வராஹபுராணம்

ப்ராணாயாமைஶ்ச நிர்க்ரு'ஹ்ய த்வதஃ ஸந்தாரணாநி ச

உயிர் மூச்சை கட்டுப்படுத்தி, கீழ் உறுப்புகளையும் அடக்கி,

நிராஶஃ ஸர்வதஸ்திஷ்டேதிஷ்டார்தேஷு ந லோலுபஃ

எங்கும் ஆசை இல்லாமல், விரும்பும் பொருட்களில் பேராசை இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.

ஶ்ரத்ததாநோ ஜிதக்ரோதஃ பரத்ரவ்யவிவர்ஜகஃ

நம்பிக்கையுடன், கோபத்தை வென்று, பிறருடைய செல்வத்தைத் தவிர்த்து நடக்க வேண்டும்.

குருஶுஶ்ரூஷயா யுக்தஸ்த்வஹிம்ஸாநிரதஶ்ச யஃ

ஆசானை பக்தியுடன் சேவை செய்து, எப்போதும் அஹிம்சையில் நிலைத்திருப்பவன் உயர்ந்தவன்.

ப்ரஶஸ்தாநி ச யஃ குர்யாதப்ரஶஸ்தாநி வர்ஜயேத்

புகழப்படும் செயல்களைச் செய்து, பழிக்கப்படும் செயல்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

யோऽபிகச்சதி தீர்தாநி விஶுத்தேநாந்தராத்மநா

உள் மனம் தூய்மையாக வைத்து, புனிதத் தலங்களை அடையும் வன் உயர்ந்தவன்.

உத்தாய ப்ராஹ்மணம் கச்சேந்நரோ பக்த்யா ஸமந்விதஃ 210.

எழுந்து, பக்தியுடன் ஒரு பிராமணரிடம் சென்று வணங்க வேண்டும்.

நாரத உவாச உபபந்நம் ச யுக்தம் ச தத்த்வயா ஸமுதாஹ்ரு'தம்

நாரதர் சொன்னார்: நீ கூறியது முறையாகவும் பொருத்தமாகவும் உள்ளது.

விவிதைஃ காரணோபாயைஃ ஸம்யக்தத்த்வார்ததர்ஶிதைஃ

பல காரணங்களும் முறைகளும் கொண்டு, நீ உண்மை பொருளைத் தெளிவாகக் காட்டினாய்.

ததோऽப்யல்பதரஶ்சேத்ஸ்யாதுபாயோ யோகவித்தம

யோகத்தை அறிந்தவரே, இதைவிட எளிதான வழி இருந்தால் அதைச் சொல்.

துஷ்கரம் பூர்வமுக்தம் ஹி யோகதர்மஸ்ய ஸாதநம்

முன்னதாக கூறப்பட்ட யோக தர்மத்தை அடைவது மிகவும் கடினம்.

அல்போபாயகரம் சைவ ஸுகோபாயம் ச ஸர்வஶஃ

மிக எளிதாக செய்யக்கூடியதும், எல்லா வகையிலும் இனிமையானதும் ஒரு வழி உள்ளது.

ஆத்மாயத்தாஶ்ச யே நித்யம் ந ச விஸ்தாரவிஸ்தரஃ

அவை எப்போதும் தன்னம்பிக்கையில் சார்ந்தவை, மிகுந்த விரிவும் இல்லை.

கர்மணாமஶுபாநாம் ச விவிதோத்பத்திஜந்மநாம்

பலவகையான தீய செயல்கள் பல காரணங்களால் தோன்றுகின்றன.

யம உவாச ததஹம் பாவயிஷ்யாமி நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்வயம்புவம்

யமன் சொன்னான்: ஆதிகுருவை வணங்கி, இதை நான் மனதில் சிந்திப்பேன்.

லோகாநாம் ஶ்ரேயஸோऽர்தம் து பாபாநாம் து விநாஶநம்

உலகங்களுக்குப் பயனும், பாவிகளுக்குத் துன்பமும் ஏற்பட வேண்டும்.

கைவல்யமபிஸம்பந்நே ஶ்ரத்ததாநோ பவேந்நரஃ 210.

முத்தி கிடைத்தபோது, மனிதன் நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும்.

ப்ராப்நுயாதீப்ஸிதாந்காமாந்பாபைர்முக்தோ யதாஸுகம்

பாவங்கள் நீங்கியவுடன், அவன் விரும்பிய ஆசைகள் அனைத்தையும் அடைந்து, இன்பமாக வாழ்வான்.

யஸ்து காரயதே ரூபம் ஶிஶுமாரம் ப்ரஜாபதிம்

யார் சிஷுமாரன் எனும் பிரஜாபதியின் உருவத்தை உருவாக்கச் செய்கிறாரோ—

யதா தஸ்ய ஶரீரஸ்தம் ஸோமம் பஶ்யேத்ஸமாஹிதஃ

யார் ஒருவரும் தங்கள் உடலில் இருக்கும் சோமத்தை மனதை ஒருமைப்படுத்தி காண்கிறார்களோ,

லலாடே தூத்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா முச்யதே ச ஸ பாதகைஃ

அது நெற்றியில் எழுந்திருப்பதைப் பார்த்தவுடன், அவர் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்.

மநஸா கர்மணா வாசா யத்கிம்சித்கலுஷம் க்ரு'தம்

மனதில், செயலால், வார்த்தையால் எவ்விதக் களங்கமும் செய்திருந்தாலும்,

வாங்மநோபிஃ க்ரு'தாநாம் து பாபாநாம் விப்ரமோக்ஷணம்

வாக்காலும் மனத்தாலும் செய்த பாவங்களிலிருந்து விடுதலை உண்டு.

ததா ஸ துஷ்க்ரு'தாந்ஸர்வாந்விநாஶயதி மாநவஃ

அப்போது, அந்த மனிதன் தன் எல்லா தவறான செயல்களையும் அழிக்கிறான்.

த்யாயேத ஹ்யக்ஷயம் யஸ்து ஸ பாபேப்யஃ ப்ரமுச்யதே

யார் அழிவில்லாததைத் தியானிக்கிறார்களோ, அவர்கள் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஸௌம்யரூபோ யதா சந்த்ரஃ குருதே ச ப்ரதக்ஷிணாம்

மென்மையான வடிவமுடைய சந்திரன் சுற்றிவரும்போது,

ததா நிர்மலதாம் யாதி சந்த்ரமாஃ ஶாரதோ யதா 210.

அப்போது அந்த சந்திரன், போகும் பருவத்தில் போல, தூய்மையை அடைகிறது.

ஜகநஸ்தம் ஶுசிர்த்ரு'ஷ்ட்வா நரஶ்சந்த்ரமஸம் முநே

முனிவரே, ஒருவன் தன் இடுப்பில் அமைந்துள்ள தூய சந்திரனைப் பார்த்தால்,

ஆர்த்ரஸ்தமார்த்ரகர்மா து த்யாத்வா சாஷ்டஶதாக்ஷரம்

ஈரமான செயல்களுடன் ஈரமான சந்திரனைத் தியானித்து, எட்டு நூறு எழுத்துகளைக் கொண்ட மந்திரத்தை உச்சரிக்கும்போது,