வராஹபுராணம்

ஸ்தாபிதம் தேவி நீத்வா வை ஶ்ரு'ம்காக்ரம் வஜ்ரபாணிநா

தேவி, வஜ்ரபாணி அந்த கொம்பின் முனையை எடுத்துச் சென்று நிறுவினார்.

தேவைர்தேவர்ஷிபிஶ்சைவ ஸித்தைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிஸ்ததா

தேவர்கள், தெய்வ ரிஷிகள், சித்தர்கள், பிரமரிஷிகள் ஆகியோர்,

விஷ்ணுநா தேவதீர்தேந தந்மூலம் ஸ்தாபிதம் ததஃ

அந்த மூலத்தை விஷ்ணு தெய்வத் தீர்த்தத்தால் அங்கே நிறுவினார்.

thumb|Gokarna Atmalinga தத்ர தத்ரைவ பகவாம்ஸ்தஸ்மிந்ஶ்ரு'ம்கே த்ரிதா ஸ்திதே

அந்த மலையின் உச்சியில், பகவான் மூன்று வடிவில் அங்கே தங்கி இருந்தார்.

ஶதம் தேந து பாகாநாமாத்மநோ நிஹிதம் ம்ரு'கே

அவர் தன் நூறு பாகங்களை அந்த மானில் வைத்தார்.

மார்கேண தச்சரீரேண நிர்யயௌ பகவாந்விபுஃ

அந்த வழியாக, அந்த உடலின் மூலம், பரவியுள்ள பகவான் வெளியேறினார்.

ஶதஸம்க்யா ஸ்ம்ரு'தா வ்யுஷ்டிஸ்தஸ்மிஞ்சைலேஶ்வரே விபோஃ

அந்த மலையடியில், நூறு பாகங்களாகப் பிரிந்தது என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

ததஃ ஸுராஸுரகுருர்தேவம் பூதமஹேஶ்வரம் 216.

பின்னர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆசானாகியவர், உயிர்களின் பெரும் இறைவனை வணங்கினார்.

தேவதாநவகந்தர்வாஃ ஸித்தயக்ஷமஹோரகாஃ

தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், பெரும் பாம்புகள்,

தீர்தயாத்ராம் புரஸ்க்ரு'த்ய ப்ராதக்ஷிண்யம் ச சக்ரதுஃ

அவர்கள் தீர்த்த யாத்திரை செய்து, பிரதட்சிணை செய்தார்கள்.

யதாஸ்தாநாநி தே தஸ்மாந்நிவ்ரு'த்தாஶ்ச ஸுராதயஃ

பின்னர், தங்கள் தலங்களில் தேவர்கள் மற்றும் மற்றவர்கள் திரும்பினர்.

பௌலஸ்த்யோ ராவணோ நாம ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ராக்ஷஸைஃ

பௌலஸ்த்யராகிய இராவணன், தன் சகோதரர்களான ராக்ஷஸர்களுடன்,

ஶுஶ்ரூஷயா ச பரயா கோகர்ணேஶ்வரமவ்யயம்

மிகுந்த பக்தியுடன், கோகர்ணேசுவரரை சேவித்தார்.

ததா த்ரைலோக்யவிஜயம் வரம் வவ்ரே ஸ ராக்ஷஸஃ

அப்போது அந்த ராக்ஷசன், மூவுலகிலும் வெற்றி பெறும் வரத்தை வேண்டினார்.

அவாப்ய ச தஶக்ரீவஸ்ததிஷ்டம் பரமேஶ்வராத்

பரம ஈசுவரனிடமிருந்து தன் விருப்பத்தைப் பெற்ற இராவணன்,

த்ரைலோக்யம் ஸ விநிர்ஜித்ய ஶக்ரம் ச த்ரிதஶாதிபம்

மூவுலகையும், தேவர்களின் தலைவனாகிய இந்திரனையும் வென்றார்.

ஶ்ரு'ம்காக்ரம் யத்புரா நீத்வா ஸ்தாபிதம் வஜ்ரபாணிநா

முன்பு வஜ்ராயுதம் கொண்டவன் எடுத்துச் சென்று வைத்த அந்த மலையின் உச்சி,

தத்யாவத்ராவணஃ ஸ்தாப்ய முஹூர்த்தமுததேஸ்தடே 216.

அதை இராவணன் ஒரு கணம் கடற்கரையில் வைத்திருந்தான்.

ந ஶஶாக யதா ரக்ஷஸ்ததுத்பாடயிதும் பலாத்

பின்னர் அந்த ராக்ஷசன் அதை மீண்டும் வலியால் பிடித்து எடுக்க முடியவில்லை.

ஸ து தக்ஷிணகோகர்ணோ விஜ்ஞேயஸ்தே மஹாமதே

தெற்கு கோகர்ணம் என்பது, அறிவுள்ளவரே, இவ்வாறு அறியப்பட வேண்டும்.

ஏதத்தே கதிதம் ஸர்வம் மயா விஸ்தரதோ முநே

இவை அனைத்தையும் விரிவாக நான் உமக்கு விளக்கியுள்ளேன், முனிவரே.

தக்ஷிணஸ்ய ச விப்ரர்ஷே ததா ஶ்ரு'ம்கேஶ்வரஸ்ய ச

தெற்குப் பகுதியும், அதுபோலவே ஸ்ரிங்கேஸ்வரனும் பற்றியும், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே,

வ்யுஷ்டிஃ க்ஷேத்ரஸ்ய மஹதீ தீர்தாநாம் ச ஸமுத்பவஃ

அந்த நிலத்தின் பரப்பும், தீர்த்தங்களின் தோற்றமும் விரிவாக கூறப்பட்டது.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணஶ்ரு'ம்கேஶ்வராதீநாம் மாஹாத்ம்யம் நாம ஷோடஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில் கோகர்ணம், ஸ்ரிங்கேஸ்வரம் மற்றும் பிறவற்றின் மகிமை எனும் இருநூறு பதினாறாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

; அத தரணீவராஹஸம்வாதபலஶ்ருதிவர்ணநம் உக்தம் பகவதா ஸர்வம் யதாவத்பரமேஷ்டிநா

இப்போது, பூமி மற்றும் வராகன் உரையாடலைக் கேட்பதனால் கிடைக்கும் பலனை விவரிக்கின்றேன். பரமபதியைப் போலவே எல்லாவற்றையும் பகவான் கூறினார்.

பகவத்விஶ்வரூபஸ்ய ஸ்தாணோரப்ரதிமௌஜஸஃ

பகவானின் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த உருவம், ஸ்தாணுவின் ஒப்பற்ற வலிமை பற்றியும்,

யதா ஶரீரம் ஶ்ரு'ங்கம் ச புண்யக்ஷேத்ரே ப்ரதிஷ்டிதம்

அவரது உடலும் கொம்பும் எவ்வாறு புண்ணிய நிலத்தில் நிறுவப்பட்டன என்பதையும்,

தந்மே ப்ரூஹி மஹாபாக யதாதத்த்வம் ஜகத்பதே புலஸ்த்யோ வக்ஷ்யதே ஶேஷம் யததோऽந்யந்மஹாமுநே

உலகின் ஆண்டவரே, மிகப்பெரும் பாக்கியசாலியே, உண்மையை எனக்கு கூறுங்கள். புலஸ்தியர் மீதமுள்ளதைச் சொல்வார், மகாமுனிவரே.

ஸர்வேஷாமேவ தீர்தாநாமேஷாம் பலவிநிஶ்சயம்

இந்த தீர்த்தங்களின் பலன் உறுதியானது,