వరాహపురాణమ్

తాం దృష్ట్వా దేవకార్యం చ సిద్ధం మత్వా పితామహః । భవిష్యం కార్యముద్దిశ్య తతో వచనమబ్రవీత్ ।। ౨౮.

ఆమెను చూసి, దేవకార్యం పూర్తయిందని భావించిన బ్రహ్మ, భవిష్యత్తులో జరగబోయే కార్యాన్ని ఉద్దేశించి ఆమెతో మాట్లాడాడు.

బ్రహ్మోవాచ । ఇయం దేవీ వరారోహా యాతు శైలం హిమోద్భవమ్ । తత్ర యూయం సురాః సర్వే గత్వా నన్దత మాచిరమ్ ।। ౨౮.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: 'ఈ సుందర రూపముగల దేవి, హిమవంతుని పర్వతానికి వెళ్లాలి. అక్కడ మీరు అందరు దేవతలు వెంటనే వెళ్లి ఆనందించండి.'

నవమ్యాం చ సదా పూజ్యా ఇయం దేవీ సమాధినా । వరదా సర్వలోకానాం భవిష్యతి న సంశయః ।। ౨౮.

'నవమి రోజున ఎప్పుడూ ఈ దేవిని ధ్యానంతో పూజించాలి. ఆమె అన్ని లోకాలకూ వరాలిచ్చే తల్లిగా నిలుస్తుంది. దీనిలో సందేహం లేదు.'

నవమ్యాం యశ్చ పిష్టాశీ భవిష్యతి హి మానవః । నారీ వా తస్య సంపన్నం భవిష్యతి మనోగతమ్ ।। ౨౮.

'నవమి రోజున ఎవరు పిండి తింటారో, ఆ మానవుడు లేదా ఆ మహిళ వారి మనసులోని కోరిక నెరవేరుతుంది.'

యశ్చ సాయం తథా ప్రాతరిదం స్తోత్రం పఠిష్యతి । త్వయేరితం మహాదేవ తస్య దేవ్యా సమం భవాన్ ।। ౨౮.

'మహాదేవా! నీవు చెప్పిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు ఉదయం, సాయంత్రం పఠిస్తారో, వారు దేవితో ఐక్యమవుతారు.'

వరదో దేవ సర్వాసు ఆపత్స్వప్యుద్ధరస్వ తమ్ । ఏవముక్త్వా భవం బ్రహ్మా పునర్దేవీం స చాబ్రవీత్ ।। ౨౮.

'దేవా! వరదాతవు, అన్ని కష్టాల్లోనూ అతడిని రక్షించు.' అని చెప్పి, బ్రహ్మ మళ్లీ దేవిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.

త్వయా దేవి మహత్కార్యం కర్తవ్యం చాన్యదస్తి నః । భవిష్యం మహిషాఖ్యస్య అసురస్య వినాశనమ్ ।। ౨౮.

'దేవి! నీ చేత మాకు ఇంకొక గొప్ప పని చేయాల్సి ఉంది. భవిష్యత్తులో మహిష అనే అసురుని సంహారం చేయాలి.'

ఏవముక్త్వా తతో బ్రహ్మా సర్వే దేవాశ్చ పార్థివ । యథాగతం తతో జగ్ముర్ద్దేవీం స్థాప్య హిమే గిరౌ । సంస్థాప్య నన్దితా యస్మాత్ తస్మాన్నన్దాఽభవత్ తు సా ।। ౨౮.

ఇలా చెప్పిన తర్వాత, ఓ రాజా, బ్రహ్మా మరియు అందరు దేవతలు వచ్చిన దారిలోనే తిరిగి వెళ్లిపోయారు. వారు ఆ దేవిని మంచు పర్వతంపై స్థాపించి వెళ్లారు. ఆనందంతో అక్కడ నిలిపినందువల్ల ఆమెకు నందా అనే పేరు వచ్చింది.

యశ్చేదం శ్రృణుయాజ్జన్మ దేవ్యా యశ్చ స్వయం పఠేత్ । సర్వపాపవినిర్ముక్తః పరం నిర్వాణమృచ్ఛతి ।। ౨౮.

ఈ దేవి జన్మకథను ఎవరు వినినా లేదా చదివినా, వారు అన్నిపాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, పరమ శాంతిని పొందుతారు.

మహాతపా ఉవాచ । శ్రృణు రాజన్నవహితః ప్రజాపాల కథామిమామ్ । యదా దిశః సముత్పన్నాః శ్రోత్రేభ్యః పృథివీపతే ।। ౨౯.

