వరాహపురాణమ్

ఈ భూమిలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో, లకుచా వంటి చెట్లు, చిన్న చిన్న వృక్షాలు విరివిగా పెరుగుతాయి. అక్కడ మనుషులు ఆ చెట్ల ఫలాలను తిని జీవిస్తారు. అలాగే త్రిశృంగ పర్వతం ఉంది—అది రత్నాలూ, బంగారంతో, వివిధ మణులతో మెరిసిపోతుంటుంది. దాని ఉత్తర శిఖరం నుంచి దక్షిణ సముద్రం వరకు ఉత్తరకురు ప్రాంతం విస్తరించి ఉంది. అక్కడ చెట్ల మీదే వస్త్రాలు, ఆభరణాలు పండుతుంటాయి; పాలు ఇచ్చే చెట్లు, పాలతో తయారయ్యే మద్యం కూడా ఉన్నాయి. నేల అంతా రత్నాలు, బంగారు రేణువులతో నిండిపొయి ఉంటుంది. అక్కడ స్వర్గం నుంచి వచ్చిన ప్రజలు నివసిస్తూ, పదమూవేల సంవత్సరాలు ఆయుష్షుతో జీవిస్తారు. ఈ ద్వీపానికి పడమరగా, నాలుగు వేల యోజనాల దూరంలో, చంద్రద్వీపం ఉంది. అది వృత్తాకారంగా, వెయ్యి యోజనాల వ్యాసంతో, దేవతల క్షేత్రంగా ప్రసిద్ధి. దాని మధ్యలో చంద్రకాంత, సూర్యకాంత అనే రెండు గొప్ప పర్వతాలు ఉన్నాయి. ఆ రెండు మధ్యగా చంద్రవతి అనే గొప్ప నది ప్రవహిస్తుంది. ఆ నదీ తీరాలు ఫలవంతమైన చెట్లు, ఇతర నదులతో అలంకరించబడి ఉంటాయి. ఇది కురువాష ప్రాంతంగా పిలవబడుతుంది. అదే విధంగా, ఆ ద్వీపానికి ఉత్తర తీరాన, ఐదు వేల యోజనాల దూరంలో, సూర్యద్వీపం ఉంది. ఇది కూడా వృత్తాకారంగా, వెయ్యి యోజనాల వ్యాసంతో, దేవతల క్షేత్రం. దాని మధ్యలో ఒక గొప్ప పర్వతం ఉంది—అది వంద యోజనాల వెడల్పు, అంతే ఎత్తు. అక్కడి నుంచి సూర్యవర్తా అనే నది ప్రవహిస్తుంది. అక్కడ ప్రజలు సూర్యుని పూజిస్తారు; వారు సూర్యుని వర్ణంతో, పది వేల సంవత్సరాల ఆయుష్షుతో జీవిస్తారు. ఈ ద్వీపానికి పడమరగా, నాలుగు వేల యోజనాల దూరంలో, రుద్రాకర ద్వీపం ఉంది. ఇది వృత్తాకారంగా, పది వేల యోజనాల వ్యాసంతో విస్తరించి ఉంది. అక్కడ వాయుదేవుని పవిత్ర ఆసనం ఉంది—అది అనేక రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది. అక్కడ వాయువు స్వరూపంగా నివసిస్తాడు. అక్కడి ప్రజలు బంగారు వర్ణంతో, ఐదు వేల సంవత్సరాల ఆయుష్షుతో జీవిస్తారు. ఈ విధంగా భూమి పద్మాకారంగా ఏర్పడిన విధానాన్ని వివరించిన అనంతరం, భరతవర్షాన్ని రుద్రుడు వివరించాడు. భరతం తొమ్మిది భాగాలుగా విభజించబడి ఉంది—ఇంద్ర, కశేరు, తామ్రవర్ణ, గభస్తి, నాగద్వీప, సౌమ్య, గంధర్వ, వరుణ, భతార. ప్రతి భాగం వెయ్యి యోజనాల పరిమాణంతో, సముద్రంతో చుట్టుముట్టబడి ఉంటుంది. ఈ భూమిలో ఏడు కులపర్వతాలు ఉన్నాయి: మహేంద్ర, మలయ, సహ్య, శుక్తిమాన్, ఋక్ష, వింధ్య, పరియాత్ర. వీటి