వరాహపురాణమ్

త్వయా తతం సర్వత ఏవ తేజః ప్రతాపినా సూర్య యజుఃప్రవృత్తే । తిగ్మం రథాఙ్గం తవ దేవకల్పం కాలాఖ్యమధ్వాన్తకరం వదన్తి ।। ౨౬.

సూర్యుడా! నీ తేజస్సు అన్నిచోట్ల వ్యాపించింది. యజుర్వేదం ప్రారంభమైనప్పుడు అది మరింత ప్రకాశిస్తుంది. నీ రథచక్రం భయంకరంగా, దైవస్వరూపంగా ఉంది. దాన్ని కాలమని, చీకటిని తొలగించేదిగా అంటారు.

ప్రభాకరసక్త్వం రవిరాదిదేవ ఆత్మా సమస్తస్య చరాచరస్య । పితామహసక్త్వం వరుణో యమశ్చ భూతం భవిష్యచ్చ వదన్తి సిద్ధాః ।। ౨౬.

భాస్కరుడు, మొదటి దేవుడు అయిన సూర్యుడు, చరాచర జగత్తు అంతటికి ప్రాణస్వరూపుడని ఋషులు చెబుతారు. వరుణుడు, యముడు బ్రహ్మశక్తిని కలవారని, ఆయన గతమూ భవిష్యత్తూ అని సిద్ధులు పేర్కొంటారు.

ధ్వాన్తం ప్రణు త్వం సురలోకపూజ్య ప్రయాహి శాన్తిం పితరో వదన్తి । వేదాన్తవేద్యోఽసి మఖేషు దేవ త్వం హూయసే విష్ణురసి ప్రసహ్య । ఇతి స్తుతస్తైః సురనాథ భక్త్యా ప్రపాహి శంభో న ఇతి ప్రసహ్య ।। ౨౬.

నీవు చీకటిని తొలగించేవాడవు, దేవలోకాల్లో పూజించబడేవాడవు. పితృదేవతలు 'శాంతికి సాగిపో' అంటారు. వేదాంతంలో నీవే తెలుసుకోబడేవాడవు, యజ్ఞాల్లో పిలవబడేవాడవు, నీవే విష్ణువు. ఇలా భక్తితో దేవతలు స్తుతించి, 'శంభూ! మమ్మల్ని కాపాడు, మమ్మల్ని అధికంగా బాధించవద్దు' అని ప్రార్థించాయి.

ఏవముక్తస్తదా దేవైః సౌమ్యాం మూర్త్తిమథాకరోత్ । ప్రకాశత్వం జగామాశు దేవతానాం మహాప్రభః ।। ౨౬.

దేవతలు ఇలా ప్రార్థించగా, ఆ మహాప్రభుడు మృదువైన రూపాన్ని ధరించాడు. వెంటనే దేవతలకు ప్రకాశవంతుడిగా మారాడు.

ఏతత్సర్వం సురాణాం తు దహనం శామితం పురా । సప్తమ్యాం ఖలు సూర్యేణ మూర్త్తిత్వం కృతవాన్ భువి ।। ౨౬.

దేవతలందరి దహనం అప్పట్లో శాంతించిపోయింది. ఏడవ రోజున సూర్యుడు భూమిపై రూపాన్ని ధరించాడు.

ఏతాం యః పురుషో భక్త్యా ఉపాస్తే సూర్యమర్చయేత్ । భాస్కరేణ చ తస్యాసౌ ఫలమిష్టం ప్రయచ్ఛతి ।। ౨౬.

ఈ విధంగా ఎవరు భక్తితో సూర్యుని ఆరాధిస్తారో, వారికి భాస్కరుడు కోరిన ఫలితాన్ని ఇస్తాడు.

ఏతత్ తే కథితం రాజన్ సూర్యాఖ్యానం పురాతనమ్ । ఆదిమన్వన్తరే వృత్తం మాతరః శ్రృణు సాంప్రతమ్ ।। ౨౬.

ఓ రాజా! ఈ విధంగా నేను నీకు సూర్యుని పురాతన కథను చెప్పాను. ఇప్పుడు మొదటి మన్వంతరంలో జరిగినదాన్ని విను, ఓ తల్లీ.

మహాతపా ఉవాచ । పూర్వమాసీన్మహాదైత్యో బలవానన్ధకో భువి । స దేవాన్ వశమానిన్యే బ్రహ్మణో వరదర్పితః ।। ౨౭.

మహాతపా అన్నారు: పూర్వం భూమిపై అంధకుడు అనే మహాబలశాలి రాక్షసుడు ఉండేవాడు. బ్రహ్మదేవుని వరంతో అతడు దేవతలను తనవశంలోకి తెచ్చుకున్నాడు.

తేనాత్మవాన్ సురాః సర్వే త్యాజితా మేరుపర్వతమ్ । బ్రహ్మాణం శరణం జగ్మురన్ధకస్య భయార్దితాః ।। ౨౭.

