வராஹபுராணம்

ஸம்வத்ஸரம் து யஸ்தத்ர ஸ்நாஸ்யம்ஸ்து நியதேந்த்ரியஃ

அங்கு ஒருவரால் ஒரு வருடம் புலன்களை கட்டுப்படுத்தி நீராடினால்,

தத்ர கோரக்ஷகம் நாம கோவ்ரு'ஷஃ பதவிக்ஷதம்

அங்கே கோவருடனுடைய பாதச்சுவடுகளால் குறியிடப்பட்ட கோரக்ஷக என்ற இடம் உள்ளது.

கௌர்யாஸ்து ஶிகரம் தத்ர கச்சேத்ஸித்தநிஷேவிதம்

அங்கே, சித்தர்கள் வந்து போகும் கௌரியின் சிகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

லோகமாதா பகவதீ லோகரக்ஷார்தமுத்யதா

அங்கு உலகிற்கு தாயான பரமாதேவி, எல்லா உயிர்களையும் காப்பதற்காகத் தயார் நிலையில் நிற்கிறார்.

த்யஜதே பதிதும் தஸ்யா அதஸ்தாத்வாக்மதீதடே

அவள் வாக்மதீ ஆற்றின் கரையில், கீழே இறங்கத் தயாராக இருக்கிறார்.

ஸ்தநகுண்டே உமாயாஸ்து யஃ ஸ்நாயாத்கலு மாநவஃ 215.

யார் உமையின் மார்புப் போன்ற குளத்தில் நீராடுகிறாரோ,

தீர்தம் பம்சநதம் ப்ராப்ய புண்யம் ப்ரஹ்மர்ஷிஸேவிதம்

அவர் புனிதமான பஞ்சநதியை, பிரம்மரிஷிகள் போற்றிய தீர்த்தத்தை அடைந்து,

நகுலோஹேந மதிமாந்ஸ்நாபயேத்ப்ரயதாத்மவாந்

நக்குலோஹேனாவை கொண்டு, தூய மனதுடன் அங்கு நீராட வேண்டும்.

தஸ்யைவோத்தரதஸ்தீர்தமபரம் ஸித்தஸேவிதம்

அதற்கு வடக்கே, சித்தர்கள் வந்து போகும் இன்னொரு தீர்த்தம் உள்ளது.

ஸம்வத்ஸரம் யஸ்து பூர்ணம் தத்ர ஸ்நாயாந்நரஃ ஸதா

ஒரு மனிதன் அங்கு முழு ஒரு வருடம் எப்போதும் நீராடினால்,

தேவ்யாஃ ஶிகரவாஸிந்யா ஜ்ஞேயம் பூர்வோத்தரேண வை

அந்த சிகரத்தில் வசிக்கும் தேவி, வடகிழக்கில் இருப்பதாக அறிய வேண்டும்.

தீர்தம் ப்ரஹ்மோதயம் நாம புண்யம் பாபப்ரணாஶநம்

அங்கு பாவங்களை நீக்கும் புனிதமான பிரம்மோதய தீர்த்தம் உள்ளது.

ம்ரு'த்யுலோகம் ந பஶ்யேத்ஸ க்ரு'ச்ச்ரேஷு ச ந ஸீததி

அவன் மரண உலகை காணமாட்டான்; துன்பங்களிலும் வீழமாட்டான்.

தத்ர ஸ்நாத்வா பவேத்தோயே ரூபவாநுத்தமத்யுதிஃ

அங்கே நீரில் स्नானம் செய்தவுடன், ஒருவர் அழகும் ஒளியுமாக மாறுவார்.

தத்ர ஸந்த்யாமுபாஸ்யாத த்விஜோ முச்யேத கில்விஷாத்

அங்கே சந்த்யை வழிபாடு செய்த பின், இருமுறை பிறந்தவர் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவார்.

அஹோராத்ரம் வஸேத்யஸ்து ருத்ரஜாபோ த்விஜஃ ஶுசிஃ 215.

ஒரு தூய இருமுறை பிறந்தவர் அங்கு ஒரு நாள் இரவு முழுவதும் இருந்து, ருத்ரனை ஜபித்தால்,

தாரிதம் ச குலம் தேந ஸர்வம் பவதி ஸாதுநா

அவரால் அவரது குடும்பம் முழுவதும் தப்பித்து, நல்லவர்களாக மாறும்.

யத்ர யத்ர ச வாக்மத்யாம் ஸ்நாதி வை மாநவோத்தமஃ

மனிதர்களில் சிறந்தவர் எங்கு வாக்மதீ நதியில் स्नானம் செய்தாலும்,

திர்யக்யோநிம் ந கச்சேத்து ஸம்ரு'த்தே ஜாயதே குலே

அவர் கீழான பிறவிக்கு செல்லமாட்டார்; செழிப்பான குடும்பத்தில் பிறப்பார்.

தீமாந்கச்சேத்து விதிநா காமக்ரோதவிவர்ஜிதஃ

அறிவுள்ளவர் ஆசை, கோபம் இல்லாமல், விதிப்படி அங்கு செல்ல வேண்டும்.

ஸ்நாநஸ்ய தத்தஶகுணம் பவேதத்ர ந ஸம்ஶயஃ

அங்கே செய்யும் ஸ்நானத்திற்கு பத்து மடங்கு பலன் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததக்ஷயம் பவேத்தாதுர்தாநபுண்யபலம் மஹத்

அங்கே தரும் தானத்தின் பலன் அழியாதது; தானம் கொடுப்பவருக்கு பெரிய புண்ணியம் கிடைக்கும்.

வரிஷ்டம் க்ஷேத்ரமேதஸ்மாந்நாந்யதேவ ஹி வித்யதே

இதைவிட சிறந்த புண்ய நிலம் வேறு எதுவும் இல்லை; உண்மையில் வேறு எதுவும் அறியப்படவில்லை.

யத்ர யத்ர மயா தேவாஶ்சரதா ம்ரு'கரூபிணா

நான் மான் வடிவில் தேவர்களுடன் எங்கு எங்கு சுற்றினேனோ,

தத்ர தத்ராபவத்ஸர்வம் புண்யக்ஷேத்ரம் ச ஸர்வஶஃ 215.

அங்கு அங்கெல்லாம் புண்ய நிலங்கள் ஆனது; அனைத்தும் புனிதமானது.

கோகர்ணேஶ்வர இத்யேதத்ப்ரு'திவ்யாம் க்யாதிமேஷ்யதி

இது பூமியில் 'கோகர்ணேஸ்வரர்' என்று புகழ்பெறும்.

அத்ரு'ஶ்ய ஏவ விபுதைஃ ப்ரயயாவுத்தராம் திஶம்

அவர் தேவர்களுக்குத் தெரியாமல், வடக்கு திசையை நோக்கி புறப்பட்டார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே பகவத்கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யே ஜலேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம் நாம பம்சதஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவான் கோகர்ணேஸ்வரர் மகிமையை விளக்கும் ஜலேஸ்வரர் மகிமை என்ற இருநூற்றி பதினைந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

; அத கோகர்ணஶ்ரு'ம்கேஶ்வராதிமாஹாத்ம்யம் தஸ்மாத்ஸ்தாநாதபக்ராந்தே த்ர்யம்பகே ம்ரு'கரூபிணி

இப்போது கோகர்ணம், ஶ்ருங்கேஸ்வரர் ஆகியவற்றின் மகிமை ஆரம்பமாகிறது. அந்த இடமான திர்யம்பகத்திலிருந்து மான் வடிவில் இருந்த இறைவன் புறப்பட்டபோது,