మధ్యలో మాందార, శారద, దర్దుర, కొలాహల, సురమ, మైనాక, వైద్యుత, వరంధామ, పాండుర, తుంగప్రస్థ, కృష్ణ, జయంత, రైవత, ఋష్యమూక, గోమంత, చిత్రకూట, శ్రీచకోర, కూట, శైల, కృతస్థల వంటి అనేక చిన్న పర్వతాలు ఉన్నాయి. వీటి మధ్య ఆర్యులు, మ్లేచ్ఛులు నివసిస్తారు. ఈ పర్వతాల నడుమ గంగా, సింధు, సరస్వతి, శతద్రు, విటస్త, విపాశ, చంద్రభాగ, సరయూ, యమున, ఇరవతి, దేవిక, కుహు, గోమతి, ధూతపాప, బహుద, దృష్టవతి, కౌశికి, నిశ్వర, గండకి, చక్షుష్మతి, లోహిత వంటి నదులు, హిమవంత్ పాదాల నుంచి ప్రవహిస్తాయి. ఋక్ష పర్వతం నుంచి శోణ, జ్యోతిరథ, నర్మద, సురస, మందాకిని, దశార్ణ, చిత్రకూట, తమస, పిప్పల, కరటోయ, పిశాచిక, చిత్రోత్పల, విశాల, వంజుల, బాలుక, వాహిని, శుక్తిమతి, విరాజ, పంకిని, రిరి, కుహు వంటి నదులు ఉద్భవిస్తాయి. వింధ్య పర్వతం నుంచి మనిజాల, శుభ, తాపి, పయోష్ణి, శిఘ్రోద, వేష్ణ, పాశ, వైతరణి, వేది, పాలి, కుముద్వతి, తోయ, దుర్గ, అంత్య, గిర వంటి నదులు ప్రవహిస్తాయి. సహ్య పర్వతం నుంచి గోదావరి, భీమరథి, కృష్ణ, వేణ, వంజుల, తుంగభద్ర, సుప్రయోగ, వహ్య, కావేరి వంటి నదులు ఉద్భవిస్తాయి. మలయ పర్వతం నుంచి శతమాల, తామ్రపర్ణి, పుష్పవతి, ఉత్పలవతి వంటి నదులు, మహేంద్ర పర్వతపు కుమార్తెలుగా త్రియమ, ఋషికూల్య, ఇక్షుల, త్రివిద, లంగులిని, వంశవర నదులు, శుక్తిమాన్ పర్వతం నుంచి ఋషిక, లుసతి, మందగామిని, పలాశిని నదులు ఉద్భవిస్తాయి. ఇవే ప్రధాన నదులు; మిగతావి చిన్న నదులుగా పరిగణించబడతాయి. ఇది జంబూద్వీపం—దాని పరిమాణం లక్ష యోజనాలు. ఇప్పుడు శకద్వీప విశేషాలను విను. ఇది జంబూద్వీపానికి రెండింతలు పెద్దది, ఉప్పు సముద్రంతో చుట్టుముట్టబడి, మరోసారి సముద్రంతో ఆవరించబడి ఉంటుంది. అక్కడ ధర్మవంతులు దీర్ఘాయుష్కులై, దుఃఖం, వృద్ధాప్యం, వ్యాధిలేని జీవితం గడుపుతారు. అక్కడ కూడా ఏడు కులపర్వతాలు ఉన్నాయి. ఈ ద్వీపానికి తూర్పున శైలేంద్ర పర్వతం, దీనికి ఉదయ అని పేరు. దాని తర్వాత జలధర, దీనికి చంద్ర అని మరో పేరు. ఇంద్రుడు దాని నీటిని తీసుకుని వర్షంగా కురిపిస్తాడు. ఆపై రైవతక (నారద అని కూడా పిలుస్తారు), అక్కడ సిద్ధులు వాసం చేస్తారు. ఆపై శ్యామ (దుండుభి అని కూడా పిలుస్తారు), అక్కడ ప్రజలు నల్లగా ఉంటారు. ఆపై రాజత (శక అని కూడా పిలుస్తారు), ఆపై అంబికేయ (విభ్రాజస, కేసరి అని కూడా పిలుస్తారు), అప్పుడు గాలి వీచుతుంది. ఈ పర్వతాల పేర్లే ప్రాంతాలకు కూడా పేర్లు. మధ్యలో శక వృక్షం