வராஹபுராணம்

அபிப்ராயம் ச ஸர்வேஷாம் ஜாநாமி த்விஜஸத்தம 213.

தவமுள்ள பிராமணரே, அவர்களுடைய எண்ணங்களை எல்லாம் நான் அறிவேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யே த்ரயோதஶாதிகத்விஶததமோऽ த்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், கோகர்ணேஸ்வர மகிமையை விளக்கும் இருநூற்றி பதின்மூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

; புநஃ கோகர்ணமாஹாத்ம்யநந்திகேஶ்வரவரப்ரதாநவர்ணநம் அந்தர்ஹிதம் ததஸ்தஸ்மிந்பவே வை பூதநாயகே

மீண்டும் கோகர்ணத்தின் பெருமையும், நந்திகேஸ்வரன் வழங்கிய வரங்களும் கூறப்படுகின்றன. அப்போது அந்த உருவில், உயிர்களின் தலைவன் மறைந்துவிட்டான்.

சதுர்புஜஸ்த்ரிணயநோ திவ்யஸம்ஸ்தாநஸம்ஸ்திதஃ

அவன் நான்கு கரங்களுடன், மூன்று கண்களுடன், தெய்வீக வடிவில் அங்கு நின்றான்.

த்ரிஶூலீ பரிகீ தண்டீ பிநாகீ மௌஞ்ஜமேகலீ

திரிசூலம், கோல், தண்டம், பினாகம் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்தி, முன்ஜை புல்தாரை கட்டியவனாக—

ஆஸ்திதஃ பாதமாக்ரு'ஷ்ய ஹ்யாஹ்வயந்நிவ ஸ த்விஜஃ

அவன் ஒரு காலை பின்னே இழுத்து, அழைப்பது போல் அந்த பிராமணன் நின்றான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கேசராஃ ஸர்வா தேவதாஃ பரிஶம்கிதாஃ

அவனைப் பார்த்ததும், ஆகாயத்தில் செல்லும் எல்லா தேவர்களும் அஞ்சினார்கள்.

தேப்யஃ ஶ்ருத்வா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸர்வே சாந்யே திவௌகஸஃ

இதைக் கேட்டதும், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன் மற்றும் மற்ற எல்லா வானுலக வாசிகளும்—

அயம் கஶ்சித்வரம் லப்த்வா ஹ்யுமாகாந்தாந்மஹேஶ்வராத்

'இவன் உமாதேவி பிரியமான மகேஸ்வரனிடமிருந்து ஒரு வரம் பெற்றிருக்கிறான்—'

யாத்ரு'ஶோऽஸ்ய மஹோத்ஸாஹஸ்தேஜோபலஸமந்விதஃ

'அவனுக்கு எவ்வளவு பேராற்றலும், ஒளியும், வலிமையும் இருக்கிறது!'

யாவச்சைவோஜஸா நாகமஸௌ சம்க்ரமதே ப்ரபுஃ

'அவன் இப்படிப் பெரும் சக்தியுடன் வானுலகில் சஞ்சரிக்கிறவரை—'

ஏவமுக்த்வா து தே தத்ர மயா ஸஹ ஸுரோத்தமாஃ 214.

இவ்வாறு கூறி, அந்த உத்தம தேவர்கள் என்னுடன் அங்கேயே இருந்தார்கள்.

விதாதா பகவாந்விஷ்ணுஃ ப்ரபுஸ்த்ரிபுவநேஶ்வரஃ

பிரம்மா, பகவான் விஷ்ணு, உலகங்களின் ஆண்டவன்—

க்ரு'தேந தேந விபுதாஃ பஶ்யந்தி முநயஶ்ச தம்

அந்த செய்கையால் தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் அவரை காண்கிறார்கள்.

ஜகாம தத்ர யத்ராஸௌ நந்தீ திஷ்டதி தேவவத் ஸபலம் ஜீவிதம் மேऽத்ய ஸபலஶ்ச பரிஶ்ரமஃ

அவர் தேவனைப் போல் நந்தி நிற்கும் இடத்துக்குச் சென்றார்; இன்று என் வாழ்க்கை அர்த்தமடைந்தது, என் முயற்சியும் பலனடைந்தது.

யந்மே த்ரு'ஷ்டஃ ஸுராத்யக்ஷஃ ஸர்வலோககுருர்ஹரிஃ

ஏனெனில் நான் தேவர்களின் தலைவனும், உலகங்களுக்கு ஆசானுமான ஹரியைப் பார்த்துள்ளேன்.

