వరాహపురాణమ్

అబ్రహ్మణ్యం గతం కన్యే ధావస్వానయ మాం రుషః । యావన్నాయాతి వికృతిం తావన్మాం త్రాతుమర్హసి ।। ౨౨.

'అమ్మాయీ, నేను ఇక బ్రాహ్మణుడు కాదు. త్వరగా పరుగెత్తి నన్ను రక్షించు. ఇంకా హాని కలిగించేలోపు నన్ను తప్పించు.'

ఏవముక్తా తదా కన్యా చిన్తయామాస పార్వతీ । పితృభావేన శైలేన్ద్రం భర్తృభావేన శంకరమ్ । స్పృశామి తపసా పూతా కథం విప్రం స్పృశామ్యహమ్ ।। ౨౨.

అలా అన్నప్పుడు, పార్థివి అయిన పార్వతీ ఇలా ఆలోచించింది: 'హిమవంతుడు నా తండ్రి, శంకరుడు నా భర్త. తపస్సుతో పవిత్రురాలినైన నేను, బ్రాహ్మణునిని ఎలా తాకగలను?'

యద్యేనం నాపకర్షామి మకరేణ జలే ధృతమ్ । తదానీం బ్రహ్మవధ్యా మే భవతీతి న సంశయః ।। ౨౨.

'ఈ మకరుడు నీటిలో పట్టుకున్న బ్రాహ్మణునిని నేను బయటకు తీయకపోతే, బ్రాహ్మణ హత్య పాపం నాకు తప్పక వస్తుంది; ఇందులో సందేహం లేదు.'

అన్యవ్యతిక్రమే ధర్మమపనేతుం చ శక్యతే । బ్రహ్మవధ్యా పునర్నైవమేవముక్తవా గతా త్వరమ్ ।। ౨౨.

'ఇతర తప్పులకి ప్రాయశ్చిత్తం చేయవచ్చు. కానీ బ్రాహ్మణ హత్యకు అలాంటి మార్గం లేదు.' అని చెప్పి, ఆమె వెంటనే పరుగెత్తింది.

సా గత్వా త్వరితం భీరుర్గృహీత్వా పాణినా ద్విజమ్ । చకర్షాన్తర్జలాత్ తావత్ స్వయం భూతపతిర్హరః ।। ౨౨.

ఆమె భయపడుతూ కూడా, త్వరగా వెళ్లి, తన చేతితో బ్రాహ్మణునిని పట్టుకుని నీటిలోనుంచి బయటకు లాగింది. అప్పుడు, భూతాలాధిపతి అయిన హరుడు తన అసలు రూపాన్ని చూపించాడు.

యమారాధ్య తపశ్చర్త్తుమారబ్ధం శైలపుత్రాయా । స ఏవ భగవాన్ రుద్రస్తస్యాః పాణౌ విలమ్బత ।। ౨౨.

పర్వతకన్య అయిన పార్వతీ తపస్సు చేసి ఆరాధించిన ఆ భగవంతుడు రుద్రుడు, ఇప్పుడు ఆమె చేతిని పట్టుకొని నిలబడి ఉన్నాడు.

తం దృష్ట్వా లజ్జితా దేవీ పూర్వత్యాగమనుస్మరన్ । న కించిదుత్తరం సుభ్రూర్వదతి స్మ సులజ్జితా ।। ౨౨.

అతన్ని చూసి, ఆమె గతంలో త్యాగం చేసినది గుర్తు చేసుకొని, అందమైన కనుబొమ్మలతో ఉన్న ఆ దేవి చాలా సిగ్గుపడి, ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు.

తూష్ణీంభూతాం తు తాం దృష్ట్వా గౌరీం రుద్రో హసన్నివ । పాణౌ గృహీత్వా మాం భద్రే కథం త్యక్తుమిహార్హసి ।। ౨౨.

గౌరీ నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉండటాన్ని గమనించిన రుద్రుడు, చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని పట్టుకొని, "భద్రే! నన్ను ఇక్కడ వదిలేసి ఎలా పోతావు?" అని అడిగాడు.

మత్పాణిగ్రహణం భద్రే వృథా యది కరిష్యసి । తదానీం బ్రహ్మణః పుత్ర్యామాహారార్థం బ్రవీమ్యహమ్ ।। ౨౨.

"భద్రే! నువ్వు నా చేతిని పట్టుకున్నా అది వృథా అయితే, అప్పుడు పెళ్లి కోసం బ్రహ్మ కుమార్తెను అడుగుతాను," అని అన్నాడు.

న భవేత్ పరిహాసోఽయముక్తా దేవీ పరాపరా । లజ్జమానా తదా వాక్యం వదతి స్మితపూర్వకమ్ ।। ౨౨.

"ఇది ఆటవిడుపు కాకూడదు," అని పరమమైన ఆ దేవి సిగ్గుపడుతూ, చిరునవ్వుతో ఇలా చెప్పింది.

