வராஹபுராணம்

பரமேஷ்டிகுணைர்யுக்தோ லகுவத்பீதிதஃ புரா । நமஸ்கம் குருதே மோகம் ப்ரு'திவ்யாம் பத்மஜஃ ஸ்வயம் ।। ௨௧.

"பரமன் போன்ற நல்ல குணங்கள் இருந்தும், முன்பு பயத்தில், தானாகவே பிறந்த பத்மத்தில் பிறந்தவன், பூமியில் பயனில்லாமல் வணங்கி நின்றான்."

ஏவமுக்த்வா கருத்மந்தமாருரோஹ ஹரிஸ்ததா । ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ பீதவாஸா ஜநார்தநஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு கூறிய பின், பீடம் அணிந்த, சங்கும் சக்கரம் மழுவும் கையில் கொண்ட, உலகினை காப்பவன் ஆன ஹரி, அப்போது கருடனின் மீது ஏறினார்.

ததோ ஹரிஹரம் யுத்தமபவல்லோமஹர்ஷணம் । ருத்ரஃ பாஶுபதாஸ்த்ரேண விவ்யாத ஹரிமோஜஸா । ஹரிர்நாராயணாஸ்த்ரேண ருத்ரம் விவ்யாத கோபவாந் ।। ௨௧.

அதற்குப் பிறகு ஹரி மற்றும் ஹரன் இடையே ரோமஞ்சம் ஏற்படும் போர் ஏற்பட்டது. ருத்ரன் பாசுபத அஸ்திரத்தை மிகுந்த வலியுடன் ஹரிக்கு செலுத்தினார்; கோபமடைந்த ஹரி, நாராயண அஸ்திரத்தால் ருத்ரனைத் தாக்கினார்.

நாராயணம் பாஶுபதமுபேऽஸ்த்ரே வ்யோம்நி ரோஷிதே । யுயுதாதே ப்ரு'ஶம் திவ்யம் பரஸ்பரஜிகாம்ஸயா । திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம் து தயோர்யுத்தமபூத் ததா ।। ௨௧.

நாராயண அஸ்திரமும் பாசுபத அஸ்திரமும் கோபத்துடன் ஆகாயத்தில் மோதின. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி கடுமையாகப் போரிட்டனர்; அந்த தெய்வீகப் போர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடித்தது.

தத்ரைகம் முகுடோத்பத்தம் மூர்த்தந்யம் ஜடஜாலகம் । ஏகம் ப்ரத்மாபயச்சங்கமந்யடுமருகம் ஶுபம் ।। ௨௧.

அங்கு ஒருவன் முடியில் ஜடைகள் சூடிய முக்குடை அணிந்திருந்தான்; ஒருவன் சங்கை ஊத, மற்றவன் அழகிய தமுகு வாசித்தான்.

ஏகம் கங்ககரம் தத்ர ததாऽந்யம் தண்டதாரிணம் । ஏகம் கௌஸ்துபதீப்தாங்கமந்யம் பூதிவிபூஷிதம் ।। ௨௧.

ஒருவன் கையில் வாள் பிடித்திருந்தான், மற்றவன் தண்டை ஏந்தியிருந்தான்; ஒருவனது உடல் கௌஸ்துப மணியால் பிரகாசித்தது, மற்றவன் புனிதப் பசும்பொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

ஏகம் கதாம் ப்ராமயதி த்விதீயம் தண்டமேவ ச । ஏகம் ஶோபதி கண்டஸ்தைர்மணிபிஸ்த்வஸ்திபிஃ பரம் । ஏகம் பீதாம்பரம் தத்ர த்விதீயம் ஸர்பமேகலம் ।। ௨௧.

ஒருவன் மழுவை சுழற்றினான், மற்றவன் தண்டை சுழற்றினான்; ஒருவனது கழுத்தில் மணிகள் ஒளிர, மற்றவனது கழுத்தில் எலும்புகள் ஜொலித்தன; ஒருவன் பீடம் அணிந்திருந்தான், மற்றவன் பாம்பை இடுப்பில் கட்டியிருந்தான்.

