వరాహపురాణమ్

మారుతస్తే గతిర్వీర గరుత్మాన్ స చ కీర్త్తితః । త్రైలోక్యగామినీ దేవీ లక్ష్మీస్తేఽస్తు సదాశ్రయే । ద్వాదశీ చ తిథిస్తేఽస్తు కామరూపీ చ జాయతే ।। ౩౧.

వాయువు నీ గమనం కావాలి, వీరా! గరుత్మంతుడు నీ వాహనం కావాలి. మూడు లోకాలలో తిరిగే లక్ష్మీ ఎప్పుడూ నీ ఆశ్రయంగా ఉండాలి. ద్వాదశి తిథి నీదిగా ఉండాలి, ఆమె కావలసిన రూపంలో అవతరించాలి.

ఘృతాశనో భవేద్యస్తు ద్వాదశ్యాం త్వల్పరాయణః । స స్వర్గవాసీ భవతు పుమాన్ స్త్రీ వా విశేషతః ।। ౩౧.

ద్వాదశి రోజున ఎవరు తక్కువ భక్తితోనైనా నెయ్యి తింటారో, వారు పురుషుడైనా, స్త్రీయైనా, ముఖ్యంగా స్వర్గంలో నివసించగలుగుతారు.

ఏష విష్ణుస్తవాఖ్యాతో మూర్తయో దేవదానవాన్ । హన్తి పాతి శరీరాణి సృజత్యన్యాని చాత్మనః ।। ౩౧.

ఈ విష్ణువు, నీకు వివరించినట్టు, దేవతలు మరియు దానవుల శరీరాలను రక్షించడానికి, నాశనం చేయడానికి, తనలో నుండే మరొకరిని సృష్టించడానికి రూపాలు ధరిస్తాడు.

యుగే యుగే సర్వగోఽయం వేదాన్తే పురుషో హ్యసౌ । న హీనబుద్ధ్యా వక్తవ్యో మనుష్యోఽయం కదాచన ।। ౩౧.

ప్రతి యుగంలో ఈ సర్వవ్యాపి పురుషుడు వేదాంతంలో ప్రకటించబడతాడు. తక్కువ బుద్ధి ఉన్నవారు ఎప్పుడూ ఆయనను మానవుడిగా చెప్పరాదు.

య ఏవం శ్రృణుయాత్ సర్గం వైష్ణవం పాపనాశనమ్ । స కీర్తిమిహ సంప్రాప్య స్వర్గలోకే మహీయతే ।। ౩౧.

విష్ణువు సృష్టి గురించి ఈ కథను ఎవరు వినితే, అది పాపాలను నశింపజేస్తుంది. వారు ఈ లోకంలో కీర్తిని పొందుతారు, స్వర్గంలో గౌరవించబడతారు.

పూర్వం బ్రహ్మాఽవ్యయః శుద్ధః పరాదపరసంజ్ఞితః । స సిసృక్షుః ప్రజాస్త్వాదౌ పాలనం చ విచిన్తయత్ ।। ౩౨.

మునుపు, అవినాశి, పవిత్రుడైన బ్రహ్మ, పరమాత్మ అని పిలవబడే ఆయన, ప్రాణులను సృష్టించాలనే కోరికతో, వాటి రక్షణను కూడా ఆలోచించాడు.

తస్య చిన్తయతస్త్వఙ్గాద్ దక్షిణాచ్ఛ్వేతకుణ్డలః । ప్రాదుర్బభూవ పురుషః శ్వేతమాల్యానులేపనః ।। ౩౨.

అతను ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, అతని శరీరంలోని కుడి భాగం నుండి తెల్లని కుండలాలు, మాలలు, లేపనాలతో అలంకరించబడిన ఒక పురుషుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

తం దృష్ట్వోవాచ భగవాంశ్చతుష్పాదం వృషాకృతిమ్ । పాలయేమాః ప్రజాః సాధో త్వం జ్యేష్ఠో జగతో భవ ।। ౩౨.

