வராஹபுராணம்

பார்ஷதாநாம் வரிஷ்டஸ்த்வம் மாமகாநாம் த்விஜோத்தம 213.

என் சேவகர்களில் நீ முதன்மையானவராக இருப்பாய், சிறந்த பிராமணனே.

ப்ராப்தமஷ்டகுணம் ஸத்யமைஶ்வர்யம் தே தபோதந

நீ எட்டுவிதமான சிறப்பும், ஆதிக்கமும் அடைந்துள்ளாய், தவசாலியே.

அத்யப்ரப்ரு'தி தேவாக்ர்ய தேவகார்யேஷு ஸர்வதஃ

இன்றிலிருந்து எல்லா தெய்வீக செயல்களிலும் நீ தேவர்களில் முதன்மை பெறுவாய்.

த்வாமேவாப்யர்ச்சயிஷ்யந்தி ஸர்வபூதாநி ஸர்வதஃ

எல்லா உயிரினங்களும் எல்லா இடங்களிலும் உன்னை மட்டுமே வணங்கும்.

வராந்வரார்திநாம் தாதா விதாதா ஜகதஃ ஸதா

வரங்கள் வேண்டுவோருக்கு நீ எப்போதும் சிறந்த வரங்களை அளிப்பவராகவும், உலகத்தை நடத்துபவராகவும் இருப்பாய்.

யஸ்த்வாம் த்வேஷ்டி ஸ மாம் த்வேஷ்டி யஸ்த்வாமநு ஸ மாமநு

யார் உன்னை வெறுக்கிறாரோ, அவர்கள் என்னையும் வெறுக்கிறார்கள்; யார் உன்னை பின்பற்றுகிறாரோ, அவர்கள் என்னையும் பின்பற்றுகிறார்கள்.

த்வாரே து தக்ஷிணே நித்யம் த்வயா ஸ்தேயம் கணாதிப

தெற்குப் பக்க வாசலில் நீ எப்போதும் நிற்க வேண்டும், அணிவகுப்பின் தலைவனே.

ப்ரதீஹாரோ பவாநத்ய ஸர்வதா த்ரிதஶோத்தமஃ

இன்றிலிருந்து நீ எப்போதும் கதவுக்காவலனாக இருப்பாய், தேவர்களில் சிறந்தவரே.

ந வஜ்ரேண ந தண்டேந ந சக்ரேண ந சாக்நிநா

வஜ்ரம், தண்டம், சக்கரம், அல்லது அக்கினியால் கூட—

தேவதாநவகந்தர்வா யக்ஷராக்ஷஸபந்நகாஃ

—தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பாம்புகள்—

த்வயி துஷ்டே ஹ்யஹம் துஷ்டஃ குபிதே குபிதஸ்த்வஹம் 213.

நீ மகிழ்ந்தால் நானும் மகிழ்வேன்; நீ கோபித்தால் நானும் கோபிப்பேன்.

ஏவம் தஸ்மை வராந்தத்த்வா ப்ரீதஃ ஸ்வயமுமாபதிஃ

இவ்வாறு அவனுக்கு வரங்களை வழங்கி, உமாதேவியின் கணவர் மகிழ்ச்சியுடன்—

ஆகதாந்வித்தி ஸர்வாந்வை த்ரிதஶாந்ஸமருத்கணாந்

வந்துள்ள எல்லா தேவர்களையும், மருத் குழுவினரையும் நீ அறிந்துகொள்.

யதீரிதம் மயா வத்ஸ வரம் ப்ரதிவசஸ்த்வயி

நான் உனக்கு கூறிய எந்த வரமோ, அதற்கான பதிலை நீ கூறு, பிள்ளையே.

நாராயணம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸேந்த்ராஸ்தே ஸமருத்கணாஃ

நாராயணனை முன்னிறுத்தி, இந்திரனும் மருத் குழுவினரும்—

யக்ஷவித்யாதரகணாஃ ஸித்தகந்தர்வபந்நகாஃ

யக்ஷர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், பன்னாகர்கள் ஆகிய பலர்—

தே புத்த்வா த்வத்கதாம்ரு'த்தி ப்ரதப்தாஃ பரமேர்ஷ்யயா

உன் வளம் பெருகியதை அறிந்ததும், அவர்கள் எல்லோரும் மிகுந்த பொறாமையால் வருந்துகிறார்கள்.

சர்தும் ஸமபிவாஞ்சந்தி ஸதாப்யாஸே வரார்திநஃ

இங்கே எப்போதும் வரம் வேண்டுபவர்கள், பயிற்சி செய்ய ஆவலுடன் விரும்புகிறார்கள்.

அத்ரைதே யாவதாகம்ய ந மாம் பஶ்யந்தி மாநவாஃ

இங்கே அவர்கள் வரும்வரை, மனிதர்கள் என்னை காணமுடியாது.

அத்ய தே து மயா ஸர்வே தேவா ப்ரஹ்மபுரோகமாஃ

இன்று, பிரம்மா முதலான எல்லா தேவர்கள், என்னால் உன்னுடன் இருக்கிறார்கள்.

அபிப்ராயம் ச ஸர்வேஷாம் ஜாநாமி த்விஜஸத்தம 213.

தவமுள்ள பிராமணரே, அவர்களுடைய எண்ணங்களை எல்லாம் நான் அறிவேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யே த்ரயோதஶாதிகத்விஶததமோऽ த்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், கோகர்ணேஸ்வர மகிமையை விளக்கும் இருநூற்றி பதின்மூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

; புநஃ கோகர்ணமாஹாத்ம்யநந்திகேஶ்வரவரப்ரதாநவர்ணநம் அந்தர்ஹிதம் ததஸ்தஸ்மிந்பவே வை பூதநாயகே

மீண்டும் கோகர்ணத்தின் பெருமையும், நந்திகேஸ்வரன் வழங்கிய வரங்களும் கூறப்படுகின்றன. அப்போது அந்த உருவில், உயிர்களின் தலைவன் மறைந்துவிட்டான்.

சதுர்புஜஸ்த்ரிணயநோ திவ்யஸம்ஸ்தாநஸம்ஸ்திதஃ

அவன் நான்கு கரங்களுடன், மூன்று கண்களுடன், தெய்வீக வடிவில் அங்கு நின்றான்.

த்ரிஶூலீ பரிகீ தண்டீ பிநாகீ மௌஞ்ஜமேகலீ

திரிசூலம், கோல், தண்டம், பினாகம் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்தி, முன்ஜை புல்தாரை கட்டியவனாக—

ஆஸ்திதஃ பாதமாக்ரு'ஷ்ய ஹ்யாஹ்வயந்நிவ ஸ த்விஜஃ

அவன் ஒரு காலை பின்னே இழுத்து, அழைப்பது போல் அந்த பிராமணன் நின்றான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கேசராஃ ஸர்வா தேவதாஃ பரிஶம்கிதாஃ

அவனைப் பார்த்ததும், ஆகாயத்தில் செல்லும் எல்லா தேவர்களும் அஞ்சினார்கள்.

தேப்யஃ ஶ்ருத்வா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸர்வே சாந்யே திவௌகஸஃ

இதைக் கேட்டதும், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன் மற்றும் மற்ற எல்லா வானுலக வாசிகளும்—

அயம் கஶ்சித்வரம் லப்த்வா ஹ்யுமாகாந்தாந்மஹேஶ்வராத்

'இவன் உமாதேவி பிரியமான மகேஸ்வரனிடமிருந்து ஒரு வரம் பெற்றிருக்கிறான்—'