வராஹபுராணம்

கூஷ்மாண்டா யாதுதாநாஶ்ச ஸர்வே ப்ரஜ்வலிதாநநாஃ । உத்தஸ்துஃ கோடிஶஸ்தத்ர நாநாப்ரஹரணாவ்ரு'தாஃ ।। ௨௧.

கூஷ்மாண்டர்கள், யாதுதானர்கள் ஆகியோர் அனைவரும் தீப்பொலிவுடன், பல்வேறு ஆயுதங்கள் ஏந்தி கோடிக்கணக்காக எழுந்தனர்.

தே த்ரு'ஷ்ட்வா பூதஸம்காதா விவிதாயுதபாணயஃ । ஸஸர்ஜ வேதவித்யாங்கம் ரதம் பரமஶோபநம் ।। ௨௧.

அந்த பல்வேறு ஆயுதங்கள் கொண்ட பூதக் கூட்டங்களை பார்த்து, அவர் வேதங்களின் அங்கங்களைக் கொண்ட மிக அழகான ரதத்தை உருவாக்கினார்.

தஸ்மிந்ந்ரு'காதயஸ்த்வஶ்வாஸ்த்ரிதத்த்வம் ச த்ரிவேணுகம் । த்ரிபூஜகம் த்ரிஷவணம் தர்மாக்ஷம் மாருதத்வநிம் ।। ௨௧.

அந்த ரதத்தில் ரிக் வேதம் முதலான வேதங்கள், குதிரைகள், மூன்று வகை சாரம், மூன்று முடிச்சு, மூன்று வழிபாடு, மூன்று முறை சொரிகை, தர்மமான சூதாடல், காற்றின் ஒலி ஆகியவை இருந்தன.

அஹோராத்ரே பதாகே த்வே தர்மாதர்மே து தண்டகே । ஶகடம் ஸர்வவித்யாஶ்ச ஸ்வயம் ப்ரஹ்மாதிஸாரதிஃ ।। ௨௧.

பகல், இரவு — இவை அவனது இரண்டு கொடிகள்; தர்மம், அதர்மம் — அவனது இரண்டு தண்டங்கள்; அந்த தேரே எல்லா அறிவும், பிரமா முதலான தேவர்கள் தேரோட்டிகளாக இருக்கின்றனர்.

காயத்ரீ ச தநுஸ்தஸ்ய ஓங்காரோ குண ஏவ ச । ஸ்வராஃ ஸப்த ஶராஸ்தஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஸுவ்ரத ।। ௨௧.

காயத்ரி அவனது வில்; ஓம் என்ற ஒலி வில் நூல்; ஏழு ஸ்வரங்கள் அவன், தேவர்கள் எல்லாருக்கும் தலைவனான இறைவனது அம்புகள்.

ஏவம் க்ரு'த்வா ஸ ஸாமக்ரீம் தேவதேவஃ ப்ரதாபவாந் । ஜகாம தக்ஷயஜ்ஞாய கோபாத் ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௨௧.

இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் சேர்த்து, அந்த மகத்தான தேவர்களின் தலைவர், கோபம் கொண்டு, தக்ஷனுடைய யாகத்திற்கு சென்றார்.

கச்சதஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய அம்பராங்கிரஸம் நயத் । ரு'த்விஜாம் மந்த்ரநிசயோ நஷ்டோ ருத்ராகமே ததா ।। ௨௧.

அந்த இறைவன் விண்ணில் அங்கிரசர்களை அழைத்துச் செல்லும் போது, ருத்ரன் வந்தவுடன், யாகம் நடத்தும் புரோகிதர்களின் மந்திரங்கள் எல்லாம் கெட்டுப்போனது.

விபரீதமிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததா ஸர்வே ச ரு'த்விஜஃ । ஊசுஃ ஸம்நஹ்யதாம் தேவா மஹத் வோ பயமாகதம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு எதிர்மாறாக நடந்ததைப் பார்த்து, எல்லா புரோகிதர்களும், "தேவர்கள் ஆயுதம் எடுத்து அணிக; உங்களுக்கு பெரிய அபாயம் வந்துவிட்டது" என்றார்கள்.

