వరాహపురాణమ్

దృష్టవాఽభిషిచ్యమానం తు దేవాస్తం గణనాయకమ్ । తుష్టువుః ప్రయతాః సర్వే త్రిశూలాస్త్రస్య సన్నిధౌ ।। ౨౩.

గణనాయకుడిని అభిషేకం చేస్తుండగా, త్రిశూలాన్ని పట్టుకున్నవాడి సమక్షంలో, పవిత్రమైన దేవతలు అందరూ ఆయనను స్తుతించారు.

దేవా ఊచుః । నమస్తే గజవక్త్రాయ నమస్తే గణనాయక । వినాయక నమస్తేఽస్తు నమస్తే చణ్డవిక్రమ ।। ౨౩.

దేవతలు పలికారు: ఏనుగు ముఖమున్నవాడా! నీకు నమస్కారం. గణనాయకా! నీకు నమస్కారం. వినాయకా! నీకు నమస్కారం. భయంకరమైన పరాక్రమంతో ఉన్నవాడా! నీకు నమస్కారం.

నమోఽస్తు తే విఘ్నకర్త్రే నమస్తే సర్పమేఖల । నమస్తే రుద్రవక్త్రోత్థ ప్రలమ్బజఠరాశ్రిత ।। ౨౩.

విఘ్నాలను తొలగించేవాడా! నీకు నమస్కారం. పాము కట్టుగా ధరించినవాడా! నీకు నమస్కారం. రుద్రుని ముఖం నుంచి పుట్టినవాడా, పెద్ద పొట్ట కలిగినవాడా! నీకు నమస్కారం.

సర్వదేవనమస్కారాదవిఘ్నం కురు సర్వదా । ఏవం స్తుతస్తదా దేవైర్మహాత్మా గణనాయకః । అభిషిక్తశ్చ రుద్రస్య సోమస్యాపత్యతాం గతః ।। ౨౩.

ప్రతి దేవత పూజతో, నీవు ఎప్పుడూ విఘ్నాలను తొలగించు. ఇలా దేవతలు స్తుతించగా, మహాత్ముడైన గణనాయకుడు, అభిషేకం పొందినవాడు, రుద్రుడు, సోముని కుమారుడిగా నిలిచాడు.

ఏతచ్చతుర్థ్యాం సంపన్నం గణాధ్యక్షస్య పార్థివ । యతస్తతోఽయం మహతీ తిథీనాం పరమా తిథిః ।। ౨౩.

పార్ధివా! ఈ సంఘటన చతుర్థి రోజున, గణాధ్యక్షుని తిథిలో జరిగింది. అందుకే ఈ తిథి అన్ని తిథుల్లో గొప్పది, శ్రేష్ఠమైనది.

ఏతస్యాం యస్తిలాన్ భుక్త్వా భక్త్యా గణపతిం నృప । ఆరాధయతి తస్యాశు తుష్యతే నాత్ర సంశయః ।। ౨౩.

ఈ రోజున, ఎవరు భక్తితో నువ్వులను తిని, గణపతిని పూజిస్తారో, వారికి భగవంతుడు వెంటనే ప్రసన్నుడవుతాడు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యశ్చైతత్ పఠతే స్తోత్రం యశ్చైతచ్ఛృణుయాత్ సదా । న తస్య విఘ్నా జాయన్తే న పాపం సర్వథా నృప ।। ౨౩.

ఎవరు ఈ స్తోత్రాన్ని చదువుతారో, ఎవరైనా ఎప్పుడూ వినుతారో, వారికి విఘ్నాలు కలగవు, ఎలాంటి పాపం కూడా కలుగదు, ఓ రాజా!

ధరణ్యువాచ । కథం తే గాత్రసంస్పర్శాన్మూర్త్తిమన్తో మహాబలాః । నాగా బభూవుర్దేవేశ కారణం తే మహీధర ।। ౨౪.

ధరణి ఇలా అడిగింది: దేవతల అధినాయకుడా, నీ శరీరాన్ని తాకినందువల్ల ఆ మహాబలశాలి పాములు మానవ రూపాన్ని ఎలా పొందాయి? దీనికి కారణం ఏమిటి, భూమిని మోయువాడా?

శ్రీవరాహ ఉవాచ । శ్రుత్వా గణపతేర్జన్మ ప్రజాపాలో నరాధిపః । ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా వాచా తం మునిం సంశితవ్రతమ్ ।। ౨౪.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ రాజా, గణపతి జన్మాన్ని విని, సృష్టిని కాపాడే వాడు, మునికి మృదువైన మాటలతో ఇలా చెప్పాడు.

ప్రజాపాల ఉవాచ । భగవంస్తార్క్షవిషయాః కథం మూర్త్తిముపాగతాః । నాగా బభూవుః కుటిలా ఏతదాఖ్యాతుమర్హసి ।। ౨౪.

ప్రజాపాలకుడు ఇలా అడిగాడు: భగవంతుడా, గరుడునికి ఆహారంగా పాములు ఎలా మానవ రూపాన్ని పొందాయి? అవి ఎందుకు వంకరగా మారాయి? దయచేసి ఈ విషయం వివరించండి.

