వరాహపురాణమ్

యవాన్నహారశ్చ భవేత్ తస్య జ్ఞానం ప్రయచ్ఛతి । కాన్తిం పుష్టిం చ రాజేన్ద్ర ధనం ధాన్యం చ కేవలమ్ ।। ౩౫.

ఆ రోజున యవాలతో చేసిన ఆహారం తినాలి. సోముడు జ్ఞానాన్ని, అందాన్ని, ఆరోగ్యాన్ని, రాజేంద్రా! ధనం, ధాన్యాన్ని సమృద్ధిగా ప్రసాదిస్తాడు.

మహాతపా ఉవాచ । ఆదిత్రేతాసు రాజానో మణిజా యే ప్రకీర్త్తితాః । కథయిష్యామి తాన్ రాజన్ యత్ర జాతోఽపి పార్థివ ।। ౩౬.

మహాతపస్వి ఇలా అన్నాడు: రాజా! కృతయుగం, త్రేతాయుగాల్లో పేరుగాంచిన మణులాంటి రాజుల గురించి, అలాగే నువ్వు ఏ వంశంలో పుట్టావో కూడా నీకు చెబుతాను.

యోఽసౌ సుప్రభనామాసీత్ స త్వం రాజన్ కృతే యుగే । జాతోఽసి నామ్నా విఖ్యాతః ప్రజాపాలేతి శోభనః ।। ౩౬.

కృతయుగంలో సుప్రభ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి పొందినవాడు నువ్వే రాజా! నీవు ప్రజాపాల అనే మంచి పేరుతో జన్మించి, గొప్ప పేరు తెచ్చుకున్నావు.

శేషాస్త్రేతాయుగే రాజన్ భవిష్యన్తి మహాబలాః । యో దీప్తతేజా మణిజః స శన్తేతి ప్రకీర్తితః ।। ౩౬.

ఇతర రాజులు త్రేతాయుగంలో గొప్ప బలవంతులు అవుతారు. వారిలో మణులాంటి రాజుల్లో తేజోమయుడైనవాడు శాంతి అని ప్రసిద్ధి చెందాడు.

సురశ్మిర్భవితా రాజా శశకర్ణో మహాబలః । శుభదర్శనః పాఞ్చాలో భవిష్యతి నరాధిపః ।। ౩౬.

సురశ్మి అనే రాజు అవుతాడు. శశకర్ణుడు గొప్ప బలవంతుడు. పాంచాల వంశానికి చెందిన శుభదర్శనుడు నరాధిపుడవుతాడు.

సుశాన్తిరఙ్గవంశే వై సున్దరోఽప్యఙ్గ ఇత్యుత । సున్దశ్చ ముచుకున్దోఽభూత్సుద్యుమ్నస్తుర ఏవ చ ।। ౩౬.

అంగ వంశంలో సుశాంతి జన్మిస్తాడు. అందులోనే సుందరుడు కూడా అంగ అనే పేరుతో పిలవబడతాడు. సుందుడు, ముచుకుందుడు, సుద్యుమ్నుడు, తురుడు కూడా జన్మించారు.

సుమనాః సోమదత్తస్తు శుభః సంవరణోఽభవత్ । సుశీలో వసుదానస్తు సుఖదో సుపతిర్భవత్ ।। ౩౬.

సుమనసుడు సోమదత్తుడయ్యాడు. శుభుడు సంవరణుడుగా జన్మించాడు. సుశీలుడు వసుదానుడు అయ్యాడు. సుఖదుడు సుపతి అయ్యాడు.

శమ్భుః సేనాపతిరభూత్ సుకాన్తో దశరథః స్మృతః । సోమోఽభూజ్జనకో రాజా ఏతే త్రేతాయుగే నృప ।। ౩౬.

శంభుడు సేనాధిపతిగా ఉన్నాడు. సుకాంతుడు దశరథుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు. సోముడు జనకుడయ్యాడు. వీరంతా త్రేతాయుగంలో రాజులు.