ఉంది. ఏడు గొప్ప నదులు ఉన్నాయి—ప్రతి ఒక్కదానికి రెండు పేర్లు: సుకుమారి, కుమారి, నంద, వేనిక, ధేను, ఇక్షుమతి, గభస్తి. ఇప్పుడు మూడవ ద్వీపమైన కుశద్వీపాన్ని విను. ఇది పాల సముద్రంతో చుట్టుముట్టబడి, శకద్వీపానికి రెండింతలు పెద్దది. ఇక్కడ కూడా ఏడు కులపర్వతాలు ఉన్నాయి—ప్రతి ఒక్కదానికి రెండు పేర్లు: కుముద, విద్యుమ, ఉన్నత, హేమపర్వత, బలాహక, ద్యుతిమాన్, ద్రోణ, పుష్పవన్, కంక, కుశేశయ, మహిష, హరి, కాకుద్మాన్, మందార. ప్రతి పర్వతానికి ప్రాంతం ఉంది, వాటికీ రెండు పేర్లు: కుముద ప్రాంతం శ్వేత, ఉన్నత ప్రాంతం లోహిత, బలాహక ప్రాంతం జిముత, ద్రోణ ప్రాంతం హరిత, కంక ప్రాంతం కాకుద్మాన్, మహిష ప్రాంతం ప్రభాకర, కాకుద్మాన్ ప్రాంతం కపిల. ప్రధాన నదులు: ప్రతాప, ప్రవేశ, శివ, యశోద, పిత్ర, కృష్ణ, హ్రదిని, చంద్ర, విద్యుత్, శుక్ల, వర్ణ, విభావరి, మహతి, ధృతి. మిగతావి చిన్న నదులు. మధ్యలో గొప్ప కుశ గడ్డి ఉంది. కుశద్వీపాన్ని మజ్జిగ సముద్రం చుట్టుముట్టి ఉంటుంది—పాల సముద్రానికి రెండింతలు పెద్దది. ఇప్పుడు నాల్గవ ద్వీపమైన క్రౌంచాన్ని విను. ఇది కుశద్వీపానికి రెండింతలు పెద్దది, రెండు సార్లు సముద్రంతో ఆవరించబడి ఉంటుంది. ఇక్కడ ఏడు ముఖ్య పర్వతాలు: క్రౌంచ, విద్యుల్లత, రైవత, మనస, పవక, అంధకార, అచ్చోదక, దేవవృత, సురాప, దేవిష్ట, కంచనశృంగ, దేవానంద, గోవింద, ద్వివింద, పుండరిక, తోషాశయ. ప్రతి పర్వతానికి ప్రాంతం ఉంది: క్రౌంచ ప్రాంతం కుశల, మాధవ; వామన ప్రాంతం మనోనుగ, సమ్వర్తక, తోషణవన్, సోమప్రకాశ; పవక ప్రాంతం సుదర్శన; అంధకార ప్రాంతం సమ్మోహ; మునిదేశ ప్రాంతం ప్రకాశ; దుండుభి ప్రాంతం అనర్థ. ఏడు నదులు: గౌరీ (పుష్పవాహ), కుముద్వతి (తామ్రవతి), సంధ్య (సుఖవాహ), మనోజవ (క్షిప్రోద), ఖ్యాతి (గోబాహుల), పుండరిక (చిత్రవేగ), గంగా. మిగతావి చిన్న నదులు. క్రౌంచద్వీపాన్ని నెయ్యి సముద్రం, అంటే శాల్మల సముద్రం చుట్టుముట్టి ఉంటుంది. ఇప్పుడు మిగతా మూడు ద్వీపాలను విను. ఐదవది శాల్మల. ఇది క్రౌంచద్వీపానికి రెండింతలు పెద్దది, నెయ్యి సముద్రంతో చుట్టబడి ఉంటుంది. అక్కడ ఏడు కులపర్వతాలు, వాటికీ తగిన ప్రాంతాలు, నదులు ఉన్నాయి: సుమహాన్, పీత, శతకౌంభ, సర్వగుణసౌవర్ణ, రోహిత, సుమనస, కుశల, జంబునాద, వైద్యుత. ఆ తర్వాత ఆరో ద్వీపమైన గోమేద గురించి చెబుతాను. శాల్మలను చుట్టూ సురోద సముద్రం ఉంది; దాన్ని కూడా గోమేద ద్వీపం రెండింతలు పెద్దదిగా చుట్టి ఉంటుంది. అక్కడ రెండు ముఖ్య