వరాహపురాణమ్

రూప సౌందర్యంతో కూడిన రాణిని చూసి, ఆమె సహపత్నులు భయంతో ఆమెకు మంచి పనులు చేస్తూ ఉండగా, రాజు తన దృష్టిని ఆమె ఆనందభరితమైన ముఖంపై మాత్రమే నిలిపాడు. అలాంటి అపూర్వ సౌందర్యంతో వెలుగుతో ఉన్న రాణిని చూసి, ఋషి అగస్త్యుడు హర్షంతో “అద్భుతం! అద్భుతం! జగన్నాథా!” అంటూ ప్రశంసించాడు. రెండవ రోజూ, అదే రాణిని ఆ భాస్వరతతో చూసిన అగస్త్యుడు, “ఓహ్! ఒక మুঠి, ఒక ముఠి—ఈ చరాచర జగత్తంతా ఇదే!” అని చెప్పాడు. మూడవ రోజు మళ్ళీ ఆమెను చూసి, “అజ్ఞానులు గోవిందుడిని, పరమేశ్వరుడిని తెలియరు; ఆయన ప్రసన్నుడై ఒకే రోజు ఈ ఫలాన్ని రాణికి ప్రసాదించాడు,” అని అన్నాడు. నాలుగవ రోజు చేతులు పైకెత్తి, “అద్భుతం! అద్భుతం! జగన్నాథా! స్త్రీలు, శూద్రులు—అద్భుతం! ద్విజులు, రాజులు—మళ్ళీ మళ్ళీ అద్భుతం! వైశ్యులు—అద్భుతమే!” అని అనిపించాడు. “భద్రాశ్వ, నీవు అద్భుతుడివి! అగస్త్యా, నీవు అద్భుతుడివి! ప్రహ్లాదుడు అద్భుతుడు! ధ్రువుడు, మహావ్రతధారి, అద్భుతుడు!” అని చెప్పి, అగస్త్యుడు రాజు ఎదుట ఉత్సాహంగా నాట్యం చేశాడు. అగస్త్యుని అలాంటి స్థితిలో చూసిన రాజు, తన భార్యతో కలసి, “ఓ బ్రాహ్మణా! ఈ ఆనందానికి కారణం ఏమిటి? మీరు ఇలా ఆనందంతో నాట్యం చేయడానికి కారణం ఏమిటి?” అని అడిగాడు. అప్పుడు అగస్త్యుడు, “ఓ రాజా! నీవు మూర్ఖుడు! నీ అనుచరులు మూర్ఖులు! నా మనస్సును గ్రహించని యాజమాన్యులు కూడా మూర్ఖులే!” అని అన్నాడు. అలా అన్న తరువాత, రాజు చేతులు జోడించి, “ఓ బ్రాహ్మణా! మీరు ప్రస్తావించిన ప్రశ్న మేము తెలియము. దయచేసి మాకు చెప్పండి, మాపై అనుగ్రహం చూపించాలనుకుంటే,” అని వేడుకున్నాడు. అప్పుడు అగస్త్యుడు ఇలా వివరించాడు: “ఈ రాణి గత జన్మలో వైదిశా నగరంలో ఒక వైశ్యుని దాసిగా ఉండేది. నీవు ఆమె భర్తవు, ఆ శూద్రుడు ఆ వైశ్యునికి సేవకుడుగా ఉండేవాడు. ఆ వైశ్యుడు ఆశ్వయుజ మాసంలో ద్వాదశి రోజున నియమంతో విష్ణుమందిరానికి వెళ్లి, పుష్పాలు, ధూపం మొదలైనవాటితో హరివైభవాన్ని ఆరాధించాడు. ఆ తరువాత అతడు ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. మీరు ఇద్దరూ, అక్కడే ఉండి, రెండు దీపాలు వెలిగించి ఆ రాత్రంతా అక్కడే జాగరణ చేశారు. ఆ రాత్రి అనంతరం, కాలక్రమేణా మీరు ఇద్దరూ మరణించారు. ఆ పుణ్యఫలంతో మీరు ప్రియవ్రతుని ఇంట్లో జన్మించారు. నీ భార్య గత జన్మలో వైశ్యుని దాసి; మరొకరికి చెందిన దీపాన్ని హరిదేవాలయంలో వెలిగించినా—తన సొంత సంపదతో విష్ణుమూర్తికి దీపాన్ని వెలిగించేవాడు పొందే పుణ్యం అపరిమితమైనది. అందుకే, ‘హరిదేవా! అద్భుతం!’ అని నేను పలికాను. కృతయుగంలో సంవత్సరం భక్తితో హరిదేవుణ్ణి ఆరాధిస్తే, త్రేతాయుగంలో అర్థ సంవత్సరంలోనే ఫలితం లభిస్తుంది. ద్వాపరయుగంలో మూడు నెలలు ఆరాధించితే ఫలితం లభిస్తుంది. కలియుగంలో ‘నారాయణాయ నమః’ అని ఒక్కసారి పలికినా ఫలితం సిద్ధిస్తుంది. అందుకే, ఈ జగత్తంతా విష్ణువు కోసం ఒక ముఠిలాంటిదే, భక్తితోనే చాలు అని నేను అన్నాను. వేరే వ్యక్తికి చెందిన దీపాన్ని హరిదేవాలయంలో వెలిగించిన పుణ్యంతో ఇంత గొప్ప ఫలితం లభించింది. నీవు పొందిన ఫలం ఇదే. హరిదేవునికి దీపదానం చేసిన ఫలితం అజ్ఞానులకు తెలియదు. ద్విజులు, రాజులు వివిధ యజ్ఞాలతో భక్తితో ఆరాధిస్తే, వారు పుణ్యశీలులుగా గుర్తించబడతారు. భూమిపై నాకెవరూ కనిపించలేదు; అందుకే, రాజా! నేను ఆనందంతో అగస్త్యుని (నన్నే) ప్రశంసించాను. అతని భార్య ధన్యురాలు; అలాగే, తన భర్త లేని సమయంలో కూడా హరిదేవుణ్ణి స్మరించి భర్తకు సేవచేసే ఆ శూద్రుడు మరింత ధన్యుడు. ద్విజులకు సేవచేసే శూద్రుడు లేదా స్త్రీ, వారి అనుమతితో హరిదేవుణ్ణి భక్తితో ఆరాధిస్తే, వారు ప్రశంసనీయం. అసుర స్వభావంతో ఉన్నా, ప్రహ్లాదుడు పరమపురుషుడిని తప్ప మరెవర్నీ గుర్తించలేదు; అందుకే అతడు మహాత్ముడయ్యాడు. ప్రాజాపతుల వంశంలో జన్మించిన ధ్రువుడు బాల్యంలో అడవికి వెళ్లి విష్ణువును ఆరాధించి, అత్యున్నత స్థానం పొందాడు; అందుకే, రాజా! నేనతనిని మహాత్ముడిగా పిలిచాను.” అగస్త్య మహర్షి ఇలా చెప్పిన మాటలను విన్న రాజు, తక్కువ విద్య కలిగినవాడైనా, మునిని మరిన్ని ప్రశ్నలు అడిగాడు. అగస్త్యుడు కార్తీక మాసంలో పుష్కరానికి వెళ్లాడు; అతను వెళ్లిన తరువాత, భద్రాశ్వుని ఇంటికి వెళ్లాడు. ఆ ద్వాదశి గురించి రాజు అడిగినప్పుడు, దుర్వాస మహర్షి, “ఇంతే నేను చెప్పినది,” అని అన్నాడు. అంతట, అగస్త్యుడు మళ్ళీ రాజుని ఉద్దేశించి, “నేను పుష్కరానికి వెళ్తున్నాను; తిరిగి నీ ఇంటికి వస్తాను,” అని చెప్పి, వెంటనే కనబడకుండా వెళ్లిపోయాడు. రాజు, ఆ ఉపదేశాన్ని అనుసరించి, పద్మనాభ ద్వాదశిని ఆచరించి, ఈ జన్మలోనే తన కోరికలను తీర్చుకున్నాడు. ఆ రాజు తన భార్యతో కలసి ద్వాదశి వ్రతాన్ని ఆచరించి, తన జీవితంలోనే కుమారులు, మనవళ్ళను పొందాడు. అంతలో, కార్తీక మాసంలో పుష్కరానికి వెళ్లిన అగస్త్య మహర్షి, తిరిగి భద్రాశ్వుని ఇంటికి వచ్చాడు. అతని రాకను చూసిన రాజు, మహర్షిని నీటితో, ఆసనంతో సత్కరించి, ఆనందంగా అతని వద్ద ఇలా అడిగాడు: “భగవన్! మీరు గతంలో ఆశ్వయుజ మాసంలో ద్వాదశి వ్రతాన్ని వివరించి, నేను ఆచరించాను. ఇప్పుడు కార్తీక మాసంలో ఎలాంటి ఫలం లభిస్తుందో చెప్పండి.” అప్పుడు అగస్త్యుడు, “ఓ మహాబాహువైన రాజా! కార్తీక మాసంలో ద్వాదశి వ్రతం ఎలా ఆచరించాలో, దాని ఫలం ఏమిటో విను. మునుపటి సంకల్పంతో స్నానం చేసి, పాపరహితుడైన నారాయణుని, సర్వవ్యాపకుడైన దేవుడిని ఆరాధించాలి. సహస్రశిరస్సుని నమస్కరించి, ఆయన తలని పూజించాలి; పురుషునికి చేతులను, విస్తృతమూర్తికి మెడను, జ్ఞానాయుధాన్ని ధరించినవారికి ఆయుధాలను, శ్రీవత్సంను ఛాతీపై పూజించాలి. జగత్తును గ్రసించే దేవునికి పొత్తిని, దివ్యమూర్తికి నడుమును, సహస్రపాదుడైన దేవునికి పాదాలను పూజించాలి. ఈ విధంగా దేవతాధిపతిని క్రమంగా పూజించిన తరువాత, ‘దామోదరాయ నమః’ అంటూ హరిదేవుని మొత్తం శరీరాన్ని పూజించాలి. ఆ విధంగా పూజించిన తరువాత, నాలుగు కలశాలను మణులతో నింపి, తెలుపు గంధంతో అలంకరించి, ఆయన ముందు ఉంచాలి,” అని వివరించాడు.