ஏவம் தௌ ஸ்பர்த்திநாவஸ்த்ரௌ ரௌத்ரநாராயணாத்மகௌ । அந்யோऽந்யாதிஶயோபேதௌ ததாலோக்ய பிதாமஹஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு இருவரும், ருத்ரனும் நாராயணனும், போட்டியுடன், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சும் வகையில், கொடிய மனப்பான்மையுடன் இருந்ததை பிரம்மா பார்த்தார்.

உவாச ஶாம்யதாமஸ்த்ரௌ ஸ்வஸ்வபாவேந ஸுவ்ரதௌ । ஏவம் தே ப்ரஹ்மணா சோக்தௌ ஶாந்தபாவம் ப்ரஜக்மதுஃ ।। ௨௧.

பிரம்மா, 'உங்களுடைய ஆயுதங்களை ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இயல்புக்கு ஏற்ப திரும்பப் பெறுங்கள்,' என்று சொன்னார். பிரம்மாவின் வார்த்தையை கேட்ட இருவரும் அமைதியடைந்தனர்.

ததா விஷ்ணுஹரௌ ப்ரஹ்மா வாக்யமேததுவாச ஹ । உபௌ ஹரிஹரௌ தேவௌ லோகே க்யாதிம் கமிஷ்யதஃ ।। ௨௧.

அப்போது பிரம்மா விஷ்ணுவுக்கும் ஹரனுக்கும், 'நீங்களிருவரும், ஹரி மற்றும் ஹரன், உலகில் தேவர்களாக புகழ் பெறுவீர்கள்,' என்று கூறினார்.

அயம் ச யஜ்ஞோ வித்வஸ்தஃ ஸம்பூர்ணத்வம் கமிஷ்யதி । தக்ஷஸ்ய க்யாதிமாँல்லோகஃ ஸம்தத்யாऽயம் பவிஷ்யதி ।। ௨௧.

'இந்த யாகம் இடைமறிக்கப்பட்டாலும், முழுமை பெறும்; இந்த உலகம் தக்ஷனாலும் அவன் வம்சத்தாலும் புகழ் பெறும்.'

ஏவமுக்த்வா ஹரிஹரௌ ததா லோகபிதாமஹஃ । ப்ரஹ்மா லோகாநுவாசேதம் ருத்ரபாகோऽஸ்ய தீயதாம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு ஹரி மற்றும் ஹரனிடம் கூறிய பின், உலகின் முதல்வன் பிரம்மா, 'ருத்ரனுக்கான பகுதி அவருக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்,' என்று அனைவரிடமும் அறிவித்தார்.

ருத்ரபாகோ ஜ்யேஷ்டபாக இதீயம் வைதிகீ ஶ்ருதிஃ । ஸ்துதிம் ச தேவாஃ குருத ருத்ரஸ்ய பரமேஷ்டி நஃ ।। ௨௧.

'ருத்ரனுக்கான பகுதி முதன்மையானது என்று வேதம் அறிவிக்கிறது. தேவர்களே, எங்கள் பரம எஸ்வரனான ருத்ரனைப் புகழுங்கள்.'

பகநேத்ரஹரம் தேவம் பூஷ்ணோ தந்தவிநாஶநம் । ஸ்துதிம் குருதமா ஶீக்ரம் கீதைரேதைஸ்து நாமபிஃ । யேநாயம் வஃ ப்ரஸந்நாத்மா வரதத்வம் பஜேத ஹ ।। ௨௧.

'பாகனின் கணை அழித்தவரையும், பூஷனின் பற்களை உடைத்தவரையும் புகழுங்கள்; இந்த நாமங்களால் விரைவாக பாடல் பாடுங்கள், அவர் மனமகிழ்ந்து உங்களுக்கு வரம் அளிப்பார்.'

ஏவமுக்தாஸ்து தே தேவாஃ ஸ்தோத்ரம் ஶம்போர்மஹாத்மநஃ । சக்ருஃ பரமயா பக்த்யா நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்வயம்புவே ।। ௨௧.

இவ்வாறு கேட்ட தேவர்கள், மிகுந்த பக்தியுடன், சுயம்புவை வணங்கி, மகாத்மாவான சம்புவை புகழ்ந்தார்.

