வராஹபுராணம்

ருத்ரஃ கோபோத்பவோ யஸ்து பூர்வம் மக்நோ மஹாஜலே । ஸ ஸஹஸ்த்ரார்கஸம்காஶோ நிஶ்சக்ராம ஜலாத் ததஃ ।। ௨௧.

கோபத்திலிருந்து தோன்றிய ருத்ரர் முன்பு பெரிய நீரில் மூழ்கியிருந்தார்; அப்போது ஆயிரம் சூரியர்கள் போல பிரகாசமாக அவர் நீரிலிருந்து வெளிவந்தார்.

ஸர்வஜ்ஞாநமயோ தேவஃ ஸர்வதேவமயோऽமலஃ । ப்ரத்யக்ஷதர்ஶீ ஸர்வஸ்ய ஜகதஸ்தபஸா பபௌ ।। ௨௧.

அந்த தேவன் அனைத்தும் அறிந்தவர், எல்லா தேவர்களையும் உள்ளடக்கிய தூயவன்; தன் தவத்தால் உலகத்தை நேரில் காணும் வல்லமை பெற்றார்.

தஸ்மிம்ஸ்து காலே பஞ்சாநாம் ஜாதஃ ஸர்கோ நரோத்தம । திவ்யாநாம் ப்ரு'திவீஸ்தாநாம் சதுர்ணாமரஜாதிநாம் ।। ௨௧.

அந்த நேரத்தில், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, ஐந்து வகையான படைப்பும் பிறந்தது; தெய்வீகமானவர்களும், பூமியில் வாழும் நான்கு வகை ஜாதிகளும் தோன்றின.

ரௌத்ரஸர்கஸ்ய ஸம்பூதிஸ்ததா ஸத்யோऽபி ஜாயதே । இதாநீம் ருத்ரஸர்கம் த்வம் ஶ்ர்ரு'ணு பார்திவஸத்தம ।। ௨௧.

அப்போது ரௌத்திரப் படைப்பு உடனே நிகழ்ந்தது; இப்போது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, ருத்ரரின் படைப்பை நீ கேள்.

தஶவர்ஷஸஹஸ்த்ராணி தபஶ்சீர்த்வா மஹஜ்ஜலே । ப்ரதிபுத்தோ யதா ருத்ரஸ்ததா சோர்வோம் ஸகாநநாம் । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸ்யவதீம் ரம்யாம் மநுஷ்யபஶுஸம்குலாம் ।। ௨௧.

பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் பெரிய நீரில் தவம் செய்த பிறகு, ருத்ரர் விழித்தபோது, காடுகளுடன் கூடிய, பயிர்கள் விளைந்த, மனிதர்களும் மிருகங்களும் நிறைந்த அழகான பூமியை அவர் பார்த்தார்.

ஶுஶ்ராவ ச ததா ஶப்தாந்ரு'த்விஜாம் தக்ஷஸத்மநி । ஆஶ்ரமே யஜ்ஞிநாம் சோச்சைர்யோகஸ்தைரிதி கீர்த்திதம் ।। ௨௧.

அப்போது அவர் தக்ஷனின் இல்லத்தில் இருத்விக்கள் பாடும் ஒலியையும், யாகம் செய்பவர்களின் ஆசிரமத்தில் யோகத்தில் நிலைத்தபடி உரையாடும் சப்தத்தையும் கேட்டார்.

ததஃ ஶ்ருத்வா மஹாதேஜாஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமேஶ்வரஃ । சுகோப ஸுப்ரு'ஶம் தேவோ வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௨௧.

அதை கேட்டதும், எல்லாம் அறிந்த பரமேஸ்வரர், பெரிய ஒளியுடன் கூடியவர், மிகுந்த கோபமடைந்து இப்படிச் சொன்னார்.

அஹம் பூர்வம் து கவிநா ஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸர்வாத்மநா விபுஃ । ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ததா வாக்யமேதத் ததோக்தவாந் ।। ௨௧.

முன்பு நான் கவியால், எல்லாவற்றையும் உடையவரால், 'பிரஜைகள் படை' என்று கட்டளையிட்டு உருவாக்கப்பட்டேன்; அந்த வார்த்தை உண்மையாய் சொன்னது.

இதாநீம் கேந தத்கர்ம க்ரு'தம் ஸ்ரு'ஷ்ட்யாதிவர்ணநம் । ஏவமுக்த்வா ப்ரு'ஶம் கோபாந்நநாத பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௧.