మహాతపా ఉవాచ । సృజతా బ్రహ్మణా సృష్టిం మరీచిః సూతికారణమ్ । ప్రథమం మనసా ధ్యాతస్తస్య పుత్రస్తు కశ్యపః ।। ౨౪.

మహాతపస్వి ఇలా చెప్పాడు: బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టిని చేయడంలో, మరీచి సంతానోత్పత్తికి కారణమయ్యాడు. మొదట తన మనసులో ధ్యానం చేసి, అతని కుమారుడిగా కశ్యపుడు జన్మించాడు.

తస్య దాక్షాయణీ భార్యా కద్రూర్నామ శుచిస్మితా । మారీచో జనయామాస తస్యాం పుత్రాన్ మహాబలాన్ ।। ౨౪.

ఆ కశ్యపునికి భార్యగా దక్ష కుమార్తె అయిన కద్రూ, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో ఉండేది. మరీచి ఆమె ద్వారా మహాబలశాలి కుమారులను కనాడు.

అనన్తం వాసుకిం చైవ కమ్బలం చ మహాబలమ్ । కర్కోటకం చ రాజేన్ద్ర పద్మం చాన్యం సరీసృపమ్ ।। ౨౪.

అనంతుడు, వాసుకి, అలాగే మహాబలశాలి కంబలుడు, కర్కోటకుడు, ఓ రాజా, పద్మ అనే ఇంకొక సర్పుడు కూడా పుట్టారు.

మహాపద్మం తథా శఙ్ఖం కులికం చాపరాజితమ్ । ఏతే కశ్యపదాయాదాః ప్రధానాః పరికీర్త్తితాః ।। ౨౪.

అలాగే మహాపద్ముడు, శంఖుడు, ఓడించలేని కులికుడు కూడా పుట్టారు. వీరంతా కశ్యపుని ప్రధాన సంతానంగా చెప్పబడ్డారు.

ఏతేషాం తు ప్రసూత్యా తు ఇదమాపూరితం జగత్ । కుటిలా హీనకర్మాణస్తీక్ష్ణాస్యోత్థవిషోల్బణాః । దృష్ట్వా సందశ్య మనుజాన్ కుర్యుర్భస్మ క్షణాద్ ధ్రువమ్ ।। ౨౪.

వీరి జననంతో ఈ లోకం మొత్తం పాములతో నిండిపోయింది. వీరు వంకర స్వభావం కలవారు, చెడు పనులు చేసే వారు, పదునైన పళ్ళు, విషంతో నిండిన నోళ్ళు కలిగి, మనుషులను చూసి కొరికితే క్షణంలో బూడిద చేస్తారు.

శబ్దగామీ యథా స్పర్శం మనుష్యాణాం నరాధిప । అహన్యహని జాయేత క్షయః పరమదారుణః ।। ౨౪.

ఓ రాజా, మనుషులలో, శబ్దం స్పర్శను అనుసరించునట్లు, ప్రతిరోజూ అత్యంత భయంకరమైన నాశనం కలుగుతుండేది.

ఆత్మనస్తు క్షయం దృష్ట్వా ప్రజాః సర్వాః సమన్తతః । జగ్ముః శరణ్యం శరణం పరం తు పరమేశ్వరమ్ ।। ౨౪.

తమ నాశనాన్ని చూసి, అన్ని జీవులు చుట్టూ ఉన్నవారు, పరమాశ్రయమైన పరమేశ్వరుని ఆశ్రయానికి వెళ్లారు.

ఇమమేవార్థముద్దిశ్య ప్రజాః సర్వా మహీపతే । ఊచుః కమలజం విష్ణుం పురాణం బ్రహ్మసంజ్ఞితమ్ ।। ౨౪.

ఈ కారణంగానే, ఓ రాజా, అన్ని జీవులు కమలంలో పుట్టిన పురాతనుడు అయిన విష్ణువును, బ్రహ్మగా పిలిచి ప్రార్థించాయి.

దేవా ఊచుః । దేవదేవేశ లోకానాం ప్రసూతి పరమేశ్వర । త్రాహి నస్తీక్ష్ణదంష్ట్రాణాం భుజంగానాం మహాత్మనామ్ ।। ౨౪.

దేవతలు ఇలా అన్నారు: దేవతల దేవా, లోకాల ఆది స్వరూపుడా, పరమేశ్వరా, పదునైన పళ్ళు కలిగిన మహాబలశాలి పాముల నుండి మమ్మల్ని కాపాడుము.

అహన్యహని యే దేవ పశ్యేయురురగా దృశా । మనుష్యపశురూపం వా తత్సర్వం భస్మసాద్ భవేత్ ।। ౨౪.

దేవా, ప్రతిరోజూ, పాములు మనుష్యులను లేదా జంతువులను కన్నుతో చూస్తే, అవన్నీ బూడిదైపోతున్నాయి.

