வராஹபுராணம்

பதிம் ந த்யஜதே சித்தாந்ம்ரு'த்யுத்வாரம் ந பஶ்யதி

மனதில் கணவனை விட்டு விலகாதவள் மரணத்தின் வாயிலை காணமாட்டாள்.

க்ரு'ஹம் மார்ஜயதே நித்யம் ம்ரு'த்யுத்வாரம் ந பஶ்யதி

தன் வீடு எப்போதும் சுத்தமாக வைத்திருப்பவள் மரணத்தின் வாயிலை காணமாட்டாள்.

ஶௌசாசாரஸமாயுக்தா ஸாபி ம்ரு'த்யும் ந பஶ்யதி

தூய்மை மற்றும் நல்ல நடத்தை கொண்டவள் மரணத்தை காணமாட்டாள்.

வர்த்ததே ச ஹிதே பர்த்துர்ம்ரு'த்யுத்வாரம் ந பஶ்யதி

கணவனுக்காக நல்லதை செய்வவள் மரணத்தின் வாயிலை காணமாட்டாள்.

மாநுஷாணாம் ச பார்யா வை தத்ர தேஶே து த்ரு'ஶ்யதே 209.

மனிதர்களிடையே அத்தகைய மனைவி அந்த நாட்டில் காணப்படுகிறாள்.

மயா தஸ்மாத்து விப்ரர்ஷே யதாவ்ரு'த்தம் யதாஶ்ருதம்

அதனால், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, நடந்த அனைத்தையும் நான் கேட்டதையும் உமக்கு சொன்னேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸம்ஸாரசக்ரே பதிவ்ரதாமாஹாத்ம்யம்நாம நவாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

பெருமைமிக்க வராக புராணத்தில், இவ்வுலக வாழ்வின் சக்கரத்தில், 'பதிவிரதையின் மகிமை' என்ற இருநூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் இங்கு முடிகிறது.

புநஃ பதிவ்ரதாமாஹாத்ம்யவர்ணநம் ரஹஸ்யம் தர்மமாக்யாநம் த்வயோக்தம் து மஹாயஶஃ

மீண்டும், பதிவிரதையின் பெருமை விவரிக்கப்படுகிறது; நீர் ரகசியமான தர்மத்தைச் சொன்னீர், புகழ்பெற்றவரே.

இதம் ஹி ஸர்வபூதேஷு பரம் கௌதூஹலம் மம

எல்லா உயிர்களிலும் இதுவே எனக்கு மிகுந்த ஆவலையும் ஆர்வத்தையும் தருகிறது.

யே நரா துஃகஸந்தப்தாஸ்தபஸ்தீவ்ரம் ஸமாஶ்ரிதாஃ

யார் துன்பத்தில் சிக்கி, கடும் தவம் மேற்கொள்கிறார்களோ,

மநஸா நிஶ்சிதாத்மாநஸ்த்யக்த்வா ஸர்வப்ரியாப்ரியம்

அவர்கள் மனதில் உறுதி கொண்டு, எல்லா விருப்பங்களையும் வெறுப்புகளையும் விட்டுவிடுகிறார்கள்.

ஶ்ருதா லோகே ஶ்ருதிஸ்தாத ஶ்ரேயோதர்மா ஹி நித்யஶஃ

உலகத்தில் இந்த மரபு கேட்கப்பட்டதே; நற்குணம் நிறைந்த வழியே எப்போதும் உயர்ந்தது, அன்பானவரே.

கஸ்யைதச்சேஷ்டிதம் தாத கர்த்தா காரயிதாபி வா

இதைச் செய்தவர் யார், அன்பானவரே? செய்பவர் யார், செய்விக்கிறவர் யார்?

கம் வா த்வேஷம் புரஸ்க்ரு'த்ய மதிஸ்தஸ்ய ப்ரவர்த்ததே

யாரை வெறுத்து அவன் மனம் இவ்வாறு நடக்கிறது?

