வராஹபுராணம்

தேவ்யாஃ ஶிகரவாஸிந்யா ஜ்ஞேயம் பூர்வோத்தரேண வை

அந்த சிகரத்தில் வசிக்கும் தேவி, வடகிழக்கில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

தீர்தம் ப்ரஹ்மோதயம் நாம புண்யம் பாபப்ரணாஶநம்

அங்கு பாவங்களை நீக்கும் புனிதமான பிரம்மோதய தீர்த்தம் உள்ளது.

ம்ரு'த்யுலோகம் ந பஶ்யேத்ஸ க்ரு'ச்ச்ரேஷு ச ந ஸீததி

அவன் மரண உலகை காணமாட்டான்; துன்பங்களிலும் வீழமாட்டான்.

தத்ர ஸ்நாத்வா பவேத்தோயே ரூபவாநுத்தமத்யுதிஃ

அங்கே நீரில் स्नானம் செய்தவுடன், ஒருவர் அழகும் ஒளியுமாக மாறுவார்.

தத்ர ஸந்த்யாமுபாஸ்யாத த்விஜோ முச்யேத கில்விஷாத்

அங்கே சந்த்யை வழிபாடு செய்த பின், இருமுறை பிறந்தவர் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவார்.

அஹோராத்ரம் வஸேத்யஸ்து ருத்ரஜாபோ த்விஜஃ ஶுசிஃ 215.

ஒரு தூய இருமுறை பிறந்தவர் அங்கு ஒரு நாள் இரவு முழுவதும் இருந்து, ருத்ரனை ஜபித்தால்,

தாரிதம் ச குலம் தேந ஸர்வம் பவதி ஸாதுநா

அவரால் அவரது குடும்பம் முழுவதும் தப்பித்து, நல்லவர்களாக மாறும்.

யத்ர யத்ர ச வாக்மத்யாம் ஸ்நாதி வை மாநவோத்தமஃ

மனிதர்களில் சிறந்தவர் எங்கு வாக்மதீ நதியில் स्नானம் செய்தாலும்,

திர்யக்யோநிம் ந கச்சேத்து ஸம்ரு'த்தே ஜாயதே குலே

அவர் கீழான பிறவிக்கு செல்லமாட்டார்; செழிப்பான குடும்பத்தில் பிறப்பார்.

தீமாந்கச்சேத்து விதிநா காமக்ரோதவிவர்ஜிதஃ

அறிவுள்ளவர் ஆசை, கோபம் இல்லாமல், விதிப்படி அங்கு செல்ல வேண்டும்.

ஸ்நாநஸ்ய தத்தஶகுணம் பவேதத்ர ந ஸம்ஶயஃ

அங்கே செய்யும் ஸ்நானத்திற்கு பத்து மடங்கு பலன் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததக்ஷயம் பவேத்தாதுர்தாநபுண்யபலம் மஹத்

அங்கே தரும் தானத்தின் பலன் அழியாதது; தானம் கொடுப்பவருக்கு பெரிய புண்ணியம் கிடைக்கும்.

வரிஷ்டம் க்ஷேத்ரமேதஸ்மாந்நாந்யதேவ ஹி வித்யதே

இதைவிட சிறந்த புண்ய நிலம் வேறு எதுவும் இல்லை; உண்மையில் வேறு எதுவும் அறியப்படவில்லை.

யத்ர யத்ர மயா தேவாஶ்சரதா ம்ரு'கரூபிணா

நான் மான் வடிவில் தேவர்களுடன் எங்கு எங்கு சுற்றினேனோ,

தத்ர தத்ராபவத்ஸர்வம் புண்யக்ஷேத்ரம் ச ஸர்வஶஃ 215.

அங்கு அங்கெல்லாம் புண்ய நிலங்கள் ஆனது; அனைத்தும் புனிதமானது.

கோகர்ணேஶ்வர இத்யேதத்ப்ரு'திவ்யாம் க்யாதிமேஷ்யதி

இது பூமியில் 'கோகர்ணேஸ்வரர்' என்று புகழ்பெறும்.

அத்ரு'ஶ்ய ஏவ விபுதைஃ ப்ரயயாவுத்தராம் திஶம்

அவர் தேவர்களுக்குத் தெரியாமல், வடக்கு திசையை நோக்கி புறப்பட்டார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே பகவத்கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யே ஜலேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம் நாம பம்சதஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவான் கோகர்ணேஸ்வரர் மகிமையை விளக்கும் ஜலேஸ்வரர் மகிமை என்ற இருநூற்றி பதினைந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

; அத கோகர்ணஶ்ரு'ம்கேஶ்வராதிமாஹாத்ம்யம் தஸ்மாத்ஸ்தாநாதபக்ராந்தே த்ர்யம்பகே ம்ரு'கரூபிணி

இப்போது கோகர்ணம், ஶ்ருங்கேஸ்வரர் ஆகியவற்றின் மகிமை ஆரம்பமாகிறது. அந்த இடமான திர்யம்பகத்திலிருந்து மான் வடிவில் இருந்த இறைவன் புறப்பட்டபோது,

த்ரிதாவிபக்தம் தச்ச்ரு'ங்கம் ப்ரு'தக்ப்ரு'தகவஸ்திதம்

அந்த கொம்பு மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிந்து, தனித்தனியாக இருந்தது.

ஸ்தாபிதம் தேவி நீத்வா வை ஶ்ரு'ம்காக்ரம் வஜ்ரபாணிநா

தேவி, வஜ்ரபாணி அந்த கொம்பின் முனையை எடுத்துச் சென்று நிறுவினார்.

தேவைர்தேவர்ஷிபிஶ்சைவ ஸித்தைர்ப்ரஹ்மர்ஷிபிஸ்ததா

தேவர்கள், தெய்வ ரிஷிகள், சித்தர்கள், பிரமரிஷிகள் ஆகியோர்,

விஷ்ணுநா தேவதீர்தேந தந்மூலம் ஸ்தாபிதம் ததஃ

அந்த மூலத்தை விஷ்ணு தெய்வத் தீர்த்தத்தால் அங்கே நிறுவினார்.

thumb|Gokarna Atmalinga தத்ர தத்ரைவ பகவாம்ஸ்தஸ்மிந்ஶ்ரு'ம்கே த்ரிதா ஸ்திதே

அந்த மலையின் உச்சியில், பகவான் மூன்று வடிவில் அங்கே தங்கி இருந்தார்.

ஶதம் தேந து பாகாநாமாத்மநோ நிஹிதம் ம்ரு'கே

அவர் தன் நூறு பாகங்களை அந்த மானில் வைத்தார்.

மார்கேண தச்சரீரேண நிர்யயௌ பகவாந்விபுஃ

அந்த வழியாக, அந்த உடலின் மூலம், பரவியுள்ள பகவான் வெளியேறினார்.

ஶதஸம்க்யா ஸ்ம்ரு'தா வ்யுஷ்டிஸ்தஸ்மிஞ்சைலேஶ்வரே விபோஃ

அந்த மலையடியில், நூறு பாகங்களாகப் பிரிந்தது என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

ததஃ ஸுராஸுரகுருர்தேவம் பூதமஹேஶ்வரம் 216.

பின்னர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஆசானாகியவர், உயிர்களின் பெரும் இறைவனை வணங்கினார்.

தேவதாநவகந்தர்வாஃ ஸித்தயக்ஷமஹோரகாஃ

தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், பெரும் பாம்புகள்,