வராஹபுராணம்

பக்தாநுகம்பீ ஸ ஶ்ரீமாந்கிரீந்த்ரஸுதயா ஸஹ

அவர் பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டும், மகிமைமிக்கவர்; மலை அரசரின் மகளுடன் சேர்ந்து அங்கு திகழ்ந்தார்.

விமாநயாயிநஃ ஸர்வே தம் தேவமஜமவ்யயம்

வானத்தில் பறக்கும் எல்லோரும் பிறப்பில்லாத, அழியாத அந்த தேவனை அடைகின்றார்கள்.

அந்யே தேவநிகாயாஶ்ச ஸேவிதும் ப்ரபதந்தி தம் 213.

மற்ற தேவகணங்களும் அவரை சேவிக்கத் தாழ்ந்து வருகிறார்கள்.

ஆரிராதயிஷுஃ ஶர்வம் தபஸ்தேபே ஸுதாருணம்

சர்வனை மகிழ்விக்க விரும்பி, அவர் கடுமையான தவம் செய்தார்.

ஊர்த்வபாஹுர்நிராலம்பஸ்தோயாऽநிலஹுதாஶநைஃ

கைகளை உயர்த்தி, எந்த ஆதரவுமின்றி, நீர், காற்று, நெருப்பு ஆகியவற்றால் வாழ்ந்தார்.

ஜபபுஷ்போபஹாரைஶ்ச காலேகாலே முநிஃ ஸதா

அந்த முனிவர் எப்போதும் சரியான நேரத்தில் ஜபமும் பூமாலையும் அர்ப்பணித்தார்.

உக்ரேண தபஸாத்மாநம் யோஜயாமாஸ ஸுவ்ரதஃ

தனது விரதத்தில் உறுதியுடன், அவர் கடும் தவத்தில் ஈடுபட்டார்.

க்ஷாமோऽபூத்க்ரு'ஷ்ணவர்ணஶ்ச ததஃ ப்ரீதஶ்ச ஶங்கரஃ

அவர் மெலிந்து, கருப்பு நிறமாக ஆனார்; அப்போது சங்கரன் மகிழ்ந்தார்.

அத்ரு'ஶ்யம் பஶ்ய மே ரூபம் வத்ஸ ப்ரீதோऽஸ்மி தே முநே

காண முடியாத என் உருவத்தை நீ காண், பிள்ளையே; முனிவரே, நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன்.

ஸஹஸ்ரஸூர்யகிரணம் ஜ்வாலாமாலிநமூர்ஜிதம்

அது ஆயிரம் சூரியனின் கதிர்களைப் போல் ஜொலித்து, தீப்பொதியில் சூழப்பட்டு, சக்தியுடன் இருந்தது.

ஜடாஜூடதடாஶ்லிஷ்டம் சந்த்ராலம்க்ரு'தஶேகரம்

அவரது ஜடைகள் ஒன்றாக கட்டப்பட்டு, அதன் மீது சந்திரன் அலங்காரமாக இருந்தது.

ப்ராதேஶமாத்ரம் ருசிரம் ஶதஶீர்ஷம் ஶதோதரம் 213.

அழகாக, ஒரு விரல் அளவில், நூறு தலைகளும் நூறு வயிறுகளும் கொண்ட உருவம்.

அணீயஸாமணீயாம்ஸம் ப்ரு'ஹதாம் து ப்ரு'ஹத்தரம்

அதிக சிறியதைவிட சிறியது, மிகப் பெரியதைவிட பெரிது.

த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் மஹாதேவம் ஹ்ரு'ஷ்டரோமா மஹாதபாஃ

அந்த மகாதேவனைப் பார்த்து, அந்த தவசு மகிழ்ச்சியில் ரோமஞ்சிதனானார்.

ப்ராஞ்ஜலிஃ ப்ரணதோ பூத்வாऽக்ரு'ணாத்ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்

கைகளை கூப்பி, தலை குனிந்து, அவர் அந்த சனாதன பிரம்மனைப் புகழ்ந்தார்.

