வராஹபுராணம்

பணாஶததரோ ரூபீ பூரிஶ்ரு'ங்க இவாசலஃ

நூறு தலைகளுடன், பல வடிவங்களில், பல சிகரங்களுள்ள மலை போல,

விநதோ நாகராஜஶ்ச கம்பலாஶ்வதரௌ ததா

விநதா நாக அரசன், கம்பலா மற்றும் அஷ்வதரா ஆகியவர்களும்,

உரகாநாமதிபதீ கர்கோடகதநஞ்ஜயௌ

பாம்புகளின் தலைவர்கள் — கர்கோடா மற்றும் தனஞ்சயா,

அஹோராத்ர ததா பக்ஷா மாஸாஃ ஸம்வத்ஸராஸ்ததா

பகலும் இரவும், இருபதிகள், மாதங்கள் மற்றும் ஆண்டுகளும்,

ததஶ்சைவாகதைர்தேவைர்யக்ஷைஃ ஸித்தைஶ்ச ஸர்வஶஃ

அப்போது, எல்லா தேவர்கள், யக்ஷர்கள் மற்றும் சித்தர்கள் வந்தபின்,

தஸ்மிந்தேவஸமாஜே து ரம்யே ஶைலேந்த்ரமூர்த்தநி

அந்த அழகான தேவசமாஜத்தில், மலை அரசன் சிகரத்தில்,

ப்ரகீதா தேவகந்தர்வாஃ ப்ரந்ரு'த்தாப்ஸரஸாம் கணாஃ

தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் பாடினர்; அப்சரஸ் குழுக்கள் நடனமாடினர்.

புண்யகந்தாஃ ஸுகஸ்பர்ஶாஸ்தத்ர வாம்தி ச வாயவஃ

அங்கு காற்றுகள் மணம் பரப்பும், தொடும் போது இனிமை தரும்.

ஸ ஹி தாந்தைவராஜேந ஸார்த்தமந்யைஶ்ச தைவதைஃ 214.

அவன், தேவர்களின் அரசன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் உடனும்,

ஸம்ப்ராந்தஃ ஸஹஸா தேப்யோ நமஸ்கர்தும் ப்ரசக்ரமே

அவர்களைப் பார்த்து அவசரமாகக் கலங்கிச் சாஷ்டாங்கம் செய்து வணங்கத் தொடங்கினான்.

அர்க்யபாத்யாதிபிஃ ஶீக்ரமாஸநைஶ்ச ந்யமந்த்ரயத்

அவன் விரைவாக அவர்களுக்கு பாதம், கைகள் கழுவும் நீர், இருக்கைகள் ஆகியவற்றால் வரவேற்றான்.

ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா மருதஶ்சாஶ்விநாவபி

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், மருதுகள், அஷ்வினிகள்,

விஶ்வாவஸுர்ஹாஹாஹூஹூ ததா நாரததும்புரூ

விஷ்வாவசு, ஹாஹா, ஹூஹூ, நாரதர், தும்புரு ஆகியோர்,

தம் வாஸுகிப்ரப்ரு'தயஃ பந்நகேந்த்ரா மஹௌஜஸஃ

வாசுகி மற்றும் மற்ற வலிமை மிகுந்த பாம்பு அரசர்கள்,

யக்ஷவித்யாதராஶ்சைவ க்ரஹாஃ ஸாகரபர்வதாஃ

யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், கிரகங்கள், கடல்கள், மலைகள்,

ஆஶிஷஃ ப்ரததுஸ்தஸ்ய ஸர்வ ஏவ முதாந்விதா ஸ ஸுப்ரீதோऽஸ்து தே தேவஃ ஸதா பஶுபதிர்முநே

அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஆசீர்வாதங்களை வழங்கினர்: 'முனிவரே, பசுபதி தேவன் எப்போதும் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பாராக.'

ஸர்வத்ர சாப்ரதிஹதா கதிஶ்சாஸ்து தவாநக

அகில உலகிலும் உன் பயணம் தடையின்றி நடைபெறட்டும், பாவமில்லா ஒருவனே.

நிராமயோऽம்ரு'தீபூதஶ்சரிஷ்யதி விபுஃ ஸுகீ 214.

அந்த வலிமை மிகுந்தவன் நோயின்றி, அமரனாக, சந்தோஷமாக வாழ்வான்.

