వరాహపురాణమ్

దివ్యం వర్షసహస్త్రం తు దివ్యైరస్త్రైర్మహాబలమ్ । యుద్ధ్వా కాలాత్యయే దేవ్యా హతో వైత్రాసురో రణే । తతః కిలకిలాశబ్దో దేవసైన్యేఽభవన్మహాన్ ।। ౨౮.

దేవతలు వంద సంవత్సరాలు గడిచేంతవరకు, ఆ మహాబలశాలి వైత్రాసురుడితో, ఆ దేవి దివ్యాయుధాలతో యుద్ధం చేసింది. కాలం పూర్తయ్యాక, ఆ యుద్ధంలో వైత్రాసురుడిని ఆమె సంహరించింది. వెంటనే దేవతల సైన్యంలో గొప్ప హర్షధ్వని వినిపించింది.

హతే వైత్రాసురే భీమే తదా సర్వే దివౌకసః । ప్రణేముర్జయ యుద్ధేతి స్వయమీశః స్తుతిం జగౌ ।। ౨౮.

భయంకరుడైన వైత్రాసురుడు చనిపోయినప్పుడు, అందరు దేవతలు భూమికి వందనం చేసి, 'యుద్ధంలో విజయము!' అని ఆనందంగా పలికారు. ఆ సమయంలో స్వయంగా పరమేశ్వరుడు ఆమెను స్తుతించాడు.

మహేశ్వర ఉవాచ । జయస్వ దేవి గాయత్రే మహామాయే మహాప్రభే । మహాదేవి మహాభాగే మహాసత్త్వే మహోత్సవే ।। ౨౮.

పరమేశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: 'విజయము నీకే గాయత్రి దేవి! మహామాయ, మహాప్రభ, మహాదేవి, మహాభాగ్యవంతురాలు, మహాశక్తి, ఈ మహోత్సవంలో నీకు జయము.'

దివ్యగన్ధానులిప్తాఙ్గి దివ్యస్త్రగ్దామభూషితే । వేదమాతర్నమస్తుభ్యం త్ర్యక్షరస్థే మహేశ్వరి ।। ౨౮.

దివ్యసుగంధాలతో అలంకరించబడినవాడివి, దివ్యాయుధాల మాలలతో, ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన వాడివి, వేదమాత, మూడక్షరాలలో నివసించే మహేశ్వరి, నీకు నమస్కారం.

త్రిలోకస్థే త్రితత్త్వస్థే త్రివహ్నిస్థే త్రిశూలిని । త్రినేత్రే భీమవక్త్రే చ భీమనేత్రే భయానకే । కమలాసనజే దేవి సరస్వతి నమోఽస్తు తే ।। ౨౮.

మూడు లోకాలలో నివసించే దేవి, మూడు తత్త్వాలలో స్థిరమైనవాడివి, మూడు అగ్నుల్లో ఉన్నవాడివి, త్రిశూలాన్ని ధరించినవాడివి, మూడు కళ్లతో ఉన్నవాడివి, భయంకరమైన ముఖంతో, భయానకమైన కళ్లతో ఉన్నవాడివి, కమలాసనంలో పుట్టిన సరస్వతి దేవి, నీకు నమస్కారం.

నమః పఙ్కజపత్రాక్షి మహామాయేఽమృతస్త్రవే । సర్వగే సర్వభూతేశి స్వాహాకారే స్వధేఽమ్బికే ।। ౨౮.

పద్మాక్షి, మహామాయ, అమృత ప్రవాహమై నిండినవాడివి, అన్నింటినీ వ్యాపించినవాడివి, సమస్త భూతాలకు అధిపతివి, స్వాహా, స్వధా రూపిణి, అంబికా, నీకు నమస్కారం.

సంపూర్ణే పూర్ణచన్ద్రాభే భాస్వరాఙ్గే భవోద్భవే । మహావిద్యే మహావేద్యే మహాదైత్యవినాశిని । మహాబుద్ధ్యుద్భవే దేవి వీతశోకే కిరాతిని ।। ౨౮.

పూర్ణ చంద్రునిలా ప్రకాశించే, దివ్యమైన రూపంతో ఉన్నవాడివి, జగత్తుకు మూలమైనవాడివి, మహావిద్య, మహావేద్య, మహాదైత్య సంహారిణి, మహాబుద్ధి ఉద్భవించినవాడివి, శోకరహితురాలు, కిరాతిని దేవి!

త్వం నీతిస్త్వం మహాభాగే త్వం గీస్త్వం గౌస్త్వమక్షరమ్ । త్వం ధీస్త్వం శ్రీస్త్వమోఙ్కారస్తత్త్వే చాపి పరిస్థితా । సర్వసత్త్వాహితే దేవి నమస్తే పరమేశ్వరి ।। ౨౮.

మహాభాగ్యవంతురాలా! నీవే నీతి, నీవే గానం, నీవే ఆవు, నీవే నశించని పరమార్థం, నీవే బుద్ధి, నీవే శ్రీ, నీవే ఓంకారము, నీవు సత్య తత్త్వంలో స్థిరమై ఉన్నావు. సమస్త జీవులకు హితకారిణివైన పరమేశ్వరి, నీకు నమస్కారం.