మహాతపా ఇలా చెప్పింది: ఓ రాజా, ప్రజలను కాపాడే వాడా, ఈ కథను శ్రద్ధగా విను. దిక్కులు చెవుల నుంచి పుట్టినప్పుడు ఏమైందో చెబుతాను.

బ్రహ్మణః సృజతః సృష్టిమాదిసర్గే సముత్థితే । చిన్తాభూన్మహతీ కో మే ప్రజాః సృష్టా ధరిష్యతి ।। ౨౯.

బ్రహ్మా సృష్టిని ప్రారంభించినప్పుడు, అతనికి ఒక పెద్ద ఆందోళన కలిగింది: 'నేను సృష్టించిన ప్రజలను ఎవరు పోషిస్తారు?' అని.

ఏవం చిన్తయతస్తస్య అవకాశం ప్రజాస్విహ । ప్రాదుర్బభూవుః శ్రోత్రేభ్యః దశ కన్యా మహాప్రభాః ।। ౨౯.

అతడు ఇలా ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, ఇక్కడి ప్రజలకు స్థలం కల్పిస్తూ, అతని చెవుల నుంచి పది ప్రకాశవంతమైన కన్యలు ఉద్భవించాయి.

పూర్వా చ దక్షిణా చైవ ప్రతీచీ చోత్తరా తథా । ఊర్ధ్వాఽధరా చ షణ్ముఖ్యాః కన్యా హ్యాసంస్తదా నృప ।। ౨౯.

ఆ కన్యలలో తూర్పు, దక్షిణ, పడమర, ఉత్తర దిక్కులు, పైకి, క్రిందకి అన్నీ ఆరు ప్రధానమైనవిగా అప్పట్లో ఉన్నాయో రాజా.

అన్యాశ్చతస్త్రస్తేషాం తు కన్యాః పరమశోభనాః । రూపస్విన్యో మహాభాగా గామ్భీర్యేణ సమన్వితాః ।। ౨౯.

వాటిలో మిగతా నాలుగు కన్యలు అత్యంత అందమైనవారు, శుభ్రమైన రూపంతో, గొప్ప అదృష్టంతో, లోతైన స్వభావం కలవారు.

తా ఊచుః ప్రణయాద్ దేవం ప్రజాపతిమకల్మషమ్ । అవకాశం తు నో దేహి దేవదేవ ప్రజాపతే ।। ౨౯.

ఆ కన్యలు ప్రేమతో పాపరహితుడైన సృష్టికర్తను అడిగాయి: 'దేవదేవా, సృష్టికర్తా, మాకు స్థలం ఇవ్వు.'

యత్ర తిష్ఠామహే సర్వా భర్తృభిః సహితాః సుఖమ్ । పతయశ్చ మహాభాగా దేహి నోఽవ్యక్తసంభవ ।। ౨౯.

'మేము అందరం మన భర్తలతో కలిసి సుఖంగా ఉండేలా ఒక స్థలం కావాలి. మాకు గొప్ప భర్తలను కూడా దయచేసి ఇవ్వు, ఓ సర్వస్వరూపా.'

బ్రహ్మోవాచ । బ్రహ్మాణ్డమేతత్ సుశ్రోణ్యః శతకోటిప్రవిస్తరమ్ । తస్యాన్తే స్వేచ్ఛయా భద్రా ఉష్యతాం మా విలమ్బత ।। ౨౯.

బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: 'ఓ సుందరీమణులారా, ఈ బ్రహ్మాండం కోటి కోట్లు విస్తృతంగా ఉంది. దాని చివరలో మీరు మీ ఇష్టానుసారం నివసించండి, ఆలస్యం చేయకండి.'

భర్తౄంశ్చ వః ప్రయచ్ఛామి సృష్ట్వా రూపస్వినోఽనఘాః । యథేష్టం గమ్యతాం దేశో యస్యా యో రోచతేఽధునా ।। ౨౯.

'మీకు మంచి రూపం కలిగిన, పాపరహితమైన భర్తలను కూడా నేను సృష్టించి ఇస్తాను. మీకు నచ్చిన చోటికి వెళ్లండి.'

ఏవముక్తాశ్చ తాః సర్వా యథేష్టం ప్రయయుస్తదా । బ్రహ్మాపి ససృజే తూర్ణం లోకపాలాన్ మహాబలాన్ ।। ౨౯.

బ్రహ్మా ఇలా చెప్పగానే, ఆ కన్యలు తమ ఇష్టానుసారం వెళ్లిపోయారు. వెంటనే బ్రహ్మా మహాబలశాలులైన లోకపాలులను సృష్టించాడు.

సృష్ట్వా తు లోకపాలాంస్తు తాః కన్యాః పునరాహ్వయత్ । వివాహం కారయామాస బ్రహ్మా లోకపితామహః ।। ౨౯.

