వరాహపురాణమ్

రాజు ఇలా అడిగిన తరువాత, తక్షణమే అతను రాక్షసులను సంహరించే దేవుని రూపంలో లయమయ్యాడు. భూమిని పాలించిన ఆ రాజు అనేక యజ్ఞాది కర్మల ద్వారా ఆ స్థితిని పొందాడు, ముక్తి పొందాడు. అప్పుడు శ్రీ వరాహ స్వామి అన్నారు: "ఇదిగో, నేను ఈ పురాతన కథను స్వాయంభువుడికి చెప్పినట్లు నీకు వివరించాను. వేల మంది ఇతరులు ఉన్నా, దీన్ని పూర్తిగా వివరించడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. ఓ మంగళమూర్తి, నేను ఈ పురాణాన్ని సారాంశంగా, నా జ్ఞాపకంలో ఉన్నంతవరకు మాత్రమే చెప్పాను. సముద్రాల నీటి సృష్టి, ఇక్కడ అక్కడ జరిగిన విషయాలు అపరిమితమైనవి. బ్రహ్మా, స్వయంభువుడు, నారాయణుడు కూడా ఈ కథను వివరించారు; మరెవరు చేయగలరు? ఆ రూపం ఎంత విస్తరించిందో చెప్పడం అసాధ్యం; కేవలం ఆది భాగాన్ని మాత్రమే జ్ఞాపకంలో ఉంచగలము. భూమిపై సముద్రంలోని ఇసుక కణాలు లెక్కించలేనివి; అలాగే పరమాత్మ చేసిన సృష్టి కార్యాలు కూడా లెక్కించలేవు. ఈ నారాయణ సంబంధిత భాగాన్ని నేను నీకు వివరించాను, ఓ సుందరమైనవాడా; ఇది కృతయుగంలో జరిగిన కథ. ఇంకా నీవు వినాలనుకున్నది ఏది?" అప్పుడు భూమి అడిగింది: "ఆ అద్భుతమైన సంఘటనను చూసిన తరువాత, ఋషి గౌరముఖుడు మరియు ఆ రత్నాలను ధరించినవారు గురువు నుండి ఎలాంటి ఫలితాన్ని లేదా వరాన్ని పొందారు? ఆ మహాత్ముడు గౌరముఖుడు ఎవరు? హరి చేసిన కార్యాన్ని చూసి ఆయన ఏమి చేశారు?" శ్రీ వరాహుడు ఇలా వివరించారు: "ప్రభాస అనే అతి దుర్లభమైన పవిత్ర స్థలానికి, దేవుని ఆ కార్యాన్ని చూసిన గౌరముఖుడు, దేవుని పూజించాలనే అభిలాషతో వెళ్లాడు. అక్కడ, రాక్షస సంహారి దేవుడు పవిత్ర స్థలాలను ధ్యానించే వారిచే స్తుతించబడతాడు. ఆయన హరిని, రాక్షస సంహారిని, పూజించాడు. ఆయన హరి, నారాయణుని పూజిస్తున్నప్పుడు, మహాయోగి, మహర్షి మార్కండేయుడు అక్కడికి వచ్చాడు. దూరం నుండి ఆయన వస్తున్నదాన్ని గమనించిన గౌరముఖుడు, పరమ భక్తితో, పాదప్రక్షాళనార్థం నీరు సమర్పించి, ఆనందంగా ఆయనను పూజించాడు. తర్వాత, ఆ గోవుల గడిలో కూర్చున్నప్పుడు, గౌరముఖుడు అడిగాడు: 'ఓ మునీశ్వరా, నేను ఏమి చేయాలి? నీవు నాకు ఉపదేశించు.' అప్పుడు, మార్కండేయ మహర్షి, గొప్ప తపస్సుతో, మృదువుగా గౌరముఖునికి ఇలా చెప్పాడు: 'ధర్మవంతుల సహవాసమే గొప్ప కర్తవ్యము. అయినా, నీవు ఏదైనా కార్యం గురించి సందేహం ఉంటే, అడుగు.' గౌరముఖుడు అడిగాడు: 'వేదాల్లో పితృదేవతలు అని పిలుస్తారు. ఇవి అన్ని వర్ణాలకు సాధారణమా? లేదా వేరుగా వేరుగా ఉన్నవా?' మార్కండేయుడు సమాధానమిచ్చాడు: 'అన్ని దేవతల్లో నారాయణుడు ఆది గురువు. ఆయన నుండి బ్రహ్మా జన్మించాడు, ఆయన కూడా ఏడుగురు ఋషులను సృష్టించాడు.' 