వరాహపురాణమ్

దేవతలు అందరూ కలిసి బ్రహ్మను దర్శించేందుకు వెళ్లారు. వారిని చూసిన బ్రహ్మ, “ఓ దేవతలారా, మీరు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు? మీ రాకకు కారణం ఏమిటి?” అని ప్రశ్నించాడు. అప్పుడు దేవతలు వినయంగా, “ఓ లోకపితామహా! ఆంధకుడు మాకు తీవ్ర కష్టాన్ని కలిగిస్తున్నాడు. మమ్మల్ని రక్షించండి, నాలుగు ముఖాల కలిగిన పెద్దవాడా! మీకు నమస్కారం,” అని عرضించారు. బ్రహ్మ వారిని చూసి, “ఓ ఉత్తమ దేవతలారా! నేను ఆంధకుని నుండి మిమ్మల్ని రక్షించలేను. మనమంతా మహాశక్తిమంతుడైన శర్వుని, మహాదేవుడిని ఆశ్రయిద్దాం. కానీ, ఓ దేవతలారా, నేను గతంలో ఆంధకునికి ఒక వరం ఇచ్చాను—భూమిని అతని శరీరం తాకకపోతే అతన్ని ఎవరూ చంపలేరు. అయినా, రుద్రుడే ఒక్కరే అతన్ని సంహరించగలడు. కాబట్టి మనమంతా కైలాసపర్వతంలో నివసించే భవుని వద్దకు వెళ్లుదాం,” అని చెప్పాడు. అలా చెప్పి, బ్రహ్మ దేవతలందరితో కలిసి భవుని దర్శించేందుకు వెళ్లాడు. వారిని చూసిన రుద్రుడు ఆతిధ్యంగా స్వాగతం పలికి, బ్రహ్మను ఉద్దేశించి, “ఓ లోకపతీ! మీరు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు? ఏది చేయాలో చెప్పండి, వెంటనే చేస్తాను. మీ ఆజ్ఞను వెంటనే నెరవేర్చుతాను,” అని అడిగాడు. దేవతలు, “ఓ ప్రభూ! దుష్టచిత్తుడైన ఆంధకుని నుండి మమ్మల్ని రక్షించండి,” అని ప్రార్థించారు. దేవతలు మహాదేవుని ఈ విధంగా కోరుతుండగా, అదే సమయంలో ఆంధకుడు గొప్ప సేనతో అక్కడికి వచ్చాడు. అతడు యుద్ధంలో భవునిని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో నాలుగు దిశల నుండి దళాలతో, హిమవంతుని కుమార్తెను అపహరించాలనే కోరికతో సిద్ధంగా వచ్చాడు. ఆంధకుడు అకస్మాత్తుగా వచ్చి చేరినప్పుడు, దేవతలు భయంతో రుద్రుని అనుచరులుగా ఆయుధాలు ధరించుకుని సిద్ధమయ్యారు. రుద్రుడు వాసుకి, తక్షక, ధనంజయ అనే నాగులను ధ్యానించి, వాటిని చేతికి కంకణంగా, నడుముకు కట్టుగా, యజ్ఞోపవీతంగా ధరించాడు. ఆ సమయంలో నీల అనే రాక్షస రాజు, గజరూపాన్ని ధరించి, ఇంద్రుడి గజంలా మహోన్నతంగా భవుని వైపు దూసుకొచ్చాడు. ఆ రాక్షసుని నంది గుర్తించి, విరభద్రునికి చూపించాడు. విరభద్రుడు సింహరూపంలో వెంటనే దూకి, ఆ గజాన్ని చంపేశాడు. ఆ గజం మృదంగపు రంగులో ఉండగా, దాని చర్మాన్ని విరభద్రుడు రుద్రుని వద్దకు తీసుకెళ్లాడు. రుద్రుడు దాన్ని వస్త్రముగా ధరించాడు. అప్పటి నుండి రుద్రుడు గజచర్మధారి అయ్యాడు. ఆ గజచర్మాన్ని ధరించి, సర్పాల అలంకారాలతో ప్రకాశిస్తూ, తన భయంకరమైన త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, తన గణాలతో కలిసి ఆంధకుని వెంబడించాడు. ఇంతలో దేవతలు, రాక్షసులు మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం ప్రారంభమైంది. ఇంద్రుడు, లోకపాలకులు, స్కందుడు, ఇతర దేవతా గణాలు అందరూ యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు. ఆ యుద్ధాన్ని చూసిన నారదుడు నారాయణుని వద్దకు వెళ్లి, “కైలాసపర్వతంపై రాక్షసులతో మహాయుద్ధం జరుగుతోంది,” అని తెలిపాడు. వినిన వెంటనే