வராஹபுராணம்

ஸ்வர்லோகம் ப்ரஹ்மலோகம் ச நாகலோகம் ச ஸர்வஶஃ

அவர்கள் சுவர்க்கம், பிரம்மாவின் உலகம், நாகர்களின் உலகம் ஆகிய அனைத்தையும் தேடினார்கள்.

கிந்நாஃ க்லிஷ்டாஶ்ச ஸுப்ரு'ஶம் ந புநஸ்தத்பதம் விதுஃ

அவர்கள் மிகவும் சோர்வாகவும் துன்பமாகவும் இருந்து, அந்த இடத்தை மீண்டும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

ஸஶைலகாநநோபேதாம் மார்கயத்பிர்ஹி தம் ஸுரம்

அந்த இறைவனைத் தேடி, அவர்கள் மலையும் காடும் முழுவதும் தேடினார்கள்.

விததேஷு நிகுஞ்ஜேஷு விஹாரேஷு ச ஸர்வதஃ

அவர்கள் பரவலாகப் பரந்த கொடிக்காடுகளிலும், எல்லா மகிழ்ச்சித் தோட்டங்களிலும் தேடினார்கள்.

ந ப்ரவ்ரு'த்திஃ க்வசிதபி ஶம்போராஸாத்யதே ஸுரைஃ

தேவர்கள் எங்கும் சாம்புவின் தடயத்தையும் காணவில்லை.

ந பஶ்யந்தி ஶிவம் தத்ர ததேஷாம் பயமாவிஶத்

அவர்கள் அங்கு சிவனை காணவில்லை; அதனால் அவர்களின் மனதில் பயம் தோன்றியது.

ஸம்பூயாந்யோऽந்யமமரா மாமேவ ஶரணம் யயுஃ

அமரர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து, ஒவ்வொருவரும் என்னிடம் தான் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.

உபாயமாத்ரம் த்ரு'ஷ்டம் மே த்யாயம்ஸ்தத்வேஷபூஷணைஃ 215.

எனக்கு ஒரே ஒரு வழியே தெரிகிறது: பகைமை என்ற ஆபரணத்துடன் தியானிப்பது.

ஸர்வம் த்ரைலோக்யமஸ்மாபிர்விசிதம் வை நிரந்தரம்। ஶ்லேஶ்மாதகவநோத்தேஶம் ஸ்தாநம் முக்த்வா மஹீதலே

நாம் மூன்று உலகங்களையும் முழுமையாகத் தேடியுள்ளோம்; பூமியில் உள்ள ச்லேஷ்மாதகக் காடு தவிர.

ஆகச்சத்வம் கமிஷ்யாமஸ்தமுத்தேஶம் ஸுரோத்தமாஃ

நீங்கள் எல்லோரும் வாருங்கள்; அந்த இடத்திற்கு நாம் செல்லலாம், உத்தம தேவர்களே.

தத்க்ஷணாதேவ ஸம்ப்ராப்தா விமாநைஃ ஶீக்ரயாயிபிஃ

அந்தக் கணமே, அவர்கள் விரைவாக பறக்கும் விமானங்களில் அந்த இடத்தை அடைந்தனர்.

தஸ்மிந்ஸுரமணீயாநி விவிதாநி ஶுசீநி ச

அங்கு, அவர்கள் பலவிதமான அழகானவும் தூய்மையானவும் தேவர்களுக்கு உகந்த இடங்களைப் பார்த்தனர்.

ஆஶ்ரமாரண்யபாகேஷு தரீணாம் விவரேஷு ச

அவர்கள் ஆசிரமக் காட்டுப் பகுதிகளிலும், மலைக் குகைகளிலும் உள்ள இடங்களையும் கண்டனர்.

ப்ரமுகே வாஸவம் க்ரு'த்வா விவிஶுஸ்தே ஸுராஸ்ததா

இந்திரனை முன்பாக வைத்து, அந்த தேவர்கள் அப்போது உள்ளே சென்றார்கள்.