யச்ச மே ப்ரபுரவ்யக்ரஃ ப்ரீதஃ பாபஹரோ ஹரஃ

மேலும் பாவங்களை நீக்கும் ஹரன் அமைதியுடன் மகிழ்ச்சியாய் என்மீது அருள் செய்தார்.

பரோ மேऽநுக்ரஹஃ ஸோऽத்ர பூதோऽஸ்மி கலு ஸாம்ப்ரதம்

இது எனக்கு மிக உயர்ந்த அருளாகும்; இப்போது நிச்சயமாக நான் தூய்மையடைந்தேன்.

மாமுத்திஶ்ய ஹிதம் தத்யம் ததைவ ச ந சாந்யதா

அவர் எனக்காக உண்மையும் நன்மையும் பேசினார், வேறு எதுவும் இல்லை.

தேநாஸ்மி பரமப்ரீத ஆத்ரு'தஃ பரமேஷ்டிநா வயம் தம் வரதம் தேவம் த்ரக்ஷ்யாமஸ்தே வரப்ரதம்

அதனால் நான் பரம ஈஸ்வரனால் மிக மகிழ்ச்சியும் பெருமையுமாக இருக்கிறேன்; நாம் அந்த வரங்களை வழங்கும் தேவனை கண்டடைவோம்.

தவைஷ தபஸா துஷ்டஃ ஸ்வயம் ப்ரத்யக்ஷதாங்கதஃ

உன் தவத்தால் அவர் திருப்தியடைந்து நேரில் தோன்றினார்.

குத்ர த்ரக்ஷ்யாமஹே தேவம் பகவந்தம் கபாலிநம் அநுக்ரு'ஹ்ய து மாம் தேவஸ்தத்ரைவாதர்ஶநம் கதஃ ।।214.

நாம் எங்கே அந்த பகவான் கபாலினை காண்போம்? அவர் எனக்கு அருள் செய்து அங்கேயே மறைந்துவிட்டார்.

ந ஜாநே குத்ர வா தேவம் குத்ராஸ்தே தத்கவேஷ்யதாம் கிமத்ர நந்திநம் தேவோ யேநாஸௌ நோக்தவாந்ப்ரபும்

அந்த தேவன் எங்கே இருக்கிறார், எங்கே தங்கி இருக்கிறார் என எனக்குத் தெரியவில்லை; அவரைத் தேட வேண்டும். தேவன் நந்தியிடம் ஏன் பிரபுவைப் பற்றி பேசினார்?

தந்மே கதய தேவேஶ குஹ்யம் கிம் சாஸ்தி ஶூலிநஃ யதுக்தவாந்மஹேஶாநோ நாக்யேயோऽஸ்மி புராந்ஜநி

தேவர்களின் தலைவனே, சுழுல் ஏந்தும் இறைவனுக்குப் புனிதமான இரகசியம் ஏதேனும் உள்ளதா? மகா ஈஸ்வரன் என்ன சொன்னார், நான் பழையவன் என்பதால் சொல்லக்கூடாதது என்ன?

கிமுக்தவாந்மஹாதேவோ நந்திநம் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ மே அஸ்தி கஶ்சித்ஸமுத்தேஶஃ க்ஷிதேஃ ஸித்தோऽத்ரிஸம்கடஃ

மகாதேவன் நந்தியிடம் என்ன சொன்னார் என்பதை என்னிடம் கேள்; பூமியில் ஒரு புனிதமான மலைப்பகுதி இருக்கிறது.

பாரே ஹிமவதஃ புண்யே தபோவநகணைர்யுதஃ

அது இந்துமலையின் அப்புறம், புனிதமானது, தவவனங்கள் நிறைந்தது.

ஸோऽநுக்ராஹ்யோ மயாவஶ்யம் தபஸா தக்தகில்பிஷஃ

அவர் தவத்தால் பாவங்கள் நீங்கியவர்; நிச்சயமாக நான் அவருக்கு அருள் செய்ய வேண்டும்.

தஸ்ய நாம்நா ச தத்ஸ்தாநம் திவ்யம் சிரதபோப்ரு'தம்

அவரது பெயரால் அழைக்கப்படும் அந்த இடம் தெய்வீகமானது, நீண்ட காலம் தவம் செய்தவர்கள் அங்கு வசிக்கிறார்கள்.

ம்ரு'கரூபேண சரதா தத்ர வை த்ரிதஶா மயா

அங்கே மான் வடிவில் சுற்றியபோது தேவர்கள் என்னை பார்த்தார்கள்.