வராஹபுராணம்

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பாபநாஶோபாயவர்ணநம் நாமைகாதஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

பாவங்களை நீக்கும் வழிகள் பற்றி கூறிய புனிதமான வராக புராணத்தின் இருநூற்று பதினொன்றாவது அதிகாரம் இங்கு முடிகிறது.

அத ஸம்ஸாரசக்ரோபாக்யாநே ப்ரபோதநீயவர்ணநம் ஸாது ஸாது மஹாராஜ ஸர்வதர்மவிதாம் வர

இப்போது, Samsara எனும் வாழ்க்கைச் சக்கரத்தின் கதையில் விழிப்புணர்வு பற்றி கூறப்படுகிறது. எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்த மன்னனே, உன் செயல் மிகச் சிறப்பாக உள்ளது.

அதோऽஹமபி ஸுப்ரீதஸ்தவ தர்மபதே ஸ்திதஃ

அதனால், நீ தர்ம பாதையில் நிலைத்திருப்பதால் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

த்வயாஹம் சைவ ராஜேந்த்ர பூஜிதஶ்ச விஶேஷதஃ

மன்னர்களில் தலைவனே, நீ என்னை சிறப்பாக மதித்து கௌரவம் செய்துள்ளாய்.

ஸ்வஸ்தி தேऽஸ்து மஹாராஜ த்வகம்போ பவ ஸுவ்ரத

பெரிய மன்னனே, உனக்கு நல்வாழ்த்து உண்டாகட்டும்; நல்ல விருப்பமுள்ளவனே, உறுதியாக நிலைத்திரு.

தேஜஸா த்யோதயந்ஸர்வம் ககநம் பாஸ்கரோ யதா

வானில் சூரியன் எல்லாவற்றையும் ஒளியூட்டி பிரகாசிப்பதைப் போல, நீயும் உன் தேஜஸால் அனைத்தையும் பிரகாசமாக்குகிறாய்.

கதே தஸ்மிம்ஸ்து ஸுசிரம் ஸ ராஜா தர்மவத்ஸலஃ

அவர் நீண்ட நாட்கள் கழித்து சென்றபோது, அந்த தர்மத்தை நேசித்த மன்னன்—

க்ரு'த்வா பூஜாம் ச மே யுக்தாம் ப்ரியமுக்த்வா ச ஸுவ்ரத

நல்ல விருப்பமுள்ளவனே, அவர் எனக்கு உரிய வழியில் பூஜை செய்து இனிய வார்த்தைகள் பேசினார்.

ஏதத்வஃ கதிதம் விப்ராஸ்தஸ்ய ராஜ்ஞஃ புரோத்தமே

பிராமணர்களே, அந்த சிறந்த மன்னனின் முன்னிலையில் இதை உங்களுக்காகச் சொன்னேன்.

வைஶம்பாயந உவாச கேசித்வைகாநஸாஸ்தத்ர கேசிதாஸந்நிராஸநாஃ

வைஷம்பாயனன் சொல்கிறான்: அங்கு சிலர் வைகானச ஆசாரியராக இருந்தார்கள், சிலர் அமர்ந்தும் அமராதும் தவப்பாடுகளைச் செய்தனர்.

ஸாது ஸாத்விதி சைவோக்த்வா விஸ்மயோத்புல்லலோசநாஃ 212.

அவர்கள் 'சிறப்பு, சிறப்பு' என்று கூறி, ஆச்சரியத்தில் கண்கள் பெரிதாகத் திறந்தன.

ஶாலாநீஶ்ச ததா கேசித்காபோதீவ்ரு'த்திமாஸ்திதாஃ

சிலர் சாலானி முனிவர்களாகவும், மற்றவர்கள் புறாக்களைப் போல வாழ்ந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்.

ஶிலோம்ச்சாஶ்ச ததைவாந்யே காஷ்டாந்தாஶ்ச மஹௌஜஸஃ

மற்ற சிலர் புல்லியினைத் தேடி வாழ்ந்தவர்கள், மேலும் சிலர் மிகுந்த சக்தியுடன் மரக்கட்டைகளை உணவாக எடுத்துக் கொண்டவர்கள்.

நாநாவிதிதராஃ கேசிஜ்ஜிதாத்மாநஸ்து கேசந

சிலர் பலவிதமான விரதங்களை மேற்கொண்டவர்கள், சிலர் தம்மை அடக்கிக் கொண்டவர்கள்.