దేవదేవ త్రిలోకేశ త్వదర్థోఽయం సముద్యమః । ప్రాగ్జన్మారాధితో భర్త్తా భవాన్ దేవో మహేశ్వరః ।। ౨౨.

"దేవదేవా! మూడు లోకాల అధిపతీ! ఈ సర్వ ప్రయత్నం నీకోసమే. గత జన్మలో నిన్ను భర్తగా ఆరాధించాను, మహేశ్వరా!" అని చెప్పింది.

ఇదానీం మే భవాన్ దేవః పతిర్నాన్యో భవిష్యతి । కిన్తు స్వామీ పితా మహ్యం శైలేన్ద్రో మే వ్రజామి తమ్ । అనుజ్ఞాప్య విధానేన తతః పాణిం గృహీష్యసి ।। ౨౨.

"ఇప్పుడు నా భర్త నువ్వే, ఇంకెవ్వరూ కాదు. కానీ నా తండ్రి శైలేంద్రుడు నా అధిపతి; ముందుగా ఆయనను కలిసి అనుమతి తీసుకొస్తాను. ఆయన అనుమతితో నువ్వు నా చేతిని పట్టుకోగలవు," అని చెప్పింది.

ఏవముక్త్వా తదా దేవీ పితరం ప్రతి భామినీ । కృతాఞ్జలిపుటా భూత్వా హిమవన్తమువాచ హ ।। ౨౨.

అలా చెప్పి, ఆ ప్రకాశవంతమైన దేవి చేతులు జోడించి తన తండ్రి హిమవంతుని వద్దకు వెళ్లి మాట్లాడింది.

అతోఽన్యజన్మభర్త్తా మే రుద్రో దక్షమఖాన్తకః । ఇదానీం తపసా సైవ ధ్యాతోఽభూద్ గతిభావనః ।। ౨౨.

"తండ్రి! గత జన్మలో నా భర్త రుద్రుడు, దక్ష యజ్ఞాన్ని నాశనం చేసినవాడు. ఇప్పుడు తపస్సుతో ఆయననే నా మనసులో ధ్యానం చేశాను," అని చెప్పింది.

స చ విశ్వపతిర్భూత్వా బ్రాహ్మణో మే తపోవనమ్ । ఆగత్య భోజనార్థాయ యాచయామాస శంకరః । మయా స్నాతుం వ్రజస్వేతి చోదితో జాహ్నవీం గతః ।। ౨౨.

"ఆ జగత్పతి బ్రాహ్మణ రూపంలో నా ఆశ్రమానికి వచ్చి భోజనం కోరాడు. నేను స్నానం చేయమని చెప్పగా, ఆయన జాహ్నవీ నదికి వెళ్లాడు," అని చెప్పింది.

తత్రాసౌ వృద్ధకాయేన ద్విజరూపేణ శంకరః । మకరేణ ధృతస్తూర్ణం అబ్రహహ్మణ్యమువాచ హ ।। ౨౨.

"అక్కడ వృద్ధ బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉన్న శంకరుడు, ఒక మొసలి పట్టుకుంది. వెంటనే బ్రాహ్మణులకు తగినట్టు కాకుండా మాటలు మాట్లాడాడు," అని చెప్పింది.

బ్రహ్మహత్యాభయాత్ తాత మయా పాణౌ ధృతస్తతః । ధృతమాత్రః స్వకం దేహం దర్శయామాస శంకరః ।। ౨౨.

"బ్రాహ్మణ హత్య భయంతో తండ్రి, నేను ఆయన చేతిని పట్టుకున్నాను. వెంటనే శంకరుడు తన అసలైన రూపాన్ని చూపించాడు," అని చెప్పింది.

తతో మామబ్రవీద్ దేవః పాణిగ్రహణమాగతామ్ । భవతీ దేవి మా కించిద్ విచారయ తపోధనే ।। ౨౨.

"అప్పుడు ఆ దేవుడు, నేను పాణిగ్రహణానికి వచ్చినప్పుడు, 'దేవి! తపస్సుతో ఉన్నవాడివి, ఏ విషయమై సందేహించవద్దు' అని అన్నాడు," అని చెప్పింది.

ఏవముక్తా త్వహం తేన శంకరేణ మహాత్మనా । తదనుజ్ఞాప్య దేవేశం భవన్తం ప్రష్టుమాగతా । ఇదానీం యత్ క్షమం కార్యం తచ్ఛీఘ్రం సంవిధీయతామ్ ।। ౨౨.

"అలా మహాత్ముడైన శంకరుడు చెప్పిన తర్వాత, తండ్రి, నీ అనుమతి కోరేందుకు నేను వచ్చాను. ఇప్పుడు ఏది యోగ్యమో, అది త్వరగా చేయించండి," అని చెప్పింది.