అతని వల్ల శక్తివంతమైన దేవతలందరూ మెరుపర్వతాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయారు. అంధకుని భయంతో వారు బ్రహ్మదేవుని ఆశ్రయించారు.

తానాగతాంస్తదా బ్రహ్మా ఉవాచ సురసత్తమాన్ । కిమాగమనకృత్యం వో దేవా బ్రూత కిమాస్యతే ।। ౨౭.

అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు అక్కడికి వచ్చిన ఆ ముఖ్యమైన దేవతలను అడిగాడు: 'మీరు ఎందుకు వచ్చారు దేవతలారా? మీ రాకకు కారణం ఏమిటి? చెప్పండి.'

దేవా ఊచుః । అన్ధకేనార్దితాః సర్వే వయం దేవా జగత్పతే । త్రాహి సర్వాంశ్చతుర్వక్త్ర పితామహ నమోఽస్తు తే ।। ౨౭.

దేవతలు అన్నారు: జగత్పతీ! మేమందరం అంధకుని వల్ల బాధపడుతున్నాము. నలుగురు ముఖాలుగల పితామహా! మమ్మల్ని రక్షించు, నీకు నమస్కారం.

బ్రహ్మోవాచ । అన్ధకాన్నైవ శక్తోఽహం త్రాతుం వై సురసత్తమాః । భవం శర్వం మహాదేవం వ్రజామ శరణార్థినః ।। ౨౭.

బ్రహ్మదేవుడు అన్నారు: ఉత్తమ దేవతలారా! నేను అంధకుని నుండి మిమ్మల్ని రక్షించలేను. మనం శర్వుడైన మహాదేవుడి వద్దకు ఆశ్రయార్థంగా వెళ్లుదాం.

కిన్తు పూర్వం మయా దత్తో వరస్తస్య సురోత్తమాః । అవధ్యస్త్వం హి భవితా న శరీరం స్పృశేన్మహీమ్ ।। ౨౭.

కానీ, ఉత్తమ దేవతలారా! నేను అతనికి ఒక వరం ఇచ్చాను. అతని శరీరం భూమిని తాకే వరకు అతడిని ఎవరూ చంపలేరు.

తస్యైవం బలినస్త్వేకో హన్తా రుద్రః పరంతపః । తత్ర గచ్ఛామహే సర్వే కైలాసనిలయం ప్రభుమ్ ।। ౨౭.

అంతటి బలవంతుడిని రుద్రుడే సంహరించగలడు. అందుకే మనందరం కైలాసపర్వతంలో నివసించే ప్రభువైన ఆయన వద్దకు వెళ్లుదాం.

ఏవముక్త్వా యయౌ బ్రహ్మా సదేవో భవసన్నిధౌ । తస్య సందర్శనాద్ రుద్రః ప్రత్యుత్థానాదికాః క్రియాః । కృత్వాభ్యువాచ దేవేశో బ్రహ్మాణం భువనేశ్వరమ్ ।। ౨౭.

ఇలా చెప్పి బ్రహ్మదేవుడు దేవతలతో కలిసి భవుని సమీపానికి వెళ్లాడు. వారిని చూసి రుద్రుడు ఆతిథ్యకార్యాలు చేసి, భువనేశ్వరుడైన బ్రహ్మను ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.

శంభురువాచ । కిం కార్యం దేవతాః సర్వా ఆగతా మమ సన్నిధౌ । యేనాహం తత్కరోమ్యాశు ఆజ్ఞా కార్యా హి సత్వరమ్ ।। ౨౭.

శంభుడు ఇలా అన్నాడు: దేవతలారా! మీరు అందరూ నా దగ్గరికి వచ్చారు. మీకు ఏం చేయాలి? మీరు చెప్పండి, వెంటనే చేస్తాను. మీ ఆజ్ఞను త్వరగా నెరవేర్చాలి.

దేవా ఊచుః । రక్షస్వ దేవ బలినస్త్వన్ధకాద్ దుష్టచేతసః ।। ౨౭.

దేవతలు ఇలా అన్నారు: ప్రభూ! బలవంతుడైన, చెడు మనసున్న అంధకుని నుండి మమ్మల్ని కాపాడండి.

యావదేవం సురా సర్వే శంసన్తి పరమేష్ఠినః । తావత్ సైన్యేన మహతా తత్రైవాన్ధక ఆయయౌ ।। ౨౭.

అలా దేవతలు పరమేశ్వరుడితో మాట్లాడుతుండగా, అదే సమయంలో అంధకుడు పెద్ద సైన్యంతో అక్కడికి వచ్చాడు.

బలేన చతురఙ్గేణ హన్తుకామో భవం మృధే । తస్య భార్యాం గిరిసుతాం హర్తుమిచ్ఛన్ ససాధనః ।। ౨౭.

అతడు నాలుగు రకాల సైన్యంతో, యుద్ధంలో భవుడిని చంపాలని, కొండ కుమార్తె అయిన భవుని భార్యను అపహరించాలనే కోరికతో, ఆయుధాలతో వచ్చాడు.

