వరాహపురాణమ్

మహాతపా ఉవాచ । సృజతా బ్రహ్మణా సృష్టిం మరీచిః సూతికారణమ్ । ప్రథమం మనసా ధ్యాతస్తస్య పుత్రస్తు కశ్యపః ।। ౨౪.

మహాతపస్వి ఇలా చెప్పాడు: బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టిని చేయడంలో, మరీచి సంతానోత్పత్తికి కారణమయ్యాడు. మొదట తన మనసులో ధ్యానం చేసి, అతని కుమారుడిగా కశ్యపుడు జన్మించాడు.

తస్య దాక్షాయణీ భార్యా కద్రూర్నామ శుచిస్మితా । మారీచో జనయామాస తస్యాం పుత్రాన్ మహాబలాన్ ।। ౨౪.

ఆ కశ్యపునికి భార్యగా దక్ష కుమార్తె అయిన కద్రూ, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో ఉండేది. మరీచి ఆమె ద్వారా మహాబలశాలి కుమారులను కనాడు.

అనన్తం వాసుకిం చైవ కమ్బలం చ మహాబలమ్ । కర్కోటకం చ రాజేన్ద్ర పద్మం చాన్యం సరీసృపమ్ ।। ౨౪.

అనంతుడు, వాసుకి, అలాగే మహాబలశాలి కంబలుడు, కర్కోటకుడు, ఓ రాజా, పద్మ అనే ఇంకొక సర్పుడు కూడా పుట్టారు.

మహాపద్మం తథా శఙ్ఖం కులికం చాపరాజితమ్ । ఏతే కశ్యపదాయాదాః ప్రధానాః పరికీర్త్తితాః ।। ౨౪.

అలాగే మహాపద్ముడు, శంఖుడు, ఓడించలేని కులికుడు కూడా పుట్టారు. వీరంతా కశ్యపుని ప్రధాన సంతానంగా చెప్పబడ్డారు.

ఏతేషాం తు ప్రసూత్యా తు ఇదమాపూరితం జగత్ । కుటిలా హీనకర్మాణస్తీక్ష్ణాస్యోత్థవిషోల్బణాః । దృష్ట్వా సందశ్య మనుజాన్ కుర్యుర్భస్మ క్షణాద్ ధ్రువమ్ ।। ౨౪.

వీరి జననంతో ఈ లోకం మొత్తం పాములతో నిండిపోయింది. వీరు వంకర స్వభావం కలవారు, చెడు పనులు చేసే వారు, పదునైన పళ్ళు, విషంతో నిండిన నోళ్ళు కలిగి, మనుషులను చూసి కొరికితే క్షణంలో బూడిద చేస్తారు.

శబ్దగామీ యథా స్పర్శం మనుష్యాణాం నరాధిప । అహన్యహని జాయేత క్షయః పరమదారుణః ।। ౨౪.

ఓ రాజా, మనుషులలో, శబ్దం స్పర్శను అనుసరించునట్లు, ప్రతిరోజూ అత్యంత భయంకరమైన నాశనం కలుగుతుండేది.

ఆత్మనస్తు క్షయం దృష్ట్వా ప్రజాః సర్వాః సమన్తతః । జగ్ముః శరణ్యం శరణం పరం తు పరమేశ్వరమ్ ।। ౨౪.

తమ నాశనాన్ని చూసి, అన్ని జీవులు చుట్టూ ఉన్నవారు, పరమాశ్రయమైన పరమేశ్వరుని ఆశ్రయానికి వెళ్లారు.

ఇమమేవార్థముద్దిశ్య ప్రజాః సర్వా మహీపతే । ఊచుః కమలజం విష్ణుం పురాణం బ్రహ్మసంజ్ఞితమ్ ।। ౨౪.

ఈ కారణంగానే, ఓ రాజా, అన్ని జీవులు కమలంలో పుట్టిన పురాతనుడు అయిన విష్ణువును, బ్రహ్మగా పిలిచి ప్రార్థించాయి.

దేవా ఊచుః । దేవదేవేశ లోకానాం ప్రసూతి పరమేశ్వర । త్రాహి నస్తీక్ష్ణదంష్ట్రాణాం భుజంగానాం మహాత్మనామ్ ।। ౨౪.

దేవతలు ఇలా అన్నారు: దేవతల దేవా, లోకాల ఆది స్వరూపుడా, పరమేశ్వరా, పదునైన పళ్ళు కలిగిన మహాబలశాలి పాముల నుండి మమ్మల్ని కాపాడుము.

అహన్యహని యే దేవ పశ్యేయురురగా దృశా । మనుష్యపశురూపం వా తత్సర్వం భస్మసాద్ భవేత్ ।। ౨౪.

దేవా, ప్రతిరోజూ, పాములు మనుష్యులను లేదా జంతువులను కన్నుతో చూస్తే, అవన్నీ బూడిదైపోతున్నాయి.

