావద్ వ్యాధేన విద్ధోఽసౌ సద్యః ప్రాణైర్వియోజితః ।। ౩౭.

పులి నదిలో ఉన్న బ్రాహ్మణుడిని పట్టుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు, ఆ సమయంలో వ్యాధుడు బాణంతో దెబ్బతీశాడు. వెంటనే ఆ పులి ప్రాణాలు కోల్పోయింది.

తస్మాద్ వ్యాఘ్రశరీరాత్ తు ఉత్థాయ పురుషః కిల । విప్రశ్చాన్తర్జలే మగ్నః శ్రుత్వా తం శబ్దమాకులమ్ । నమో నారాయణాయేతి వాక్యముచ్చైరువాచ హ ।। ౩౭.

ఆ పులి శరీరం నుండి ఒక మనిషి బయటికొచ్చాడు అంటారు. నదిలో మునిగిన బ్రాహ్మణుడు ఆ శబ్దాన్ని విని, 'నమో నారాయణాయ' అని పెద్దగా పలికాడు.

వ్యాఘ్రేణాపి శ్రుతో మన్త్రః ప్రాణైః కణ్ఠస్థితైస్తతః । శ్రుతమాత్రే జహౌ ప్రాణాన్ పురుషశ్చాభవచ్ఛుభః ।। ౩౭.

ఆ మంత్రం పులికీ వినిపించింది. ప్రాణాలు గొంతులో ఉండగానే వినగానే, వెంటనే ప్రాణాలు విడిచాడు. అతడు మంగళకరుడయ్యాడు.

సోఽబ్రవీద్ యామి తం దేశం యత్ర విష్ణుః సనాతనః । త్వత్ప్రసాదాద్ ద్విజశ్రేష్ఠ ముక్తపాప్మా నిరామయః ।। ౩౭.

అతడు ఇలా అన్నాడు: 'నేను ఆ స్థలానికి వెళ్తున్నాను, అక్కడ శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువు ఉన్నాడు. నీ దయ వల్ల, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, నేను పాపాలనుండి, బాధలనుండి విముక్తుడయ్యాను.'

ఇత్యుక్తో బ్రాహ్మణః ప్రాహ కోఽసి త్వం పురుషర్షభ । సోఽబ్రవీత్ తస్య రాజేన్ద్రః ప్రతాపీ పూర్వజన్మని । దీర్ఘబాహురితి ఖ్యాతః సర్వధర్మవిశారదః ।। ౩౭.

అలా అన్నప్పుడు, బ్రాహ్మణుడు అడిగాడు: 'నువ్వెవరు, ఓ పురుషోత్తమా?' అతడు చెప్పాడు: 'మునుపటి జన్మలో నేను ఒక మహారాజు, దీర్ఘబాహువు అని ప్రసిద్ధి పొందినవాడిని. అన్ని ధర్మాల్లో నిపుణుడిని.'

అహం జానామి వేదాంశ్చ అహం వేద్మి శుభాశుభమ్ । బ్రాహ్మణే నైవ మే కార్యం కిం వస్తు బ్రాహ్మణా ఇతి ।। ౩౭.

'నేను వేదాలు తెలుసు. మంగళకరమైనదీ, అమంగళమైనదీ నాకు తెలుసు. బ్రాహ్మణులతో నాకు పనిలేదు. బ్రాహ్మణుల వల్ల నాకు ఏమి లాభం?'

తస్యైవం వాదినో విప్రాః సర్వే క్రోధసమన్వితాః । ఊచుః శాపం దురాధర్షః క్రూరో వ్యాఘ్రో భవిష్యసి ।। ౩౭.

అతడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, అందరు బ్రాహ్మణులు కోపంతో నిండిపోయి, 'నీవు భయంకరమైన పులిగా మారిపోతావు' అని శాపమిచ్చారు.

అవమానాత్ తు విప్రాణాం సత్యాన్తం స్మరణం తవ । మృత్యుకాలేన సంమూఢ కేశవేన భవిష్యతి ।। ౩౭.

బ్రాహ్మణులను అవమానించినందుకు, నీకు ఈ విషయం చివరికి గుర్తు వస్తుంది. మరణ సమయానికి మాయలో పడి, కేశవుని సంకల్పంతో నీవు అలా అవుతావు.

ఇత్యుక్తోఽహం పురా తైస్తు బ్రాహ్మణైర్వేదపారగైః । తమేవ సర్వం సంప్రాప్తో బ్రహ్మశాపం సుపుష్కలమ్ ।। ౩౭.

అలా వేదపారంగతులైన ఆ బ్రాహ్మణులు నన్ను మునుపు ఇలా పలికారు. నేను ఆ బ్రహ్మశాపాన్ని పూర్తిగా పొందాను.

