வராஹபுராணம்

ததஸ்ததுச்சஶிகரமாருஹ்ய விபுதேஶ்வராஃ

அதன்பின், அந்த உயர்ந்த சிகரத்தைக் கடந்து, தேவர்களின் தலைவர்கள் ஏறினர்.

மத்யே ம்ரு'கஸமூஹஸ்ய கோப்தாரமிவ ஸம்ஸ்திதம்

மான் கூட்டத்தின் நடுவில், அவர்களைப் பாதுகாப்பவரைப் போல ஒருவரை அவர்கள் கண்டார்கள்.

சாருவக்த்ராக்ஷிதஶநம் ப்ரு'ஷ்டதஃ ஶுக்லபிந்துபிஃ

அழகான முகமும் கண்களும் பற்களும் உடையவன், முதுகில் வெள்ளை புள்ளிகளுடன் இருந்தான்.

பிம்போஷ்டம் தாம்ரஜிஹ்வாஸ்யம் தம்ஷ்ட்ராம்குரவிராஜிதம்

பிம்ப பழம் போன்ற உதடு, செம்பஞ்சாய் நாக்கும் வாயும், தந்தம் போன்ற முளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விபுதாஃ ஸர்வே ஶிகராத்ப்ரதிதாவிதாஃ

அவரை பார்த்ததும், எல்லா தேவர்களும் அந்த சிகரத்திலிருந்து ஓடினர்.

ஶ்ரு'ங்காக்ரம் ப்ரதமம் த்ரு'த்வா க்ரு'ஹீத்வா வஜ்ரபாணிநா

முதலில் கொம்பின் முனையை பிடித்து, அது வஜ்ராயுதம் கொண்டவனின் கையில் இருந்தது.

ஜக்ராஹ கேஶவஶ்சாபி மூலம் தஸ்ய மஹாத்மநஃ 215.

அந்த மகாத்மாவின் கொம்பின் அடியை கேசவன் பிடித்தான்.

ஶக்ரஸ்யாக்ரம் ஸ்திதம் ஹஸ்தே மத்யம் ஹஸ்தே மம ஸ்திதம்

சக்ரனின் கையில் கொம்பின் முனை இருந்தது, என் கையில் நடுப்பகுதி இருந்தது.

ஶ்ரு'ங்கஸ்யைவ க்ரு'ஹீதஸ்ய த்ரிதாஸ்மாகம் ம்ரு'காதிபஃ

அப்படி பிடிக்கப்பட்ட கொம்பை, நாங்கள் மூவரும் மூன்று பாகமாகப் பிரித்தோம்.

அந்தர்ஹிதோऽந்தரிக்ஷஸ்தஃ ப்ரோவாசாஸ்மாநுபாலபந்

அவர் மறைந்து, ஆகாயத்தில் நிற்க, நாங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அவரே எங்களை நோக்கி பேசினார்.

ஸஶரீரோऽஹம் யுஷ்மாபிர்வஶாப்தஃ ப்ரகதஸ்த்விதஃ

உங்கள் சாபத்தால் என் உடலுடன் இங்கிருந்து நான் புறப்பட்டுவிட்டேன்.

யத்யஹம் ஸஶரீரஃ ஸ்யாம் க்ரு'ஹீத்வா ஸ்தாபிதோऽபவம்

நான் உடலுடன் இங்கே கொண்டு வந்து வைத்திருந்தால்,

காமம் ஶ்ரு'ம்காணி மேऽத்ரைவ ஶ்லேஷ்மாத்மகவநேऽமராஃ

அமரர்களே, இந்த காடில் என் கொம்புகள் இருந்திருக்கும்.

அத்ராபி மஹதீ வ்யுஷ்டிர்பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ

இங்கேயும் பெரும் வளம் உண்டாகும்; இதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

யாவந்தி புவி தீர்தாநி ஹ்யாஸமுத்ர ஸராம்ஸி ச

இந்த பூமியில் எத்தனை தீர்த்தங்கள் உள்ளனவோ, கடல் வரை உள்ள எல்லா ஏரிகளும்,

அஹம் புநஃ ஶைலபதேஃ பாதே ஹிமவதஃ ஶுபே

மலைகளின் அரசன் எனப்படும் இமயத்தின் புனிதமான அடியில் நான்,

தீப்ததேஜோமயஶிராஃ ஶரீரம் ச சதுர்முகம் 215.

ஒளி வீசும் தலை மற்றும் நான்கு முகங்களுடன் கூடிய உடலைக் கொண்டு,

தத்ர நாகஹ்ரதே கோரே ஸ்தாஸ்யாம்யந்தர்ஜலே ஹ்யஹம்

அங்கே பயங்கரமான நாக ஏரியில், நீருக்குள் நான் தங்குவேன்.

யதா வ்ரு'ஷ்ணிகுலோத்பந்நஃ க்ரு'ஷ்ணசக்ரேண பர்வதாந்

விருஷ்ணி வம்சத்தில் பிறந்தவன், கிருஷ்ணனின் சக்கரத்தால் மலைகளைத் தகர்க்கும் போது,

ததா ஸ தேஶோ பவிதா ஸர்வம்லேச்சைரதிஷ்டிதஃ

அப்போது அந்த நிலம் முழுவதும் அந்நியர்களால் நிரம்பும்.

வஸிஷ்யம்தி ச தம் தேஶம் ப்ராஹ்மணைஃ ஸம்ப்ரவர்த்திதாந்

அந்த தேசத்தில், பிராமணர்கள் நிறுவியவர்கள் வாழ்வார்கள்.

ததோ லிங்கார்ச்சநம் தத்ர ப்ரதிஷ்டாஸ்யம்தி பார்திவாஃ

பின்னர் அரசர்கள் அங்கே லிங்கத்தை வழிபட ஏற்படுத்துவார்கள்.

ஸம்யக்ப்ரவ்ரு'த்தா ராஜாநோ பவிஷ்யந்த்யாயதௌ ஸ்திதாஃ

நல்ல வழியில் நடக்கும் அரசர்கள் நீதியில் நிலைத்திருப்பார்கள்.

தத்ர மாமர்ச்சயிஷ்யம்தி ஸர்வபூதாநி ஸர்வதா

அங்கே எல்லா உயிர்களும் எப்போதும் என்னை வழிபடுவார்கள்.

கத்வா ஶிவபுரம் தே மாம் த்ரக்ஷ்யம்தே தக்தகில்பிஷாஃ

சிவபுரிக்கு சென்று, அவர்கள் பாவங்கள் அழிந்தபின் என்னை காண்பார்கள்.

க்ஷேத்ரம் ஹி மம தஜ்ஜ்ஞேயம் யோஜநாநி சதுர்தஶ 215.

அந்த இடம் எனது தலம் என்று அறியப்பட வேண்டும்; அது பதினான்கு யோஜனை அகலம் கொண்டது.

பாகீரத்யாஃ ஶதகுணம் பவித்ரம் தஜ்ஜலம் ஸ்ம்ரு'தம்

அங்கே உள்ள நீர், பாகீரதியின் நீரைவிட நூறு மடங்கு தூய்மையானது என்று கூறப்படுகிறது.

முக்த்வா தேஹம் நரா யாம்தி மம லோகம் ந ஸம்ஶயஃ

மனிதர்கள் உடலைவிட்டு விட்டு என் உலகை அடைவார்கள்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

நியதம் புருஹூதஸ்ய ஶ்ரிதாஃ ஸ்தாநே வஸம்தி தே

புருஹூதனின் இடத்தில் அடைக்கலம் பெற்றவர்கள் அங்கேயே வாழ்வார்கள்.