வராஹபுராணம்

ஜடாஜூடதடாஶ்லிஷ்டம் சந்த்ராலம்க்ரு'தஶேகரம்

அவரது ஜடைகள் ஒன்றாக கட்டப்பட்டு, அதன் மீது சந்திரன் அலங்காரமாக இருந்தது.

ப்ராதேஶமாத்ரம் ருசிரம் ஶதஶீர்ஷம் ஶதோதரம் 213.

அழகாக, ஒரு விரல் அளவில், நூறு தலைகளும் நூறு வயிறுகளும் கொண்ட உருவம்.

அணீயஸாமணீயாம்ஸம் ப்ரு'ஹதாம் து ப்ரு'ஹத்தரம்

அதிக சிறியதைவிட சிறியது, மிகப் பெரியதைவிட பெரிது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் மஹாதேவம் ஹ்ரு'ஷ்டரோமா மஹாதபாஃ

அந்த மகாதேவனைப் பார்த்து, அந்த தவசு மகிழ்ச்சியில் ரோமஞ்சிதனானார்.

ப்ராஞ்ஜலிஃ ப்ரணதோ பூத்வாऽக்ரு'ணாத்ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்

கைகளை கூப்பி, தலை குனிந்து, அவர் அந்த சனாதன பிரம்மனைப் புகழ்ந்தார்.

ஜகத்போக்த்ரே த்ரிநேத்ராய ஶம்கராய ஶிவாய ச

உலகத்தைப் பாதுகாக்கும் மூன்று கண்கள் உடையவருக்கும், சங்கரனுக்கும், சிவனுக்கும்,

நீலகண்டாய பீமாய பூதபவ்யபவாய ச

நீலக்கண்டனுக்கும், பயங்கரனுக்கும், கடந்த, நிகழும், வருவானாகியவருக்கும்,

கணாநாம் பதயே ஸ்ரஷ்ட்ரே ஸம்க்ஷேப்த்ரே பீஷணாய ச

கணங்களின் தலைவனுக்கும், படைப்பாளிக்கும், அழிப்பவருக்கும், பயங்கரனுக்கும்,

ப்ரேதாவாஸநிவாஸாய ருத்ராய வரதாய ச

சிதை இடங்களில் வாழ்பவருக்கும், ருத்ரனுக்கும், வரம் அளிப்பவருக்கும்.

பக்தப்ரியாய ஸததம் நமோऽஸ்து பரமாத்மநே

எப்போதும் பக்தர்களுக்கு மிகவும் பிரியமான பரமாத்மாவுக்கு என் வணக்கங்கள்.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவம் புநஃ புநரவந்தத ।। ததஸ்து பகவாந்ப்ரீதஸ்தஸ்மை விப்ராய ஶம்கரஃ। ।। 213.

அவன் தலையை குனிந்து, மீண்டும் மீண்டும் ஆண்டவரை வணங்கினான். அப்போது, மகிழ்ச்சியுடன் அந்தப் பிராமணனிடம் புனிதமான சங்கரன் பேசினார்.

உவாச ச வசஃ ஸாக்ஷாத்தம்ரு'ஷிம் வரதஃ ப்ரபுஃ

வரமளிக்கும் ஆண்டவர், அந்த முனிவரிடம் நேரடியாக இவ்வாறு சொன்னார்:

தாம்ஸ்தே ஸர்வாந்ப்ரயச்சாமி துர்ல்லபாநபி மாரிஷ

மென்மையானவரே, பெற கடினமான வரங்களையும் உனக்கு அனைத்தையும் நான் வழங்குகிறேன்.

ப்ரஹ்மத்வம் லோகபாலத்வமபவர்கமதாபி வா

பிரம்மாவின் பதவி, உலகத்தை காக்கும் இடம், அல்லது முக்தி என வேண்டுமானாலும்—

யதிச்சஸி முநே ஶீக்ரம் தத்ப்ரூஹி த்விஜபுங்கவ

முனிவரே, உனக்கு என்ன ஆசை இருக்கிறதோ அதை விரைவில் சொல்லு, உயர்ந்த த்விஜனே.

ப்ரோவாச வரதம் தேவம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாந்தராத்மநா

உள் ஆனந்தத்துடன், அவன் வரமளிக்கும் தேவனை நோக்கி சொன்னான்:

ப்ரஹ்மத்வம் லோகபாலத்வம் நாபவர்கம் வரப்ரத

வரங்களை வழங்கும் ஆண்டவரே, எனக்கு பிரம்மா பதவி வேண்டாம், உலகத்தை காக்கும் பதவி வேண்டாம், முக்தியும் வேண்டாம்.

ஸ்ப்ரு'ஹயே தேவதேவேஶ ப்ரஸந்நே த்வயி ஶம்கர

தேவர்களின் தலைவனே, சங்கரா, நீ மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கையில் எனக்கு பக்தியே வேண்டும்.

அநுக்ராஹ்யோ ஹ்யயம் தேவ த்வயாவஶ்யம் ஸுராதிப

ஆண்டவரே, இந்த மனிதர் உன்னால் கண்டிப்பாக அருள் பெற வேண்டும், தேவர்களின் தலைவனே.

ததாஹம் பக்திமிச்சாமி ஸர்வபூதாஶயே த்வயி

அனைத்து உயிர்களின் உள்ளத்தில் நீ வாழும் ஆண்டவரே, உன்னிடம் பக்தி வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

கோடிஜப்யேந ருத்ராணாமாராதநபரஸ்ய ச 213.

கோடி ருத்ர மந்திரங்களை ஜபித்து, பக்தியுடன் ஆராதனை செய்து—

ப்ரஹஸ்யோவாச தம் ப்ரீத்யா ததோ மதுரயா கிரா

அப்போது, அவர் புன்னகையுடன், இனிய வார்த்தைகளால் அவனை நோக்கி பேசினார்.

ஆராதிதஶ்ச பக்த்யாஹம் த்வயா ஶுத்தேந சேதஸா

நீ தூய மனதுடன் பக்தியால் என்னை ஆராதித்துள்ளாய்.

நிவர்த்தயதி மாம் வத்ஸ மத்பாதாராதநே ரதஃ

குழந்தா, என் பாதங்களை ஆராதிப்பதில் மனம் செலுத்துவது என்னை விலக்காது.

பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் ச தபஸ்தீவ்ரம் மஹாமுநே

மகா முனிவரே, நீ ஆயிரம் வருடங்கள் கடுமையான தவம் செய்துள்ளாய்.

க்ரு'தம் ஸுமஹதாஶ்சர்யம் த்வயா கர்ம ஸுதுஷ்கரம்

நீ மிகவும் அதிசயமான, செய்ய மிகவும் கடினமான காரியத்தை செய்து முடித்துள்ளாய்.

ஆகமிஷ்யந்தி தே த்ரஷ்டும் தேவாஃ ஸர்வே ஸவாஸவாஃ

இந்திரனுடன் சேர்ந்து எல்லா தேவர்களும் உன்னை பார்க்க வருவார்கள்.

திவ்யதேஜோவபூஃ ஶ்ரீமாந்திவ்யாபரணபூஷிதஃ

தெய்வீகமான ஒளிவீசும் உருவம் கொண்டவராக, வானமகுடங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக இருந்தார்.

மத்ரூபதாரீ மத்தேஜாஸ்த்ர்யக்ஷஃ ஸர்வகுணோத்தமஃ

என் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, என் சக்தியுடன், மூன்று கண்கள் உடையவராகவும், எல்லா நற்குணங்களிலும் சிறந்தவராகவும் இருந்தார்.