வராஹபுராணம்

நநு பஶ்யாம்யஹம் தேவி கிம்சித்தைமம் ந சாயஸம்

தேவி, நான் பொன்னான ஒன்றை மட்டும் பார்க்கிறேன், இரும்பை அல்ல.

ஏவமுக்தா மஹாதேவீ தேந ராஜ்ஞா ஸுஶோபநா 208.

அந்த அரசரால் இவ்வாறு அழைக்கப்பட்ட மகா தேவியும், அழகும் கொண்டவளும்,

கச்ச ராஜந்யதாகாமமநுயாஸ்யாமி ப்ரு'ஷ்டதஃ

அரசே, நீங்கள் விரும்பும் போல் செல்லுங்கள்; நான் பின்னால் வருகிறேன்.

ததோ ராஜா ச தேவீ ச க்ஷேத்ரம் ம்ரு'கயதஸ்ததா

அப்போது அரசரும் தேவியும் அந்த வயலைத் தேடி சென்றார்கள்.

இதம் பத்ரம் மம க்ஷேத்ரமாஸ்ஸ்வாத்ர வரவர்ணிநி

அழகானவளே, இது என் நல்ல வயல்; இங்கே உட்காருங்கள்.

அஹம் சிநத்மி வை தேவி த்வமேதாஞ்சோதய ப்ரியே

தேவி, நான் வெட்டுகிறேன்; நீ என் அன்பே, இவை எல்லாவற்றையும் அகற்று.

ஏவமுக்தா மஹாதேவீ தேந ராஜ்ஞா தபோதந

அந்த அரசரால் இவ்வாறு அழைக்கப்பட்ட மகா தேவியும்,

வ்ரு'க்ஷோऽத்ர த்ரு'ஶ்யதே பார்ஶ்வே ஸௌவர்ணோ குல்ம ஏவ ச

இங்கே பக்கத்தில் பொன்னால் ஆன மரமும், பொன்னால் ஆன புதரும் தெரிகின்றன.

கதம் க்ஷேத்ரம் கரிஷ்யாவோ ஹ்ரு'த்ரோகஸ்ய து காரகம்

இதில் நம்மால் வயலை எப்படிச் செய்வது? இதுதான் மனநோய்க்கு காரணம் அல்லவா?

அஸ்மிந்வாபி க்ரு'தம் கர்ம கதம் குணகரம் பவேத்

இங்கே வேலை செய்தாலும், அது எப்படி நல்ல பலனை தரும்?

ஶுபம் ஸாநுநயம் வாக்யம் பூதாநாம் குணவத்ஸலஃ

யாரும் உயிர்களுக்கு அன்புடன், நல்லதும் மென்மையானதும் பேசுகிறாரோ, அவர் சிறந்தவர்.

பாநீயஸ்ய து பார்ஶ்வேந ஸந்நிக்ரு'ஷ்டேந ஸுந்தரி 208.

அழகியே, இந்த நீர்க்கரை அருகில்,

அயம் க்ரு'ஹோ மஹாதேவி ந ச பாதாऽத்ர கஸ்யசித்

பெருமகளே, இது ஒரு வீடு; இங்கு யாருக்கும் தொல்லை இல்லை.

வியந்மத்யே ததோக்ரஶ்ச ஸவிதா தபதே ஸதா

வானத்தின் நடுவில், கடும் சூரியன் எப்போதும் வெப்பமாக ஒளிர்கிறான்.

ப்ரவ்ரு'த்தோ தாருணோ கர்மஃ காலஶ்சைவாதிதாருணஃ

வெப்பம் அதிகரித்து, மிகவும் கடுமையாகிறது; காலமும் மிகவும் கடுமையானது.

ஸ்நிக்தௌ தாம்ரதலௌ பாதௌ தஸ்யாம் ஸந்தாபமாகதௌ

அங்கு, மென்மையான செம்பு நிற கால்கள் வெப்பத்தில் சுடப்படுகின்றன.

ஸூர்யஸ்ய பாதா மத்யாஹ்நே தாபயந்த்யக்நிஸந்நிபாஃ

நடுநேரத்தில், சூரியனின் கால்கள் அக்னியைப் போல எரிந்து, மிகுந்த வெப்பத்தை தருகின்றன.

த்ரு'ஷிதாஸ்மி மஹாராஜ ப்ரு'ஶமுஷ்ணேந பீடிதா

மகாராஜா, நான் தாகமாகி, கடும் வெப்பத்தால் மிகவும் வாடுகிறேன்.

இத்யுக்த்வா பதிதா தேவீ விஹ்வலா துஃகபீடிதா

இவ்வாறு கூறி, அந்த தேவியார் துயரத்தால் வாடி, நிலைதடுமாறி விழுந்தார்.

யத்ரு'ச்சயா பதந்த்யா து ஸூர்யஃ கோபேந வீக்ஷிதஃ

அவள் திடீரென விழும் போது, சூரியன் கோபத்துடன் பார்த்தான்.

திவம் முக்த்வா மஹாதேஜாஃ பதிதோ தரணீதலே

வானை விட்டுச் சென்று, அந்த பிரகாசமானவன் பூமியில் விழுந்தான்.

கிமர்தமிஹ தேஜஸ்விம்ஸ்த்யக்த்வா மண்டலமாகதஃ 208.

ஒளிவாய்ந்தவனே, ஏன் உன் வட்டத்தை விட்டு இங்கு வந்தாய்?

ஏவம் ப்ருவந்தம் ராஜாநம் ஸூர்யஃ ஸாநுநயோऽப்ரவீத்

இவ்வாறு கேட்ட அரசரிடம், சூரியன் சமாதானமாகப் பதிலளித்தான்:

ததோऽஹம் பதிதோ ராஜம்ஸ்தவ கார்யாநுஶாஸநஃ

அதனால், அரசே, உன் கட்டளையைப் பின்பற்றி நான் இங்கு விழுந்தேன்.

ப்ரு'திவ்யாம் ஸ்வர்கலோகே வா ந காசிதிஹ த்ரு'ஶ்யதே

பூமியிலும், சுவர்க்கத்திலும் கூட, இதுபோன்றது எங்கும் காணப்படவில்லை.

அஹோ தைர்யம் ச ஶக்திஶ்ச தவைவம் ஶம்ஸிதா குணாஃ

அரே! உன் துணிச்சலும், வலிமையும் — இவை எல்லாம் புகழப்படுகின்றன.

அநுரூபா விஶுத்தா ச தபஸா ச வராங்கநா

அவள் உனக்கு ஏற்றவளும், தூய்மையுடையவளும், தவத்தால் சிறந்தவளும் ஆவாள்.

ஸத்ரு'ஶீ தே மஹாபாக ஶக்ரஸ்யேவ யதா ஶசீ

மகாபாக்கியவனே, அவள் உனக்கு ஒத்தவளாக இருக்கிறாள்; இந்திரனுக்குச் சசியைப் போலவே.

அநுரூபஃ ஸுரூபோ வா யதோ ஜாதஃ ஸுயந்த்ரிதஃ

அவள் பிறந்தவர், ஏற்றவரும், அழகானவரும், நன்றாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டவரும் ஆவார்.