கஶ்சிதாயாதி பலவாநஸுரோ ப்ரஹ்மநிர்மிதஃ । யஜ்ஞபாகார்தமேதஸ்மிந் க்ரதௌ பரமதுர்லபம் ।। ௨௧.

"பிரமா உருவாக்கிய ஒரு சக்திவான அசுரன், இந்த யாகத்தில் மிகவும் அரிதாகக் கிடைக்கும் பாகம் பெற இங்கு வருகிறான்" என்று கூறினர்.

ஏவமுக்தாஸ்ததோ தேவா ஊசுர்மாதாமஹம் ததா । தக்ஷ தாத கிமத்ராஸ்மத்கார்யம் ப்ரூஹி விவக்ஷிதம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவர்கள் தங்கள் மூதாதையரிடம், "தக்ஷா, பெரியவரே, இங்கு நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? நீங்கள் நினைப்பதைச் சொல்லுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

தக்ஷ உவாச । க்ரு'ஹ்யந்தாம் த்ருதமஸ்த்ராணி ஸம்க்ராமோऽத்ர விதீயதாம் । ஏவமுக்தே ததா தேவைர்விவிதாயுததாரிபிஃ । ருத்ரஸ்யாநுசரைஃ ஸார்தம் மஹத்யுத்தம் ப்ரவர்திதம் ।। ௨௧.

தக்ஷன் சொன்னான்: "விரைவாக ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொள்; இங்கு யுத்தம் நடத்தப்படட்டும்." இவ்வாறு கூறியதும், பலவிதமான ஆயுதங்களை எடுத்த தேவர்கள், ருத்ரனுடன் சேர்ந்தவர்களோடு பெரிய போரை ஆரம்பித்தார்கள்.

தத்ர வேதாலபூதாநி கூஷ்மாண்டா க்ரஹபூதநாஃ । யுயுதுர்லோகபாலைஶ்ச நாநாஶஸ்த்ரதராணி ச ।। ௨௧.

அங்கு பேய்கள், பூதங்கள், கூஷ்மாண்டர்கள், கிரகங்கள், பூதனைகள் — இவர்கள் எல்லோரும் பலவித ஆயுதங்கள் எடுத்துக்கொண்டு உலகை காக்கும் தேவர்களுடன் போரிட்டார்கள்.

தேவா ரௌத்ராணி பூதாநி நிரஸந்தோ யமாலயம் । சிக்ஷிபுஃ ஸாயகாந் கோராநஸீம்ஶ்ச ஸபரஶ்வதாந் ।। ௨௧.

தேவர்கள், கொடிய பூதங்களை யமனுடைய உலகிற்கு விரட்டிப் போக்கி, பயங்கரமான அம்புகள், வாள்கள், பரிசுகள் ஆகியவற்றை எறிந்தார்கள்.

பூதாந்யபி ம்ரு'தே தோராண்யுல்முகைரஸ்திபிஃ ஶரைஃ । ஜக்முர்தேவாந் ம்ரு'தே ரோஷாத் ருத்ரஸ்ய புரதோ பலாத் ।। ௨௧.

பூதங்களும், அந்த போரில் கோபத்தால், தீப்பந்தங்கள், எலும்புகள், அம்புகள் கொண்டு, ருத்ரன் முன்னிலையில் தேவர்களை வலிமையுடன் தாக்கினார்கள்.

ததஸ்தஸ்மிந் மஹாரௌத்ரே ஸம்க்ராமே பீமரூபிணி । ருத்ரோ பகஸ்ய நேத்ரே து பிபேதைகேஷுணா ம்ரு'தே ।। ௨௧.

அந்த மிகக் கொடிய, பயங்கரமான போரில், ருத்ரன் ஒரு அம்பால் பகனுடைய கண்களைச் சுட்டு காயப்படுத்தினான்.