తతస్తే బ్రాహ్మణా సర్వే ప్రణిపత్య మహామునే । ఉక్తాఽనుగ్రహహేతోర్వై ఊచుస్తే మామిమం పురా ।। ౩౭.

తర్వాత ఆ బ్రాహ్మణులందరూ మహామునికి నమస్కరించి, నాకు అనుగ్రహం కలిగించాలనే ఉద్దేశంతో, మునుపే ఇలా చెప్పారు.

షష్ఠాన్నకాలికస్యాగ్రే యస్తే స్థాస్యతి కశ్చన । స భక్ష్యస్తే తు భవితా కంచిత్కాలం నరాధమ ।। ౩౭.

ఓ నిందితుడా, ఆరో భోజన సమయంలో నీ ముందు ఎవరు ఉంటే, కొంతకాలం వారు నీ ఆహారంగా మారతారు.

యదేషుఘాతం లబ్ధ్వా తు ప్రాణైః కణ్ఠగతైర్భవాన్ । శ్రోష్యసే ద్విజవక్త్రాత్ తు నమో నారాయణేతి హి । తదా స్వర్గగతిస్తుభ్యం భవితా నాత్ర సంశయః ।। ౩౭.

నీవు బాణంతో గాయపడి, ప్రాణాలు గొంతులో ఉన్నప్పుడు, బ్రాహ్మణుని నోటి నుండి 'నమో నారాయణాయ' అనే మాట వింటే, నీవు స్వర్గప్రాప్తి పొందుతావు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

పరవక్త్రగతస్యాపి విష్ణోర్నామ శ్రుతం మయా । లబ్ధద్వేషస్య విప్రాణాం ప్రత్యక్షం తవ సత్తమ ।। ౩౭.

ఇతరుల నోటివెంటైనా విష్ణు నామం వినిపిస్తే, బ్రాహ్మణుల కోపానికి గురైనవారికి కూడా అది ఫలిస్తుంది అని నేను విన్నాను, ఓ ఉత్తముడా.

యః పునర్బ్రాహ్మణాన్ పూజ్య స్వవక్త్రేణ నమో హరిమ్ । వదన్ ప్రాణం విముచ్యేత ముక్తౌఽసౌ వీతకిల్బిషః ।।। ౩౭.

బ్రాహ్మణులను గౌరవిస్తూ, తన నోటితో 'హరిదేవునికి నమస్కారం' అని చెప్పి, తన ప్రాణాన్ని విడిచినవాడు, అన్ని పాపాలు తొలగిపోతాయి, ముక్తిని పొందుతాడు.

సత్యం సత్యం పునః సత్యముత్క్షిప్య భుజముచ్యతే । జఙ్గమా బ్రాహ్మణా దేవాః కూటస్థః పురుషోత్తమః ।। ౩౭.

ఇది నిజం, నిజమే, మళ్ళీ మళ్ళీ నిజమే — నా చేయిని పైకి ఎత్తి చెబుతున్నాను: సంచరించే బ్రాహ్మణులు దేవతలు, మారని పరమపురుషుడు ఉన్నాడు.

ఏవముక్త్వా గతః స్వర్గం స రాజా వీతకల్మషః । బ్రాహ్మణోఽపి సదాయుక్తస్తం వ్యాధం ప్రత్యభాషత ।। ౩౭.

ఇలా చెప్పి, ఆ రాజు పాపరహితుడై స్వర్గానికి వెళ్ళాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉండి, ఆ వ్యాధునితో మాట్లాడాడు.

ఋషిరువాచ । జిఘృక్షోర్మృగరాజస్య యత్త్వయా రక్షితో హ్యహమ్ । తత్పుత్ర తుష్టస్తే దద్మి వరం వరయ సువ్రత ।। ౩౭.

ఋషి చెప్పాడు: మృగరాజు నన్ను పట్టుకోవాలని యత్నించినప్పుడు నువ్వు నన్ను రక్షించావు. అందుకే నేను సంతోషించాను, ఓ ధర్మాత్మా! నీవు కోరుకున్న వరాన్ని అడుగు, నేను ఇస్తాను.

వ్యాధ ఉవాచ । ఏష ఏవ వరో మహ్యం యత్ త్వం మాం భాషసే ద్విజ । అతః పరం వరేణాహం కిం కరోమి ప్రశాధి మామ్ ।। ౩౭.

వ్యాధుడు చెప్పాడు: మీరు నాతో మాట్లాడుతున్నదే నాకు వరం. ఇంకేదైనా వరం నాకు అవసరం లేదు. దయచేసి నన్ను బోధించండి.

