வராஹபுராணம்

அயம் ச யஜ்ஞோ வித்வஸ்தஃ ஸம்பூர்ணத்வம் கமிஷ்யதி । தக்ஷஸ்ய க்யாதிமாँல்லோகஃ ஸம்தத்யாऽயம் பவிஷ்யதி ।। ௨௧.

'இந்த யாகம் இடைமறிக்கப்பட்டாலும், முழுமை பெறும்; இந்த உலகம் தக்ஷனாலும் அவன் வம்சத்தாலும் புகழ் பெறும்.'

ஏவமுக்த்வா ஹரிஹரௌ ததா லோகபிதாமஹஃ । ப்ரஹ்மா லோகாநுவாசேதம் ருத்ரபாகோऽஸ்ய தீயதாம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு ஹரி மற்றும் ஹரனிடம் கூறிய பின், உலகின் முதல்வன் பிரம்மா, 'ருத்ரனுக்கான பகுதி அவருக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்,' என்று அனைவரிடமும் அறிவித்தார்.

ருத்ரபாகோ ஜ்யேஷ்டபாக இதீயம் வைதிகீ ஶ்ருதிஃ । ஸ்துதிம் ச தேவாஃ குருத ருத்ரஸ்ய பரமேஷ்டி நஃ ।। ௨௧.

'ருத்ரனுக்கான பகுதி முதன்மையானது என்று வேதம் அறிவிக்கிறது. தேவர்களே, எங்கள் பரம எஸ்வரனான ருத்ரனைப் புகழுங்கள்.'

பகநேத்ரஹரம் தேவம் பூஷ்ணோ தந்தவிநாஶநம் । ஸ்துதிம் குருதமா ஶீக்ரம் கீதைரேதைஸ்து நாமபிஃ । யேநாயம் வஃ ப்ரஸந்நாத்மா வரதத்வம் பஜேத ஹ ।। ௨௧.

'பாகனின் கணை அழித்தவரையும், பூஷனின் பற்களை உடைத்தவரையும் புகழுங்கள்; இந்த நாமங்களால் விரைவாக பாடல் பாடுங்கள், அவர் மனமகிழ்ந்து உங்களுக்கு வரம் அளிப்பார்.'

ஏவமுக்தாஸ்து தே தேவாஃ ஸ்தோத்ரம் ஶம்போர்மஹாத்மநஃ । சக்ருஃ பரமயா பக்த்யா நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்வயம்புவே ।। ௨௧.

இவ்வாறு கேட்ட தேவர்கள், மிகுந்த பக்தியுடன், சுயம்புவை வணங்கி, மகாத்மாவான சம்புவை புகழ்ந்தார்.

தேவா ஊசுஃ । நமோ விஷமநேத்ராய நமஸ்தே த்ர்யம்பகாய ச । நமஃ ஸஹஸ்த்ரநேத்ராய நமஸ்தே ஶூலபாணயே ।। ௨௧.

தேவர்கள் கூறினர்: 'கடுமையான கண் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; மூன்று கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; சூலம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.'

நமஃ கட்வாங்கஹஸ்தாய நமோ தண்டப்ரு'தே கரே । த்வம் தேவ ஹுதபுக்ஜ்வாலாகோடிபாநுஸமப்ரபஃ ।। ௨௧.

'கட்டையுடன் கூடிய கையையுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; தண்டம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்; தேவனே, உமது ஒளி கோடிக்கணக்கான சூரியனும் அக்னியும் ஒளிரும் போல உள்ளது.'

அதர்ஶநேऽநயத் தேவ மூடவிஜ்ஞாநதோऽதுநா । க்ரு'தமஸ்மாபிரேவேஶ ததத்ர க்ஷம்யதாம் ப்ரபோ ।। ௨௧.

'அருளரங்கனே, அறியாமையாலும் தவறாக நடந்துகொண்டோம்; இந்த குறையை மன்னிக்க வேண்டும், பிரபுவே.'