ருத்ரஸ்ய ஶரபாதேந நஷ்டநேத்ரம் பகம் ததா । த்ரு'ஷ்ட்வாऽஸ்ய க்ரோதாத் தேஜஸ்வீ பூஷா ருத்ரமயோதயத் ।। ௨௧.

ருத்ரனுடைய அம்புகளால் பகனுடைய கண்கள் அழிந்ததைப் பார்த்து, பிரகாசமான பூஷன் கோபத்தில் ருத்ரனுடன் போரிட்டான்.

ஸ்ரு'ஜந்தமிஷுஜாலாநி பூஷணம் து மஹாம்ரு'தே । த்ரு'ஷ்ட்வா ருத்ரோऽஸ்ய தந்தாம்ஸ்து சகர்ஷம் பரவீரஹா ।। ௨௧.

பூஷன் பெரிய போரில் அம்புகளை மழைபோல் விடும் போது, பகைவரை அழிப்பவன் ருத்ரன் அவனுடைய பற்களை இழுத்தான்.

தஸ்ய தந்தாம்ஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா பூஷ்ணோ ருத்ரேண பாதிதாந் । துத்ருவுஃ வஸவோ திக்ஷு ருத்ராஸ்த்வேகாதஶ த்ருதம் ।। ௨௧.

பூஷனுடைய பற்கள் ருத்ரனால் விழுந்ததைப் பார்த்து, வசுக்கள் எல்லோரும் திசைகளில் ஓடினர்; பதினொன்று ருத்ரர்களும் விரைவாக அங்கிருந்து சென்றார்கள்.

தாந் பக்நாந் ஸஹஸா திக்ஷு த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணுஃ ப்ரதாபவாந் । ஆதித்யாவரஜோ வாக்யமுவாச ஸ்வபலம் ததா ।। ௨௧.

அவர்கள் திடீரென தோற்று, திசைகளில் ஓடிச் சென்றதைப் பார்த்து, சூரியனுடைய தம்பியான விஷ்ணு, தன் படைக்கு இவ்வாறு சொன்னான்.

க்வ யாத பௌருஷம் த்யக்த்வா தர்பம் மாஹாத்ம்யமேவ ச । வ்யவஸாயம் குலம் பூதிம் கதம் ந ஸ்மர்யதே த்ருதம் ।। ௨௧.

"உங்கள் ஆண்மை எங்கே போனது? பெருமையும், மகத்துவமும் விட்டுவிட்டீர்களா? உங்கள் மன உறுதி, குலம், புகழ் — இவை எதையும் விரைவாக நினைவுகூறவில்லை என்றால் எப்படி?"

பரமேஷ்டிகுணைர்யுக்தோ லகுவத்பீதிதஃ புரா । நமஸ்கம் குருதே மோகம் ப்ரு'திவ்யாம் பத்மஜஃ ஸ்வயம் ।। ௨௧.

"பரமன் போன்ற நல்ல குணங்கள் இருந்தும், முன்பு பயத்தில், தானாகவே பிறந்த பத்மத்தில் பிறந்தவன், பூமியில் பயனில்லாமல் வணங்கி நின்றான்."

ஏவமுக்த்வா கருத்மந்தமாருரோஹ ஹரிஸ்ததா । ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ பீதவாஸா ஜநார்தநஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு கூறிய பின், பீடம் அணிந்த, சங்கும் சக்கரம் மழுவும் கையில் கொண்ட, உலகினை காப்பவன் ஆன ஹரி, அப்போது கருடனின் மீது ஏறினார்.

ததோ ஹரிஹரம் யுத்தமபவல்லோமஹர்ஷணம் । ருத்ரஃ பாஶுபதாஸ்த்ரேண விவ்யாத ஹரிமோஜஸா । ஹரிர்நாராயணாஸ்த்ரேண ருத்ரம் விவ்யாத கோபவாந் ।। ௨௧.