ஜகத்போக்த்ரே த்ரிநேத்ராய ஶம்கராய ஶிவாய ச

உலகத்தைப் பாதுகாக்கும் மூன்று கண்கள் உடையவருக்கும், சங்கரனுக்கும், சிவனுக்கும்,

நீலகண்டாய பீமாய பூதபவ்யபவாய ச

நீலக்கண்டனுக்கும், பயங்கரனுக்கும், கடந்த, நிகழும், வருவானாகியவருக்கும்,

கணாநாம் பதயே ஸ்ரஷ்ட்ரே ஸம்க்ஷேப்த்ரே பீஷணாய ச

கணங்களின் தலைவனுக்கும், படைப்பாளிக்கும், அழிப்பவருக்கும், பயங்கரனுக்கும்,

ப்ரேதாவாஸநிவாஸாய ருத்ராய வரதாய ச

சிதை இடங்களில் வாழ்பவருக்கும், ருத்ரனுக்கும், வரம் அளிப்பவருக்கும்.

பக்தப்ரியாய ஸததம் நமோऽஸ்து பரமாத்மநே

எப்போதும் பக்தர்களுக்கு மிகவும் பிரியமான பரமாத்மாவுக்கு என் வணக்கங்கள்.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவம் புநஃ புநரவந்தத ।। ததஸ்து பகவாந்ப்ரீதஸ்தஸ்மை விப்ராய ஶம்கரஃ। ।। 213.

அவன் தலையை குனிந்து, மீண்டும் மீண்டும் ஆண்டவரை வணங்கினான். அப்போது, மகிழ்ச்சியுடன் அந்தப் பிராமணனிடம் புனிதமான சங்கரன் பேசினார்.

உவாச ச வசஃ ஸாக்ஷாத்தம்ரு'ஷிம் வரதஃ ப்ரபுஃ

வரமளிக்கும் ஆண்டவர், அந்த முனிவரிடம் நேரடியாக இவ்வாறு சொன்னார்:

தாம்ஸ்தே ஸர்வாந்ப்ரயச்சாமி துர்ல்லபாநபி மாரிஷ

மென்மையானவரே, பெற கடினமான வரங்களையும் உனக்கு அனைத்தையும் நான் வழங்குகிறேன்.

ப்ரஹ்மத்வம் லோகபாலத்வமபவர்கமதாபி வா

பிரம்மாவின் பதவி, உலகத்தை காக்கும் இடம், அல்லது முக்தி என வேண்டுமானாலும்—

யதிச்சஸி முநே ஶீக்ரம் தத்ப்ரூஹி த்விஜபுங்கவ

முனிவரே, உனக்கு என்ன ஆசை இருக்கிறதோ அதை விரைவில் சொல்லு, உயர்ந்த த்விஜனே.

ப்ரோவாச வரதம் தேவம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாந்தராத்மநா

உள் ஆனந்தத்துடன், அவன் வரமளிக்கும் தேவனை நோக்கி சொன்னான்:

ப்ரஹ்மத்வம் லோகபாலத்வம் நாபவர்கம் வரப்ரத

வரங்களை வழங்கும் ஆண்டவரே, எனக்கு பிரம்மா பதவி வேண்டாம், உலகத்தை காக்கும் பதவி வேண்டாம், முக்தியும் வேண்டாம்.

ஸ்ப்ரு'ஹயே தேவதேவேஶ ப்ரஸந்நே த்வயி ஶம்கர

தேவர்களின் தலைவனே, சங்கரா, நீ மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கையில் எனக்கு பக்தியே வேண்டும்.

அநுக்ராஹ்யோ ஹ்யயம் தேவ த்வயாவஶ்யம் ஸுராதிப

ஆண்டவரே, இந்த மனிதர் உன்னால் கண்டிப்பாக அருள் பெற வேண்டும், தேவர்களின் தலைவனே.