తం దృష్ట్వా సహసాఽయాన్తం దేవశక్రప్రహారిణమ్ । సన్నహ్య సహసా దేవా రుద్రస్యానుచరా భవన్ ।। ౨౭.

అతడు అకస్మాత్తుగా వచ్చి దేవేంద్రుని వలె వారిపై దాడి చేయబోతున్నాడని చూసి, దేవతలు వెంటనే ఆయుధాలు ధరించి రుద్రుని అనుచరులయ్యారు.

రుద్రోఽపి వాసుకిం ధ్యాత్వా తక్షకం చ ధనంజయమ్ । వలయం కటింసూత్రం చ చకార పరమేశ్వరః ।। ౨౭.

రుద్రుడు వాసుకిని, తక్షకుని, ధనంజయుని ధ్యానించి, వాటిని చేతి కంకణాలుగా, నడుము బందంగా, యజ్ఞోపవీతంగా ధరించాడు.

నీలనామా చ దైత్యేన్ద్రో హస్తీ భూత్వా భవాన్తికమ్ । ఆగతస్త్వరితః శక్రహస్తీవోద్ధతరూపవాన్ ।। ౨౭.

నీల అనే దైత్యరాజు, ఏనుగు రూపంలో, ఇంద్రుని ఏనుగును పోలి, భవుని దగ్గరకు వేగంగా వచ్చాడు.

స జ్ఞాతో నన్దినా దైత్యో వీరభద్రాయ దర్శితః । వీరభద్రోఽపి సింహేన రూపేణాహత్య చ ద్రుతమ్ ।। ౨౭.

ఆ దైత్యుడిని నంది గుర్తించి, వీరభద్రునికి చూపించాడు. వీరభద్రుడు సింహం రూపంలో వెంటనే అతడిని చంపాడు.

తస్య కృత్తిం విదార్యాశు కరిణస్త్వఞ్జనప్రభామ్ । రుద్రాయార్పితవాన్ సోఽపి తమేవామ్బరమాకరోత్ । తతః ప్రభృతి రుద్రోఽపి గజచర్మపటోఽభవత్ ।। ౨౭.

ఆ ఏనుగుని నలుపు రంగు చర్మాన్ని చీల్చి, రుద్రునికి సమర్పించాడు. రుద్రుడు దాన్ని వస్త్రంగా ధరించాడు. అప్పటి నుండి రుద్రుడు ఏనుగు చర్మాన్ని ధరించేవాడయ్యాడు.

గజచర్మ్మపటో భూత్వా భుజంగాభరణోజ్జ్వలః । ఆదాయ త్రిశిఖం భీమం సగణోఽన్ధకమన్వయాత్ ।। ౨౭.

ఏనుగు చర్మాన్ని కప్పుకుని, పాము అలంకారాలతో మెరిసిపోతూ, భయంకరమైన త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, తన గణాలతో కలిసి అంధకుని వెంటపడ్డాడు.

తతః ప్రవృత్తే యుద్ధే చ దేవదానవయోర్మహత్ । ఇన్ద్రాద్యా లోకపాలాస్తు స్కన్దః సేనాపతిస్తథా । సర్వే దేవగణాశ్చాన్యే యుయుధుః సమరే తదా ।। ౨౭.

అప్పుడే దేవతలు, దానవుల మధ్య గొప్ప యుద్ధం మొదలైంది. ఇంద్రుడు, ఇతర లోకపాలకులు, సేనాధిపతిగా స్కందుడు, ఇంకా ఇతర దేవతా గణాలందరూ ఆ యుద్ధంలో పోరాడారు.

తం దృష్ట్వా నారదా యుద్ధం యయౌ నారాయణం ప్రతి । శశంస చ మహద్ యుద్ధం కైలాసే దానవైః సహ ।। ౨౭.

ఆ యుద్ధాన్ని చూసిన నారదుడు నారాయణుని వద్దకు వెళ్లి, కైలాసంపై దానవులతో జరుగుతున్న గొప్ప యుద్ధాన్ని వివరించాడు.

తచ్ఛ్రుత్వా చక్రమాదాయ గరుడస్థో జనార్దనః । తమేవ దేశమాగత్య యుయుధే దానవైః సహ ।। ౨౭.

అది విని, జనార్దనుడు గరుడుపై ఎక్కి, చక్రాన్ని తీసుకుని, అదే స్థలానికి వచ్చి దానవులతో యుద్ధం చేశాడు.

ఆగత్య చ తతో దేవా హరిణాప్యాయితా రణే । విషణ్ణవదనాః సర్వే పలాయనపరా భవన్ ।। ౨౭.

అప్పుడే హరిదేవుడు యుద్ధంలో దేవతలకు తోడుగా వచ్చాడు. అయినా దేవతలందరూ మనసు దిగులుతో పారిపోవడం మొదలుపెట్టారు.