పర్వతాలు: తవసర, కుముద. ఆ పై పుష్కర ద్వీపం ఉంది—ఇది చెరకు రసం సముద్రంతో రెండు సార్లు చుట్టబడి ఉంటుంది. అక్కడ మనస అనే పర్వతం, పుష్కర అనే ప్రాంతంలో ఉంది, అది రెండు భాగాలుగా విభజించబడి ఉంటుంది. చుట్టూ తీపి నీటి సముద్రం ఉంది. అక్కడే భూమి సరిహద్దు ముగుస్తుంది. ఇంతే భూమి పరిమాణం; బ్రహ్మాండ పరిమితి ఇక్కడితో ముగుస్తుంది. ఇలాంటి ప్రపంచాల సంఖ్యకు లెక్క లేదు. ప్రతి కల్పంలో శ్రీహరి వరాహరూపంలో పాతాళంలోకి వెళ్లి, ఒక్క దంతంతో భూమిని పైకి ఎత్తి స్థాపిస్తాడు. ఈ విధంగా భూమి మార్గం, పరిమాణం వివరించబడింది. అంతటితో రుద్రుడు, "మీకు మంగళం కలగాలి; నేను ఇప్పుడు కైలాసానికి వెళ్తాను," అని చెప్పి, క్షణంలో అదృశ్యమయ్యాడు. అక్కడికి వచ్చిన దేవతలు, ఋషులు కూడా తమ తమ స్థలాలకు వెళ్ళిపోయారు. ఈ సందర్భంలో ధరణీ దేవి అడిగింది: "కొంతమంది శివునిని పరమాత్మగా, పవిత్రుడిగా తెలుసుకుంటారు; మరికొంతమంది భవుని హరిగా, ఈశానుడిగా, బ్రహ్మగా పూజిస్తారు. వీరిలో ఎవరు పరమేశ్వరుడు? ఎవరు అధికుడు? దయచేసి నాకు వివరించు, మహాప్రభూ!" అందుకు శ్రీ వరాహుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: "నారాయణుడు పరమేశ్వరుడు. ఆయన నుంచి బ్రహ్ముడు జన్మించాడు; బ్రహ్మ నుంచి రుద్రుడు ఉద్భవించాడు, అఖిలజ్ఞుడయ్యాడు. ఓ సుందరీ! ఇప్పుడు ఆయన చేసిన అద్భుత కార్యాలను నేను వివరిస్తాను. కైలాస శిఖరంపై, అనేక రకాల ఖనిజాలతో అలంకరించబడిన ఆ పర్వతంపై, త్రిశూలధారి, త్రినేత్రుడైన శివుడు, రోజూ నివసిస్తూ ఉంటాడు. ఒక రోజు, ఆ మహాదేవుడు, పినాక అనే విల్లు ధరించి, గౌరీతో సహా తన గణాలతో మునిగి ఆనందంగా ఉండగా, అక్కడ కొన్ని గణాలు సింహ ముఖాలతో గర్జించాయి; మరికొన్ని ఏనుగు ముఖాలతో, ఇంకొన్ని గుర్రముఖాలతో కనిపించాయి. మరికొన్ని మత్స్య ముఖాలు, వరాహ ముఖాలు, గాడిద, మేక, గొర్రె, చేప వంటి ముఖాలతో, భయానకంగా, ఆయుధాలు పట్టుకుని, అనేక రూపాల్లో దర్శనమిచ్చాయి. వారిలో కొంతమంది పాటలు పాడారు, కొంతమంది నాట్యం చేశారు, మరికొందరు పరుగులు తీశారు, మరికొందరు అరవగా, మరికొందరు నవ్వుతూ, ఇంకొంతమంది ఘోరమైన శబ్దాలు చేస్తూ, శక్తిని ప్రదర్శించారు. కొంతమంది గణ నాయకులు నేల మట్టిని పట్టుకుని పరస్పరం యుద్ధం చేశారు; ఇంకొంతమంది బలాన్ని ప్రదర్శిస్తూ కుస్తీ పట్టారు. ఈ విధంగా వెయ్యి మంది గణాలతో మహేశ్వరుడు ఆనందంగా ఉన్నాడు. అప్పుడే, ఆ పరమేశ్వరుడు పార్వతితో క్రీడించుచున్న సమయంలో, బ్రహ్మదేవుడు దేవతలతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు. బ్రహ్మను చూసిన రుద్రుడు, యథావిధిగా పూజించి, "బ్రహ్మా! మీరు ఎందుకు వచ్చారు? దేవతలు ఎందుకు తక్షణమే వచ్చారు?" అని అడిగాడు. బ్రహ్మదేవుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: "అందక అనే మహాసురుడు ఉన్నాడు; అతని వల్ల దేవతలందరూ బాధపడుతున్నారు. అందుకే వారు నన్ను ఆశ్రయించారు. కాబట్టి నేను వారితో కలిసి మీ వద్దకు వచ్చాను." అంతట బ్రహ్మదేవుడు పినాకిని చూశాడు; తన మనసులో నారాయణునిని ధ్యానించాడు. వెంటనే నారాయణుడు, ఆ ఇద్దరి మధ్య ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అప్పుడు బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు ముగ్గురు పరస్పరం దర్శించుకుని, ఆనందంతో పరస్పరం చూసుకున్నారు. వారి దర్శనం మూడుగా విడిపోయినట్టు అనిపించింది; ఆ దర్శనం నుంచి ఒక దేవకన్య జన్మించింది. ఆ అమ్మాయి నీలకమల దళంలా నీలంగా, నీల వంకర జుట్టుతో, అందమైన నాలుక, నుదురు, ముఖం, శరీరంతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది. అగ్నిదేవుని నాలుకకు ఉన్న అన్ని మంగళ లక్షణాలు ఆమెలో కనిపించాయి. ఆమెను చూసిన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు: "అమ్మా! నీవెవరవు? నీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటి?" అని అడిగారు. ఆ దేవకన్య మూడు రంగుల్లో—నలుపు, తెలుపు, పసుపు రంగుల్లో మెరిసింది. "మహానుభావులారా! మీ ముగ్గురి దృష్టి నుంచి నేను జన్మించాను. నాకు గుర్తు పట్టలేరా? నేను మీ పరాశక్తినే!" అని సమాధానం చెప్పింది. ఆమెను సంతోషంగా ఆమోదించిన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, "నీవు త్రికాల దేవతగా ప్రసిద్ధి చెందు; జగత్తును రక్షించు," అని వరమిచ్చారు. "నీ గుణాలనుబట్టి మరిన్ని పేర్లు నీకు ఉంటాయి; అవన్నీ విజయాన్ని ప్రసాదిస్తాయి. నీవు మూడు రంగుల్లో, మూడు రూపాల్లో తక్షణమే ప్రత్యక్షమవు," అని కోరారు. దేవతల మాటలను వినగానే, ఆ త్రివర్ణ దేవి మూడు రూపాల్లో—తెలుపు, ఎరుపు, నలుపు రంగుల్లో దర్శనమిచ్చింది. ఆమె బ్రాహ్మీ రూపం సృష్టిని చేస్తుంది—ఆమె మృదువైన రూపంతో, అందమైన నడుముతో, బ్రహ్మ ఆజ్ఞ ప్రకారం సృష్టి చేస్తుంది. ఎరుపు రంగు రూపం, అందమైన నడుముతో, శంఖ చక్రాలు ధరించి, విష్ణుమాయగా ప్రసిద్ధి; ఆమె జగత్తును రక్షిస్తుంది. నల్ల రంగు రూపం, త్రిశూలం, భయంకరమైన దంతాలతో, రౌద్రీగా, జగత్తును సంహరిస్తుంది.