ఇత్యేవం సంస్తుతా దేవీ భవేన పరమేష్ఠినా । దేవైరపి జయేత్యుచ్చైరిత్యుక్తా పరమేశ్వరీ ।। ౨౮.

ఇలా భవుడు పరమేశ్వరుడు ఆ దేవిని స్తుతించినప్పుడు, దేవతలు కూడా 'జయము!' అని గట్టిగా పలికారు.

యావదాస్తే చతుర్వక్త్రస్తావదన్తర్జలాద్ బహిః । నిశ్చక్రామ తతో దేవీం కృతకృత్యాం దదర్శ సః ।। ౨౮.

నాలుగు ముఖాలవాడు ఉన్నంత కాలం, ఆ దేవి నీటిలో నుండి బయట ఉండింది. తరువాత, తన కార్యాన్ని పూర్తిచేసిన ఆ దేవిని అతడు చూశాడు.

తాం దృష్ట్వా దేవకార్యం చ సిద్ధం మత్వా పితామహః । భవిష్యం కార్యముద్దిశ్య తతో వచనమబ్రవీత్ ।। ౨౮.

ఆమెను చూసి, దేవకార్యం పూర్తయిందని భావించిన బ్రహ్మ, భవిష్యత్తులో జరగబోయే కార్యాన్ని ఉద్దేశించి ఆమెతో మాట్లాడాడు.

బ్రహ్మోవాచ । ఇయం దేవీ వరారోహా యాతు శైలం హిమోద్భవమ్ । తత్ర యూయం సురాః సర్వే గత్వా నన్దత మాచిరమ్ ।। ౨౮.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: 'ఈ సుందర రూపముగల దేవి, హిమవంతుని పర్వతానికి వెళ్లాలి. అక్కడ మీరు అందరు దేవతలు వెంటనే వెళ్లి ఆనందించండి.'

నవమ్యాం చ సదా పూజ్యా ఇయం దేవీ సమాధినా । వరదా సర్వలోకానాం భవిష్యతి న సంశయః ।। ౨౮.

'నవమి రోజున ఎప్పుడూ ఈ దేవిని ధ్యానంతో పూజించాలి. ఆమె అన్ని లోకాలకూ వరాలిచ్చే తల్లిగా నిలుస్తుంది. దీనిలో సందేహం లేదు.'

నవమ్యాం యశ్చ పిష్టాశీ భవిష్యతి హి మానవః । నారీ వా తస్య సంపన్నం భవిష్యతి మనోగతమ్ ।। ౨౮.

'నవమి రోజున ఎవరు పిండి తింటారో, ఆ మానవుడు లేదా ఆ మహిళ వారి మనసులోని కోరిక నెరవేరుతుంది.'

యశ్చ సాయం తథా ప్రాతరిదం స్తోత్రం పఠిష్యతి । త్వయేరితం మహాదేవ తస్య దేవ్యా సమం భవాన్ ।। ౨౮.

'మహాదేవా! నీవు చెప్పిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు ఉదయం, సాయంత్రం పఠిస్తారో, వారు దేవితో ఐక్యమవుతారు.'

వరదో దేవ సర్వాసు ఆపత్స్వప్యుద్ధరస్వ తమ్ । ఏవముక్త్వా భవం బ్రహ్మా పునర్దేవీం స చాబ్రవీత్ ।। ౨౮.

'దేవా! వరదాతవు, అన్ని కష్టాల్లోనూ అతడిని రక్షించు.' అని చెప్పి, బ్రహ్మ మళ్లీ దేవిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.

త్వయా దేవి మహత్కార్యం కర్తవ్యం చాన్యదస్తి నః । భవిష్యం మహిషాఖ్యస్య అసురస్య వినాశనమ్ ।। ౨౮.

'దేవి! నీ చేత మాకు ఇంకొక గొప్ప పని చేయాల్సి ఉంది. భవిష్యత్తులో మహిష అనే అసురుని సంహారం చేయాలి.'

ఏవముక్త్వా తతో బ్రహ్మా సర్వే దేవాశ్చ పార్థివ । యథాగతం తతో జగ్ముర్ద్దేవీం స్థాప్య హిమే గిరౌ । సంస్థాప్య నన్దితా యస్మాత్ తస్మాన్నన్దాఽభవత్ తు సా ।। ౨౮.

ఇలా చెప్పిన తర్వాత, ఓ రాజా, బ్రహ్మా మరియు అందరు దేవతలు వచ్చిన దారిలోనే తిరిగి వెళ్లిపోయారు. వారు ఆ దేవిని మంచు పర్వతంపై స్థాపించి వెళ్లారు. ఆనందంతో అక్కడ నిలిపినందువల్ల ఆమెకు నందా అనే పేరు వచ్చింది.

యశ్చేదం శ్రృణుయాజ్జన్మ దేవ్యా యశ్చ స్వయం పఠేత్ । సర్వపాపవినిర్ముక్తః పరం నిర్వాణమృచ్ఛతి ।। ౨౮.

