వరాహపురాణమ్

ఆ సమయంలో, ధర్మజ్ఞుడైన గౌతముడు ఆ ఋషుల్ని సంబోధిస్తూ, “ఓ తపస్సులో నిపుణులైన ఋషులారా! నేను ఆవును హతమార్చినందుకు ప్రాయశ్చిత్తం ఇవ్వండి” అని ప్రార్థించాడు. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణులు అతనితో, “ఈ ఆవు మరణించలేదు, గౌతమా! ఆమె అపస్మారంగా పడిపోవడం మాత్రమే జరిగింది. గంగా జలంలో స్నానం చేయించిన వెంటనే ఆమె మళ్లీ లేచిపోతుంది—ఇందులో సందేహం లేదు” అని చెప్పారు. “ప్రాయశ్చిత్తం చనిపోయినవారికే అవసరం. మరణించనివారికి ఇది పూర్తయింది. కావున నీవు వ్రతం చేపట్టవద్దు, కోపపడవద్దు,” అని చెప్పి వారు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు. వారు వెళ్లిన తరువాత, జ్ఞానవంతుడైన గౌతముడు, నన్ను ఆరాధించేందుకు, గొప్ప తపస్సు చేయాలని సంకల్పించి హిమవంత్ పర్వతానికి వెళ్లాడు. అక్కడ నన్ను గౌతముడు నూరేళ్లు భక్తితో ఆరాధించాడు. నేను సంతోషించి, “ఓ స్థిరచిత్తుడా! ఒక వరం కోరుకో” అని అతనితో చెప్పాను. అప్పుడు గౌతముడు, “మీ జటల్లో ప్రవహించే తపస్సు స్వరూపమైన గంగా నదిని నాకు దయచేయండి. పవిత్రమైన భాగీరథి నది నాతో రావాలి” అని కోరాడు. అతని ప్రార్థన విని, నేను (శివుడు) నా జటలోని ఒక జటను అతనికి ఇచ్చాను. ఆ జటను తీసుకుని గౌతముడు ఆ ఆవు పడివున్న చోటికి వెళ్లాడు. ఆ జట జలంలో ఆ ఆవును స్నానం చేయించగా, ఆవు ప్రకాశవంతంగా లేచి నిలబడింది. అక్కడే పవిత్రమైన గొప్ప నది జన్మించింది. ఈ మహద్భుతాన్ని చూసి, పవిత్రమైన సప్త ఋషులు ఆకాశంలో తమ విమానాలలో వచ్చి, “అద్భుతం! అద్భుతం!” అంటూ ఆనందించారు. వారు గౌతముని సంబోధిస్తూ, “బహు శుభం గౌతమా! నీ వంటి ధర్మవంతుడు మరొకడు లేడు. నీవు జాహ్నవి దేవిని దండకారణ్యంలోకి తీసుకొచ్చావు!” అని ప్రశంసించారు. వారి మాటలు విని, గౌతముడు ఆశ్చర్యపడి, “ఇది ఏమిటి?” అని విచారించాడు. ఆ ఆవు మరణానికి కారణం ఏమిటో తెలుసుకున్నాడు. ఇది సప్త ఋషుల మాయ వల్ల జరిగిందని గ్రహించి, గౌతముడు వారిని శపించాడు: “మీరు తప్పుడు వ్రతాలు పాటిస్తూ, తలపై బూడిదను మోసుకుంటూ, మూడు వేదాలకు బాహ్యులవుతారు; వేదకర్మలకు అర్హులు కారు” అని శాపం ఇచ్చాడు. గౌతముని కఠినమైన మాటలు విని, సప్త ఋషులు, “ఓ ద్విజోత్తమా! ఈ శాపం శాశ్వతంగా ఉండకూడదు. అయినా, నీ మాటలు వ్యర్థం కావు—ఇందులో సందేహం లేదు” అని ప్రార్థించారు. “కలియుగంలో, అన్ని ఉత్తమ ద్విజులు ఇలానే అవుతారు. మంచి వారు కూడా చెడు చేయవచ్చు. అయినా, కలియుగంలో ఇలాంటి స్వభావం కలవారు విశ్వాసంతో భక్తిగా ఉండాలి” అని అన్నారు. “కలియుగంలో, గౌతముని మాటల తాపంతో బాధపడేవారు ఎప్పుడూ వేదకర్మలకు బాహ్యులవుతారు.” అక్కడ, ఈ నదికి గోదావరి అనే ద్వితీయ నామం వచ్చింది. ఎందుకంటే అక్కడ ఆవును దానం చేసి, వరం పొందారు కనుక, ఈ నదిని గోదావరి అంటారు. కలియుగంలో, ఈ నదికి వచ్చి, ఎవరు ఆవును లేదా తమ శక్తికి తగ్గ దానం చేస్తారో వారు దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తారు. గురు బృహస్పతి సింహరాశిలో ఉన్నప్పుడు, ఎవరైనా శ్రద్ధతో అక్కడికి వెళ్లి, నియమానుసారం స్నానం చేసి, పితృదేవతలకు తర్పణం చేస్తే, వారి పితృదేవతలు నరకంలో ఉన్నా స్వర్గాన్ని పొందుతారు. ఇప్పటికే స్వర్గంలో ఉన్న పితృదేవతలు మోక్షాన్ని పొందుతారు—ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. “నీవు గొప్ప కీర్తిని పొందుతావు, శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని పొందుతావు,” అని చెప్పి, ఆ ఋషులు కైలాస పర్వతానికి వెళ్లారు. అక్కడ నేను ఉమాదేవితో కలిసి ఎల్లప్పుడూ ఉంటాను, ఓ ఉత్తముడు. ఆ ఋషులు నన్ను సంబోధిస్తూ, “కలియుగంలో, అన్ని ఉత్తమ ద్విజులు నీ రూపంలో, జటాజూటంతో, మకుటాలతో, మృతుల వేషధారణలో, తప్పుడు తపస్సు చిహ్నాలతో ప్రాప్తించబోతున్నారు, ప్రభూ!” అని అన్నారు. “వారికి మోక్ష మార్గం చూపే విధంగా, కలియుగంలో మా సంతతి కలిమీద బాధపడకుండా నడిచే విధంగా, ఏదైనా శాస్త్రాన్ని ప్రసాదించండి” అని ప్రార్థించారు. వారు ఇలా కోరినప్పుడు, నేను వేదకర్మలతో కూడిన ఒక గ్రంథాన్ని రచించాను. ఆ గ్రంథానికి ‘నిశ్వాస’ అనే పేరు వచ్చింది. అందులో బభ్రవ, శాండిల గోత్రాలు కలిసిపోయాయి; బైడాల గోత్రం స్వల్ప అపరాధంతో వినగానే విడిపోయింది. నేను ముందుగానే తెలిసి, కలియుగంలో లాభం కోసం మనుషులు తమ స్వంత గ్రంథాలు రచిస్తారని తెలుసుకొని, వారిని మాయలో పడేశాను. నిశ్వాస సంహితలో లక్ష శ్లోకాలు ఉన్నాయి; అదే పాశుపత దీక్ష, ఇక్కడి యోగం కూడా పాశుపతమే. ఇక్కడ వేద మార్గానికి విరుద్ధంగా ఏదైనా వస్తే, అది తక్కువ, కఠినమైనది, పవిత్రత లేనిదిగా గ్రహించాలి. కలియుగంలో రుద్ర, బైడాల, లాభం కోరే వారు తమ స్వంత గ్రంథాలు రచిస్తారు; వారిని ఉచ్చుష్మ రుద్రులు అని తెలుసుకో—నేను వారిలో స్థాపితుడిని కాను. చాలా కాలం క్రితం, భైరవ స్వరూపంలో నేను దేవతల కోసం తాండవం చేశాను; అందుకే క్రూరకర్మలు చేసే వారితో నాకు సంబంధం ఏర్పడింది. రాక్షసులను నాశనం చేయాలని కోరినప్పుడు, నేను గట్టిగా నవ్వాను; ఆ నవ్వుతో పడిన నా కన్నీటి బిందువులనుండి అనేక క్రూరమైన వారు భూమిపై జన్మిస్తారు. వారు ఉచ్చుష్మ భక్తులు, క్రూరులు, మద్యమాంస ప్రియులు, స్త్రీల పట్ల కామంతో, పాపకర్మల్లో నిమగ్నంగా ఉంటారు—ఇలాంటి వారు భూమిపై పుట్టుతారు. గౌతముని శాపంతో ద్విజులు వారి వంశంలో పుడతారు; అందులో మంచి ఆచరణ కలిగి, నా బోధనకు భక్తిగా ఉండేవారు ఉంటారు. స్వర్గ, మోక్షంపై సందేహంతో నా వంశాన్ని కలుషితం చేసే వారు పిశాచ లోకానికి దిగిపోతారు. గతంలో వారు గౌతముని అగ్నిలో కాలిపోయారు; ఇప్పుడు నా ఆజ్ఞతో ఆ ద్విజులు నరకానికి వెళ్తారు—ఇందులో ఆలోచన అవసరం లేదు. ఇలా నేను బ్రహ్మపుత్రులకు చెప్పి, వారు వచ్చినట్లే వెళ్లిపోయారు; శత్రు సంహారకుడైన గౌతముడూ తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు. ఓ బ్రాహ్మణులారా! నేను మీకు ధర్మ లక్షణాలను వివరించాను; ఇవి విరుద్ధంగా వ్యవహరించే వారు అవిద్యామార్గానికి లోనవుతారు. అంతట శ్రీ వరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: ఆగస్త్యుడు, భక్తితో, సర్వజ్ఞుడైన, సర్వకర్త అయిన, ఆదికాలంలో ఉన్న పరమేశ్వరుడైన రుద్రుని సమీపించి ప్రశ్నించాడు. ఆగస్త్యుడు ఇలా అడిగాడు: “మీరు, బ్రహ్మ, విష్ణు—ఈ ముగ్గురూ త్రివేద రూపులుగా గుర్తించబడ్డారు; దీపం అగ్నితో కలిసినట్లుగా, మీరు అన్ని శాస్త్రాల్లోని సర్వవ్యాప్తులుగా ఉన్నారు. ఓ త్రినేత్రుడా! ఏ కాలంలో ఎవరు ప్రాముఖ్యంగా ఉంటారు? ఎప్పుడు పరమాత్మ ఎవరు? బ్రహ్మనా, విష్ణువా? దయచేసి నాకు చెప్పండి, ప్రభూ!” రుద్రుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “విష్ణువే పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, కానీ ఇక్కడ మూడురూపాలుగా చెప్పబడుతున్నాడు; వేదాంత మార్గంలో మాయలో పడినవారు దీన్ని గ్రహించలేరు.