வராஹபுராணம்

திவம் முக்த்வா மஹாதேஜாஃ பதிதோ தரணீதலே

வானை விட்டுச் சென்று, அந்த பிரகாசமானவன் பூமியில் விழுந்தான்.

கிமர்தமிஹ தேஜஸ்விம்ஸ்த்யக்த்வா மண்டலமாகதஃ 208.

ஒளிவாய்ந்தவனே, ஏன் உன் வட்டத்தை விட்டு இங்கு வந்தாய்?

ஏவம் ப்ருவந்தம் ராஜாநம் ஸூர்யஃ ஸாநுநயோऽப்ரவீத்

இவ்வாறு கேட்ட அரசரிடம், சூரியன் சமாதானமாகப் பதிலளித்தான்:

ததோऽஹம் பதிதோ ராஜம்ஸ்தவ கார்யாநுஶாஸநஃ

அதனால், அரசே, உன் கட்டளையைப் பின்பற்றி நான் இங்கு விழுந்தேன்.

ப்ரு'திவ்யாம் ஸ்வர்கலோகே வா ந காசிதிஹ த்ரு'ஶ்யதே

பூமியிலும், சுவர்க்கத்திலும் கூட, இதுபோன்றது எங்கும் காணப்படவில்லை.

அஹோ தைர்யம் ச ஶக்திஶ்ச தவைவம் ஶம்ஸிதா குணாஃ

அரே! உன் துணிச்சலும், வலிமையும் — இவை எல்லாம் புகழப்படுகின்றன.

அநுரூபா விஶுத்தா ச தபஸா ச வராங்கநா

அவள் உனக்கு ஏற்றவளும், தூய்மையுடையவளும், தவத்தால் சிறந்தவளும் ஆவாள்.

ஸத்ரு'ஶீ தே மஹாபாக ஶக்ரஸ்யேவ யதா ஶசீ

மகாபாக்கியவனே, அவள் உனக்கு ஒத்தவளாக இருக்கிறாள்; இந்திரனுக்குச் சசியைப் போலவே.

அநுரூபஃ ஸுரூபோ வா யதோ ஜாதஃ ஸுயந்த்ரிதஃ

அவள் பிறந்தவர், ஏற்றவரும், அழகானவரும், நன்றாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டவரும் ஆவார்.

குருஷ்வ தயிதம் க்ஷேத்ரம் யதா மநஸி வர்த்ததே

உனது மனதில் நினைத்தபடி, உனக்கு பிடித்த அந்த நிலத்தை நீ விரும்பும் வகையில் செய்.

உபாநஹௌ ச சத்ரம் ச திவ்யாலம்கார பூஷிதம் 208.

தெய்வீக அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்ட செருப்பு மற்றும் குடையும் அங்கே இருந்தன.

உபபோக்தும் ஸுகஸ்யார்தம் ஸுபுண்யஸ்ய விஶேஷதஃ

மிகுந்த புண்ணியத்தால் கிடைக்கும் ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கவே இவை கொடுக்கப்பட்டன.

ஏவமுக்த்வா து பகவாம்ஸ்ததா தத்க்ரு'தவாந் க்வசித்

இவ்வாறு கூறிய பின், அந்த பகவான் அங்கே அதேபடி செய்தார்.

ததஃ ஸாப்யாயிதா தேவீ தோயேந ஶுபலக்ஷணா

பின்னர், நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்ட தேவி தண்ணீரால் புத்துணர்ச்சி பெற்றாள்.

தேவீ த்ரு'ஷ்ட்வா ததாஶ்சர்யம் விஸ்மயோத்புல்லலோசநா

அந்த அதிசயத்தை பார்த்த தேவி, ஆச்சரியத்தில் கண்கள் பெரிதாகத் திறந்தன.

