வராஹபுராணம்

ஸாது ஸாத்விதி சைவோக்த்வா விஸ்மயோத்புல்லலோசநாஃ 212.

அவர்கள் 'சிறப்பு, சிறப்பு' என்று கூறி, ஆச்சரியத்தில் கண்கள் பெரிதாகத் திறந்தன.

ஶாலாநீஶ்ச ததா கேசித்காபோதீவ்ரு'த்திமாஸ்திதாஃ

சிலர் சாலானி முனிவர்களாகவும், மற்றவர்கள் புறாக்களைப் போல வாழ்ந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்.

ஶிலோம்ச்சாஶ்ச ததைவாந்யே காஷ்டாந்தாஶ்ச மஹௌஜஸஃ

மற்ற சிலர் புல்லியினைத் தேடி வாழ்ந்தவர்கள், மேலும் சிலர் மிகுந்த சக்தியுடன் மரக்கட்டைகளை உணவாக எடுத்துக் கொண்டவர்கள்.

நாநாவிதிதராஃ கேசிஜ்ஜிதாத்மாநஸ்து கேசந

சிலர் பலவிதமான விரதங்களை மேற்கொண்டவர்கள், சிலர் தம்மை அடக்கிக் கொண்டவர்கள்.

ததோர்த்த்வஶாயிகாஶ்சாந்யே ததாந்யே ம்ரு'கசாரிணஃ

அதேபோல், சிலர் நிமிர்ந்து நின்று உறங்குபவர்கள், மற்றவர்கள் மிருகங்களைப் போல சஞ்சரிப்பவர்கள்.

அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச ததாந்யே ஶாகபக்ஷிணஃ

அவர்கள் சிலர் தண்ணீரை மட்டும் அருந்தி வாழ்ந்தார்கள்; சிலர் காற்றை மட்டும் உட்கொண்டு இருந்தார்கள்; மற்றவர்கள் காய்கறிகள் மட்டுமே உண்டார்கள்.

தபஸோऽந்யந்ந சாஸ்தீதி சிந்தயித்வா புநஃ புநஃ

மறுபடியும் மறுபடியும், தவமே எல்லாம் என்று எண்ணினார்கள்.

த்யக்த்வா தர்மமதர்மம் ச ஶாஶ்வதீம் தியமாஸ்திதாஃ

அவர்கள் தர்மத்தையும் அதர்மத்தையும் விட்டு, நிலையான மனதில் நிலைத்திருந்தார்கள்.

ஜக்ரு'ஹுர்நியமாம்ஸ்தாம்ஸ்தாந்பயஹேதோரநிந்திதாஃ

பிறர் குறை சொல்ல முடியாதவாறு, அவர்கள் பலவிதமான கட்டுப்பாடுகளை பயம் காரணமாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

ப்ரீத்யா பரமயா யுக்தோ தர்மமேவாந்வசிந்தயத்

அதிகமான பக்தியுடன், அவர் தர்மத்தை மட்டும் சிந்தித்தார்.

சிந்தயாமாஸ தர்மாத்மா தபஃ பரமமாஸ்திதஃ 212.

உயர்ந்த தவத்தில் நிலைத்தவர், அந்த தர்மமுள்ளவர் சிந்திக்க ஆரம்பித்தார்.

ஶ்ரு'ணுயாச்ச்ராவயேத்வாபி ஸர்வகாமாநவாப்நுயாத்

இதை யார் கேட்டாலும், அல்லது பிறரால் கேட்க வைத்தாலும், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராகிதிஹாஸே ஸம்ஸாரசக்ரோபாக்யாநே ப்ரபோதநீயம் நாம த்வாதஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பழைய கதையில், சஞ்சாரச் சக்கரத்தின் விளக்கமாக 'போதனை' என்ற பெயருடைய இருநூற்றி பன்னிரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

; அத கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யம் புரா தேவைர்விநிஹதே ஸம்க்ராமே தாரகாமயே

இப்போது கோகர்ணேஸ்வரரின் மகிமை: முன்னொரு காலத்தில், தாரகன் உடன் நடந்த போரில் தேவர்கள் தோற்றபோது,