தேவா ஊசுஃ । நமோ விஷமநேத்ராய நமஸ்தே த்ர்யம்பகாய ச । நமஃ ஸஹஸ்த்ரநேத்ராய நமஸ்தே ஶூலபாணயே ।। ௨௧.

தேவர்கள் கூறினர்: 'கடுமையான கண் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; மூன்று கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; சூலம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.'

நமஃ கட்வாங்கஹஸ்தாய நமோ தண்டப்ரு'தே கரே । த்வம் தேவ ஹுதபுக்ஜ்வாலாகோடிபாநுஸமப்ரபஃ ।। ௨௧.

'கட்டையுடன் கூடிய கையையுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; தண்டம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்; தேவனே, உமது ஒளி கோடிக்கணக்கான சூரியனும் அக்னியும் ஒளிரும் போல உள்ளது.'

அதர்ஶநேऽநயத் தேவ மூடவிஜ்ஞாநதோऽதுநா । க்ரு'தமஸ்மாபிரேவேஶ ததத்ர க்ஷம்யதாம் ப்ரபோ ।। ௨௧.

'அருளரங்கனே, அறியாமையாலும் தவறாக நடந்துகொண்டோம்; இந்த குறையை மன்னிக்க வேண்டும், பிரபுவே.'

நமஸ்த்ரிநேத்ரார்த்திஹராய ஶம்போ த்ரிஶூலபாணே விக்ரு'தாஸ்யரூப । ஸமஸ்ததேவேஶ்வர ஶுத்தபாவ ப்ரஸீத ருத்ராச்யுத ஸர்வபாவ ।। ௨௧.

'மூன்று கண்கள் உடையவரே, துயரை நீக்குபவரே, சாம்போ, சூலம் ஏந்தியவரே, பயங்கரமான முகமும் உருவமும் உடையவரே, எல்லா தேவர்களுக்கும் எஸ்வரனே, தூய மனப்பான்மையுடையவரே, தயை செய்க, ருத்ரா, அழியாதவரே, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரே.'

பூஷ்ணோऽஸ்ய தந்தாந்தக பீமரூப ப்ரலம்பபோகீந்த்ரலுலந்தகண்ட । விஶாலதேஹாச்யுத நீலகண்ட ப்ரஸீத விஶ்வேஶ்வர விஶ்வமூர்த்தே ।। ௨௧.

பூஷணே, உன்னுடைய பற்கள் பயங்கரமாகத் திகழ்கின்றன; உன் உருவம் அச்சுறுத்தும் தன்மை கொண்டது; பிரலம்பா என்ற பாம்பை கழுத்தில் அலங்கரித்தவனே, பரந்த உடலை உடையவனே, அச்யுதா, நீலக்கண்டா, எல்லாவற்றையும் கொண்டிருக்கும் ஆண்டவனே, உலகங்களின் உருவமே, எங்கள் மீது தயை காட்டும்.

பகாக்ஷிஸம்ஸ்போடநதக்ஷகர்மா க்ரு'ஹாண பாகம் மகதஃ ப்ரதாநம் । ப்ரஸீத தேவேஶ்வர நீலகண்ட ப்ரபாஹி நஃ ஸர்வகுணோபபந்ந ।। ௨௧.

பகவானின் கண்கள் ஒளிவீசும்; தக்ஷன் நடத்திய யாகத்தைச் செய்தவனே, அந்த யாகத்தின் முக்கியமான பாகத்தை ஏற்று அருளும்; தேவர்களின் தலைவனே, நீலக்கண்டா, எல்லா நல்ல குணங்களும் உடையவனே, எங்களை காப்பாற்றும்.

ஸிதாங்கராகாப்ரதிபந்நமூர்த்தே கபாலதாரிம்ஸ்த்ரிபுரக்ந தேவ । ப்ரபாஹி நஃ ஸர்வபயேஷு சைவ உமாபதே புஷ்கரநாலஜந்ம ।। ௨௧.