நமஸ்த்ரிநேத்ரார்த்திஹராய ஶம்போ த்ரிஶூலபாணே விக்ரு'தாஸ்யரூப । ஸமஸ்ததேவேஶ்வர ஶுத்தபாவ ப்ரஸீத ருத்ராச்யுத ஸர்வபாவ ।। ௨௧.

'மூன்று கண்கள் உடையவரே, துயரை நீக்குபவரே, சாம்போ, சூலம் ஏந்தியவரே, பயங்கரமான முகமும் உருவமும் உடையவரே, எல்லா தேவர்களுக்கும் எஸ்வரனே, தூய மனப்பான்மையுடையவரே, தயை செய்க, ருத்ரா, அழியாதவரே, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரே.'

பூஷ்ணோऽஸ்ய தந்தாந்தக பீமரூப ப்ரலம்பபோகீந்த்ரலுலந்தகண்ட । விஶாலதேஹாச்யுத நீலகண்ட ப்ரஸீத விஶ்வேஶ்வர விஶ்வமூர்த்தே ।। ௨௧.

பூஷணே, உன்னுடைய பற்கள் பயங்கரமாகத் திகழ்கின்றன; உன் உருவம் அச்சுறுத்தும் தன்மை கொண்டது; பிரலம்பா என்ற பாம்பை கழுத்தில் அலங்கரித்தவனே, பரந்த உடலை உடையவனே, அச்யுதா, நீலக்கண்டா, எல்லாவற்றையும் கொண்டிருக்கும் ஆண்டவனே, உலகங்களின் உருவமே, எங்கள் மீது தயை காட்டும்.

பகாக்ஷிஸம்ஸ்போடநதக்ஷகர்மா க்ரு'ஹாண பாகம் மகதஃ ப்ரதாநம் । ப்ரஸீத தேவேஶ்வர நீலகண்ட ப்ரபாஹி நஃ ஸர்வகுணோபபந்ந ।। ௨௧.

பகவானின் கண்கள் ஒளிவீசும்; தக்ஷன் நடத்திய யாகத்தைச் செய்தவனே, அந்த யாகத்தின் முக்கியமான பாகத்தை ஏற்று அருளும்; தேவர்களின் தலைவனே, நீலக்கண்டா, எல்லா நல்ல குணங்களும் உடையவனே, எங்களை காப்பாற்றும்.

ஸிதாங்கராகாப்ரதிபந்நமூர்த்தே கபாலதாரிம்ஸ்த்ரிபுரக்ந தேவ । ப்ரபாஹி நஃ ஸர்வபயேஷு சைவ உமாபதே புஷ்கரநாலஜந்ம ।। ௨௧.

வெண்சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உருவம் கொண்டவனே, கபாலம் ஏந்தியவனே, மூன்று நகரங்களை அழித்த தேவனே, உமாதேவியின் கணவரே, தாமரைத் தண்டு போன்ற இடத்தில் பிறந்தவனே, எங்களை எல்லா பயங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றும்.

பஶ்யாம தே தேஹகதாந் ஸுரேஶ ஸர்காதயோ வேதவராநநந்த । ஸாங்காந் ஸவித்யாந் ஸபதக்ரமாம்ஶ்ச ஸர்வாந் நிலீநாம்ஸ்த்வயி தேவதேவ ।। ௨௧.

தேவர்களின் தலைவனே, உன் உடலில் படைப்பு முதலான அனைத்தும், வேதங்களும் அவற்றின் உட்பிரிவுகளும், அறிவும், பாடல்களும் அனைத்தும் உன்னுள் கலந்துள்ளதை நாங்கள் காண்கிறோம், தேவதேவனே.

பவ ஶர்வ மஹாதேவ பிநாகிந் ருத்ர தே ஹர । நதாஃ ஸ்ம ஸர்வே விஶ்வேஶ த்ராஹி நஃ பரமேஶ்வர ।। ௨௧.