ఏవం శ్రుత్వా తదా వాక్యం శైలరాజో ముదా యుతః । ఉవాచ దుహితాం ధన్యాం తస్మిన్ కాలే వరాననామ్ ।। ౨౨.

ఆ మాటలు విని, శైలరాజు ఆనందంతో తన కుమార్తె ధన్యురాలైన ఆమెను, ఆ సమయంలో, ప్రకాశవంతమైన ముఖంతో ఇలా అన్నాడు.

పుత్రి ధన్యోఽస్మ్యహం లోకే యస్య రుద్రః స్వయం హరః । జామాతా భవితా దేవి త్వయాఽపత్యవతామహమ్ । స్థాపితో మూర్ధ్ని దేవానామపి పుత్రి త్వయా హ్యహమ్ ।। ౨౨.

"కుమార్తె! రుద్రుడు, హరుడు, నా అల్లుడవుతాడని నాకు ఈ లోకంలో మహా భాగ్యం. నీ వల్ల నాకు సంతానం కలుగుతుంది. నన్ను దేవతలకన్నా పై స్థాయికి చేర్చావు," అని అన్నాడు.

స్థీయతాం క్షణమేకం తు యావదాగమనం మమ । ఏవముక్త్వా గతో రాజా శైలానాం బ్రహ్మణోఽన్తికమ్ ।। ౨౨.

"ఒక క్షణం ఆగు, నేను తిరిగి వచ్చేవరకు," అని చెప్పి, శైలరాజు బ్రహ్మను దర్శించేందుకు వెళ్లాడు.

తత్ర దృష్ట్వా మహాత్మానం సర్వదేవపితామహమ్ । ఉవాచ ప్రణతో భూత్వా బ్రహ్మాణం శైలరాట్ తతః ।। ౨౨.

అక్కడ అన్ని దేవతలకు పితామహుడైన మహాత్ముడైన బ్రహ్మను చూసి, శైలరాజు నమస్కరించి, ఆయనతో మాట్లాడాడు.

దేవోమా దుహితా మహ్యం తాం రుద్రాయ దదామ్యహమ్ । త్వయా దేవ అనుజ్ఞాతస్తత్కరోమి ప్రశాధి మామ్ ।। ౨౨.

దేవతలారా, ఈ కుమార్తె నాకు సొంతం. నేను ఆమెను రుద్రునికి ఇస్తాను. మీ అనుమతి ఉంటేనే ఇది చేస్తున్నాను, దయచేసి నాకు అనుమతి ఇవ్వండి.

తతో బ్రహ్మా ప్రీతమనా యాహి రుద్రాయ తాం శుభామ్ । ప్రయచ్ఛోవాచ దేవానాం తదా లోకపితామహః ।। ౨౨.

అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు ఆనందంతో, 'పోయి ఆ మంగళకరమైన అమ్మాయిని రుద్రునికి ఇమ్ము' అని దేవతలకు చెప్పాడు.

ఏవముక్తః శైలరాజః స్వవేశ్మాగమ్య సత్వరమ్ । దేవానృషీన్ సిద్ధసంఘాన్ చామన్త్రయత సత్వరమ్ ।। ౨౨.

ఇలా అనబడిన వెంటనే శైలరాజు తన ఇంటికి త్వరగా వెళ్లి, దేవతలు, ఋషులు, సిద్ధులను వెంటనే పిలిపించాడు.

తుమ్బురుం నారదం చైవ హాహాహూహూం తథైవ చ । స గత్వా కిన్నరాంశ్చైవ అసురాన్ రాక్షసానపి ।। ౨౨.

తదుపరి తుంబురు, నారదుడు, హాహా, హూహూ, కిన్నరులు, అసురులు, రాక్షసులను కూడా పిలిపించాడు.

పర్వతాః సరితః శైలా వృక్షా ఓషధయస్తథా । ఆగతా మూర్త్తిమన్తో వై పర్వతాః సఙ్గమోపలాః । హిమవద్దుహితుర్ద్రష్టుం వివాహం శంకరేణ హ ।। ౨౨.

పర్వతాలు, నదులు, శిలలు, చెట్లు, ఔషధాలు, సంగమపు రాళ్లు—all అందరూ మూర్తిరూపంలో వచ్చి, హిమవంతుని కుమార్తెను శంకరునితో పెళ్లి చూడటానికి హాజరయ్యారు.

తత్ర వేదిః క్షితిశ్చాసీత్ కలశాః సప్త సాగరాః । సూర్యో దీపస్తథా సోమః సరితో వవహుర్జలమ్ ।। ౨౨.

అక్కడ యజ్ఞవేదిక భూమే అయింది, ఏడు సముద్రాలు కలశాలుగా నిలిచాయి, సూర్యుడు దీపంగా, చంద్రుడు కూడా ఉన్నాడు, నదులు పూజకు నీరు తెచ్చాయి.