త్వయా సృష్టిః కృతా దేవ నీయతే సా భుజంగామైః । ఏతజ్జ్ఞాత్వా తు దుర్వృత్తం తత్కురుష్వ మహామతే ।। ౨౪.

దేవా, ఈ సృష్టిని నువ్వే సృష్టించావు. ఇప్పుడు అది పాముల వల్ల నాశనమవుతోంది. ఈ చెడును తెలుసుకొని, అవసరమైనది చేయుము, ఓ మహామతి.

బ్రహ్మోవాచ । అహం రక్షాం విధాస్యామి భవతీనాం న సంశయః । వ్రజధ్వం స్వాని ధిష్ణ్యాని ప్రజా మాభూత్ ససాధ్వసా ।। ౨౪.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: నేను మీ అందరికీ రక్షణ కల్పిస్తాను, సందేహం లేదు. మీ మీ స్థలాలకు వెళ్ళండి. జీవులు భయపడవద్దు.

ఏవముక్త్వా ప్రజాస్తేన బ్రహ్మణాఽవ్యక్తమూర్త్తినా । ఆజగ్ముః పరమప్రీత్యా నత్వా చైవ స్వయంభువే ।। ౨౪.

ఇలా చెప్పిన తరువాత, అవ్యక్త స్వరూపుడైన బ్రహ్మ జీవులను పంపించాడు. వారు పరమ ఆనందంతో స్వయంభువుని నమస్కరించి వెళ్లిపోయారు.

ఆగతాసు ప్రజాస్వాద్యస్తానాహూయ భుజంగమాన్ । శశాప పరమక్రుద్ధో వాసుకిప్రముఖాంస్తదా ।। ౨౪.

జీవులు వెళ్లిన తరువాత, బ్రహ్మ పాములను పిలిపించి, వాసుకిని మొదలుపెట్టి వారందరిని అత్యంత కోపంతో శపించాడు.

బ్రహ్మోవాచ । యతో మత్ప్రభవాన్ నిత్యం క్షయం నయత మానుషాన్ । భవాన్తరే అథాన్యస్మిన్ మాతుః శాపాత్ సుదారుణాత్ । భవితాఽతిక్షయం ఘోరం నూనం స్వాయంభువేఽన్తరే ।। ౨౪.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: మీరు నా నుండి పుట్టి, ఎప్పుడూ మనుష్యులను నాశనం చేస్తున్నందున, మరొక యుగంలో, మీ తల్లి ఇచ్చిన భయంకరమైన శాపం వల్ల, స్వాయంభువ మను కాలంలో ఘోరమైన మహానాశనం తప్పక జరుగుతుంది.

ఏవముక్తాస్తు వేపన్తో బ్రహ్మాణం భుజగోత్తమాః । నిపత్య పాదయోస్తస్య ఇదమూచుర్వచస్తదా ।। ౨౪.

ఇలా బ్రహ్మా వారు మాట్లాడినప్పుడు, ఆ గొప్ప పాములు భయంతో వణికుతూ ఆయన పాదాలకు పడి, ఇలా అన్నారు:

నాగా ఊచుః । భగవన్ కుటిలా జాతిరస్మాకం భవతా కృతా । విషోల్బణత్వం క్రూరత్వం దృక్శస్త్రత్వం చ నస్త్వయా । సంపాదితం త్వయా దేవ ఇదానీం శమయాచ్యుత ।। ౨౪.

పాములు అన్నారు: ప్రభూ, మా స్వభావాన్ని మీరు వంకరగా చేసారు. మాకు తీవ్రమైన విషాన్ని, క్రూరతను, భయంకరమైన చూపును మీరు ఇచ్చారు. దేవా, మీరు ఇలా చేసారు; ఇప్పుడు, అచ్యుతా, దయచేసి దీన్ని తగ్గించండి.

బ్రహ్మోవాచ । యది నామ మయా సృష్టా భవన్తః కుటిలాశయాః । తతః కిం మనుజాన్ నిత్యం భక్షయధ్వం గతవ్యథాః ।। ౨౪.

బ్రహ్మా అన్నారు: నిజంగా నేను మిమ్మల్ని వంకర మనసుతో సృష్టించానంటే, మరి భయపడకుండా ఎప్పుడైనా మనుష్యులను తినవచ్చు కదా?

నాగా ఊచుః । మర్యాదాం కురు దేవేశ స్థానం చైవ పృథక్ పృథక్ । మనుష్యాణాం తథాఽస్మాకం సమయం చ పృథక్ పృథక్ । నాగానాం వచనం శ్రుత్వా దేవో వచనమబ్రవీత్ ।। ౨౪.

పాములు అన్నారు: దేవతల అధిపతీ, మనుష్యులకు, మాకూ వేరువేరు హద్దులు, వేరువేరు నివాసాలు ఏర్పాటు చేయండి. అలాగే, మనుష్యులకు, మాకూ వేరే వేరే నియమాలు పెట్టండి. పాముల మాటలు విని, ఆ దేవుడు ఇలా అన్నాడు:

అహం కరోమి వో నాగాః సమయం మనుజైః సహ । తదేకమనసః సర్వే శ్రృణుధ్వం మమ శాసనమ్ ।। ౨౪.