లోకపాలులను సృష్టించిన తర్వాత, బ్రహ్మా ఆ కన్యలను మళ్లీ పిలిచి, వారి పెళ్లిళ్లు జరిపించాడు. ఆయన అందరికీ పెద్దవాడు.

ఏకామిన్ద్రాయ స ప్రాదాదగ్నయేఽన్యాం యమాయ చ । నిర్ఋతాయ చ దేవాయ వరుణాయ మహాత్మనే ।। ౨౯.

ఒకరిని ఇంద్రునికి, మరొకరిని అగ్నికి, ఇంకొకరిని యమునికి, మరొకరిని నిరృతికి, ఇంకొకరిని మహాత్ముడైన వరుణునికి ఇచ్చాడు.

వాయవే ధనదేశాయ ఈశానాయ చ సువ్రత । ఊర్ద్ధ్వాం స్వయమధిష్ఠాయ శేషాయాధో వ్యవస్థితామ్ ।। ౨౯.

వాయువుకు, కుబేరునికి, ఈశానునికి కూడా ఇచ్చాడు, ఓ సువ్రతా. పైదిక్కును బ్రహ్మా తానే అధిష్ఠించగా, క్రిందదిక్కును శేషునికి అప్పగించాడు.

ఏవం దత్త్వా పునర్బ్రహ్మా తిథిం ప్రాదాద్ దిశాం పునః । దశమీం భర్తృనామ్నస్తు దధ్యన్నం భోజనం ప్రభుః ।। ౨౯.

ఇలా ఇచ్చిన తర్వాత, బ్రహ్మా మళ్లీ దిక్కులకు ఒక తిథిని కేటాయించాడు. భర్తల పేరుతో ఉన్న దశమి తిథి, దధ్యన్నమే ఆహారంగా నిర్ణయించాడు.

తతః ప్రభృతి తా దేవ్యః సేన్ద్రాద్యాః పరికీర్తితాః । దశమీ చ తిథిస్తాసామతీవ దయితాభవత్ ।। ౨౯.

ఆ సమయం నుంచి, ఆ దేవతలు ఇంద్రునితో పాటు ప్రసిద్ధి చెందారు. దశమి తిథి వారికి ఎంతో ప్రీతికరమైనదిగా మారింది.

తస్యాం దధ్యాశనో యస్తు సువ్రతీ భవతే నరః । తస్య పాపక్షయం తాస్తు కుర్వన్త్యహరహర్నృప ।। ౨౯.

ఆ దశమి తిథినాడు దధ్యన్నాన్ని భక్తితో భుజించే వాడు, ఓ రాజా, అతని పాపాలను ఆ దేవతలు ప్రతిరోజూ తొలగిస్తారు.

యశ్చైతచ్ఛృణుయాజ్జన్మ దిశాం నియతమానసః । స ప్రతిష్ఠామవాప్నోతి బ్రహ్మలోకే న సంశయః ।। ౨౯.

ఎవరైనా మనస్సు ఒకచోట పెట్టుకుని దిక్కుల జననాన్ని గురించి ఈ కథను వినితే, వారు బ్రహ్మలోకంలో స్థిరమైన స్థానం పొందుతారు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

మహాతపా ఉవాచ । శ్రృణు చాన్యాం వసుపతేరుత్పత్తిం పాపనాశినీమ్ । యథా వాయుః శరీరస్థో ధనదః సంబభూవ హ ।। ౩౦.

మహాతపా ఇలా అన్నాడు: పాపాలను తొలగించే ధనపతి జననాన్ని, వాయువు శరీరంలో ఉండి ధనాన్ని ఎలా ప్రసాదించాడో, ఇంకో కథను కూడా విను.

ఆద్యం శరీరం యత్ తస్మిన్ వాయురన్తః స్థితోఽభవత్ । ప్రయోజనాన్మూర్త్తిమత్త్వమాదిష్టం క్షేత్రదేవతా ।। ౩౦.

ఆ మొదటి శరీరంలో వాయువు లోపల ఉండేవాడు. అవసరాన్ని బట్టి, ఆ శరీరరూపాన్ని క్షేత్రదేవతగా నిర్ణయించారు.

తత్ర మూర్త్తస్య వాయోస్తు ఉత్పత్తిః కీర్త్త్యయే మయా । తాం శ్రృణుష్వ మహాభాగ కథ్యమానాం మయానఘ ।। ౩౦.

అక్కడ వాయువు శరీరరూపంగా ఎలా పుట్టాడో, నేను పేరు కోసం చెబుతున్నాను. ఓ మహాభాగ, పాపరహితుడా, నేను చెప్పేది నీవు శ్రద్ధగా విను.