வராஹபுராணம்

தக்ஷ உவாச । க்ரு'ஹ்யந்தாம் த்ருதமஸ்த்ராணி ஸம்க்ராமோऽத்ர விதீயதாம் । ஏவமுக்தே ததா தேவைர்விவிதாயுததாரிபிஃ । ருத்ரஸ்யாநுசரைஃ ஸார்தம் மஹத்யுத்தம் ப்ரவர்திதம் ।। ௨௧.

தக்ஷன் சொன்னான்: "விரைவாக ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொள்; இங்கு யுத்தம் நடத்தப்படட்டும்." இவ்வாறு கூறியதும், பலவிதமான ஆயுதங்களை எடுத்த தேவர்கள், ருத்ரனுடன் சேர்ந்தவர்களோடு பெரிய போரை ஆரம்பித்தார்கள்.

தத்ர வேதாலபூதாநி கூஷ்மாண்டா க்ரஹபூதநாஃ । யுயுதுர்லோகபாலைஶ்ச நாநாஶஸ்த்ரதராணி ச ।। ௨௧.

அங்கு பேய்கள், பூதங்கள், கூஷ்மாண்டர்கள், கிரகங்கள், பூதனைகள் — இவர்கள் எல்லோரும் பலவித ஆயுதங்கள் எடுத்துக்கொண்டு உலகை காக்கும் தேவர்களுடன் போரிட்டார்கள்.

தேவா ரௌத்ராணி பூதாநி நிரஸந்தோ யமாலயம் । சிக்ஷிபுஃ ஸாயகாந் கோராநஸீம்ஶ்ச ஸபரஶ்வதாந் ।। ௨௧.

தேவர்கள், கொடிய பூதங்களை யமனுடைய உலகிற்கு விரட்டிப் போக்கி, பயங்கரமான அம்புகள், வாள்கள், பரிசுகள் ஆகியவற்றை எறிந்தார்கள்.

பூதாந்யபி ம்ரு'தே தோராண்யுல்முகைரஸ்திபிஃ ஶரைஃ । ஜக்முர்தேவாந் ம்ரு'தே ரோஷாத் ருத்ரஸ்ய புரதோ பலாத் ।। ௨௧.

பூதங்களும், அந்த போரில் கோபத்தால், தீப்பந்தங்கள், எலும்புகள், அம்புகள் கொண்டு, ருத்ரன் முன்னிலையில் தேவர்களை வலிமையுடன் தாக்கினார்கள்.

ததஸ்தஸ்மிந் மஹாரௌத்ரே ஸம்க்ராமே பீமரூபிணி । ருத்ரோ பகஸ்ய நேத்ரே து பிபேதைகேஷுணா ம்ரு'தே ।। ௨௧.

அந்த மிகக் கொடிய, பயங்கரமான போரில், ருத்ரன் ஒரு அம்பால் பகனுடைய கண்களைச் சுட்டு காயப்படுத்தினான்.

ருத்ரஸ்ய ஶரபாதேந நஷ்டநேத்ரம் பகம் ததா । த்ரு'ஷ்ட்வாऽஸ்ய க்ரோதாத் தேஜஸ்வீ பூஷா ருத்ரமயோதயத் ।। ௨௧.

ருத்ரனுடைய அம்புகளால் பகனுடைய கண்கள் அழிந்ததைப் பார்த்து, பிரகாசமான பூஷன் கோபத்தில் ருத்ரனுடன் போரிட்டான்.

ஸ்ரு'ஜந்தமிஷுஜாலாநி பூஷணம் து மஹாம்ரு'தே । த்ரு'ஷ்ட்வா ருத்ரோऽஸ்ய தந்தாம்ஸ்து சகர்ஷம் பரவீரஹா ।। ௨௧.

பூஷன் பெரிய போரில் அம்புகளை மழைபோல் விடும் போது, பகைவரை அழிப்பவன் ருத்ரன் அவனுடைய பற்களை இழுத்தான்.

