வராஹபுராணம்

ஸ்நாநஸ்ய தத்தஶகுணம் பவேதத்ர ந ஸம்ஶயஃ

அங்கே செய்யும் ஸ்நானத்திற்கு பத்து மடங்கு பலன் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததக்ஷயம் பவேத்தாதுர்தாநபுண்யபலம் மஹத்

அங்கே தரும் தானத்தின் பலன் அழியாதது; தானம் கொடுப்பவருக்கு பெரிய புண்ணியம் கிடைக்கும்.

வரிஷ்டம் க்ஷேத்ரமேதஸ்மாந்நாந்யதேவ ஹி வித்யதே

இதைவிட சிறந்த புண்ய நிலம் வேறு எதுவும் இல்லை; உண்மையில் வேறு எதுவும் அறியப்படவில்லை.

யத்ர யத்ர மயா தேவாஶ்சரதா ம்ரு'கரூபிணா

நான் மான் வடிவில் தேவர்களுடன் எங்கு எங்கு சுற்றினேனோ,

தத்ர தத்ராபவத்ஸர்வம் புண்யக்ஷேத்ரம் ச ஸர்வஶஃ 215.

அங்கு அங்கெல்லாம் புண்ய நிலங்கள் ஆனது; அனைத்தும் புனிதமானது.

கோகர்ணேஶ்வர இத்யேதத்ப்ரு'திவ்யாம் க்யாதிமேஷ்யதி

இது பூமியில் 'கோகர்ணேஸ்வரர்' என்று புகழ்பெறும்.

அத்ரு'ஶ்ய ஏவ விபுதைஃ ப்ரயயாவுத்தராம் திஶம்

அவர் தேவர்களுக்குத் தெரியாமல், வடக்கு திசையை நோக்கி புறப்பட்டார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே பகவத்கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யே ஜலேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம் நாம பம்சதஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவான் கோகர்ணேஸ்வரர் மகிமையை விளக்கும் ஜலேஸ்வரர் மகிமை என்ற இருநூற்றி பதினைந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

; அத கோகர்ணஶ்ரு'ம்கேஶ்வராதிமாஹாத்ம்யம் தஸ்மாத்ஸ்தாநாதபக்ராந்தே த்ர்யம்பகே ம்ரு'கரூபிணி

இப்போது கோகர்ணம், ஶ்ருங்கேஸ்வரர் ஆகியவற்றின் மகிமை ஆரம்பமாகிறது. அந்த இடமான திர்யம்பகத்திலிருந்து மான் வடிவில் இருந்த இறைவன் புறப்பட்டபோது,

த்ரிதாவிபக்தம் தச்ச்ரு'ங்கம் ப்ரு'தக்ப்ரு'தகவஸ்திதம்

அந்த கொம்பு மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிந்து, தனித்தனியாக இருந்தது.

ஸ்தாபிதம் தேவி நீத்வா வை ஶ்ரு'ம்காக்ரம் வஜ்ரபாணிநா

தேவி, வஜ்ரபாணி அந்த கொம்பின் முனையை எடுத்துச் சென்று நிறுவினார்.

தேவைர்தேவர்ஷிபிஶ்சைவ ஸித்தைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிஸ்ததா

தேவர்கள், தெய்வ ரிஷிகள், சித்தர்கள், பிரமரிஷிகள் ஆகியோர்,

விஷ்ணுநா தேவதீர்தேந தந்மூலம் ஸ்தாபிதம் ததஃ

அந்த மூலத்தை விஷ்ணு தெய்வத் தீர்த்தத்தால் அங்கே நிறுவினார்.

thumb|Gokarna Atmalinga தத்ர தத்ரைவ பகவாம்ஸ்தஸ்மிந்ஶ்ரு'ம்கே த்ரிதா ஸ்திதே

அந்த மலையின் உச்சியில், பகவான் மூன்று வடிவில் அங்கே தங்கி இருந்தார்.

ஶதம் தேந து பாகாநாமாத்மநோ நிஹிதம் ம்ரு'கே

அவர் தன் நூறு பாகங்களை அந்த மானில் வைத்தார்.

மார்கேண தச்சரீரேண நிர்யயௌ பகவாந்விபுஃ

அந்த வழியாக, அந்த உடலின் மூலம், பரவியுள்ள பகவான் வெளியேறினார்.

ஶதஸம்க்யா ஸ்ம்ரு'தா வ்யுஷ்டிஸ்தஸ்மிஞ்சைலேஶ்வரே விபோஃ

அந்த மலையடியில், நூறு பாகங்களாகப் பிரிந்தது என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

ததஃ ஸுராஸுரகுருர்தேவம் பூதமஹேஶ்வரம் 216.

பின்னர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆசானாகியவர், உயிர்களின் பெரும் இறைவனை வணங்கினார்.

தேவதாநவகந்தர்வாஃ ஸித்தயக்ஷமஹோரகாஃ

தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், பெரும் பாம்புகள்,

தீர்தயாத்ராம் புரஸ்க்ரு'த்ய ப்ராதக்ஷிண்யம் ச சக்ரதுஃ

அவர்கள் தீர்த்த யாத்திரை செய்து, பிரதட்சிணை செய்தார்கள்.

யதாஸ்தாநாநி தே தஸ்மாந்நிவ்ரு'த்தாஶ்ச ஸுராதயஃ

பின்னர், தங்கள் தலங்களில் தேவர்கள் மற்றும் மற்றவர்கள் திரும்பினர்.

பௌலஸ்த்யோ ராவணோ நாம ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ ராக்ஷஸைஃ

பௌலஸ்த்யராகிய இராவணன், தன் சகோதரர்களான ராக்ஷஸர்களுடன்,

ஶுஶ்ரூஷயா ச பரயா கோகர்ணேஶ்வரமவ்யயம்

மிகுந்த பக்தியுடன், கோகர்ணேசுவரரை சேவித்தார்.

ததா த்ரைலோக்யவிஜயம் வரம் வவ்ரே ஸ ராக்ஷஸஃ

அப்போது அந்த ராக்ஷசன், மூவுலகிலும் வெற்றி பெறும் வரத்தை வேண்டினார்.

அவாப்ய ச தஶக்ரீவஸ்ததிஷ்டம் பரமேஶ்வராத்

பரம ஈசுவரனிடமிருந்து தன் விருப்பத்தைப் பெற்ற இராவணன்,

த்ரைலோக்யம் ஸ விநிர்ஜித்ய ஶக்ரம் ச த்ரிதஶாதிபம்

மூவுலகையும், தேவர்களின் தலைவனாகிய இந்திரனையும் வென்றார்.

ஶ்ரு'ம்காக்ரம் யத்புரா நீத்வா ஸ்தாபிதம் வஜ்ரபாணிநா

முன்பு வஜ்ராயுதம் கொண்டவன் எடுத்துச் சென்று வைத்த அந்த மலையின் உச்சி,

தத்யாவத்ராவணஃ ஸ்தாப்ய முஹூர்த்தமுததேஸ்தடே 216.

அதை இராவணன் ஒரு கணம் கடற்கரையில் வைத்திருந்தான்.

ந ஶஶாக யதா ரக்ஷஸ்ததுத்பாடயிதும் பலாத்

பின்னர் அந்த ராக்ஷசன் அதை மீண்டும் வலியால் பிடித்து எடுக்க முடியவில்லை.