ఆయనను చూసి, భగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: "ధర్మబలం కలిగిన నీవు, నలుగురు కాళ్లతో ఉన్న వృషభ రూపంలో ఈ ప్రాణులను రక్షించు. నీవు లోకంలో పెద్దవాడవు."

ఇత్యుక్తః సమవస్థోఽసౌ చతుఃపద్భ్యాం కృతే యుగే । త్రేతాయాం స సమస్తృభ్యాం ద్వే చైవ ద్వాపరేఽభవత్ । కలావేకేన పాదేన ప్రజాః పాలయతే ప్రభుః ।। ౩౨.

అలా చెప్పిన తర్వాత, అతను కృతయుగంలో నాలుగు కాళ్లపై నిలిచాడు. త్రేతాయుగంలో మూడు కాళ్లపై, ద్వాపరయుగంలో రెండు కాళ్లపై, కలియుగంలో ఒక్క కాళితోనే ప్రాణులను రక్షిస్తున్నాడు.

షడ్భేదో బ్రాహ్మణానాం స త్రిధా క్షత్రే వ్యవస్థితః । ద్విధా వైశ్యేకధా శూద్రే స్థితః సర్వగతః ప్రభుః । రసాతలేషు సర్వేషు ద్వీపవర్షే స్వయం ప్రభుః ।। ౩౨.

బ్రాహ్మణుల్లో ఆరు రూపాలలో, క్షత్రియుల్లో మూడు, వైశ్యుల్లో రెండు, శూద్రుల్లో ఒక రూపంలో ఉన్నాడు. ప్రభువు అన్ని లోకాలలో, అన్ని ద్వీపాల్లో, భూభాగాల్లో స్వయంగా ఉన్నాడు.

ద్రవ్యగుణక్రియాజాతిచతుఃపాదః ప్రకీర్తితః । సంహితాపదక్రమశ్చైవ త్రిశ్రృఙ్గోఽసౌ స్మృతో బుధైః ।। ౩౨.

ద్రవ్యము, గుణము, క్రియ, జాతి అనే నాలుగు భాగాలతో ఆయన నలుగురు కాళ్లు కలవాడిగా పిలవబడతాడు. సంహితా పదక్రమంలో ఆయనను మూడుకోళ్ళవాడిగా జ్ఞానులు గుర్తిస్తారు.

తథా ఆద్యన్త ఓఙ్కార ద్విశిరాః సప్తహస్తవాన్ । త్రిబద్ధబద్ధో విప్రాణాం ముఖ్యః పాలయతే జగత్ ।। ౩౨.

అదేవిధంగా, ఆ ఆదిమయైన, అంతములేని ఓంకార స్వరూపుడు, రెండు తలలతో, ఏడు చేతులతో, మూడు బంధాలతో కూడి, బ్రాహ్మణులలో ప్రధానుడై, ఈ లోకాన్ని కాపాడుతుంటాడు.

స ధర్మః పీడితః పూర్వం సోమేనాద్భుతకర్మణ । తారాం జిఘృక్షతా పత్నీం భ్రాతురాఙ్గిరసస్య హ ।। ౩౨.

ఆ ధర్ముడు, ఒకప్పుడు అద్భుతమైన కార్యాలు చేసిన సోమునిచేత బాధించబడి, తన అన్నయ్య అంగిరసుని భార్య అయిన తారను దక్కించుకోవాలని ప్రయత్నించిన సోముని చేత బాధపడ్డాడు.

సోఽపాయాద్ భీషితస్తేన బలినా క్రూరకర్మణా । అరణ్యం గహనం ఘోరమావివేశ తదా ప్రభుః ।। ౩౨.

