వరాహపురాణమ్

తత్ర దేవోఽప్యసౌ దైత్యం త్రిశూలేనాహనద్ భృశమ్ । తస్యాహతస్య యద్ రక్తమపతద్ భూతలే కిల । తత్రాన్ధకా అసంఖ్యాతా బభూవురపరే భృశమ్ ।। ౨౭.

అక్కడ దేవుడు త్రిశూలంతో ఆ దైత్యుడిని బలంగా కొట్టాడు. అంధకుని రక్తం భూమిపై పడిన చోటల్లా అనేక మంది ఉగ్రమైన అంధకులు పుట్టుకొచ్చారు.

తద్ దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం రుద్రో శూలేఽన్ధకం మృధే । గృహీత్వా త్రిశిఖాగ్రేణ ననర్త్త పరమేశ్వరః ।। ౨౭.

ఆ అద్భుతాన్ని చూసి, రుద్రుడు యుద్ధంలో త్రిశూలానికి అంధకుని పొడిచి, అతడిని త్రిశూలం మీద ఎత్తుకుని పరమేశ్వరుడు నాట్యం చేశాడు.

ఇతరేఽప్యన్ధకాః సర్వే చక్రేణ పరమేష్ఠినా । నారాయణేన నిహతాస్తత్ర యేఽన్యే సముత్థితాః । ౨౭.

అక్కడ పుట్టిన మిగతా అంధకులను పరమేశ్వరుడైన నారాయణుడు తన చక్రంతో సంహరించాడు.

అసృగ్ధారాతుషారైస్తు శూలప్రోతస్య చాసకృత్ । అనారతం సముత్తస్థుస్తతో రుద్రో రుషాన్వితః ।। ౨౭.

శూలంతో ఎన్నోసార్లు పొడవబడి, రక్తం, మంచు ప్రవాహాల మధ్య నిరంతరం పైకి వచ్చేవాడు. అప్పుడు రుద్రుడు కోపంతో నిండిపోయాడు.

తస్య క్రోధేన మహతా ముఖాజ్జ్వాలా వినిర్యయౌ । తద్రూపధారిణీ దేవీ యాం తాం యోగేశ్వరీం విదుః ।। ౨౭.

ఆ గొప్ప కోపంతో రుద్రుని నోటిలోంచి ఒక జ్వాల బయటకు వచ్చింది. ఆ జ్వాల దేవత రూపం ధరించింది. యోగులు ఆమెను యోగేశ్వరీ అని పిలుస్తారు.

స్వరూపధారిణీ చాన్యా విష్ణునాపి వినిర్మితా । బ్రహ్మణా కార్తికేయేన ఇన్ద్రేణ చ యమేన చ । వరాహేణ చ దేవేన విష్ణునా పరమేష్ఠినా ।। ౨౭.

ఇంకొక దేవత కూడా తన స్వరూపంతో విష్ణువు, బ్రహ్మ, కార్తికేయుడు, ఇంద్రుడు, యముడు, వరాహుడు, పరమేశ్వరుడు కలసి సృష్టించారు.

పాతాలోద్ధరణం రూపం తస్యా దేవ్యా వినిర్మమే । మాహేశ్వరీ చ రాజేన్ద్ర ఇత్యేతా అష్టమారతః ।। ౨౭.

ఆ దేవత రూపాన్ని పాతాళాన్ని పైకి తీయడానికి రూపొందించారు. ఆమెను మహేశ్వరీ అని పిలుస్తారు రాజా. ఇలా ఎనిమిది మాతృకలు ఏర్పడ్డారు.

కారణం తాని యత్ప్రోక్తం క్షేత్రజ్ఞేనావధారణమ్ । శరీరాద్ దేవతానాం తు తదిదం కీర్తితం మయా ।। ౨౭.

క్షేత్రజ్ఞుడు చెప్పిన కారణాన్ని, దేవతల శరీరాలనుండి ఎలా ఉద్భవించిందో నేను వివరంగా చెప్పాను.

కామః క్రోధస్తథా లోభో మదో మోహోఽథ పఞ్చమః । మాత్సర్యం షష్ఠమిత్యాహుః పైశున్యం సప్తమం తథా । అసూయా చాఽష్టమీ జ్ఞేయా ఇత్యేతా అష్టమాతరః ।। ౨౭.

కామం, కోపం, లోభం, మదం, మోహం ఐదవది, మత్సర్యం ఆరవది, పైశున్యం ఏడవది, అసూయ ఎనిమిదవది — ఇవే ఎనిమిది మాతృకలు.

కామం యోగేశ్వరీం విద్ధి క్రోధో మాహేశ్వరీం తథా । లోభస్తు వైష్ణవీ ప్రోక్తా బ్రహ్మాణీ మద ఏవ చ ।। ౨౭.

కామాన్ని యోగేశ్వరీగా, కోపాన్ని మహేశ్వరీగా, లోభాన్ని వైష్ణవిగా, మదాన్ని బ్రాహ్మణిగా తెలుసుకో.