இத்யுக்தஸ்த்ரிதஶைர்நந்தீ புநஸ்தாந்ப்ரத்யுவாச ஹ யத்பவத்பிஃ ப்ரியம் ஸர்வைஃ ப்ரீதிமத்பிஃ ஸுரோத்தமைஃ

இவ்வாறு தேவர்கள் கூறியபோது, நந்தி மீண்டும் பதிலளித்தான்: 'உங்கள் அனைவருக்கும் பிடித்தது, மகிழ்ச்சியுள்ள உயர்ந்த தேவர்கள்,'

ஆஶிஷாऽநுக்ரு'ஹீதோऽஸ்மி நியோஜ்யோऽஹம் ஸதா ஹி வஃ

'உங்கள் ஆசீர்வாதத்தால் நான் பாக்கியவானாக இருக்கிறேன்; நான் எப்போதும் உங்களுக்கு பணியாற்ற தயாராக இருக்கிறேன்.'

ஆஜ்ஞாபயத்யமாஜ்ஞப்தஸ்தஸ்மாத்விபுதஸத்தமாஃ

'நீங்கள் என்னை ஆணையிடுங்கள்; ஏனெனில் நான் உங்களுக்கு கட்டுப்பட்டவன், உயர்ந்த தேவர்கள்.'

ஶக்ர உவாச பஶ்யாமோ விப்ர தம் ஸர்வே தேவாநாமதிபம் விபும்

சக்கிரன் கூறினான்: 'முனிவரே, நாம் அனைவரும் தேவர்களின் தலைவனை, வலிமை மிகுந்த தேவனை காண வேண்டும்.'

ஸ்தாணுமுக்ரம் ஶிவம் தேவம் ஶர்வமேவ ஸ்வயம் முநே

'அசையாத, கடுமையான, மங்களமான தேவன், சர்வன், அவனையே, முனிவரே.'

தத்ஸ்தாநம் நஃ ஸமாக்யாஹி மஹர்ஷே ஶீக்ரமேவ ஹி

'மஹரிஷி, அந்த இடத்தை விரைவாக எங்களுக்குச் சொல்.'

ப்ரத்யுவாச ததஃ ஶக்ரம் நந்தீ பஶுபதிம் ஸ்மரந் ஶ்ரோதுமர்ஹஸி தேவேந்த்ர யதாதத்த்வம் திவஸ்பதே

அப்போது நந்தி, பசுபதியை நினைத்து, சக்கிரனிடம் பதிலளித்தான்: 'தேவர்களின் தலைவனே, விண்ணின் ஆண்டவனே, உண்மையை முழுமையாக கேட்கத் தகுதியுள்ளவன் நீ.'

அஸ்மிந்கிரௌ முஞ்ஜவதி ஸ்தாணுரப்யர்ச்சதோ மயா ௮௮ ப்ரீதோ விநிர்கத இதஸ்தம் விஜ்ஞாதும் பிபேம்யஹம்

இந்த முன்ஜவட்ட மலையில், நான் நிலைத்திருக்கும் இறைவனை வழிபட்டபோது, அவர் மகிழ்ந்து இங்கிருந்து புறப்பட்டார்; அவர் எங்கே சென்றார் என்பதை அறிய நான் பயப்படுகிறேன்.

மார்கயாமோ ஹி யத்நேந பகவந்தம் து வாஸவ ।। 214.

இந்திரா, நாம் அந்த பரமபதத்தை மிகுந்த முயற்சியுடன் தேடிப்பார்ப்போம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணமாஹாத்ம்யே நந்திகேஶ்வரவரப்ரதாநம் நாம சதுர்தஶாதிகத்விஶததமோऽ த்யாயஃ

புனிதமான வராக புராணத்தில், கோகர்ண மகிமை பகுதியில், நந்திகேசுவரன் அருளிய வரங்களைப் பற்றிய இருநூற்று பதினான்காவது அதிகாரம் இங்கு முடிகிறது.

; அத கோகர்ணேஶ்வரஜலேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம் ததஃ ஶக்ரஃ ஸுரகணைஃ ஸஹ ஸர்வைஃ ஸமேத்ய ச

இப்போது கோகர்ணேசுவரர், ஜலேசுவரர் ஆகியோரின் மகிமையை விவரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் சக்ரன், எல்லா தேவர்களுடனும் சேர்ந்து அங்கு வந்தார்.