వరాహపురాణమ్

రాజు అడిగాడు: “ఈ దేవుడు నాకు అనుగ్రహం చూపే మార్గం ఏమిటి? ఆయన ప్రసన్నుడైతే, నా దురదృష్టం ఏ విధంగా పోతుంది?” అని ఆనందంతో ప్రశ్నించాడు. దానికి ప్రతిగా, దుర్వాస మహర్షి చెప్పగా, దేవరాతుడు ఆ వ్రతాన్ని వివరించగా, రాజు దాన్ని ఆచరించి అపారమైన సుఖాలు అనుభవించాడు. కాలాంతరంలో, ఆ రాజు మరణ సమయంలో, స్వర్ణంతో మెరిసే రథంలో ఎక్కి, ఇంద్రలోకానికి, స్వర్గానికి చేరుకున్నాడు. ఇంద్రుడు స్వయంగా వచ్చి అతన్ని ఆహ్వానించాడు. ఇంద్రుడు వస్తున్నట్లు చూసి, విష్ణు పార్షదులు ఇలా అన్నారు: “తపస్సు లేని వారు దేవేంద్రుణ్ణి చూడరాదు.” అని వారు నిరాకరించారు. అలాగే, రాజుని తేజస్సుతో ఆకర్షితులై లోకపాలకులు అందరూ వచ్చారు. కానీ, వారి పుణ్యకర్మలు తక్కువగా ఉండటంతో, విష్ణు పార్షదులు వారిని కూడా అంగీకరించలేదు. ఈ విధంగా, ఆ రాజు సత్యలోకానికి, అంతిమ స్థానానికి చేరుకున్నాడు. ఆ లోకంలో, మరణం, దహనం, వినాశనం లేని లోకంలో, ఆ మహారాజు దేవతలచే స్తుతించబడుతూ ఇప్పటికీ ఉన్నాడు. యజ్ఞపతి ప్రసన్నుడైతే, ఇలాంటి అద్భుతాలు జరిగిపోవడం ఆశ్చర్యమేనా? ఈ జన్మలో, శాస్త్రోక్తంగా ఆరాధన చేస్తే, ఐశ్వర్యం, దీర్ఘాయువు, ఆరోగ్యం, ధనం లభిస్తాయి; అంతేకాక, పరమ అమృతత్వాన్ని కూడా పొందుతారు. ఒక సంవత్సరం పూర్తిగా ఆచరించినపుడు, నారాయణుడు తన స్వస్థానాన్ని — అనగా, చతుర్మూర్తి, పరమ, అమూల్యమైన తన లోకాన్ని — ప్రసాదిస్తాడు, ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. కేశవుడు మత్స్యరూపంలో వేదాలను రక్షించినట్లు, సముద్రమథనంలో మందరపర్వతాన్ని మోసినట్లు, అలాగే విష్ణువు రెండవ అవతారంగా కూర్మరూపం ధరించాడు. అంతేగాక, వరాహరూపంలో భూమిని పాతాళంలో నుంచి పైకి తీసినట్లు, ఇది విష్ణువు మూడవ అవతారం. దుర్వాసుడు ఇలా వివరించాడు: అదే విధంగా, ఫాల్గుణ మాసంలో, శుక్లపక్ష ద్వాదశి నాడు, ఉపవాసంతో హరివారిని శాస్త్రోక్తంగా పూజించాలి. నరసింహుడికి పాదాలను, గోవిందుడికి తొడలను, విశ్వభుజుడికి నడుమును, అనిరుద్ధుడికి భుజాలను పూజించాలి. శితికంఠునికి మెడను, పింగకేశునికి తలను, రాక్షస సంహారకునికి చక్రాన్ని, జలమూర్తికి శంఖాన్ని పూజించాలి. వీటన్నింటికీ గంధం, పుష్పాలు, పండ్లు సమర్పించాలి. ముందుగా, రెండు తెల్ల వస్త్రాలతో అలంకరించిన కుంభాన్ని ఉంచాలి. దాని మీద, ఒక రాగిపాత్రలో, బంగారంతో చేసిన నరసింహుని ప్రతిమను ఉంచాలి. బంగారం లేనిదైతే, కలప లేదా వెదురు ఉపయోగించవచ్చు. ఆ ప్రతిమను రత్నాలతో అలంకరించిన పాత్రలో ఉంచి, పూజించి, ద్వాదశి నాడు వేదపారంగత బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి. ఇలా చేయడం వలన, పురాతన రాజు పొందిన ఫలితాన్ని నేను ఇప్పుడు చెబుతాను. కింపురుష దేశంలో, ధర్మపరుడు అయిన భరతుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. అతని కుమారుడు వత్సుడు. శత్రువులతో యుద్ధంలో ఓడిపోయి, ధనాన్ని, ఏనుగులను