మోహః స్వయంభూః కౌమారీ మాత్సర్యం చేన్ద్రజం విదుః । యమదణ్డధరా దేవీ పైశున్యం స్వయమేవ చ । అసూయా చ వరాహాఖ్యా ఇత్యేతాః పరికీర్తితాః ।। ౨౭.

మోహం స్వయంభువుగా, మత్సర్యాన్ని కౌమారిగా, ఇంద్రుని జననంగా, యమదండాన్ని పట్టుకున్న దేవతను పైశున్యంగా, అసూయను వరాహిగా పరిగణిస్తారు.

కామాదిగణ ఏషోఽయం శరీరే పరికీర్తితః । జగ్రాహ మూర్త్తిం తు యథా తథా తే కీర్తితం మయా ।। ౨౭.

ఈ కామాది గణం శరీరంలో ఇలా ఏర్పడింది. అవి ఒక్కొక్కటి ఎలా రూపం దాల్చాయో నేను వివరంగా చెప్పాను.

ఏతాభిర్దేవతాభిశ్చ తస్య రక్తేఽతిశోషితే । క్షయం గతాఽఽసురీ మాయా స చ సిద్ధోఽన్ధకోఽభవత్ । ఏతత్ తే సర్వమాఖ్యాతమాత్మవిద్యాఽమృతం మయా ।। ౨౭.

ఈ దేవతలు అతని రక్తాన్ని బాగా పీల్చినప్పుడు, అసురి మాయ నశించింది. అంధకుడు సిద్ధిని పొందాడు. ఇదంతా ఆత్మజ్ఞాన అమృతంగా నేను నీకు వివరించాను.

య ఏతచ్ఛృణుయాన్నిత్యం మాతౄణాముద్భవం శుభమ్ । తస్య తాః సర్వతో రక్షాం కుర్వన్త్యనుదినం నృప ।। ౨౭.

ఎవరైనా ప్రతిరోజూ ఈ మాతృకల పవిత్ర జననాన్ని వినితే, వారికి ఆ దేవతలు ప్రతిదిక్కూ రక్షణ ఇస్తారు రాజా.

యశ్చైతత్ పఠతే జన్మ మాతౄణాం పురుషోత్తమ । స ధన్యః సర్వదా లోకే శివలోకం చ గచ్ఛతి ।। ౨౭.

ఎవరైనా మాతృకల జననాన్ని పఠిస్తే, ఆయన ఎప్పుడూ ధన్యుడవుతాడు, శివలోకాన్ని కూడా పొందుతాడు.

తాసాం చ బ్రహ్మణా దత్తా అష్టమీ తిథిరుత్తమా । ఏతాః సంపూజయేద్ భక్త్యా బిల్వాహారో నరః సదా । తస్య తాః పరితుష్టాస్తు క్షేమారోగ్యం దదన్తి చ ।। ౨౭.

బ్రహ్మ ఎనిమిదవ తిథిని వీరికి ఉత్తమంగా ఇచ్చాడు. ఎవరైనా భక్తితో వీరిని పూజిస్తూ ఎప్పుడూ బిల్వపత్రాలు తింటూ ఉంటే, ఆ దేవతలు సంతోషించి ఆయన్ని క్షేమంగా, ఆరోగ్యంగా ఉంచుతారు.

ప్రజాపాల ఉవాచ । కథం మాయా సముత్పన్నా దుర్గా కాత్యాయనీ శుభా । ఆదిక్షేత్రే స్థితా సూక్ష్మా పృథగ్మూర్త్తా వ్యజాయత ।। ౨౮.

ప్రజాపాలుడు అడిగాడు: మాయ ఎలా పుట్టింది? దుర్గా, కాత్యాయనీ అనే శుభదేవతలు ఆది స్థలంలో సూక్ష్మంగా ఉండి, వేరుగా ఎలా ప్రత్యక్షమయ్యారు?

మహాతపా ఉవాచ । ఆసీద్ రాజా పురా రాజన్ సిన్ధుద్వీపః ప్రతాపవాన్ । వరుణాంశో మహారాజ సోఽరణ్యే తపసి స్థితః ।। ౨౮.

మహాతపా చెప్పాడు: ఓ రాజా! ఒకప్పుడు సింధుద్వీప అనే మహాశక్తివంతుడైన రాజు ఉండేవాడు. అతడు వరుణుని అంసంగా, అరణ్యంలో తపస్సు చేస్తూ ఉండేవాడు.

పుత్రో మే శక్రనాశాయ భవేదితి నారధిపః । ఏవం కృతమతిః సోఽథ మహతా తపసా స్వకమ్ । కలేవరం స్థితో భూత్వా శోషయామాస సువ్రత ।। ౨౮.

అతడు తన కుమారుడు ఇంద్రుని నాశనం చేయాలని సంకల్పించాడు. అందుకే గొప్ప తపస్సుతో తన శరీరాన్ని ఎండబెట్టుకుంటూ, అచంచలంగా ఉండిపోయాడు.

ప్రజాపాల ఉవాచ । కథం తస్య ద్విజశ్రేష్ఠ శక్రేణాపకృతం భవేత్ । యేనాసౌ తద్వినాశాయ పుత్రమిచ్ఛన్ వ్రతే స్థితః ।। ౨౮.