ఆ ధర్ముడు, ఆ బలమైన క్రూరుడైన సోముని చేత భయపడిపోయి, అక్కడి నుండి వెళ్లి, ఒక దట్టమైన భయంకరమైన అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

తస్మిన్ గతే సురాః సర్వే అసురాణాం తు పత్నయః । జిఘృక్షన్తస్తదౌకాంసి బభ్రముర్ధర్మవఞ్చితాః । అసురా అపి తద్వచ్చ సురవేశ్మని బభ్రముః ।। ౩౨.

ఆయన వెళ్లిపోయిన తరువాత, అసురుల భార్యలు ధర్మం లేకుండా దేవతల ఇళ్లను ఆక్రమించాలనే కోరికతో తిరిగారు. అలాగే అసురులు కూడా దేవతల ఇళ్లలో సంచరించారు.

నిర్మర్యాదే తథా జాతే ధర్మనాశే చ పార్థివ । దేవాసురా యుయుధిరే సోమదోషేణ కోపితాః । స్త్రీహేతోశ్చ మహాభాగ వివిధాయుధపాణయః ।। ౩౨.

ధర్మం నశించి, వ్యవస్థ పోయినప్పుడు, రాజా! సోముని తప్పుతో కోపంతో, స్త్రీల కోసం దేవతలు, అసురులు వివిధ ఆయుధాలు పట్టుకుని యుద్ధానికి దిగారు.

తాన్ దృష్ట్వా యుధ్యతో దేవానసురైః సహ కోపితాన్ । నారదః ప్రాహ సంగమ్య పిత్రే బ్రహ్మణి హర్షితః ।। ౩౨.

దేవతలు, అసురులు కోపంతో యుద్ధం చేస్తున్నదాన్ని చూసి, నారదుడు ఆనందంతో తన తండ్రి బ్రహ్మను కలిసి చెప్పాడు.

స హంసయానమారుహ్య సర్వలోకపితామహః । నివారయామాస తదా కస్యార్థే యుద్ధమబ్రవీత్ ।। ౩౨.

అప్పుడు అన్ని లోకాల పితామహుడైన బ్రహ్మ, హంస వాహనంపై ఎక్కి వచ్చి, వారిని ఆపుతూ, ఈ యుద్ధం ఎవరి కోసం జరుగుతోందని అడిగాడు.

సర్వే శశంసుః సోమం తు స తు బుద్ధ్వా స్వకం సుతమ్ । పీడనాదపయాతం తు గహనం వనమాశ్రితమ్ ।। ౩౨.

అందరూ ఇది సోమునివల్ల జరిగిందని చెప్పారు. తన కుమారుడు బాధపడుతూ దట్టమైన అడవిలోకి పారిపోయాడని బ్రహ్మ తెలుసుకున్నాడు.

తతో బ్రహ్మా యయౌ తత్ర దేవాసురయుతస్త్వరన్ । దదర్శ చ సురైః సార్ద్ధం చతుష్పాదం వృషాకృతిమ్ । చరన్తం శశిసఙ్కాశం దృష్ట్వా దేవానువాచ హ ।। ౩౨.

అప్పుడే బ్రహ్మ, దేవతలు, అసురులతో కలిసి అక్కడికి త్వరగా వెళ్లి, దేవతలతో కలిసి చంద్రుడిలా ప్రకాశించే, ఎద్దు రూపంలో నడుస్తున్న ధర్ముణ్ణి చూశాడు. ఆయనను చూసి దేవతలకు ఇలా అన్నాడు.

బ్రహ్మా ఉవాచ । అయం మే ప్రథమః పుత్రః పీడితః శశినా భృశమ్ । పత్నీం జిఘృక్షతా భ్రాతుర్ద్ధర్మసంజ్ఞో మహామునిః ।। ౩౨.

బ్రహ్మ అన్నాడు: "ఇతడు నా మొదటి కుమారుడు ధర్ముడు. సోముడు తన అన్నయ్య భార్యను దక్కించుకోవాలని ప్రయత్నించి ఇతడిని బాగా బాధించాడు, మహామునీ!"