కోల్పోయి, భార్యతో అడవికి వెళ్లి వశిష్ఠ మహర్షి ఆశ్రమంలో నివసించాడు. కాలక్రమంలో, వశిష్ఠుడు అతనిని అడిగాడు: “ఈ మహాశ్రమంలోకి నీవెందుకు వచ్చావు?” అని. రాజు వినయంగా చెప్పాడు: “ప్రభో, నా ధనం, రాజ్యం పోయాయి. శత్రువులు నా సాహసాన్ని దెబ్బతీశారు. నేను మీ ఆశ్రయానికి వచ్చాను. దయచేసి ఉపదేశం చేసి, కృప చూపించండి.” దానికి వశిష్ఠుడు ద్వాదశీ వ్రతాన్ని శాస్త్రోక్తంగా వివరించి ఇచ్చాడు. రాజు అన్నిటిని చెప్పినట్లే ఆచరించాడు. వ్రతాంతంలో, నరసింహుడు ప్రసన్నుడై, శత్రువులను సంహరించగల శక్తివంతమైన చక్రాయుధాన్ని ప్రసాదించాడు. ఆ ఆయుధంతో, వత్సుడు తన రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందాడు. తన రాజ్యంలో ఉండి, వెయ్యి అశ్వమేధ యజ్ఞాలు నిర్వహించాడు. చివరికి, విష్ణులోకాన్ని చేరాడు. ఈ మంగళకరమైన, పాపహర ద్వాదశీ వ్రతాన్ని నీకు వివరించాను. దీన్ని శ్రద్ధతో వినినవారు, తమ ఇష్టప్రకారం ఆచరించవచ్చు. దుర్వాసుడు మరలా వివరించాడు: అదే విధంగా, చైత్రమాసంలో కూడా ద్వాదశి వ్రతాన్ని నిర్ణయించి, ఉపవాసంతో జనార్దనుడిని పూజించాలి. పాదాలను వామనునిగా, నడుమును విష్ణువుగా, ఉదరం, ఛాతీ, శరీరమంతటిని వాసుదేవునిగా పూజించాలి. మెడను విశ్వకృతునిగా, తలను ఆకాశస్వరూపుడిగా, భుజాలను విశ్వజిత్తుగా, శంఖం, చక్రాన్ని వారి పేర్లతో పూజించాలి. ఈ విధంగా దేవదేవుడైన శాశ్వతుని పూజించి, ముందు రెండు కుంభాలను — ఒకటి తూర్పున, మరొకటి ఉత్తర దిశలో — ఉంచాలి. బంగారంతో చేసిన చిన్న వామనుని ప్రతిమను, తెల్ల యజ్ఞోపవీతంతో అలంకరించి, పూర్వపు పాత్రలో ఉంచాలి. పక్కన కుంభాన్ని, గొడుగు, పాదరక్షలు, జపమాల, ముఖ్యంగా దండను ఉంచాలి. ఇవన్నీ సమర్పించి, తెల్లవారుఝామున ద్విజాతికి దానం చేస్తూ, “వామనరూపుడైన విష్ణువు ప్రసన్నుడవ్వాలి” అని చెప్పాలి. మాసనామంతో, ఉత్సవ విధానంతో ఇదే నియమంగా ప్రకటించబడింది: “ఆయన ప్రసన్నుడవ్వాలి” అని. పురాతన కాలంలో, హర్యశ్వుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. అతను సంతానలేమితో, పుత్రప్రాప్తికై తపస్సు చేసేవాడు. పుత్రకామనతో జాగరణ చేస్తుండగా, హరి స్వయంగా ద్విజరూపంలో వచ్చాడు. “నీ తపస్సు వల్ల ఏమి కోరుకుంటున్నావు?” అని అడిగాడు. రాజు “పుత్రప్రాప్తికోసం” అని చెప్పాడు. అప్పుడు హరి, “ఇదే విధానం, రాజా. ఇది ఆచరించు,” అని చెప్పి క్షణంలో అంతర్ధానమయ్యాడు. రాజు వెంటనే ద్విజులకు మంత్రాలతో ఆ వ్రతాన్ని చేసి, పేదలకు, జ్యోతిర్గర్గునికి దానం చేశాడు. “ఇతరుని కుమారుడు ఎలా తన కుమారుడయ్యాడో, ఆ సత్యబలంతో నాకు కూడా ఉత్తమ కుమారుడు కలగాలి” అని కోరుకున్నాడు. ఈ విధంగా ఆచరించగా, అతనికి కుమారుడు జన్మించాడు. అతడే కువలాశ్వుడు, మహాపరాక్రమశాలి చక్రవర్తి. ఈ విధంగా, సంతానలేని వాడు సంతానం పొందగలడు, దరిద్రుడు ఐశ్వర్యాన్ని పొందగలడు, రాజ్యం పోయినవాడు తిరిగి సంపాదించగలడు, మరణించినవారు విష్ణులోకాన్ని చేరగలరు.