సర్వే భూమిమిమాం రాజన్ భుక్త్వా తే వసుధాధిపాః । ఇష్ట్వా చ వివిధైర్యజ్ఞైర్దివం ప్రాప్స్యన్త్యసంశయమ్ ।। ౩౬.

రాజా! ఈ vasudhādhipulu అందరూ భూమిని పాలించి, అనేక యజ్ఞాలు నిర్వహించి, చివరికి నిస్సందేహంగా స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవం శ్రుత్వా స రాజర్షిర్బ్రహ్మవిద్యాఽమృతం ప్రభుః । ఆఖ్యానం పరమం ప్రీతస్తపశ్చర్తుమియాద్ వనమ్ ।। ౩౬.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ విధంగా విన్న ఆ రాజర్షి, బ్రహ్మవిద్య అనే అమృతాన్ని పొందినవాడు, ఈ గొప్ప కథను ఆనందంగా ఆలకించి, తపస్సు చేయడానికి అడవికి వెళ్ళాడు.

ఋషిరధ్యాత్మయోగేన విహాయేదం కలేవరమ్ । బ్రహ్మభూతోఽభవద్ధాత్రి హరౌ లయమవాప చ ।। ౩౬.

ఆ ఋషి, ఆధ్యాత్మిక యోగబలంతో తన శరీరాన్ని విడిచాడు. బ్రహ్మంతో ఏకత్వం పొంది, హరిలో లయం పొందాడు.

వృన్దావనం చ రాజాఽసౌ తపోఽర్థం గతవాన్ ప్రభుః । తత్ర గోవిన్దనామానం హరిం స్తోతుమథారభత్ ।। ౩౬.

ఆ ప్రభువైన రాజు తపస్సు కోసం వృందావనానికి వెళ్ళాడు. అక్కడ గోవింద అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిన హరిని స్తుతించడం ప్రారంభించాడు.

రాజోవాచ । నమామి దేవం జగతాం చ మూర్త్తిం గోపేన్ద్రమిన్ద్రానుజమప్రమేయమ్ । సంసారచక్రక్రమణైకదక్షం క్షితీధరం దేవవరం నమామి ।। ౩౬.

రాజు ఇలా అన్నాడు: జగత్తుకు రూపమైన దేవుడిని, గోపాలులను పాలించే ప్రభువును, ఇంద్రునికి తమ్ముడైన అపరిమితుడిని, సంసారచక్రాన్ని దాటి పోయడంలో నిపుణుడైనవాడిని, భూమిని మోయువాడిని, దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడైనవాడిని నేను వందనం చేస్తున్నాను.

భవోదధౌ దుఃఖశతోర్మ్మిభీమే జరావర్త్తే కృష్ణపాతాలమూలే । తదన్తమేకో దధతే సుఖం మే నమోఽస్తు తే గోపతిరప్రమేయ ।। ౩౬.

భవసాగరంలో, వంద బాధల ఉప్పెనల మధ్య, వృద్ధాప్యపు చక్రంలో, చీకటి లోకపు మూలంలో—ఇవి అన్నింటికి అంతం చేసి నాకు సుఖాన్ని ఇచ్చేది నీవే. అపరిమితుడైన గోపాలా! నీకు నమస్కారం.

వ్యాధ్యాదియుక్తః పురుషైర్గ్రహైశ్చ సఙ్ఘట్టమానం పునరేవ దేవ । నమోఽస్తు తే యుద్ధరతే మహాత్మా జనార్దనో గోపతిరుగ్రబాహుః ।। ౩౬.

వ్యాధి మొదలైన కష్టాలతో బాధపడే మనుషులు, గ్రహాల ప్రభావంతో మళ్లీ మళ్లీ కష్టపడుతున్నప్పుడు, యుద్ధాన్ని ఇష్టపడే మహాత్మా జనార్దనా, గొప్ప బాహువుల గోపాలా! నీకు నమస్కారం.

త్వముత్తమః సర్వవిదాం సురేశ త్వయా తతం విశ్వమిదం సమస్తమ్ । గోపేన్ద్ర మాం పాహి మహానుభావ భవాద్భీతం తిగ్మరథాఙ్గపాణే ।। ౩౬.

దేవతలలో శ్రేష్ఠుడవు, అన్నీ తెలిసినవారిలో ఉత్తముడవు. ఈ మొత్తం జగత్తు నీ వల్ల నిండిపోయింది. గొప్ప మహిమ కలిగిన గోపాలా! సంసార భయంతో ఉన్న నన్ను రక్షించు, భయంకరమైన చక్రాయుధాన్ని ధరించినవాడా!

పరోఽసి దేవ ప్రవరః సురాణాం పుంసః స్వరూపోఽసి శశిప్రకాశః । హుతాశవక్త్రాచ్యుత తీవ్రభావ గోపేన్ద్ర మాం పాహి భవే పతన్తమ్ ।। ౩౬.

దేవా! నీవు పరముడు, దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడు, మానవుని అసలైన స్వరూపం, చంద్రుడిలా ప్రకాశించే వాడవు. అచ్యుతా! అగ్నిముఖుడవు, ఉగ్ర స్వభావమున్నవాడవు, గోపాలా! సంసారంలో పడి పోతున్న నన్ను రక్షించు.

సంసారచక్రక్రమణాన్యనేకా - న్యావిర్భవన్త్యచ్యుత దేహినాం యత్ । త్వన్మాయయా మోహితానాం సురేశ కస్తే మాయాం తరతే ద్వన్ద్వధామా ।। ౩౬.

అచ్యుతా! నీ మాయ వల్ల మానవులు అనేక సంసార చక్రాల్లో తిరుగుతూ మాయలో మునిగి పోతారు. దేవతల అధిపతీ! ద్వంద్వాల నివాసమైన నీ మాయను ఎవరు దాటి పోగలరు?

అగోత్రమస్పర్శమరూపగన్ధ - మనామనిర్దేశమజం వరేణ్యమ్ । గోపేన్ద్ర త్వాం యద్యుపాసన్తి ధీరా - స్తే ముక్తిభాజో భవబన్ధముక్తాః ।। ౩౬.

వంశం లేని, తాకలేని, రూపం లేని, వాసన లేని, పేరు లేని, వివరించలేని, జన్మించని, శ్రేష్ఠుడైన నిన్ను ధీరులు ఉపాసిస్తే వారు ముక్తిని పొందుతారు; సంసార బంధనాల నుంచి విముక్తులవుతారు.

శబ్దాతిగం వ్యోమరూపం విమూర్త్తిం వికర్మ్మిణాం శుభభావం వరేణ్యమ్ । చక్రాబ్జపాణిం తు తథోపచారా- దుక్తం పురాణే సతతం నమామి ।। ౩౬.

శబ్దాలకు అతీతుడైన, ఆకాశస్వరూపుడైన, రూపరహితుడైన, సద్భావంతో ఉన్నవారిలో శుభస్వరూపుడైన, కోరదగినవాడైన, చక్రం పద్మం చేతబట్టి ఉన్నవాడైన, పురాణాలలో ఉపమానంగా వర్ణించబడిన ఆ పరమాత్మునికి నేను ఎల్లప్పుడూ నమస్కరిస్తాను.

త్రివిక్రమం క్రాన్తజగత్త్రయం చ చతుర్మూర్త్తిం విశ్వగతాం క్షితీశమ్ । శమ్భుం విభుం భూతపతిం సురేశం నమామ్యహం విష్ణుమనన్తమూర్త్తిమ్ ।। ౩౬.

మూడు లోకాలను మూడు అడుగులతో దాటి, నాలుగు రూపాలు ధరించి, సర్వవ్యాపకుడై, భూమికి అధిపతిగా, శంభువుగా, భూతాలకు అధిపతిగా, దేవతలకు అధిపతిగా ఉన్న అనంతమూర్తి విష్ణువుకు నేను నమస్కరిస్తాను.

త్వం దేవ సర్వాణి చరాచరాణి సృజస్యథో సంహరసే త్వమేవ । మాం ముక్తికామం నయ దేవ శీఘ్రం యస్మిన్ గతా యోగినో నాపయాన్తి ।। ౩౬.

దేవా! నీవే అన్ని చరాచరజీవులను సృష్టించి, లయంచేస్తావు. ముక్తికాంక్షతో ఉన్న నన్ను, యోగులు చేరిన తర్వాత తిరిగి రాని ఆ స్థితికి త్వరగా చేర్చు ప్రభూ!

జయస్వ గోవిన్ద మహానుభావ జయస్వ విష్ణో జయ పద్మనాభ । జయస్వ సర్వజ్ఞ జయాప్రమేయ జయస్వ విశ్వేశ్వర విశ్వమూర్త్తే ।। ౩౬.

గోవిందా! మహిమాన్వితుడా! నీకు విజయము కలగాలి. విష్ణువా! పద్మనాభా! నీకు విజయము కలగాలి. సర్వజ్ఞుడా! అపరిమితుడా! నీకు విజయము కలగాలి. విశ్వేశ్వరా! విశ్వమూర్తీ! నీకు విజయము కలగాలి.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవం స్తుత్వా తదా రాజా నిధాయ స్వం కలేవరమ్ । పరమాత్మని గోవిన్దే లయమాగాచ్చ శాశ్వతే ।। ౩౬.

శ్రీవరాహుడు పలికెను: ఈ విధంగా స్తుతించబడిన రాజు, తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, శాశ్వతమైన పరమాత్మ అయిన గోవిందునిలో లయమయ్యాడు.

ధరణ్యువాచ । కథమారాధ్యసే దేవ భక్తిమద్భిర్నరైర్విభో । స్త్రీభిర్వా సర్వమేతన్మే శంస త్వం భూతభావన ।। ౩౭.

ధరణి అడిగింది: ప్రభూ! భక్తితో ఉన్న పురుషులు లేదా స్త్రీలు నిన్ను ఎలా ఆరాధించాలి? భూతభావనా! ఈ సంగతులన్నీ నాకు వివరించు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । భావసాధ్యోఽస్మ్యహం దేవి న విత్తైర్న జపైరహమ్ । సాధ్యస్తథాఽపి భక్తానాం కాయక్లేశం వదామి తే ।। ౩౭.

శ్రీవరాహుడు పలికెను: దేవీ! నేను భక్తితోనే పొందగలను, ధనంతోనో జపాలతోనో కాదు. అయినా, భక్తులకు అనుకూలమైన శరీరసాధనలను నేను నీకు చెబుతాను.

కర్మణా మనసా వాచా మచ్చిత్తో యో నరో భవేత్ । తస్య వ్రతాని ధాస్యామి వివిధాని నిబోధ మే ।। ౩౭.

ఏ మనిషి తన కర్మ, మనస్సు, మాటలతో నన్ను ధ్యానిస్తాడో, అతనికి నేను వివిధ వ్రతాలను చెప్పుతాను. విను.

అహింసా సత్యమస్తేయం బ్రహ్మచర్యం ప్రకీర్తితమ్ (-కల్కత)ా । ఏతాని మానసాన్యాహుర్వ్రతాని తు ధరాధరే ।। ౩౭.

హింస చేయకపోవడం, సత్యం చెప్పడం, దొంగతనం చేయకపోవడం, బ్రహ్మచర్యం — ఇవన్నీ మానసిక వ్రతాలుగా భావించబడతాయని, ఓ భూమిని మోయువాడా, చెబుతారు.

ఏకభక్తం తథా నక్తముపవాసాదికం చ యత్ । తత్సర్వం కాయికం పుంసాం వ్రతం భవతి నాన్యథా ।। ౩౭.

ఒక్కదాని పట్ల భక్తి, రాత్రిపూట ఉపవాసం, ఇంకా ఇలాంటి అన్ని శరీర సంబంధమైన వ్రతాలు పురుషులకు వర్తిస్తాయి, వేరేలా కాదు.