ததோர்த்த்வஶாயிகாஶ்சாந்யே ததாந்யே ம்ரு'கசாரிணஃ

அதேபோல், சிலர் நிமிர்ந்து நின்று உறங்குபவர்கள், மற்றவர்கள் மிருகங்களைப் போல சஞ்சரிப்பவர்கள்.

அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச ததாந்யே ஶாகபக்ஷிணஃ

அவர்கள் சிலர் தண்ணீரை மட்டும் அருந்தி வாழ்ந்தார்கள்; சிலர் காற்றை மட்டும் உட்கொண்டு இருந்தார்கள்; மற்றவர்கள் காய்கறிகள் மட்டுமே உண்டார்கள்.

தபஸோऽந்யந்ந சாஸ்தீதி சிந்தயித்வா புநஃ புநஃ

மறுபடியும் மறுபடியும், தவமே எல்லாம் என்று எண்ணினார்கள்.

த்யக்த்வா தர்மமதர்மம் ச ஶாஶ்வதீம் தியமாஸ்திதாஃ

அவர்கள் தர்மத்தையும் அதர்மத்தையும் விட்டு, நிலையான மனதில் நிலைத்திருந்தார்கள்.

ஜக்ரு'ஹுர்நியமாம்ஸ்தாம்ஸ்தாந்பயஹேதோரநிந்திதாஃ

பிறர் குறை சொல்ல முடியாதவாறு, அவர்கள் பலவிதமான கட்டுப்பாடுகளை பயம் காரணமாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

ப்ரீத்யா பரமயா யுக்தோ தர்மமேவாந்வசிந்தயத்

அதிகமான பக்தியுடன், அவர் தர்மத்தை மட்டும் சிந்தித்தார்.

சிந்தயாமாஸ தர்மாத்மா தபஃ பரமமாஸ்திதஃ 212.

உயர்ந்த தவத்தில் நிலைத்தவர், அந்த தர்மமுள்ளவர் சிந்திக்க ஆரம்பித்தார்.

ஶ்ரு'ணுயாச்ச்ராவயேத்வாபி ஸர்வகாமாநவாப்நுயாத்

இதை யார் கேட்டாலும், அல்லது பிறரால் கேட்க வைத்தாலும், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராகிதிஹாஸே ஸம்ஸாரசக்ரோபாக்யாநே ப்ரபோதநீயம் நாம த்வாதஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பழைய கதையில், சஞ்சாரச் சக்கரத்தின் விளக்கமாக 'போதனை' என்ற பெயருடைய இருநூற்றி பன்னிரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

; அத கோகர்ணேஶ்வரமாஹாத்ம்யம் புரா தேவைர்விநிஹதே ஸம்க்ராமே தாரகாமயே

இப்போது கோகர்ணேஸ்வரரின் மகிமை: முன்னொரு காலத்தில், தாரகன் உடன் நடந்த போரில் தேவர்கள் தோற்றபோது,

ஸஹஸ்ராக்ஷே லப்தபதே க்ஷீணஶத்ரௌ கதாஸ்பதே

இந்திரன் மீண்டும் தனது இடத்தை பெற்றதும், பகைவரும் அபாயமும் இல்லாமல் ஆனபோது,

ஶ்ரு'ங்கே சைவாசலேந்த்ரஸ்ய மேரோஃ ஸர்வஹிரண்யயே

மலைகளின் அரசன் மேருவின் பொன்னான சிகரத்தில்,

ஸுகோபவிஷ்டமேகாக்ரம் ஸ்திரசித்தம் க்ரு'தேக்ஷணம்

அவர் சாந்தமாக உட்கார்ந்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நிலையான எண்ணத்துடன் கவனமாக இருந்தார்.

ப்ரணம்ய மூர்த்நா சரணாவுபக்ரு'ஹ்ய ஸமாஹிதஃ

மனம் அமைதியுடன், அவர் தலையைக் குனிந்து, பாதங்களை பிடித்து வணங்கி நின்றார்.

ஸநத்குமார உவாச புராணம் து மஹாபாக த்வத்தஸ்தத்த்வவிதாம் வர

சனத்குமாரர் கூறினார்: எல்லா உண்மையையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, நீயே புராணத்தை உண்மையாக அறிந்தவனாக இருக்கிறாய்.