త్వయా సృష్టిః కృతా దేవ నీయతే సా భుజంగామైః । ఏతజ్జ్ఞాత్వా తు దుర్వృత్తం తత్కురుష్వ మహామతే ।। ౨౪.

దేవా, ఈ సృష్టిని నువ్వే సృష్టించావు. ఇప్పుడు అది పాముల వల్ల నాశనమవుతోంది. ఈ చెడును తెలుసుకొని, అవసరమైనది చేయుము, ఓ మహామతి.

బ్రహ్మోవాచ । అహం రక్షాం విధాస్యామి భవతీనాం న సంశయః । వ్రజధ్వం స్వాని ధిష్ణ్యాని ప్రజా మాభూత్ ససాధ్వసా ।। ౨౪.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: నేను మీ అందరికీ రక్షణ కల్పిస్తాను, సందేహం లేదు. మీ మీ స్థలాలకు వెళ్ళండి. జీవులు భయపడవద్దు.

ఏవముక్త్వా ప్రజాస్తేన బ్రహ్మణాఽవ్యక్తమూర్త్తినా । ఆజగ్ముః పరమప్రీత్యా నత్వా చైవ స్వయంభువే ।। ౨౪.

ఇలా చెప్పిన తరువాత, అవ్యక్త స్వరూపుడైన బ్రహ్మ జీవులను పంపించాడు. వారు పరమ ఆనందంతో స్వయంభువుని నమస్కరించి వెళ్లిపోయారు.

ఆగతాసు ప్రజాస్వాద్యస్తానాహూయ భుజంగమాన్ । శశాప పరమక్రుద్ధో వాసుకిప్రముఖాంస్తదా ।। ౨౪.

జీవులు వెళ్లిన తరువాత, బ్రహ్మ పాములను పిలిపించి, వాసుకిని మొదలుపెట్టి వారందరిని అత్యంత కోపంతో శపించాడు.

బ్రహ్మోవాచ । యతో మత్ప్రభవాన్ నిత్యం క్షయం నయత మానుషాన్ । భవాన్తరే అథాన్యస్మిన్ మాతుః శాపాత్ సుదారుణాత్ । భవితాఽతిక్షయం ఘోరం నూనం స్వాయంభువేఽన్తరే ।। ౨౪.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: మీరు నా నుండి పుట్టి, ఎప్పుడూ మనుష్యులను నాశనం చేస్తున్నందున, మరొక యుగంలో, మీ తల్లి ఇచ్చిన భయంకరమైన శాపం వల్ల, స్వాయంభువ మను కాలంలో ఘోరమైన మహానాశనం తప్పక జరుగుతుంది.

ఏవముక్తాస్తు వేపన్తో బ్రహ్మాణం భుజగోత్తమాః । నిపత్య పాదయోస్తస్య ఇదమూచుర్వచస్తదా ।। ౨౪.

ఇలా బ్రహ్మా వారు మాట్లాడినప్పుడు, ఆ గొప్ప పాములు భయంతో వణికుతూ ఆయన పాదాలకు పడి, ఇలా అన్నారు:

నాగా ఊచుః । భగవన్ కుటిలా జాతిరస్మాకం భవతా కృతా । విషోల్బణత్వం క్రూరత్వం దృక్శస్త్రత్వం చ నస్త్వయా । సంపాదితం త్వయా దేవ ఇదానీం శమయాచ్యుత ।। ౨౪.

పాములు అన్నారు: ప్రభూ, మా స్వభావాన్ని మీరు వంకరగా చేసారు. మాకు తీవ్రమైన విషాన్ని, క్రూరతను, భయంకరమైన చూపును మీరు ఇచ్చారు. దేవా, మీరు ఇలా చేసారు; ఇప్పుడు, అచ్యుతా, దయచేసి దీన్ని తగ్గించండి.

బ్రహ్మోవాచ । యది నామ మయా సృష్టా భవన్తః కుటిలాశయాః । తతః కిం మనుజాన్ నిత్యం భక్షయధ్వం గతవ్యథాః ।। ౨౪.

బ్రహ్మా అన్నారు: నిజంగా నేను మిమ్మల్ని వంకర మనసుతో సృష్టించానంటే, మరి భయపడకుండా ఎప్పుడైనా మనుష్యులను తినవచ్చు కదా?

నాగా ఊచుః । మర్యాదాం కురు దేవేశ స్థానం చైవ పృథక్ పృథక్ । మనుష్యాణాం తథాఽస్మాకం సమయం చ పృథక్ పృథక్ । నాగానాం వచనం శ్రుత్వా దేవో వచనమబ్రవీత్ ।। ౨౪.

పాములు అన్నారు: దేవతల అధిపతీ, మనుష్యులకు, మాకూ వేరువేరు హద్దులు, వేరువేరు నివాసాలు ఏర్పాటు చేయండి. అలాగే, మనుష్యులకు, మాకూ వేరే వేరే నియమాలు పెట్టండి. పాముల మాటలు విని, ఆ దేవుడు ఇలా అన్నాడు: