வராஹபுராணம்

தத்க்ஷணாதேவ ஸம்ப்ராப்தா விமாநைஃ ஶீக்ரயாயிபிஃ

அந்தக் கணமே, அவர்கள் விரைவாக பறக்கும் விமானங்களில் அந்த இடத்தை அடைந்தனர்.

தஸ்மிந்ஸுரமணீயாநி விவிதாநி ஶுசீநி ச

அங்கு, அவர்கள் பலவிதமான அழகானவும் தூய்மையானவும் தேவர்களுக்கு உகந்த இடங்களைப் பார்த்தனர்.

ஆஶ்ரமாரண்யபாகேஷு தரீணாம் விவரேஷு ச

அவர்கள் ஆசிரமக் காட்டுப் பகுதிகளிலும், மலைக் குகைகளிலும் உள்ள இடங்களையும் கண்டனர்.

ப்ரமுகே வாஸவம் க்ரு'த்வா விவிஶுஸ்தே ஸுராஸ்ததா

இந்திரனை முன்பாக வைத்து, அந்த தேவர்கள் அப்போது உள்ளே சென்றார்கள்.

கந்தரோதரகூடேஷு தரூணாம் கஹநேஷு ச

மலையின் குகைகளிலும் மரங்களின் அடர்ந்த காடுகளிலும் அவர்கள் சென்றார்கள்.

ப்ரவிஶந்தஶ்ச தே தேவா வநோத்தேஶம் க்வசிச்சுபே

அந்த தேவர்கள் சில காட்டுப் பகுதிகளில் நுழையும்போது, அவர்கள் ஒளிவீசினர்.

கிரிநத்யாஸ்து புலிநே ஹம்ஸகுந்தேம்துஸந்நிபே 215.

மலையாற்றின் மணற்கரையில், அந்நிலம் அன்னம், மல்லிகை, சந்திரன் போல பிரகாசமாக இருந்தது.

முக்தாசூர்ணநிகாஶாபிர்வாலுகாபிஸ்ததஸ்தத

அங்கங்கே முத்துப் பொடியைப் போல ஒளிரும் மணல் பரவியிருந்தது.

தத்ர தே விபுதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வே மாம் ஸமசோதயந்

அங்கே என்னை பார்த்ததும், அந்த அறிவுள்ள தேவர்கள் அனைவரும் என்னைத் தூண்டினார்கள்.

முஹூர்த்தம் த்யாநமாஸ்தாய விஜ்ஞாதா ஸா மயா ததா

ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, அப்போது அவளை நான் கண்டேன்.

ததஸ்ததுச்சஶிகரமாருஹ்ய விபுதேஶ்வராஃ

அதன்பின், அந்த உயர்ந்த சிகரத்தைக் கடந்து, தேவர்களின் தலைவர்கள் ஏறினர்.

மத்யே ம்ரு'கஸமூஹஸ்ய கோப்தாரமிவ ஸம்ஸ்திதம்

மான் கூட்டத்தின் நடுவில், அவர்களைப் பாதுகாப்பவரைப் போல ஒருவரை அவர்கள் கண்டார்கள்.

சாருவக்த்ராக்ஷிதஶநம் ப்ரு'ஷ்டதஃ ஶுக்லபிந்துபிஃ

அழகான முகமும் கண்களும் பற்களும் உடையவன், முதுகில் வெள்ளை புள்ளிகளுடன் இருந்தான்.

பிம்போஷ்டம் தாம்ரஜிஹ்வாஸ்யம் தம்ஷ்ட்ராம்குரவிராஜிதம்

பிம்ப பழம் போன்ற உதடு, செம்பஞ்சாய் நாக்கும் வாயும், தந்தம் போன்ற முளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விபுதாஃ ஸர்வே ஶிகராத்ப்ரதிதாவிதாஃ

அவரை பார்த்ததும், எல்லா தேவர்களும் அந்த சிகரத்திலிருந்து ஓடினர்.

ஶ்ரு'ங்காக்ரம் ப்ரதமம் த்ரு'த்வா க்ரு'ஹீத்வா வஜ்ரபாணிநா

முதலில் கொம்பின் முனையை பிடித்து, அது வஜ்ராயுதம் கொண்டவனின் கையில் இருந்தது.

ஜக்ராஹ கேஶவஶ்சாபி மூலம் தஸ்ய மஹாத்மநஃ 215.

அந்த மகாத்மாவின் கொம்பின் அடியை கேசவன் பிடித்தான்.

ஶக்ரஸ்யாக்ரம் ஸ்திதம் ஹஸ்தே மத்யம் ஹஸ்தே மம ஸ்திதம்

சக்ரனின் கையில் கொம்பின் முனை இருந்தது, என் கையில் நடுப்பகுதி இருந்தது.

ஶ்ரு'ங்கஸ்யைவ க்ரு'ஹீதஸ்ய த்ரிதாஸ்மாகம் ம்ரு'காதிபஃ

அப்படி பிடிக்கப்பட்ட கொம்பை, நாங்கள் மூவரும் மூன்று பாகமாகப் பிரித்தோம்.

அந்தர்ஹிதோऽந்தரிக்ஷஸ்தஃ ப்ரோவாசாஸ்மாநுபாலபந்

அவர் மறைந்து, ஆகாயத்தில் நிற்க, நாங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அவரே எங்களை நோக்கி பேசினார்.

ஸஶரீரோऽஹம் யுஷ்மாபிர்வஶாப்தஃ ப்ரகதஸ்த்விதஃ

உங்கள் சாபத்தால் என் உடலுடன் இங்கிருந்து நான் புறப்பட்டுவிட்டேன்.

யத்யஹம் ஸஶரீரஃ ஸ்யாம் க்ரு'ஹீத்வா ஸ்தாபிதோऽபவம்

நான் உடலுடன் இங்கே கொண்டு வந்து வைத்திருந்தால்,

காமம் ஶ்ரு'ம்காணி மேऽத்ரைவ ஶ்லேஷ்மாத்மகவநேऽமராஃ

அமரர்களே, இந்த காடில் என் கொம்புகள் இருந்திருக்கும்.

அத்ராபி மஹதீ வ்யுஷ்டிர்பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ

இங்கேயும் பெரும் வளம் உண்டாகும்; இதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

யாவந்தி புவி தீர்தாநி ஹ்யாஸமுத்ர ஸராம்ஸி ச

இந்த பூமியில் எத்தனை தீர்த்தங்கள் உள்ளனவோ, கடல் வரை உள்ள எல்லா ஏரிகளும்,

அஹம் புநஃ ஶைலபதேஃ பாதே ஹிமவதஃ ஶுபே

மலைகளின் அரசன் எனப்படும் இமயத்தின் புனிதமான அடியில் நான்,

தீப்ததேஜோமயஶிராஃ ஶரீரம் ச சதுர்முகம் 215.

ஒளி வீசும் தலை மற்றும் நான்கு முகங்களுடன் கூடிய உடலைக் கொண்டு,

தத்ர நாகஹ்ரதே கோரே ஸ்தாஸ்யாம்யந்தர்ஜலே ஹ்யஹம்

அங்கே பயங்கரமான நாக ஏரியில், நீருக்குள் நான் தங்குவேன்.

யதா வ்ரு'ஷ்ணிகுலோத்பந்நஃ க்ரு'ஷ்ணசக்ரேண பர்வதாந்

விருஷ்ணி வம்சத்தில் பிறந்தவன், கிருஷ்ணனின் சக்கரத்தால் மலைகளைத் தகர்க்கும் போது,