ఇదానీం తోషయధ్వం వై సర్వ ఏవ సురాసురాః । యేన స్థితిర్వో భవతి సమం దేవాసురా ఇతి ।। ౩౨.

ఇప్పుడు మీరు అందరూ, దేవతలు, అసురులు, ఇతడిని ప్రసన్నపరచండి. అప్పుడు మీకు సమానంగా స్థిరత కలుగుతుంది.

తతః సర్వే స్తుతిం చక్రుస్తస్య దేవస్య హర్షితాః । విదిత్వా బ్రహ్మణో వాక్యాత్ సంపూర్ణశశిసన్నిభమ్ ।। ౩౨.

అందరూ ఆనందంతో, బ్రహ్మ మాట విని, పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించే ఆ దేవుణ్ణి స్తుతించారు.

దేవా ఊచుః । నమోఽస్తు శశిసఙ్కాశ నమస్తే జగతః పతే । నమోఽస్తు దేవరూపాయ స్వర్గమార్గప్రదర్శక । కర్మమార్గస్వరూపాయ సర్వగాయ నమో నమః ।। ౩౨.

దేవతలు అన్నారు: "చంద్రుడిలా ప్రకాశించే వాడా! నీకు నమస్కారం. లోకపతీ! నీకు నమస్కారం. దేవరూపుడవు, స్వర్గమార్గాన్ని చూపేవాడవు, కర్మమార్గ స్వరూపుడవు, అన్నింటిలోనూ వ్యాపించేవాడవు — నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం."

త్వయేయం పాల్యతే పృథ్వీ త్రైలోక్యం చ త్వయైవ హి । జనస్తపస్తథా సత్యం త్వయా సర్వం తు పాల్యతే ।। ౩౨.

ఈ భూమిని నువ్వే కాపాడుతున్నావు. మూడు లోకాలు కూడా నీవల్లే నిలుస్తున్నాయి. జన లోకం, తపోలోకం, సత్యలోకం అన్నీ నీవల్లే కాపాడబడుతున్నాయి.

న త్వయా రహితం కించిజ్జగత్స్థావరజఙ్గమమ్ । విద్యతే త్వద్విహీనం తు సద్యో నశ్యతి వై జగత్ ।। ౩౨.

ఈ జగత్తులో చలించేవీ, నిలిచేవీ ఏదీ నీవు లేకుండా ఉండదు. నీవు లేకపోతే ఈ లోకం వెంటనే నశించిపోతుంది.

త్వమాత్మా సర్వభూతానాం సతాం సత్త్వస్వరూపవాన్ । రాజసానాం రజస్త్వం చ తామసానాం తమ ఏవ చ ।। ౩౨.

నీవే సమస్త భూతాల ఆత్మ, సజ్జనులకు సత్యస్వరూపుడవు. రాజసికులకు రాజోగుణం, తామసికులకు తమోగుణం నీవే.

చతుష్పాదో భవాన్ దేవ చతుశ్శ్రృఙ్గస్త్రిలోచనః । సప్తహస్తస్త్రిబన్ధశ్చ వృషరూప నమోఽస్తు తే ।। ౩౨.

దేవా! నీవు నాలుగు కాళ్లతో, నాలుగు కొమ్ములతో, మూడు కళ్లతో, ఏడు చేతులతో, మూడు బంధాలతో, ఎద్దు రూపంలో ఉన్నవాడవు. నీకు నమస్కారం.

త్వయా హీనా వయం దేవ సర్వ ఉన్మార్గవర్త్తినః । తన్మార్గం యచ్ఛ మూఢానాం త్వం హి నః పరమా గతిః ।। ౩౨.

దేవా! నీవు లేకపోతే మేమంతా తప్పు మార్గంలో పోతాము. మాకు సత్యమార్గాన్ని చూపించు. మేము మూర్ఖులు, నీలోనే పరమగతి ఉంది.