ஏதந்மே ஸம்ஶயம் ராஜந்கதயஸ்வ தபோதந ஏஷ தேவோ மஹாதேவி விவஸ்வாந்நாம நாமதஃ

அரசே, எனக்கு உள்ள இந்த சந்தேகத்தை நீ கூறு; தவமுள்ளவரே, இந்த தேவன், மகாதேவியே, விவஸ்வான் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தவாநுகம்பயா தேவி முக்த்வாகாஶமிஹாகதஃ

தேவி, உன்னை இரக்கமுடன் நினைத்து, அவர் ஆகாயத்தை விட்டு இங்கே வந்தார்.

கரவாண்யஸ்ய காம் ப்ரீதிம் ஜ்ஞாயதாமஸ்ய வாச்சிதம்

அவருக்குப் பிடித்தது என்ன, அவர் விரும்புவது என்ன என்பதை நான் அறிந்து, அதனால் மகிழ்ச்சி அளிக்க விரும்புகிறேன்.

விஜ்ஞாபயாமாஸ ததா பகவந் கிம் கரோமி தே

அப்போது, 'பிரபு, உங்களுக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று அவள் கேட்டாள்.

அபயம் மே மஹாராஜ ஸ்த்ரீப்யோ பவது மாநத

மகாராஜா, எனக்கும் பெண்களுக்கும் அச்சமில்லாமல் பாதுகாப்பு கிடைக்க வேண்டும், மதிப்பளிப்பவரே.

தாம் ப்ரியாம் ப்ரீதஹ்ரு'தயாம் ஶ்ராவயம்ஸ்தஸ்ய பாஷிதம் 208.

அவரது இதயத்தை மகிழ்விப்பவளான தனது பிரியமானவளிடம் அவர் இவ்வாறு சொன்னார்.

ப்ரீத்யா பரமயா யுக்தா தஸ்ய ராஜ்ஞோ மநஃப்ரியா

அவள் மிகுந்த பாசத்துடன், அந்த அரசரின் மனதில் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டவளாக இருந்தாள்.

இமௌ சோபாநஹௌ தத்த்வா சௌபௌ பாதஸ்ய ஶங்கரௌ

இந்த இரண்டு செருப்புகளையும் சங்கரனின் இரண்டு கால்களுக்கும் அர்ப்பணித்தாள்.

ஏவம் பதிவ்ரதாம் விப்ர பூஜயாமி நமாமி ச

இவ்வாறு, நான் அந்த கணவனை நேசித்து வாழும் பெண்ணை வணங்கி மதிக்கிறேன், பிராமணனே.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸம்ஸாரசக்ரே பதிவ்ரதோபாக்யாநம் நாம அஷ்டாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், இருநூற்றி எட்டாவது அதிகாரமாக, 'பதிவிரதையின் கதை' எனும் சம்சார சக்கரத்தில் கூறப்பட்டது.

அத பதிவ்ரதாமாஹாத்ம்ய வர்ணநம் கர்மணா கேந ராஜேந்த்ர தபஸா வா தபோதநாஃ

இப்போது, பதிவிரதையின் பெருமை பற்றி கூறப்படுகிறது: எந்த செயலில், அரசர்களின் அரசே, அல்லது எந்த தவத்தால், தவமுள்ளவர்களே, இது கிடைக்கிறது?

ஏவமுக்தஸ்து தர்மாத்மா நாரதேநாப்ரவீத்ததா ந தஸ்ய நியமோ விப்ர தபோ நைவ ச ஸுவ்ரத

இவ்வாறு கேட்டபோது, தர்மத்தில் நிலைத்தவர் நாரதரிடம் சொன்னார்: அவளுக்கு எந்த விதியும் இல்லை, பிராமணனே; தவமும், கடும் விரதமும் தேவையில்லை.

உபவாஸோ ந தாநம் வா ந தேவோ வா மஹாமுநே

பெரிய முனிவரே, நோன்பு, தானம், அல்லது தேவர்களை வழிபடுவது — இவை எதுவும் இல்லை.

ப்ரஸுப்தே யா ப்ரஸ்வபிதி ஜாகர்தி விபுதே ஸ்வயம்

அவள் கணவன் தூங்கும்போது தூங்கி, அவர் விழிக்கும்போது தானாக விழிக்கிறாள்.