வெண்சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உருவம் கொண்டவனே, கபாலம் ஏந்தியவனே, மூன்று நகரங்களை அழித்த தேவனே, உமாதேவியின் கணவரே, தாமரைத் தண்டு போன்ற இடத்தில் பிறந்தவனே, எங்களை எல்லா பயங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றும்.

பஶ்யாம தே தேஹகதாந் ஸுரேஶ ஸர்காதயோ வேதவராநநந்த । ஸாங்காந் ஸவித்யாந் ஸபதக்ரமாம்ஶ்ச ஸர்வாந் நிலீநாம்ஸ்த்வயி தேவதேவ ।। ௨௧.

தேவர்களின் தலைவனே, உன் உடலில் படைப்பு முதலான அனைத்தும், வேதங்களும் அவற்றின் உட்பிரிவுகளும், அறிவும், பாடல்களும் அனைத்தும் உன்னுள் கலந்துள்ளதை நாங்கள் காண்கிறோம், தேவதேவனே.

பவ ஶர்வ மஹாதேவ பிநாகிந் ருத்ர தே ஹர । நதாஃ ஸ்ம ஸர்வே விஶ்வேஶ த்ராஹி நஃ பரமேஶ்வர ।। ௨௧.

பவா, சர்வா, மகாதேவா, வில்லையுடையவா, ருத்ரா, ஹரா, உலகத்தின் ஆண்டவனே, நாங்கள் அனைவரும் உமக்கு வணங்குகிறோம்; பரம ஆண்டவனே, எங்களை காப்பாற்றும்.

இத்தம் ஸ்துதஸ்ததா தேவைர்தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ । துதோஷ ஸர்வதேவாநாம் வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௨௧.

இவ்வாறு தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது, தேவர்களின் பெரிய ஆண்டவன் மகேஸ்வரன் மகிழ்ச்சி அடைந்து, எல்லா தேவர்களையும் நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.

ருத்ர உவாச । பகஸ்ய நேத்ரம் பவது பூஷ்ணோ தந்தாஸ்ததா மகஃ । தக்ஷஸ்யாச்சித்ரதாம் யாது யஜ்ஞஶ்சாப்யதிதேஃ ஸுதாஃ । பஶுபாவம் ததா சாபி அபநேஷ்யாமி வோ ஸுராஃ ।। ௨௧.

ருத்ரன் சொன்னான்: பகாவின் கண்கள் மீண்டும் கிடைக்கட்டும்; பூஷணின் பற்கள் மீண்டும் வரட்டும்; தக்ஷனின் யாகம் முழுமையாகட்டும்; அதிதியின் மகன்கள் தங்கள் நிலையை மீண்டும் பெறட்டும்; தேவர்களே, உங்களிடமிருந்தும் பசுவான தன்மையை நான் நீக்குகிறேன்.

மத்தர்ஶநேந யோ ஜாதஃ பஶுபாவோ திவௌகஸாம் । ஸ மயாऽபஹ்ரு'தஃ ஸத்யஃ பதித்வம் வோ பவிஷ்யதி ।। ௨௧.

என்னைப் பார்த்ததால் தேவர்களிடம் ஏற்பட்ட பசு இயல்பை நான் உடனே நீக்கியுள்ளேன்; இனி உங்களுக்கு அந்த நிலை இருக்காது.

அஹம் ச ஸர்வவித்யாநாம் பதிராத்யஃ ஸநாதநஃ । அஹம் வை பதிபாவேந பஶுமத்யே வ்யவஸ்திதஃ ।। ௨௧.

நான் எல்லா அறிவுகளுக்கும் ஆதியாய் என்றும் நிலைத்திருப்பவன்; ஆண்டவனாக, பசுக்களின் நடுவிலும் நான் தலைவனாக இருக்கிறேன்.

அதஃ பஶுபதிர்நாம மம லோகே பவிஷ்யதி । யே மாம் யஜந்தி தேஷாம் ஸ்யாத் தீக்ஷா பாஶுபதீ பவேத் ।। ௨௧.

இதனால், உலகில் எனது பெயர் பசுபதி என்று அழைக்கப்படும்; என்னை வழிபடுவோருக்கு பசுபதி தீட்சை கிடைக்கும்.