నేను మిమ్మల్ని, మనుష్యులను ఒక ఒప్పందంలో పెట్టుతాను. అందరూ ఒకే మనసుతో నా ఆజ్ఞను వినండి.

పాతాలం వితలం చైవ హర్మ్యాఖ్యం చ తృతీయకమ్ । దత్తం చైవ సదా రమ్యం గృహం తత్ర గమిష్యథ ।। ౨౪.

పాతాళం, విటలం, హర్మ్యము అనే మూడవది—ఈ అందమైన నివాసాలు మీకిచ్చాను; మీరు అక్కడికి వెళ్ళాలి.

తత్ర భోగాన్ బహువిధాన్ భుఞ్జానా మమ శాసనాత్ । తిష్ఠధ్వం సప్తమం యావద్ రాత్ర్యన్తం తు పునః పునః ।। ౨౪.

అక్కడ నా ఆజ్ఞ ప్రకారం ఎన్నో రకాల ఆనందాలను అనుభవించండి; ఏడవ రాత్రి వరకు అక్కడే ఉండండి, మళ్ళీ మళ్ళీ అలాగే చేయండి.

తతో వైవస్వతస్యాదౌ కాశ్యపేయా భవిష్యథ । దాయాదాః సర్వదేవానాం సుపర్ణస్య చ ధీమతః ।। ౨౪.

తర్వాత వైవస్వత మన్వంతర ప్రారంభంలో, మీరు కాశ్యపునందనులు, అన్ని దేవతలకీ, జ్ఞానవంతుడైన సుపర్ణునికీ వారసులవుతారు.

తదా ప్రసూతిర్వః సర్వా భోక్ష్యతే చిత్రభానునా । భవతాం నైవ దోషోఽయం భవిష్యతి న సంశయః ।। ౨౪.

అప్పుడు మీ సంతానం అంతా చిత్రభాను చేత తినబడుతుంది; అందులో మీకు ఎలాంటి తప్పు ఉండదు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యే వై క్రూరా భోగినో దుర్వినీతా - స్తేషామన్తో భవితా నాన్యథైతత్ । కాలప్రాప్తం భక్షయధ్వం దశధ్వం తథాఽపకారే చ కృతే మనుష్యమ్ ।। ౨౪.

ఎవరు క్రూరమైన, అణకట్టని పాములైతే—వారికి అంతం తప్పదు. సమయం వచ్చినప్పుడు, లేదా మనుష్యుడు మీకు అపకారం చేస్తే, మీరు కాటు వేసి తినవచ్చు.

మన్త్రౌషధైర్గారుడమణ్డలైశ్చ బద్ధైర్దృష్టైర్మానవా యే చరన్తి । తేషాం భీతైర్వర్త్తితవ్యం న చాన్య- చ్చిన్త్యం కార్యం చాన్యథా వో వినాశః ।। ౨౪.

మంత్రాలు, ఔషధాలు, గరుడ మండలాలతో రక్షణ పొందిన, లేదా బంధించబడి, కనిపించే మనుష్యుల విషయంలో, భయంతో ప్రవర్తించాలి; వేరేలా ఆలోచించకూడదు, లేకపోతే మీరు నాశనం అవుతారు.

ఇతీరితే బ్రహ్మణా తే భుజఙ్గా జగ్ముః స్థానం క్ష్మాతలాఖ్యం హి సర్వే । తస్థుర్భోగాన్ భుఞ్జమానాః సమగ్రాన్ రసాతలే లీలయా సంస్థితాస్తే ।। ౨౪.

బ్రహ్మా వారు ఇలా చెప్పిన తర్వాత, ఆ పాములందరూ భూమి మీద ఉన్న స్థలానికి వెళ్ళారు; వారు రసాతలలో ఆనందంగా, ఆటపాటలతో అన్ని సుఖాలు అనుభవిస్తూ ఉండిపోయారు.

ఏవం శాపం తు తే లబ్ధ్వా ప్రసాదం చ చతుర్ముఖాత్ । తస్థుః పాతాలనిలయే ముదితేనాన్తరాత్మనా ।। ౨౪.

ఇలా నాలుగు ముఖాలున్న బ్రహ్మా వారు శాపమూ, అనుగ్రహమూ ఇచ్చిన తర్వాత, వారు పాతాళంలో తమ నివాసంలో హర్షంతో, సంతృప్తిగా ఉండిపోయారు.

ఏతత్ సర్వం చ పఞ్చమ్యాం తేషాం జాతం మహాత్మనామ్ । అతస్త్వియం తిథిర్ధన్యా సర్వపాపహరా శుభా ।। ౨౪.

ఈ అన్నీ ఘటనలు ఆ మహాత్ములకు పంచమి తిథినాడు జరిగాయి. అందుకే ఈ తిథి పవిత్రమైనది, అన్ని పాపాలను తొలగించేది, శుభదాయకమైనది.