ஸஹஸ்ராக்ஷே லப்தபதே க்ஷீணஶத்ரௌ கதாஸ்பதே

இந்திரன் மீண்டும் தனது இடத்தை பெற்றதும், பகைவரும் அபாயமும் இல்லாமல் ஆனபோது,

ஶ்ரு'ங்கே சைவாசலேந்த்ரஸ்ய மேரோஃ ஸர்வஹிரண்யயே

மலைகளின் அரசன் மேருவின் பொன்னான சிகரத்தில்,

ஸுகோபவிஷ்டமேகாக்ரம் ஸ்திரசித்தம் க்ரு'தேக்ஷணம்

அவர் சாந்தமாக உட்கார்ந்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நிலையான எண்ணத்துடன் கவனமாக இருந்தார்.

ப்ரணம்ய மூர்த்நா சரணாவுபக்ரு'ஹ்ய ஸமாஹிதஃ

மனம் அமைதியுடன், அவர் தலையைக் குனிந்து, பாதங்களை பிடித்து வணங்கி நின்றார்.

ஸநத்குமார உவாச புராணம் து மஹாபாக த்வத்தஸ்தத்த்வவிதாம் வர

சனத்குமாரர் கூறினார்: எல்லா உண்மையையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, நீயே புராணத்தை உண்மையாக அறிந்தவனாக இருக்கிறாய்.

கதமுத்தர கோகர்ணம் தக்ஷிணம் ச கதம் விபோ

ஓ பிரபு, வடக்கில் கோகர்ணம் எப்படி? தெற்கிலும் அது எப்படி?

க்ஷேத்ரஸ்ய கி ப்ரமாணம் ஸ்யாத்கிஞ்ச தீர்தபலம் ஸ்ம்ரு'தம்

அந்த புனித நிலத்தின் அளவு எவ்வளவு? அங்கு நினைவுகூரப்படும் தீர்த்தத்தின் பலன் என்ன?

ஸர்வைஸ்த்வத்ப்ரமுகைர்தேவைஃ கதமாஸாதிதம் புநஃ

நீ முன்னிலையாக, எல்லா தேவர்களும் அதை எவ்வாறு மீண்டும் பெற்றார்கள்?

யதா யத்ர ச யஸ்தத்ர விதிஃ ஸம்யகநுஷ்டிதஃ 213.

அங்கு எப்போது, எங்கு, யார், எந்த முறையில் அந்த வழிபாடு முறையாக நடத்தப்பட்டது?

ஏவமுக்தஃ ஸ பகவாந்ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மவிதாம் வரஃ

இவ்வாறு கேட்டபோது, எல்லா ஞானிகளிலும் முதன்மையான பிரம்மா பகவான் அங்கு இருந்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச புராணமேதத்ப்ரஹ்மர்ஷே ஸரஹஸ்யம் யதாஶ்ருதம்

பிரம்மா கூறினார்: பிரம்மர்ஷி, இந்தப் புராணம் மிகவும் ரகசியமானது; நான் கேட்டபடியே இதை உனக்குச் சொல்கிறேன்.

அஸ்தி பூதரராஜஸ்ய மந்தரஸ்யோத்தரே ஶுசௌ

புனிதமான மந்தர மலையின் வடக்கில்,

வஜ்ரஸ்படிகபாஷாணஃ ப்ரவாலாம்குரஶர்க்கரஃ

வஜ்ரம் போல் உறுதியான சாம்பல் கல், பவளம் முளைக்கும் மணல் கலந்த ஒரு இடம் உள்ளது.

விசித்ரகுஸுமோபேதைர்லதாமஞ்ஜீரதாரிபிஃ

அங்கே பலவிதமான மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொடிகள், மலர் குலைகள் தூக்கிக்கொண்டு வளர்கின்றன.

தர்யஸ்தத்ராதிகம் ரேஜுர்நாநாதாதுபரிஸ்ரவைஃ

அந்த இடத்தில், பலவகை கனிமங்கள் வழிந்தோடும் பள்ளத்தாக்குகள் மிகவும் பிரகாசமாக இருந்தன.