ఈ దేవి జన్మకథను ఎవరు వినినా లేదా చదివినా, వారు అన్నిపాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, పరమ శాంతిని పొందుతారు.

మహాతపా ఉవాచ । శ్రృణు రాజన్నవహితః ప్రజాపాల కథామిమామ్ । యదా దిశః సముత్పన్నాః శ్రోత్రేభ్యః పృథివీపతే ।। ౨౯.

మహాతపా ఇలా చెప్పింది: ఓ రాజా, ప్రజలను కాపాడే వాడా, ఈ కథను శ్రద్ధగా విను. దిక్కులు చెవుల నుంచి పుట్టినప్పుడు ఏమైందో చెబుతాను.

బ్రహ్మణః సృజతః సృష్టిమాదిసర్గే సముత్థితే । చిన్తాభూన్మహతీ కో మే ప్రజాః సృష్టా ధరిష్యతి ।। ౨౯.

బ్రహ్మా సృష్టిని ప్రారంభించినప్పుడు, అతనికి ఒక పెద్ద ఆందోళన కలిగింది: 'నేను సృష్టించిన ప్రజలను ఎవరు పోషిస్తారు?' అని.

ఏవం చిన్తయతస్తస్య అవకాశం ప్రజాస్విహ । ప్రాదుర్బభూవుః శ్రోత్రేభ్యః దశ కన్యా మహాప్రభాః ।। ౨౯.

అతడు ఇలా ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, ఇక్కడి ప్రజలకు స్థలం కల్పిస్తూ, అతని చెవుల నుంచి పది ప్రకాశవంతమైన కన్యలు ఉద్భవించాయి.

పూర్వా చ దక్షిణా చైవ ప్రతీచీ చోత్తరా తథా । ఊర్ధ్వాఽధరా చ షణ్ముఖ్యాః కన్యా హ్యాసంస్తదా నృప ।। ౨౯.

ఆ కన్యలలో తూర్పు, దక్షిణ, పడమర, ఉత్తర దిక్కులు, పైకి, క్రిందకి అన్నీ ఆరు ప్రధానమైనవిగా అప్పట్లో ఉన్నాయో రాజా.

అన్యాశ్చతస్త్రస్తేషాం తు కన్యాః పరమశోభనాః । రూపస్విన్యో మహాభాగా గామ్భీర్యేణ సమన్వితాః ।। ౨౯.

వాటిలో మిగతా నాలుగు కన్యలు అత్యంత అందమైనవారు, శుభ్రమైన రూపంతో, గొప్ప అదృష్టంతో, లోతైన స్వభావం కలవారు.

తా ఊచుః ప్రణయాద్ దేవం ప్రజాపతిమకల్మషమ్ । అవకాశం తు నో దేహి దేవదేవ ప్రజాపతే ।। ౨౯.

ఆ కన్యలు ప్రేమతో పాపరహితుడైన సృష్టికర్తను అడిగాయి: 'దేవదేవా, సృష్టికర్తా, మాకు స్థలం ఇవ్వు.'

యత్ర తిష్ఠామహే సర్వా భర్తృభిః సహితాః సుఖమ్ । పతయశ్చ మహాభాగా దేహి నోఽవ్యక్తసంభవ ।। ౨౯.

'మేము అందరం మన భర్తలతో కలిసి సుఖంగా ఉండేలా ఒక స్థలం కావాలి. మాకు గొప్ప భర్తలను కూడా దయచేసి ఇవ్వు, ఓ సర్వస్వరూపా.'

బ్రహ్మోవాచ । బ్రహ్మాణ్డమేతత్ సుశ్రోణ్యః శతకోటిప్రవిస్తరమ్ । తస్యాన్తే స్వేచ్ఛయా భద్రా ఉష్యతాం మా విలమ్బత ।। ౨౯.

బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: 'ఓ సుందరీమణులారా, ఈ బ్రహ్మాండం కోటి కోట్లు విస్తృతంగా ఉంది. దాని చివరలో మీరు మీ ఇష్టానుసారం నివసించండి, ఆలస్యం చేయకండి.'

భర్తౄంశ్చ వః ప్రయచ్ఛామి సృష్ట్వా రూపస్వినోఽనఘాః । యథేష్టం గమ్యతాం దేశో యస్యా యో రోచతేఽధునా ।। ౨౯.

'మీకు మంచి రూపం కలిగిన, పాపరహితమైన భర్తలను కూడా నేను సృష్టించి ఇస్తాను. మీకు నచ్చిన చోటికి వెళ్లండి.'

ఏవముక్తాశ్చ తాః సర్వా యథేష్టం ప్రయయుస్తదా । బ్రహ్మాపి ససృజే తూర్ణం లోకపాలాన్ మహాబలాన్ ।। ౨౯.

బ్రహ్మా ఇలా చెప్పగానే, ఆ కన్యలు తమ ఇష్టానుసారం వెళ్లిపోయారు. వెంటనే బ్రహ్మా మహాబలశాలులైన లోకపాలులను సృష్టించాడు.