அதற்குப் பிறகு ஹரி மற்றும் ஹரன் இடையே ரோமஞ்சம் ஏற்படும் போர் ஏற்பட்டது. ருத்ரன் பாசுபத அஸ்திரத்தை மிகுந்த வலியுடன் ஹரிக்கு செலுத்தினார்; கோபமடைந்த ஹரி, நாராயண அஸ்திரத்தால் ருத்ரனைத் தாக்கினார்.

நாராயணம் பாஶுபதமுபேऽஸ்த்ரே வ்யோம்நி ரோஷிதே । யுயுதாதே ப்ரு'ஶம் திவ்யம் பரஸ்பரஜிகாம்ஸயா । திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம் து தயோர்யுத்தமபூத் ததா ।। ௨௧.

நாராயண அஸ்திரமும் பாசுபத அஸ்திரமும் கோபத்துடன் ஆகாயத்தில் மோதின. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி கடுமையாகப் போரிட்டனர்; அந்த தெய்வீகப் போர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடித்தது.

தத்ரைகம் முகுடோத்பத்தம் மூர்த்தந்யம் ஜடஜாலகம் । ஏகம் ப்ரத்மாபயச்சங்கமந்யடுமருகம் ஶுபம் ।। ௨௧.

அங்கு ஒருவன் முடியில் ஜடைகள் சூடிய முக்குடை அணிந்திருந்தான்; ஒருவன் சங்கை ஊத, மற்றவன் அழகிய தமுகு வாசித்தான்.

ஏகம் கங்ககரம் தத்ர ததாऽந்யம் தண்டதாரிணம் । ஏகம் கௌஸ்துபதீப்தாங்கமந்யம் பூதிவிபூஷிதம் ।। ௨௧.

ஒருவன் கையில் வாள் பிடித்திருந்தான், மற்றவன் தண்டை ஏந்தியிருந்தான்; ஒருவனது உடல் கௌஸ்துப மணியால் பிரகாசித்தது, மற்றவன் புனிதப் பசும்பொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

ஏகம் கதாம் ப்ராமயதி த்விதீயம் தண்டமேவ ச । ஏகம் ஶோபதி கண்டஸ்தைர்மணிபிஸ்த்வஸ்திபிஃ பரம் । ஏகம் பீதாம்பரம் தத்ர த்விதீயம் ஸர்பமேகலம் ।। ௨௧.

ஒருவன் மழுவை சுழற்றினான், மற்றவன் தண்டை சுழற்றினான்; ஒருவனது கழுத்தில் மணிகள் ஒளிர, மற்றவனது கழுத்தில் எலும்புகள் ஜொலித்தன; ஒருவன் பீடம் அணிந்திருந்தான், மற்றவன் பாம்பை இடுப்பில் கட்டியிருந்தான்.

ஏவம் தௌ ஸ்பர்த்திநாவஸ்த்ரௌ ரௌத்ரநாராயணாத்மகௌ । அந்யோऽந்யாதிஶயோபேதௌ ததாலோக்ய பிதாமஹஃ ।। ௨௧.

இவ்வாறு இருவரும், ருத்ரனும் நாராயணனும், போட்டியுடன், ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சும் வகையில், கொடிய மனப்பான்மையுடன் இருந்ததை பிரம்மா பார்த்தார்.

உவாச ஶாம்யதாமஸ்த்ரௌ ஸ்வஸ்வபாவேந ஸுவ்ரதௌ । ஏவம் தே ப்ரஹ்மணா சோக்தௌ ஶாந்தபாவம் ப்ரஜக்மதுஃ ।। ௨௧.

பிரம்மா, 'உங்களுடைய ஆயுதங்களை ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இயல்புக்கு ஏற்ப திரும்பப் பெறுங்கள்,' என்று சொன்னார். பிரம்மாவின் வார்த்தையை கேட்ட இருவரும் அமைதியடைந்தனர்.