ఋషిరువాచ । అహం త్వయా పురా పుత్ర ప్రార్థితోఽస్మి తపోఽర్థినా । బహుపాతకయుక్తేన ఘోరరూపేణ చానఘ ।। ౩౭.

ఋషి చెప్పాడు: మునుపు, ఓ కుమారా! నువ్వు తపస్సు కోసం నన్ను కోరుకున్నావు. అప్పట్లో నీవు ఎన్నో పాపాలతో, భయంకరమైన రూపంతో ఉన్నావు, ఓ పాపరహితుడా!

ఇదానీం తవ పాపాని దేవికాభిషవేణ చ । మద్దర్శనేన చ చిరం విష్ణునామశ్రుతేన చ । నష్టాని శుద్ధదేహోఽసి సాంప్రతం నాత్ర సంశయః ।। ౩౭.

ఇప్పుడు నీ పాపాలు దేవికా నదిలో స్నానం చేయడం వల్ల, నన్ను ఎక్కువసేపు దర్శించడం వల్ల, విష్ణునామం వినడం వల్ల నశించాయి. ఇప్పుడు నీవు శుద్ధమైన శరీరంతో ఉన్నావు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

ఇదానీం వరమేకం త్వం గృహాణ మమ సన్నిధౌ । తపః కురుష్వ సాధో త్వం చిరకాలం యదీచ్ఛసి ।। ౩౭.

ఇప్పుడు నా సమక్షంలో ఒక వరం తీసుకో: నీవు ఎంతకాలం కావాలనుకుంటే అంతకాలం తపస్సు చేయు, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా!

వ్యాధ ఉవాచ । య ఏష భవతా ప్రోక్తో విష్ణుర్నారాయణః ప్రభుః । స కథం ప్రాప్యతే మర్త్యైరేష ఏవ వరో మమ ।। ౩౭.

వ్యాధుడు చెప్పాడు: మీరు చెప్పిన ఈ విష్ణువు, నారాయణుడు, ప్రభువు — మానవులు ఆయనను ఎలా చేరుకోగలరు? ఇదే నాకు వరంగా కావాలి.

ఋషిరువాచ । తముద్దిశ్య వ్రతం కుర్యాద్ యత్కించిత్పురుషోఽచ్యుతమ్ । స పరం తమవాప్నోతి భక్తయా యుక్తః పుమానితి ।। ౩౭.

ఋషి చెప్పాడు: ఎవరు అచ్యుతుని కోసం చిన్నదైనా వ్రతాన్ని ఆచరిస్తారో, వారు భక్తితో పరమాత్మను చేరుకుంటారు.

ఏవం జ్ఞాత్వా భవాన్ పుత్ర వ్రతమేతత్ సమాచర । న భక్షయేద్ గణాన్నం తు న వదేదనృతం క్వచిత్ ।। ౩౭.

ఇలా తెలుసుకొని, ఓ కుమారా! ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించు: సమూహంగా అన్నం తినవద్దు, ఎక్కడా అసత్యం మాట్లాడవద్దు.

ఏతత్ తే వ్రతమాదిష్టం మయా వ్యాధవర ధ్రువమ్ । అత్రైవం తపసా యుక్తస్తిష్ఠ త్వం యావదిచ్ఛసి ।। ౩౭.

ఓ ఉత్తమ వ్యాధా! ఈ వ్రతాన్ని నేను నీకు చెప్పాను. ఇక్కడే తపస్సు చేస్తూ, నీవు ఎంతకాలం కావాలనుకుంటే అంతకాలం ఉండు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవం చిన్తాన్వితం మత్వా వరదో బ్రాహ్మణోఽభవత్ । మోక్షార్థినమథో బుద్ధ్వా వఞ్చయిత్వా గతో మునిః ।। ౩౭.

శ్రీవరాహుడు చెప్పాడు: ఇలా ఆలోచిస్తూ, ఆ బ్రాహ్మణుడు వరాలిచ్చేవాడయ్యాడు. ఆ వ్యాధుడు మోక్షాన్ని కోరుతున్నాడని తెలుసుకొని, ఆ ముని అతన్ని మోసగించి అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । స శుభం శోభనం మార్గమాస్థాయ వ్యాధసత్తమః । తపస్తేపే నిరాహారస్తం గురుం మనసా స్మరన్ ।। ౩౮.

శ్రీవరాహుడు చెప్పాడు: ఆ ఉత్తమ వ్యాధుడు, శుభమైన, అందమైన మార్గాన్ని ఎంచుకొని, ఉపవాసంగా తపస్సు చేస్తూ, తన గురువును మనసులో స్మరిస్తూ ఉండిపోయాడు.