தஸ்ய தந்தாம்ஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா பூஷ்ணோ ருத்ரேண பாதிதாந் । துத்ருவுஃ வஸவோ திக்ஷு ருத்ராஸ்த்வேகாதஶ த்ருதம் ।। ௨௧.

பூஷனுடைய பற்கள் ருத்ரனால் விழுந்ததைப் பார்த்து, வசுக்கள் எல்லோரும் திசைகளில் ஓடினர்; பதினொன்று ருத்ரர்களும் விரைவாக அங்கிருந்து சென்றார்கள்.

தாந் பக்நாந் ஸஹஸா திக்ஷு த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணுஃ ப்ரதாபவாந் । ஆதித்யாவரஜோ வாக்யமுவாச ஸ்வபலம் ததா ।। ௨௧.

அவர்கள் திடீரென தோற்று, திசைகளில் ஓடிச் சென்றதைப் பார்த்து, சூரியனுடைய தம்பியான விஷ்ணு, தன் படைக்கு இவ்வாறு சொன்னான்.

க்வ யாத பௌருஷம் த்யக்த்வா தர்பம் மாஹாத்ம்யமேவ ச । வ்யவஸாயம் குலம் பூதிம் கதம் ந ஸ்மர்யதே த்ருதம் ।। ௨௧.

"உங்கள் ஆண்மை எங்கே போனது? பெருமையும், மகத்துவமும் விட்டுவிட்டீர்களா? உங்கள் மன உறுதி, குலம், புகழ் — இவை எதையும் விரைவாக நினைவுகூறவில்லை என்றால் எப்படி?"

பரமேஷ்டிகுணைர்யுக்தோ லகுவத்பீதிதஃ புரா । நமஸ்கம் குருதே மோகம் ப்ரு'திவ்யாம் பத்மஜஃ ஸ்வயம் ।। ௨௧.

"பரமன் போன்ற நல்ல குணங்கள் இருந்தும், முன்பு பயத்தில், தானாகவே பிறந்த பத்மத்தில் பிறந்தவன், பூமியில் பயனில்லாமல் வணங்கி நின்றான்."

ஏவமுக்த்வா கருத்மந்தமாருரோஹ ஹரிஸ்ததா । ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ பீதவாஸா ஜநார்தநஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு கூறிய பின், பீடம் அணிந்த, சங்கும் சக்கரம் மழுவும் கையில் கொண்ட, உலகினை காப்பவன் ஆன ஹரி, அப்போது கருடனின் மீது ஏறினார்.

ததோ ஹரிஹரம் யுத்தமபவல்லோமஹர்ஷணம் । ருத்ரஃ பாஶுபதாஸ்த்ரேண விவ்யாத ஹரிமோஜஸா । ஹரிர்நாராயணாஸ்த்ரேண ருத்ரம் விவ்யாத கோபவாந் ।। ௨௧.

அதற்குப் பிறகு ஹரி மற்றும் ஹரன் இடையே ரோமஞ்சம் ஏற்படும் போர் ஏற்பட்டது. ருத்ரன் பாசுபத அஸ்திரத்தை மிகுந்த வலியுடன் ஹரிக்கு செலுத்தினார்; கோபமடைந்த ஹரி, நாராயண அஸ்திரத்தால் ருத்ரனைத் தாக்கினார்.

நாராயணம் பாஶுபதமுபேऽஸ்த்ரே வ்யோம்நி ரோஷிதே । யுயுதாதே ப்ரு'ஶம் திவ்யம் பரஸ்பரஜிகாம்ஸயா । திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம் து தயோர்யுத்தமபூத் ததா ।। ௨௧.

நாராயண அஸ்திரமும் பாசுபத அஸ்திரமும் கோபத்துடன் ஆகாயத்தில் மோதின. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி கடுமையாகப் போரிட்டனர்; அந்த தெய்வீகப் போர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடித்தது.