யத்யேவம் து மயா குஹ்யம் துர்விஜ்ஞேயம் ஸுரைரபி

இப்படி என்றால், தேவர்களுக்கே எளிதில் புரியாத ரகசியத்தை நான் கேட்கிறேன்.

நாரதேநைவமுக்தஸ்து தர்மராஜோ மஹாமநாஃ

இவ்வாறு நாரதர் கேட்டபோது, தர்மராஜன், பெரிய மனம் கொண்டவர்,

யம உவாச த்வதுக்த்யா மே கதயதஃ ஶ்ரு'ணுஷ்வாவஹிதோऽநக ।। 210.

யமன் சொன்னார்: நீர் கேட்டதற்கேற்ப நான் கூறுகிறேன்; பாவமில்லாதவரே, கவனமாகக் கேளுங்கள்.

ந கஶ்சித்த்ரு'ஶ்யதே லோகே கர்த்தா காரயிதாபி வா

உலகத்தில் செய்பவரும் செய்விக்கிறவரும் யாரும் காணப்படுவதில்லை.

யஸ்ய வை கீர்த்த்யதே நாம யேந சாஜ்ஞாப்யதே ஜகத்

யாருடைய பெயர் புகழப்படுகிறது, யாரால் உலகம் ஆளப்படுகிறது,

திவ்யேऽஸ்மிந் ஸதஸி ப்ரஹ்மந் ப்ரஹ்மர்ஷிகணஸம்வ்ரு'தே

இந்தத் தெய்வீகமான சபையில், பிரம்மரிஷிகள் சூழ்ந்திருக்கும் போது, பிராமணரே,

ஸ்வகர்ம புஜ்யதே தாத ஸம்பூதைர்யத்க்ரு'தம் ஸ்வயம்

ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் செய்த காரியங்களைத் தாமே அனுபவிக்கிறார்கள், அன்பானவரே.

வாயுநா பாவிதா ஸம்ஜ்ஞா ஸம்ஸாரே ஸா த்ரு'டீக்ரு'தா

காற்றால் உருவாகும் அறிவு, இவ்வுலக வாழ்வில் உறுதியாக நிலைபெற்றுள்ளது.

அபிகாதாபிபூதஸ்து ஆத்மநாத்மாநமுத்தரேத்

எவ்வளவு துன்பம் வந்தாலும், தன் ஆத்மாவால் தன்னை உயர்த்திக்கொள்ள வேண்டும்.

பந்தும் பந்துபரிக்லேஶம் நிர்மிதம் பூர்வகர்மபிஃ

ஒரு உறவினர், மற்ற உறவினருக்குத் தொல்லை தருபவர், கடந்த காலச் செயல்களின் விளைவாக உருவாகிறார்.

மித்யாப்ரவ்ரு'த்தஃ ஶப்தோऽயம் ஜகத்ப்ரமதி ஸர்வஶஃ

இச்சொல் உண்மையில்லாமல் உண்டாகி, இந்த உலகை எல்லா வழியிலும் குழப்புகிறது.

யதா யதா க்ஷயம் யாதி ஹ்யஶுபம் புருஷஸ்ய வை

ஒரு மனிதரின் தீமை, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து போகும் போது,

ஸம்ஸாரே ப்ராப்ததோஷஸ்ய ஜாயமாநஸ்ய தேஹிநஃ 210.

உலகில் பிறந்து, குறைகள் பெற்ற உடலுடன் வாழும் உயிருக்கு,

ஶுபாஶுபகரீம் புத்திம் லபதே பௌர்வதைஹிகீம் க்லேஶக்ஷயம் பாபஹரம் ஶுபம் கர்ம கரோத்யத

முந்தைய பிறவிகளால் நல்லதும் கெட்டதும் செய்யும் புத்தி கிடைக்கிறது; துன்பம் தீரும் போது, பாவத்தை நீக்கும் நற்காரியம் செய்கிறான்.

ஶுபாஶுபம் நரஃ ப்ராப்ய கர்மாகர்ம ததைவ ச

மனிதன் நல்லதும் கெட்டதும் அடைந்து, அதேபோல் செயலும் செய்யாமலும் செய்கிறான்.