వరాహపురాణమ్

ప్రారంభంలో, త్రిశూలాన్ని ధరించిన ఆ పరమేశ్వరుడు తన ఆది శరీరాన్ని పదేపదే కంపించగా, ఆయన శరీరంలోని రోమాలు భూమిపై నీరుగా పడిపోయాయి; అలాగే ఇతర వస్తువులు కూడా భూమికి దిగివచ్చాయి. ఆ సమయంలో, గాజు రంగు మేఘాలా, కాజల్ వర్ణాలా కనిపించే, ఏనుగు ముఖాన్ని కలిగి, విభిన్న ఆయుధాలతో అలంకరించబడిన అనేక వినాయకులు భూమిపై ఉద్భవించారు. ఈ దృశ్యాన్ని చూసిన దేవతలు ఆశ్చర్యంతో, కలవరపడి, “ఇది ఏమిటి? ఈ వ్యక్తి ఆశ్చర్యకరమైన కార్యాన్ని ఒంటరిగా చేసి, అపూర్వమైన ఘనతను సాధిస్తున్నాడు. ఇది దేవతల కోరికకు ఫలమా? లేదా ఇతని చుట్టూ మరోదేమైనా ఏర్పడిందా? ఇది ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందో?” అని ఆలోచించారు. దేవతలు ఇలా తలపోతుండగా, వినాయకుల వల్ల భూమి కంపించసాగింది. అప్పుడు, నాలుగు ముఖాలు కలిగిన, సమానులేని బ్రహ్మదేవుడు తన దివ్య రథంపై ఆకాశంలోకి ఎగిరి, దేవతలను ఉద్దేశించి ఇలా పలికాడు: “దేవతలారా, మీరు ధన్యులు; దేవతాధిదేవుడైన, మూడు కన్నులు కలిగిన, అద్భుత రూపాన్ని కలిగిన పరమేశ్వరుని అనుగ్రహం మీకు లభించింది. ఆయన, దేవతలకు విఘ్నాలు కలిగించే శత్రువులను జయించి, మీకు కృప చూపాడు.” అంతట, బ్రహ్మదేవుడు త్రిశూలాన్ని ధరించిన పరమేశ్వరునికి ఇలా చెప్పాడు: “ప్రభూ, మీ ముఖం నుంచి ఉద్భవించిన ఈ వ్యక్తి వినాయకుల్లో ప్రధానుడు అవ్వాలి; మిగిలినవారు ఇతని అనుచరులు కావాలి. మీరు కూడా, మీ స్వంత వరానుసారం, దేవతల్లో ఆకాశంలో నాలుగు రూపాల్లో సంచరించాలి. ఈ విశాలమైన వ్యోమాన్ని అనేక విధాలుగా మీరు స్థాపించారు; మీకు సమానుడు ఇంకెవరూ లేరు. మీరు త్రిశూలాన్ని ధరించిన ప్రభువుగా ఉండి, ఆయుధాలు మరియు వరాలను అనుగ్రహించండి.” ఇలా చెప్పి, బ్రహ్మదేవుడు వెళ్ళిపోయాక, పరమేశ్వరుడు తన కుమారునితో మాట్లాడాడు. “నీవు వినాయకుడవు, విఘ్నాలను తొలగించే వాడు, ఏనుగు ముఖాన్ని కలిగి, గణేశుడని పిలవబడే, భవుని కుమారుడవు. ఈ ఉగ్రమైన, క్రూరమైన కళ్లను కలిగిన వినాయకులు నీ సేవకులు; వారు హవిస్సులను భక్షించి తమ శరీరాలను పెంచుకుంటారు, కార్యాల్లో విజయాన్ని ప్రసాదిస్తారు. దేవతల్లో, యాగాల్లో, ఇతర మహా కార్యాల్లో, నీ గొప్పతనం వల్ల నిన్ను ముందుగా పూజించాలి; లేకపోతే, నీవు ఆ కార్య విజయాన్ని నాశనం చేస్తావు.” ఈ విధంగా పరమేశ్వరుడు తన కుమారునికి వరమిచ్చిన తర్వాత, దేవతలతో కలిసి, బంగారు పాత్రలలో నీటిని పోసి, గణేశుని అభిషేకించారు. అప్పుడు, ఆయన వినాయకుల్లో ప్రధానుడిగా ప్రకాశించాడు. ఆయనను గణనాయకుడిగా అభిషేకిస్తున్న దృశ్యాన్ని చూసి, శుద్ధి చెందిన దేవతలు, త్రిశూలాన్ని ధరించిన పరమేశ్వరుని సమక్షంలో, గణేశుని స్తుతించారు. “ఏనుగు ముఖాన్ని కలిగిన వాడా! గణనాయకుడా! వినాయకా! శూరవీరుడా! నీకు నమస్సులు. విఘ్నాలను తొలగించే వాడా! పాము బెల్టుగా ధరించిన వాడా! రుద్రుని ముఖం నుంచి ఉద్భవించిన, పెద్ద పొట్టను కలిగిన వాడా! నీకు నమస్సులు. దేవతలందరి పూజతో, నీవు ఎప్పుడూ విఘ్నాలను తొలగించాలి.” అని దేవతలు ప్రార్థించారు. దేవతల స్తుతితో, అభిషేకం పొందిన గణనాయకుడు, రుద్రుని మరియు సోముని కుమారుడిగా స్థాపించబడాడు. రాజా, ఈ సంఘటన చతుర్థి తిథినాడు, గణనాయకుని దినంలో జరిగింది; అందుకే, ఈ తిథి అన్ని తిథుల్లో అత్యంత శ్రేష్ఠమైనది. ఈ రోజున, భక్తితో ఎల్లిపప్పులు తిని, గణపతిని పూజించినవారికి, ప్రభువు త్వరగా ప్రసన్నమవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు చదువుతారో, ఎవరూ ఎప్పుడూ వినుతారో, వారికి విఘ్నాలు, పాపాలు కలగవు, రాజా. ఈ సమయంలో, భూమిదేవి, “దేవతాధిదేవా, నీ శరీర స్పర్శతో, శక్తివంతమైన పాములు శరీరధారులు ఎలా అయ్యారు? ఇందుకు కారణం ఏమిటి?” అని అడిగింది. శ్రీవరాహుడు, గణనాయకుని జన్మాన్ని విన్న రాజుని, మృదువైన మాటలతో, దీక్షను పాటించే మునిని ప్రశ్నించాడు. “పూజ్యుడా, గరుడునికి భవిష్యత్తులో నాశనం చేయబడే పాములు, ఎలా శరీరధారులు అయ్యారు? వారు ఎందుకు వంకరమైన స్వభావాన్ని పొందారు? నీవు చెప్పాలి.” తపస్సులో నిష్ణాతుడు ఇలా వివరించాడు: బ్రహ్మదేవుడు సృష్టిని ప్రారంభించగా, మరీచి ప్రజాపతి కావడం ద్వారా, తన మనస్సులో ముందుగా ఆలోచించి, తన కుమారుడిగా కశ్యపుని సృష్టించాడు. కశ్యపుని భార్య దక్షుని కుమార్తె, కద్రూ, పవిత్రమైన చిరునవ్వుతో, మరీచికి శక్తివంతమైన కుమారులను ప్రసవించింది. అనంత, వాసుకి, కంబళ, కర్కోటక, పద్మ, మహాపద్మ, శంఖ, అజేయుడైన కులిక—ఇవే కశ్యపుని ప్రధాన పాములు. వీరి జననంతో ప్రపంచం పాములతో నిండి పోయింది. వంకర స్వభావం, దుష్ట చర్యలు, పదునైన పంజాలు, విషపూరిత నోళ్ళు కలిగి, మానవులను చూసి, కాటుతో, క్షణంలో బూడిదగా మార్చేవారు. రాజా, శబ్దం స్పర్శను అనుసరించునట్లు, మానవుల్లో, ప్రతి రోజూ, భయంకరమైన నాశనం జరుగుతుండేది. తమ నాశనాన్ని చూసిన సమస్త జంతువులు, పరమేశ్వరుని, శరణు కోరారు. ఈ కారణంగా, దేవతలు, కమలజుడైన విష్ణువు, బ్రహ్మదేవుని, సృష్టికర్తను ప్రార్థించారు. “దేవతాధిదేవా, లోకాలకు మూలమైన, పరబ్రహ్మా, పదునైన పంజాలు కలిగిన మహా పాముల నుంచి మమ్మల్ని రక్షించు. ప్రతి రోజు, పాములు మానవులను లేదా జంతువులను చూసినప్పుడు, అక్షణంలో బూడిదగా మారుస్తున్నారు. నీవు ఈ లోకాన్ని సృష్టించావు, కానీ ఇప్పుడు పాములు నాశనం చేస్తున్నాయి; ఈ దుష్టాన్ని తెలిసి, అవసరమైన చర్య తీసుకో, మహాత్మా.” బ్రహ్మదేవుడు, “నేను మీ అందరికీ తప్పకుండా రక్షణ కల్పిస్తాను; మీ వసతులకి తిరిగి వెళ్ళండి, భయపడకండి,” అని చెప్పాడు. ఈ విధంగా, బ్రహ్మదేవుడు, అప్రకటిత రూపంలో, జంతువులను పంపించాడు; వారు ఆనందంగా నమస్కరించి, తిరిగి వెళ్ళిపోయారు. జంతువులు వెళ్ళాక, బ్రహ్మదేవుడు పాములను పిలిచి, వాసుకి మొదలైన వారిని కోపంతో శపించాడు. “మీరు నన్ను ఉద్భవించినవారు, మానవులకు నిరంతరం నాశనం కలిగిస్తున్నందున, మరో యుగంలో, మీ తల్లి కద్రూ యొక్క భయంకరమైన శాపం వల్ల, స్వాయంభువ మంతంతరంలో, భయంకరమైన, ఘనమైన నాశనం జరుగుతుంది.” ఇలా శపించగా, పాములలో ముఖ్యమైనవారు, భయంతో, బ్రహ్మదేవుని పాదాలకు శరణు వెళ్లి, ఇలా ప్రార్థించారు: “ప్రభూ, మీరు మా స్వభావాన్ని వంకరగా మార్చారు; మాకు తీవ్రమైన విషం, క్రూరత్వం, భయంకరమైన చూపును ప్రసాదించారు. దేవా, మీరు ఇలా చేశారు—ఇప్పుడు, అచ్యుతా, దయచేసి దీనిని నియంత్రించండి.” బ్రహ్మదేవుడు, “నేను నిజంగా మీను వంకర ఉద్దేశంతో సృష్టించానని అనుకుంటే, ఎందుకు మీరు భయపడకుండా ఎల్లప్పుడూ మానవులను భక్షించకూడదు?” అని ప్రశ్నించాడు. పాములు, “దేవతాధిదేవా, మానవులకు, మాకు వేర్వేరు ప్రదేశాలు, పరిమితులను స్థాపించండి; ప్రతి ఒక్కరికీ వేరు నియమాలను ఏర్పాటు చేయండి,” అని కోరారు. పాముల మాటలు విని, బ్రహ్మదేవుడు తదుపరి విధంగా మాట్లాడాడు...