தத்ரைகம் முகுடோத்பத்தம் மூர்த்தந்யம் ஜடஜாலகம் । ஏகம் ப்ரத்மாபயச்சங்கமந்யடுமருகம் ஶுபம் ।। ௨௧.

அங்கு ஒருவன் முடியில் ஜடைகள் சூடிய முக்குடை அணிந்திருந்தான்; ஒருவன் சங்கை ஊத, மற்றவன் அழகிய தமுகு வாசித்தான்.

ஏகம் கங்ககரம் தத்ர ததாऽந்யம் தண்டதாரிணம் । ஏகம் கௌஸ்துபதீப்தாங்கமந்யம் பூதிவிபூஷிதம் ।। ௨௧.

ஒருவன் கையில் வாள் பிடித்திருந்தான், மற்றவன் தண்டை ஏந்தியிருந்தான்; ஒருவனது உடல் கௌஸ்துப மணியால் பிரகாசித்தது, மற்றவன் புனிதப் பசும்பொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

ஏகம் கதாம் ப்ராமயதி த்விதீயம் தண்டமேவ ச । ஏகம் ஶோபதி கண்டஸ்தைர்மணிபிஸ்த்வஸ்திபிஃ பரம் । ஏகம் பீதாம்பரம் தத்ர த்விதீயம் ஸர்பமேகலம் ।। ௨௧.

ஒருவன் மழுவை சுழற்றினான், மற்றவன் தண்டை சுழற்றினான்; ஒருவனது கழுத்தில் மணிகள் ஒளிர, மற்றவனது கழுத்தில் எலும்புகள் ஜொலித்தன; ஒருவன் பீடம் அணிந்திருந்தான், மற்றவன் பாம்பை இடுப்பில் கட்டியிருந்தான்.

ஏவம் தௌ ஸ்பர்த்திநாவஸ்த்ரௌ ரௌத்ரநாராயணாத்மகௌ । அந்யோऽந்யாதிஶயோபேதௌ ததாலோக்ய பிதாமஹஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு இருவரும், ருத்ரனும் நாராயணனும், போட்டியுடன், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சும் வகையில், கொடிய மனப்பான்மையுடன் இருந்ததை பிரம்மா பார்த்தார்.

உவாச ஶாம்யதாமஸ்த்ரௌ ஸ்வஸ்வபாவேந ஸுவ்ரதௌ । ஏவம் தே ப்ரஹ்மணா சோக்தௌ ஶாந்தபாவம் ப்ரஜக்மதுஃ ।। ௨௧.

பிரம்மா, 'உங்களுடைய ஆயுதங்களை ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இயல்புக்கு ஏற்ப திரும்பப் பெறுங்கள்,' என்று சொன்னார். பிரம்மாவின் வார்த்தையை கேட்ட இருவரும் அமைதியடைந்தனர்.

ததா விஷ்ணுஹரௌ ப்ரஹ்மா வாக்யமேததுவாச ஹ । உபௌ ஹரிஹரௌ தேவௌ லோகே க்யாதிம் கமிஷ்யதஃ ।। ௨௧.

அப்போது பிரம்மா விஷ்ணுவுக்கும் ஹரனுக்கும், 'நீங்களிருவரும், ஹரி மற்றும் ஹரன், உலகில் தேவர்களாக புகழ் பெறுவீர்கள்,' என்று கூறினார்.

அயம் ச யஜ்ஞோ வித்வஸ்தஃ ஸம்பூர்ணத்வம் கமிஷ்யதி । தக்ஷஸ்ய க்யாதிமாँல்லோகஃ ஸம்தத்யாऽயம் பவிஷ்யதி ।। ௨௧.

'இந்த யாகம் இடைமறிக்கப்பட்டாலும், முழுமை பெறும்; இந்த உலகம் தக்ஷனாலும் அவன் வம்சத்தாலும் புகழ் பெறும்.'