பவா, சர்வா, மகாதேவா, வில்லையுடையவா, ருத்ரா, ஹரா, உலகத்தின் ஆண்டவனே, நாங்கள் அனைவரும் உமக்கு வணங்குகிறோம்; பரம ஆண்டவனே, எங்களை காப்பாற்றும்.

இத்தம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ । துதோஷ ஸர்வதேவாநாம் வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௨௧.

இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, தேவர்களின் பெரிய ஆண்டவன் மகேஸ்வரன் மகிழ்ச்சி அடைந்து, எல்லா தேவர்களையும் நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.

ருத்ர உவாச । பகஸ்ய நேத்ரம் பவது பூஷ்ணோ தந்தாஸ்ததா மகஃ । தக்ஷஸ்யாச்சித்ரதாம் யாது யஜ்ஞஶ்சாப்யதிதேஃ ஸுதாஃ । பஶுபாவம் ததா சாபி அபநேஷ்யாமி வோ ஸுராஃ ।। ௨௧.

ருத்ரன் சொன்னான்: பகாவின் கண்கள் மீண்டும் கிடைக்கட்டும்; பூஷணின் பற்கள் மீண்டும் வரட்டும்; தக்ஷனின் யாகம் முழுமையாகட்டும்; அதிதியின் மகன்கள் தங்கள் நிலையை மீண்டும் பெறட்டும்; தேவர்களே, உங்களிடமிருந்தும் பசுவான தன்மையை நான் நீக்குகிறேன்.

மத்தர்ஶநேந யோ ஜாதஃ பஶுபாவோ திவௌகஸாம் । ஸ மயாऽபஹ்ரு'தஃ ஸத்யஃ பதித்வம் வோ பவிஷ்யதி ।। ௨௧.

என்னைப் பார்த்ததால் தேவர்களிடம் ஏற்பட்ட பசு இயல்பை நான் உடனே நீக்கியுள்ளேன்; இனி உங்களுக்கு அந்த நிலை இருக்காது.

அஹம் ச ஸர்வவித்யாநாம் பதிராத்யஃ ஸநாதநஃ । அஹம் வை பதிபாவேந பஶுமத்யே வ்யவஸ்திதஃ ।। ௨௧.

நான் எல்லா அறிவுகளுக்கும் ஆதியாய் என்றும் நிலைத்திருப்பவன்; ஆண்டவனாக, பசுக்களின் நடுவிலும் நான் தலைவனாக இருக்கிறேன்.

அதஃ பஶுபதிர்நாம மம லோகே பவிஷ்யதி । யே மாம் யஜந்தி தேஷாம் ஸ்யாத் தீக்ஷா பாஶுபதீ பவேத் ।। ௨௧.

இதனால், உலகில் எனது பெயர் பசுபதி என்று அழைக்கப்படும்; என்னை வழிபடுவோருக்கு பசுபதி தீட்சை கிடைக்கும்.

ஏவமுக்தேऽத ருத்ரேண ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ । உவாச ருத்ரம் ஸஸ்நேஹம் ஸ்மிதபூர்வமிதம் வசஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு ருத்ரன் கூறியதும், உலகங்களின் முதியவரான பிரம்மா, அன்போடு, சிரித்தபடி, ருத்ரனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.

த்ருவம் பாஶுபதிர்தேவ த்வம் லோகே க்யாதிமேஸ்யதி । அயம் ச தேவஸ்த்வந்நாம்நா லோகே க்யாதிம் கமிஷ்யதி । ஆராத்யஶ்ச ஸமஸ்தாநாம் தேவாதீநாம் கமிஷ்யஸி ।। ௨௧.

நிச்சயமாக, பசுபதி என்ற பெயர் உலகில் புகழ்பெறும்; இந்த தேவனும் உன் பெயரால் உலகில் அறியப்படுவான்; நீ எல்லா தேவர்களாலும் மற்றவர்களாலும் வழிபடப்படுவாய்.