கந்தரோதரகூடேஷு தரூணாம் கஹநேஷு ச

மலையின் குகைகளிலும் மரங்களின் அடர்ந்த காடுகளிலும் அவர்கள் சென்றார்கள்.

ப்ரவிஶந்தஶ்ச தே தேவா வநோத்தேஶம் க்வசிச்சுபே

அந்த தேவர்கள் சில காட்டுப் பகுதிகளில் நுழையும்போது, அவர்கள் ஒளிவீசினர்.

கிரிநத்யாஸ்து புலிநே ஹம்ஸகுந்தேம்துஸந்நிபே 215.

மலையாற்றின் மணற்கரையில், அந்நிலம் அன்னம், மல்லிகை, சந்திரன் போல பிரகாசமாக இருந்தது.

முக்தாசூர்ணநிகாஶாபிர்வாலுகாபிஸ்ததஸ்தத

அங்கங்கே முத்துப் பொடியைப் போல ஒளிரும் மணல் பரவியிருந்தது.

தத்ர தே விபுதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வே மாம் ஸமசோதயந்

அங்கே என்னை பார்த்ததும், அந்த அறிவுள்ள தேவர்கள் அனைவரும் என்னைத் தூண்டினார்கள்.

முஹூர்த்தம் த்யாநமாஸ்தாய விஜ்ஞாதா ஸா மயா ததா

ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, அப்போது அவளை நான் கண்டேன்.

ததஸ்ததுச்சஶிகரமாருஹ்ய விபுதேஶ்வராஃ

அதன்பின், அந்த உயர்ந்த சிகரத்தைக் கடந்து, தேவர்களின் தலைவர்கள் ஏறினர்.

மத்யே ம்ரு'கஸமூஹஸ்ய கோப்தாரமிவ ஸம்ஸ்திதம்

மான் கூட்டத்தின் நடுவில், அவர்களைப் பாதுகாப்பவரைப் போல ஒருவரை அவர்கள் கண்டார்கள்.

சாருவக்த்ராக்ஷிதஶநம் ப்ரு'ஷ்டதஃ ஶுக்லபிந்துபிஃ

அழகான முகமும் கண்களும் பற்களும் உடையவன், முதுகில் வெள்ளை புள்ளிகளுடன் இருந்தான்.

பிம்போஷ்டம் தாம்ரஜிஹ்வாஸ்யம் தம்ஷ்ட்ராம்குரவிராஜிதம்

பிம்ப பழம் போன்ற உதடு, செம்பஞ்சாய் நாக்கும் வாயும், தந்தம் போன்ற முளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விபுதாஃ ஸர்வே ஶிகராத்ப்ரதிதாவிதாஃ

அவரை பார்த்ததும், எல்லா தேவர்களும் அந்த சிகரத்திலிருந்து ஓடினர்.

ஶ்ரு'ங்காக்ரம் ப்ரதமம் த்ரு'த்வா க்ரு'ஹீத்வா வஜ்ரபாணிநா

முதலில் கொம்பின் முனையை பிடித்து, அது வஜ்ராயுதம் கொண்டவனின் கையில் இருந்தது.

ஜக்ராஹ கேஶவஶ்சாபி மூலம் தஸ்ய மஹாத்மநஃ 215.

அந்த மகாத்மாவின் கொம்பின் அடியை கேசவன் பிடித்தான்.

ஶக்ரஸ்யாக்ரம் ஸ்திதம் ஹஸ்தே மத்யம் ஹஸ்தே மம ஸ்திதம்

சக்ரனின் கையில் கொம்பின் முனை இருந்தது, என் கையில் நடுப்பகுதி இருந்தது.

ஶ்ரு'ங்கஸ்யைவ க்ரு'ஹீதஸ்ய த்ரிதாஸ்மாகம் ம்ரு'காதிபஃ

அப்படி பிடிக்கப்பட்ட கொம்பை, நாங்கள் மூவரும் மூன்று பாகமாகப் பிரித்தோம்.