ஏவமுக்த்வா ஹரிஹரௌ ததா லோகபிதாமஹஃ । ப்ரஹ்மா லோகாநுவாசேதம் ருத்ரபாகோऽஸ்ய தீயதாம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு ஹரி மற்றும் ஹரனிடம் கூறிய பின், உலகின் முதல்வன் பிரம்மா, 'ருத்ரனுக்கான பகுதி அவருக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்,' என்று அனைவரிடமும் அறிவித்தார்.

ருத்ரபாகோ ஜ்யேஷ்டபாக இதீயம் வைதிகீ ஶ்ருதிஃ । ஸ்துதிம் ச தேவாஃ குருத ருத்ரஸ்ய பரமேஷ்டி நஃ ।। ௨௧.

'ருத்ரனுக்கான பகுதி முதன்மையானது என்று வேதம் அறிவிக்கிறது. தேவர்களே, எங்கள் பரம எஸ்வரனான ருத்ரனைப் புகழுங்கள்.'

பகநேத்ரஹரம் தேவம் பூஷ்ணோ தந்தவிநாஶநம் । ஸ்துதிம் குருதமா ஶீக்ரம் கீதைரேதைஸ்து நாமபிஃ । யேநாயம் வஃ ப்ரஸந்நாத்மா வரதத்வம் பஜேத ஹ ।। ௨௧.

'பாகனின் கணை அழித்தவரையும், பூஷனின் பற்களை உடைத்தவரையும் புகழுங்கள்; இந்த நாமங்களால் விரைவாக பாடல் பாடுங்கள், அவர் மனமகிழ்ந்து உங்களுக்கு வரம் அளிப்பார்.'

ஏவமுக்தாஸ்து தே தேவாஃ ஸ்தோத்ரம் ஶம்போர்மஹாத்மநஃ । சக்ருஃ பரமயா பக்த்யா நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்வயம்புவே ।। ௨௧.

இவ்வாறு கேட்ட தேவர்கள், மிகுந்த பக்தியுடன், சுயம்புவை வணங்கி, மகாத்மாவான சம்புவை புகழ்ந்தார்.

தேவா ஊசுஃ । நமோ விஷமநேத்ராய நமஸ்தே த்ர்யம்பகாய ச । நமஃ ஸஹஸ்த்ரநேத்ராய நமஸ்தே ஶூலபாணயே ।। ௨௧.

தேவர்கள் கூறினர்: 'கடுமையான கண் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்; மூன்று கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; சூலம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.'

நமஃ கட்வாங்கஹஸ்தாய நமோ தண்டப்ரு'தே கரே । த்வம் தேவ ஹுதபுக்ஜ்வாலாகோடிபாநுஸமப்ரபஃ ।। ௨௧.

'கட்டையுடன் கூடிய கையையுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்; தண்டம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்; தேவனே, உமது ஒளி கோடிக்கணக்கான சூரியனும் அக்னியும் ஒளிரும் போல உள்ளது.'

அதர்ஶநேऽநயத் தேவ மூடவிஜ்ஞாநதோऽதுநா । க்ரு'தமஸ்மாபிரேவேஶ ததத்ர க்ஷம்யதாம் ப்ரபோ ।। ௨௧.

'அருளரங்கனே, அறியாமையாலும் தவறாக நடந்துகொண்டோம்; இந்த குறையை மன்னிக்க வேண்டும், பிரபுவே.'

நமஸ்த்ரிநேத்ரார்த்திஹராய ஶம்போ த்ரிஶூலபாணே விக்ரு'தாஸ்யரூப । ஸமஸ்ததேவேஶ்வர ஶுத்தபாவ ப்ரஸீத ருத்ராச்யுத ஸர்வபாவ ।। ௨௧.

'மூன்று கண்கள் உடையவரே, துயரை நீக்குபவரே, சாம்போ, சூலம் ஏந்தியவரே, பயங்கரமான முகமும் உருவமும் உடையவரே, எல்லா தேவர்களுக்கும் எஸ்வரனே, தூய மனப்பான்மையுடையவரே, தயை செய்க, ருத்ரா, அழியாதவரே, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரே.'