ஏவமுக்த்வா ததா ப்ரஹ்மா தக்ஷம் ப்ரோவாச புத்திமாந் । கௌரீம் ப்ரயச்ச ருத்ராய பூர்வமேவோபபாதிதாம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு கூறியபின், புத்திசாலியான பிரம்மா தக்ஷனை நோக்கி: முன்பே தயார் செய்த கௌரியை ருத்ரனுக்கு அளி என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்த்வா ததா தக்ஷஸ்தாம் கந்யாம் ப்ரஹ்மஸந்நிதௌ । ததௌ ருத்ராய மஹதே கௌரீம் பரமஶோபநாம் ।। ௨௧.

அப்போது தக்ஷன், பிரம்மாவின் முன்னிலையில், அந்த அழகிய கௌரியை மகா ருத்ரனுக்கு வழங்கினான்.

ஸ தாம் ஜக்ராஹ விதிவத் ருத்ரஃ பரமஶோபநாம் । தக்ஷஸ்ய ச ப்ரியம் குர்வந் பஹுமாநபுரஃஸரம் ।। ௨௧.

ருத்ரன், தக்ஷனின் விருப்பத்தை மதித்து, முறையான முறையில் அந்த அழகிய கௌரியை ஏற்றுக்கொண்டான்.

க்ரு'ஹீதாயாம் து கந்யாயாம் தாக்ஷாயண்யாம் பிதாமஹஃ । ததௌ ருத்ரஸ்ய நிலயம் கைலாஸம் ஸுரஸந்நிதௌ ।। ௨௧.

தக்ஷனின் மகளான அந்த பெண்ணை ஏற்றுக்கொண்டபின், பிதாமகன் தேவர்களின் முன்னிலையில் ருத்ரனுக்கு கைலாசம் எனும் இல்லத்தை வழங்கினார்.

ருத்ரோऽபி ப்ரயயௌ பூதைஃ ஸமம் கைலாஸபர்வதம் । தேவாஶ்சாபி யதாஸ்தாநம் ஸ்வம் ஸ்வம் ஜக்முர்முதாந்விதாஃ । ப்ரஹ்மாऽபி தக்ஷஸஹிதஃ ப்ராஜாபத்யம் புரம் யயௌ ।। ௨௧.

ருத்ரன் தன் கூட்டத்தாருடன் கைலாசமலைக்கு சென்றான்; மற்ற தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் தலங்களுக்கு திரும்பினர்; பிரம்மா தக்ஷனுடன் பிரஜாபதிகளின் நகரத்திற்கு சென்றார்.

மஹாதபா உவாச । தஸ்மிந் நிவஸதஸ்தஸ்ய ருத்ரஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ । சுகோப கௌரீ தேவஸ்ய பிதுர்வைரமநுஸ்மரந் ।। ௨௨.

மகாதபா சொன்னார்: பரமேஷ்டி ருத்ரன் அங்கு வாழ்ந்தபோது, கௌரி தன் தந்தை தேவனுக்கு வைத்திருந்த விரோதத்தை நினைத்து கோபமடைந்தாள்.

சிந்தயாமாஸ தக்ஷஸ்ய அநேநாபக்ரு'தம் புரா । யஜ்ஞோ வித்வம்ஸிதோ யஸ்மாத் தஸ்மாச்சாந்யாம் தநூமஹம் ।। ௨௨.

தக்ஷன் என்னை முன்பு இழிவுபடுத்தி, என் யாகத்தை அழித்ததை நினைத்து, 'இதனால் நான் வேறு ஒரு உடலை எடுப்பேன்' என்று அவள் எண்ணினாள்.

ஆராத்ய தபஸா தஸ்ய க்ரு'ஹே பூத்வா வ்ரஜாம்யஹம் । கதம் கச்சாமி பிதரம் தக்ஷம் க்ஷபிதபாந்தவம் ।। ௨௨.

தவம் செய்து, அவன் வீட்டில் பிறப்பேன் என்று தீர்மானித்தாள்; ஆனால், குடும்பம் அழிந்த தக்ஷனை நான் எப்படி செல்ல முடியும் என்று சிந்தித்தாள்.