జనార్దనుడు గరుడునిపై ఎక్కి, చక్రాయుధాన్ని చేతబట్టి అక్కడికి వచ్చి రాక్షసులతో యుద్ధం చేశాడు. హరిదేవుడు దేవతలతో కలిసి యుద్ధంలో పాల్గొనగా, దేవతలు ఓడిపోతూ వెనుదిరిగారు. అప్పుడు రుద్రుడు స్వయంగా ఆంధకునిపై ఎదురుదాడికి వెళ్లాడు. వారిద్దరి మధ్య భయంకరమైన, రోమాంచకరమైన యుద్ధం జరిగింది. ఆ సమయంలో రుద్రుడు తన త్రిశూలంతో ఆంధకునిపై బలమైన దెబ్బ కొట్టాడు. ఆంధకుని రక్తం భూమిపై పడిన ప్రతి చోట, అనేక మంది భయంకరమైన ఆంధకులు మరోసారి పుట్టుకొచ్చారు. ఈ అద్భుతాన్ని చూసి, రుద్రుడు ఆంధకుని త్రిశూలంపై పొడిచి, అతన్ని త్రిశూల చివర నెట్టుకొని, తాను తాండవం ఆడాడు. ఆ సమయంలో పుట్టిన ఇతర ఆంధకులను పరమేశ్వరుడు నారాయణుని చక్రాయుధంతో సంహరించాడు. త్రిశూల దెబ్బలతో ఆంధకుని శరీరం నుంచి రక్తప్రవాహం ఆగకుండా వస్తుండగా, రుద్రుడు కోపంతో ఊగిపోయాడు. అతని నోటి నుంచి మహా అగ్ని జ్వాల వెలువడింది. ఆ జ్వాల ఒక దేవిగా రూపుదిద్దుకుంది. యోగులు ఆమెను యోగేశ్వరి అని పిలుస్తారు. ఇంకా, విష్ణువు, బ్రహ్మ, కార్తికేయ, ఇంద్ర, యమ, వరాహుడు, పరమ విష్ణువు—వీళ్లంతా తమ శరీరాల నుంచి ప్రత్యేకమైన రూపాలతో మరో దేవిని సృష్టించారు. ఆ దేవి పాతాళాన్ని పైకి లేపేందుకు రూపొందించబడింది. ఆమెను మహేశ్వరి అని పిలుస్తారు. ఇలా ఎనిమిది మాతృగణాలు ఏర్పడ్డారు. ఈ ఎనిమిది మాతృగణాల ఉద్భవకారణాన్ని, క్షేత్రజ్ఞుడు చెప్పిన విధంగా, దేవతల శరీరాల నుంచి ఉద్భవించిన విధానాన్ని వివరించాను. కామం, క్రోధం, లోభం, మదం, మోహం (ఐదవది), మాత్సర్యం (ఆరవది), మాయ (ఏడవది), ద్వేషం (ఎనిమిదవది)—ఇవి ఎనిమిది మాతృగణాలు. కామాన్ని యోగేశ్వరి, క్రోధాన్ని మహేశ్వరి, లోభాన్ని వైష్ణవి, మదాన్ని బ్రాహ్మణి అని తెలుసుకో. మోహం స్వయంభువు, మాత్సర్యం కౌమారి, ఇంద్రజ మాత్సర్యంగా, యమదండధారిణిని మాయగా, ద్వేషాన్ని వరాహమాతగా తెలుసుకో. ఇలా శరీరంలో ఈ గుణాలు రూపాలు దాల్చినట్లు వివరించాను. ఈ దేవతల ద్వారా, ఆంధకుని రక్తం పూర్తిగా వడిచిపోవడంతో, అతని మాయ నశించి, ఆంధకుడు సిద్ధిని పొందాడు. ఇదంతా ఆత్మజ్ఞానామృతంగా నేను వివరించాను. ఈ మాతృగణాల ఉద్భవకథను నిత్యం వినేవారిని మాతృదేవతలు ఎల్లప్పుడూ రక్షిస్తారు. ఎవరు ఈ మాతృదేవతల జననాన్ని పఠిస్తారో, వారు లోకంలో శుభప్రదులవుతారు, శివలోకాన్ని పొందుతారు. బ్రహ్మ ఎనిమిదవ తిథిని మాతృగణాలకు శ్రేష్ఠమైనదిగా ఇచ్చాడు. భక్తితో మాతృదేవతలను పూజిస్తూ, నిత్యం బిల్వపత్రాలు భుజించేవారికి మాతృదేవతలు సంతోషించి, ఆయురారోగ్యాలను ప్రసాదిస్తారు. అంతట, ప్రజాపతి ప్రశ్నించాడు: “మాయ ఎట్లా ఉద్భవించిందో, దుర్గా, కాత్యాయనీ వంటి శుభదేవతలు ఆది క్షేత్రంలో ఎలా స్వతంత్రంగా వెలిసాయో వివరించండి.” మహాతపస్వి సమాధానమిచ్చాడు: “ఒకప్పుడు సింధుద్వీప అనే రాజు ఉండేవాడు. అతడు మహాబలశాలి, వరుణుని అంశంగా జన్మించాడు. అటవీలో తపస్సు చేస్తూ నివసించేవాడు. తన కుమారుడు ఇంద్రుని సంహారార్థంగా జన్మించాలనే సంకల్పంతో, అతడు తీవ్ర తపస్సులో నిమగ్నమై, తన శరీరాన్ని ఎండబెట్టుకుంటూ ధృఢంగా తపస్సు చేశాడు.