ప్రజాపాలుడు అడిగాడు: ద్విజశ్రేష్ఠా! ఇంద్రుడు అతనికి ఎలా అన్యాయం చేశాడు? అందుకే అతడు ఇంద్రుని నాశనం చేయాలని ఈ వ్రతాన్ని చేపట్టాడా?

మహాతపా ఉవాచ । సోఽన్యజన్మని పుత్రోఽభూత్ త్వష్టుర్బలభృతాం వరః । అవధ్యః సర్వశస్త్రేషు అపాం ఫేనేన నాశితః ।। ౨౮.

మహాతపా చెప్పాడు: మునుపటి జన్మలో అతని కుమారుడు త్వష్టా అనే బలవంతుడు. అతడు అన్ని ఆయుధాలకు అవధ్యుడు, కానీ నీటి నురుగు వల్ల నాశనం అయ్యాడు.

జలఫేనేన నిహతస్తస్మిఁల్లయమవాప్నుయాత్ । పునర్బ్రహ్మాన్వయాజ్జాతః సిన్ధుద్వీపేతి సంజ్ఞితః । స తేపే పరమం తీవ్రం శక్రవైరమనుస్మరన్ ।। ౨౮.

ఆ నీటిలోని నురుగు తగిలి అతడు అక్కడే ప్రాణాలు కోల్పోయాడు. కానీ బ్రహ్మ వంశంలో మళ్లీ జన్మించి, 'సింధుద్వీపుడు' అని పేరుపొందాడు. ఇంద్రుడితో ఉన్న వైరం గుర్తుచేసుకుంటూ అతడు అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేశాడు.

తతః కాలేన మహతా నదీ వేత్రవతీ శుభా । మానుషం రూపమాస్థాయ సాలంకారం మనోరమమ్ । ఆజగామ యతో రాజా తేపే పరమకం తపః ।। ౨౮.

అంతటికి చాలా కాలం తరువాత, పవిత్రమైన వేత్రవతీ నది, అందమైన అలంకారాలతో మానవ రూపంలో, ఆ రాజు తపస్సు చేస్తున్న చోటికి వచ్చింది.

తాం దృష్ట్వా రూపసంపన్నాం స రాజా క్రుద్ధమానసః । ఉవాచ కాఽసి సుశ్రోణి సత్యం కథయ భామిని ।। ౨౮.

ఆమెను అందంగా చూసిన రాజు, కోపంతో మనసు కలవరపడి, 'ఓ సుందరీ! నీవెవరు? నిజం చెప్పు, భామినీ!' అని అడిగాడు.

నద్యువాచ । అహం జలపతేః పత్నీ వరుణస్య మహాత్మనః । నామ్నా వేత్రవతీ పుణ్యా త్వామిచ్ఛన్తీహమాగతా ।। ౨౮.

ఆ నది ఇలా చెప్పింది: 'నేను జలాధిపతి అయిన మహాత్ముడు వరుణుని భార్యను. నాకు వేత్రవతీ అని పేరు. నీతో కలవాలని వచ్చాను.'

సాభిలాషాం పరస్త్రీం చ భజమానాం విసర్జ్జయేత్ । స పాపః పురుషో జ్ఞేయో బ్రహ్మహత్యాం చ విన్దతి । ఏవం జ్ఞాత్వా మహారాజ భజమానాం భజస్వ మామ్ ।। ౨౮.

ఇతరుల భార్యను ఆకాంక్షించి అనుభవించే పురుషుడిని వదిలేయాలి; అతడు పాపి, బ్రాహ్మణ హత్య పాపాన్ని పొందుతాడు. ఇది తెలుసుకుని, ఓ మహారాజా! నేను నిన్ను కోరుకుంటూ వచ్చాను, నన్ను అంగీకరించు.

ఏవముక్తస్తయా రాజా సాభిలాషోపభుక్తవాన్ । తస్య సద్యోఽభవత్ పుత్రో ద్వాదశార్కసమప్రభః ।। ౨౮.

ఆమె ఈ విధంగా చెప్పిన తరువాత, రాజు కోరికతో ఆమెను అనుభవించాడు. వెంటనే, అతనికి పన్నెండు సూర్యుల్లా ప్రకాశించే కుమారుడు జన్మించాడు.

వేత్రవత్యుదరే జాతో నామ్నా వైత్రాసురోఽభవత్ । బలవానతితేజస్వీ ప్రాగ్జ్యోతిషపతిర్భవత్ ।। ౨౮.

వేత్రవతీ గర్భంలో జన్మించిన ఆ బాలుడు 'వైత్రాసురుడు' అని పిలవబడ్డాడు. అతడు బలవంతుడు, అపారమైన తేజస్సుతో, ప్రాగ్జ్యోతిషపటిని పాలించాడు.

స కాలేన యువా జాతో బలవాన్ దృఢవిక్రమః । మహాయోగేన సంయుక్తో జిగాయేమాం వసుంధరామ్ ।। ౨౮.

కాలక్రమంలో అతడు యువకుడై, బలవంతుడు, దృఢమైన వీరుడై, గొప్ప యోగబలంతో ఈ భూమిని జయించాడు.