'నన్ను పూజించు' అని పరమాత్ముడు చెప్పాడు; మొదట వారు తమను తాము పూజించుకున్నారు అని శాస్త్రం చెప్పింది. బ్రహ్మా సృష్టించిన వారిలో, సృష్టి కార్యాల్లో ఒక పెద్ద అపచారం జరిగింది, అందుకే శాపం విధించబడింది: 'మీరు అందరూ జ్ఞానం లేని వారిగా మారతారు—ఈ విషయంలో సందేహం లేదు.' ఆ శాపం వల్ల, బ్రహ్మా స్వయంగా సృష్టించిన వారు, తమ సంతానాన్ని సృష్టించి, వెంటనే స్వర్గానికి వెళ్లారు. బ్రహ్మవాదులు స్వర్గానికి వెళ్లిన తరువాత, వారి కుమారులు త్వరగా శ్రాద్ధంలో అర్పణలు చేసి వారికి తృప్తిని కలిగించారు. ఆ ఏడుగురు బ్రహ్మా మనసు పుత్రులు, మంత్రాల్లో చెప్పిన విధంగా, పిండ దానాలు స్వీకరించుతూ, ఆ లోకాల్లో ఉంటారు. గౌరముఖుడు అడిగాడు: 'ఆ పితృదేవతలు ఎవరు? వారు ఎంతకాలం ఉంటారు? ఆ పితృగణాలు ఆ లోకంలో ఎందుకు స్థాపించబడ్డాయి?' మార్కండేయుడు వివరించాడు: 'కొంతమంది ఉత్తములు, దేవతల మరియు సోమశక్తిని పెంచే వారు, క్రియాశీలులుగా ఉంటారు; వారు ఏడుగురు, మరీచి మొదలుకొని, స్వర్గంలో పితృదేవతలుగా గుర్తించబడతారు.' వారి లో నలుగురు రూపాన్ని కలిగి ఉంటారు, మిగిలిన ముగ్గురు నిరాకారులు. వారి లోకాల సృష్టిని నేను వివరించబోతున్నాను—శ్రద్ధగా విను. వారి శక్తి, మహిమను వివరంగా విను; ముగ్గురు ధర్మరూపాన్ని ధరించేవారు, మిగిలిన వారు శ్రేష్ఠ గణాలు. వారి పేర్లు, లోకాలు వివరించబోతున్నాను. సంతానక అనే లోకాల్లో, ప్రకాశవంతమైన, నిరాకార పితృదేవతలు నివసిస్తారు—వారు ప్రాణికర్త అయిన దేవుని కుమారులు. విరాట్ వంశంలో ఉత్తమ సంతానులు వైరాజులు అని పిలుస్తారు. వారు తమ లోకాలను విడిచి, మళ్లీ నిత్య లోకాలను పొందుతారు; వంద శతాబ్దాల అనంతరం, బ్రహ్మజ్ఞులు గా మళ్లీ జన్మిస్తారు. ఆ జ్ఞాపకాన్ని తిరిగి పొందిన తరువాత, వారు మళ్లీ అత్యుత్తమ, నిర్దోష యోగ మార్గాన్ని పొందుతారు; శుద్ధ యోగ మార్గాన్ని ధ్యానం చేస్తారు, అది తిరిగి రావడం కష్టమైనది. ఈ పితృదేవతలు, శ్రాద్ధంలో అర్పణల ద్వారా పోషింపబడతారు; వారు యోగుల యోగాన్ని పెంచుతారు; గతంలో తృప్తికరంగా ఉన్నప్పుడు, యోగబలంలో ఆనందించారు. అందుకే, యోగులు శ్రాద్ధాన్ని ఇవ్వాలి, ఓ యోగిశ్రేష్ఠా; ఇది సోమపానులు చేసిన అత్యుత్తమ సృష్టి, అపరిమితమైనది. ఈ వారే, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, ఒకే వంశంగా ఉంటారు; భూమిలో నివసించే వారు, అలాగే స్వర్గంలో నివసించే వారిని కూడా పూజించాలి. వారిలో కల్పవాసికులు ఉన్నారు; వారి ప్రజల్లో సనకాదులు, వైరాజులు తపస్సులో స్థిరమైనవారు; వారిలో సత్యాన్ని పొందిన వారు ముక్తి పొందారు—ఇదే పితృదేవతల వంశం. అగ్నిష్వాత్తులు మరీచి వంశస్థులు, వైరాజులు బర్హిషద్ అని పిలుస్తారు; వసిష్ఠుని వంశస్థులు సుకాలేయులు; వీరందరినీ మూడు వేద మంత్రాలతో పూజించాలి, శూద్రుడు వేరుగా పూజించకూడదు. శూద్రుడు, మూడు వర్ణాల అనుమతితో, అన్ని పితృదేవతలను పూజించవచ్చు; కానీ శూద్ర వంశానికి వేరుగా పితృదేవతలు లేవు. ఓ బ్రాహ్మణా, ముక్తి పొందిన, జ్ఞానవంతుడైన వ్యక్తి బ్రాహ్మణుల్లో కనిపిస్తాడు; కానీ ప్రత్యేక శాస్త్రాలు, పురాణాల దృష్టిలో అది వేరుగా ఉంటుంది. ఇలా, ఋషులు ప్రశంసించిన శాస్త్రాన్ని, పూజించాల్సిన వారి ఉత్పత్తిని తెలుసుకుని, బ్రహ్మా కుమారులు తమ సృష్టి జ్ఞాపకాన్ని పొందారు; వారు కూడా జ్ఞానంతో ముక్తిని పొందారు. వసులు మొదలుకొని కశ్యపుడు తదితరులు అన్ని వర్ణాలకు చెందినవారిగా గుర్తించాలి; గంధర్వులు తదితరులు కూడా ఖచ్చితంగా అలాగే. ఇదే, ఓ మహర్షీ, పితృదేవతల సృష్టిని సారాంశంగా నీకు వివరించాను; వంద కోట్ల సంవత్సరాలు గడిచినా, దీని అంతం లేదు.