வராஹபுராணம்

லலாடே தூத்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா முச்யதே ச ஸ பாதகைஃ

அது நெற்றியில் எழுந்திருப்பதைப் பார்த்தவுடன், அவர் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்.

மநஸா கர்மணா வாசா யத்கிம்சித்கலுஷம் க்ரு'தம்

மனதில், செயலால், வார்த்தையால் எவ்விதக் களங்கமும் செய்திருந்தாலும்,

வாங்மநோபிஃ க்ரு'தாநாம் து பாபாநாம் விப்ரமோக்ஷணம்

வாக்காலும் மனத்தாலும் செய்த பாவங்களிலிருந்து விடுதலை உண்டு.

ததா ஸ துஷ்க்ரு'தாந்ஸர்வாந்விநாஶயதி மாநவஃ

அப்போது, அந்த மனிதன் தன் எல்லா தவறான செயல்களையும் அழிக்கிறான்.

த்யாயேத ஹ்யக்ஷயம் யஸ்து ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

யார் அழிவில்லாததைத் தியானிக்கிறார்களோ, அவர்கள் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஸௌம்யரூபோ யதா சந்த்ரஃ குருதே ச ப்ரதக்ஷிணாம்

மென்மையான வடிவமுடைய சந்திரன் சுற்றிவரும்போது,

ததா நிர்மலதாம் யாதி சந்த்ரமாஃ ஶாரதோ யதா 210.

அப்போது அந்த சந்திரன், போகும் பருவத்தில் போல, தூய்மையை அடைகிறது.

ஜகநஸ்தம் ஶுசிர்த்ரு'ஷ்ட்வா நரஶ்சந்த்ரமஸம் முநே

முனிவரே, ஒருவன் தன் இடுப்பில் அமைந்துள்ள தூய சந்திரனைப் பார்த்தால்,

ஆர்த்ரஸ்தமார்த்ரகர்மா து த்யாத்வா சாஷ்டஶதாக்ஷரம்

ஈரமான செயல்களுடன் ஈரமான சந்திரனைத் தியானித்து, எட்டு நூறு எழுத்துகளைக் கொண்ட மந்திரத்தை உச்சரிக்கும்போது,

ஸம்பூர்ணௌ விமலௌ ஸம்யக்ப்ராஜமாநௌ ஸ்வதேஜஸா

அவை இரண்டும் முழுமையாகவும் களங்கமில்லாமல், தங்கள் ஒளியால் பிரகாசமாகவும் இருப்பதைப் பார்க்கிறான்.

வாமநம் ப்ராஹ்மணம் த்ரு'ஷ்ட்வா வாராஹம் ச ஜலோத்திதம்

சிறிய பிராமணனையும், நீரில் இருந்து எழுந்த வாராகத்தையும் பார்த்தபின்,

நமஸ்யேத்வை பயோபக்ஷஃ ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

பாலைக் குடிப்பவர் வணங்க வேண்டும்; அவர் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஸம்ஸாரசக்ரே பாபநாஶோபாயநிரூபணம் நாம தஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவாராகபுராணத்தில், புனர்பிறப்பு சக்கரத்தில் பாவங்களை அழிக்கும் வழிகளை விளக்கும் இருநூறு பத்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

புநஃ பாபநாஶோபாயவர்ணநம் ஏதச்ச்ருத்வா ஶுபம் வாக்யம் தர்மராஜஸ்ய நாரதஃ

மீண்டும் பாவங்களை அழிக்கும் வழிகள் கூறப்படுகின்றன. தர்மராஜாவின் இந்த நல்வாக்குகளை கேட்ட நாரதர்,

நாரத உவாச தர்மராஜ மஹாபாஹோ பித்ரு'துல்யபராக்ரம

நாரதர் கூறுகிறார்: தர்மராஜா, வலிமை மிகுந்தவரே, முன்னோர்களுக்கு சமமான வீரத்தையுடையவரே,

ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதார்தாய யதுக்தம் மே ப்ரதக்ஷிணம்

பிராமணர்களுக்கு நன்மை தரும் வகையில், நீங்கள் எனக்குச் சுற்றிவருதல் பற்றிக் கூறியது,

த்ரயோ வர்ணா மஹாபாக யஜ்ஞஸாமாந்யபாகிநஃ

மகிழ்ச்சியுடையவரே, மூன்று வகைச் சாதியினரும் யாகங்களில் சமமாக பங்கெடுக்கிறார்கள்.

யதைவ ஸர்வஸமதா தவ பூதேஷு மாநத

எல்லா உயிர்களிடமும் நீ காட்டும் சமத்துவம் போலவே, பெருமை அளிப்பவனே,

யதா கர்ம ஹிதம் வாக்யம் ஶூத்ராணாமபி கத்யதாம் அஹம் தே கதயிஷ்யாமி சாதுர்வர்ண்யஸ்ய நித்யஶஃ

அதேபோல், நல்ல செயல்களும், பயனுள்ள வார்த்தைகளும், சுத்ரர்களிடம்கூட சொல்லப்பட வேண்டும். நானே நான்கு வகை மக்களுக்கென்றும் பொருத்தமானதை உனக்கு விளக்குகிறேன்.

யத்திதம் தர்மயுக்தம் ச நித்யம் பவதி ஸுவ்ரத

நன்மையும் தர்மத்தோடும் கூடியது எது என்றால், அது எப்போதும் கடைபிடிக்க வேண்டும், உறுதியானவரே.

கரோதி பாபநாஶார்தமிதம் வக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணு

பாவங்களை அழிக்க இது கூறப்படுகிறதே, அதை நீ கவனமாக கேள்.

யஸ்தாஃ ஶுஶ்ரூஷதே பக்த்யா ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

இதனை பக்தியுடன் கேட்பவன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்.

யாவஜ்ஜீவ க்ரு'தாத்பாபாத்தத்க்ஷணாதேவ முச்யதே 211.

ஒருவன் வாழ்நாளெல்லாம் செய்த பாவங்களிலிருந்தும், அந்தக் கணமே விடுதலை பெறுவான்.

ஸர்வதீர்தபலம் ப்ராப்ய ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

அவன் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடிய பலனைப் பெற்று, பாவங்களிலிருந்து விடுவான்.

ஸர்வபாபக்ரு'தாந்தோஷாந்தஹத்யாஶு ந ஸம்ஶயஃ

எல்லா பாவச் செயல்களால் ஏற்பட்ட குற்றங்களையும் அவன் விரைவில் அழித்து விடுவான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஶிரஸா ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாதி ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

தலை குனிந்து இதை ஏற்கும் ஒருவன் பாவங்களிலிருந்து விடுவான்.

நமஸ்யேத்ப்ரயதோ பூத்வா ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

மனதைத் தூய்மையாக்கி வணங்கும் ஒருவன் பாவங்களிலிருந்து விடுவான்.

நமஸ்யேத்ப்ரயதோ பூத்வா ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

மனதைத் தூய்மையாக்கி வணங்கும் ஒருவன் பாவங்களிலிருந்து விடுவான்.

தஸ்ய பாநுஃ ப்ரஸந்நஶ்ச ஹ்யஶுபம் யத்ஸமர்ஜிதம்

அவனுக்காக சூரியன் அருள்புரிவான்; தீமைகள் அனைத்தும் அகற்றப்படும்.