இப்போது இந்த படைப்பும் அதன் ஆரம்பமும் யாரால் செய்யப்பட்டன? என்று சொல்லி, பரமேஸ்வரர் மிகுந்த கோபத்தில் பெரிதாக ஆர்த்தார்.

தஸ்ய நாநததோ ஜ்வாலாஃ ஶ்ரோத்ரேப்யோ நிர்யயுஸ்ததா । தத்ர பூதாநி வேதாலா உச்ச்ருஷ்மாஃ ப்ரேதபூதநாஃ ।। ௨௧.

அவர் ஆர்ப்பின்போது, அவரது காதுகளில் இருந்து ஜ்வாலைகள் வெளிவந்தன; அவற்றிலிருந்து வேதாளர்கள், கொடூரமான பிசாசுகள், பிரேதர்கள், பூதர்கள் தோன்றின.

கூஷ்மாண்டா யாதுதாநாஶ்ச ஸர்வே ப்ரஜ்வலிதாநநாஃ । உத்தஸ்துஃ கோடிஶஸ்தத்ர நாநாப்ரஹரணாவ்ரு'தாஃ ।। ௨௧.

கூஷ்மாண்டர்கள், யாதுதானர்கள் ஆகியோர் அனைவரும் தீப்பொலிவுடன், பல்வேறு ஆயுதங்கள் ஏந்தி கோடிக்கணக்காக எழுந்தனர்.

தே த்ரு'ஷ்ட்வா பூதஸம்காதா விவிதாயுதபாணயஃ । ஸஸர்ஜ வேதவித்யாங்கம் ரதம் பரமஶோபநம் ।। ௨௧.

அந்த பல்வேறு ஆயுதங்கள் கொண்ட பூதக் கூட்டங்களை பார்த்து, அவர் வேதங்களின் அங்கங்களைக் கொண்ட மிக அழகான ரதத்தை உருவாக்கினார்.

தஸ்மிந்ந்ரு'காதயஸ்த்வஶ்வாஸ்த்ரிதத்த்வம் ச த்ரிவேணுகம் । த்ரிபூஜகம் த்ரிஷவணம் தர்மாக்ஷம் மாருதத்வநிம் ।। ௨௧.

அந்த ரதத்தில் ரிக் வேதம் முதலான வேதங்கள், குதிரைகள், மூன்று வகை சாரம், மூன்று முடிச்சு, மூன்று வழிபாடு, மூன்று முறை சொரிகை, தர்மமான சூதாடல், காற்றின் ஒலி ஆகியவை இருந்தன.

அஹோராத்ரே பதாகே த்வே தர்மாதர்மே து தண்டகே । ஶகடம் ஸர்வவித்யாஶ்ச ஸ்வயம் ப்ரஹ்மாதிஸாரதிஃ ।। ௨௧.

பகல், இரவு — இவை அவனது இரண்டு கொடிகள்; தர்மம், அதர்மம் — அவனது இரண்டு தண்டங்கள்; அந்த தேரே எல்லா அறிவும், பிரமா முதலான தேவர்கள் தேரோட்டிகளாக இருக்கின்றனர்.

காயத்ரீ ச தநுஸ்தஸ்ய ஓங்காரோ குண ஏவ ச । ஸ்வராஃ ஸப்த ஶராஸ்தஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஸுவ்ரத ।। ௨௧.

காயத்ரி அவனது வில்; ஓம் என்ற ஒலி வில் நூல்; ஏழு ஸ்வரங்கள் அவன், தேவர்கள் எல்லாருக்கும் தலைவனான இறைவனது அம்புகள்.

ஏவம் க்ரு'த்வா ஸ ஸாமக்ரீம் தேவதேவஃ ப்ரதாபவாந் । ஜகாம தக்ஷயஜ்ஞாய கோபாத் ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௨௧.

இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் சேர்த்து, அந்த மகத்தான தேவர்களின் தலைவர், கோபம் கொண்டு, தக்ஷனுடைய யாகத்திற்கு சென்றார்.

கச்சதஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய அம்பராங்கிரஸம் நயத் । ரு'த்விஜாம் மந்த்ரநிசயோ நஷ்டோ ருத்ராகமே ததா ।। ௨௧.

அந்த இறைவன் விண்ணில் அங்கிரசர்களை அழைத்துச் செல்லும் போது, ருத்ரன் வந்தவுடன், யாகம் நடத்தும் புரோகிதர்களின் மந்திரங்கள் எல்லாம் கெட்டுப்போனது.

விபரீதமிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததா ஸர்வே ச ரு'த்விஜஃ । ஊசுஃ ஸம்நஹ்யதாம் தேவா மஹத் வோ பயமாகதம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு எதிர்மாறாக நடந்ததைப் பார்த்து, எல்லா புரோகிதர்களும், "தேவர்கள் ஆயுதம் எடுத்து அணிக; உங்களுக்கு பெரிய அபாயம் வந்துவிட்டது" என்றார்கள்.

கஶ்சிதாயாதி பலவாநஸுரோ ப்ரஹ்மநிர்மிதஃ । யஜ்ஞபாகார்தமேதஸ்மிந் க்ரதௌ பரமதுர்லபம் ।। ௨௧.

"பிரமா உருவாக்கிய ஒரு சக்திவான அசுரன், இந்த யாகத்தில் மிகவும் அரிதாகக் கிடைக்கும் பாகம் பெற இங்கு வருகிறான்" என்று கூறினர்.

ஏவமுக்தாஸ்ததோ தேவா ஊசுர்மாதாமஹம் ததா । தக்ஷ தாத கிமத்ராஸ்மத்கார்யம் ப்ரூஹி விவக்ஷிதம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவர்கள் தங்கள் மூதாதையரிடம், "தக்ஷா, பெரியவரே, இங்கு நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? நீங்கள் நினைப்பதைச் சொல்லுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

தக்ஷ உவாச । க்ரு'ஹ்யந்தாம் த்ருதமஸ்த்ராணி ஸம்க்ராமோऽத்ர விதீயதாம் । ஏவமுக்தே ததா தேவைர்விவிதாயுததாரிபிஃ । ருத்ரஸ்யாநுசரைஃ ஸார்தம் மஹத்யுத்தம் ப்ரவர்திதம் ।। ௨௧.

தக்ஷன் சொன்னான்: "விரைவாக ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொள்; இங்கு யுத்தம் நடத்தப்படட்டும்." இவ்வாறு கூறியதும், பலவிதமான ஆயுதங்களை எடுத்த தேவர்கள், ருத்ரனுடன் சேர்ந்தவர்களோடு பெரிய போரை ஆரம்பித்தார்கள்.

தத்ர வேதாலபூதாநி கூஷ்மாண்டா க்ரஹபூதநாஃ । யுயுதுர்லோகபாலைஶ்ச நாநாஶஸ்த்ரதராணி ச ।। ௨௧.

அங்கு பேய்கள், பூதங்கள், கூஷ்மாண்டர்கள், கிரகங்கள், பூதனைகள் — இவர்கள் எல்லோரும் பலவித ஆயுதங்கள் எடுத்துக்கொண்டு உலகை காக்கும் தேவர்களுடன் போரிட்டார்கள்.

தேவா ரௌத்ராணி பூதாநி நிரஸந்தோ யமாலயம் । சிக்ஷிபுஃ ஸாயகாந் கோராநஸீம்ஶ்ச ஸபரஶ்வதாந் ।। ௨௧.

தேவர்கள், கொடிய பூதங்களை யமனுடைய உலகிற்கு விரட்டிப் போக்கி, பயங்கரமான அம்புகள், வாள்கள், பரிசுகள் ஆகியவற்றை எறிந்தார்கள்.

பூதாந்யபி ம்ரு'தே தோராண்யுல்முகைரஸ்திபிஃ ஶரைஃ । ஜக்முர்தேவாந் ம்ரு'தே ரோஷாத் ருத்ரஸ்ய புரதோ பலாத் ।। ௨௧.

பூதங்களும், அந்த போரில் கோபத்தால், தீப்பந்தங்கள், எலும்புகள், அம்புகள் கொண்டு, ருத்ரன் முன்னிலையில் தேவர்களை வலிமையுடன் தாக்கினார்கள்.

ததஸ்தஸ்மிந் மஹாரௌத்ரே ஸம்க்ராமே பீமரூபிணி । ருத்ரோ பகஸ்ய நேத்ரே து பிபேதைகேஷுணா ம்ரு'தே ।। ௨௧.

அந்த மிகக் கொடிய, பயங்கரமான போரில், ருத்ரன் ஒரு அம்பால் பகனுடைய கண்களைச் சுட்டு காயப்படுத்தினான்.

ருத்ரஸ்ய ஶரபாதேந நஷ்டநேத்ரம் பகம் ததா । த்ரு'ஷ்ட்வாऽஸ்ய க்ரோதாத் தேஜஸ்வீ பூஷா ருத்ரமயோதயத் ।। ௨௧.

ருத்ரனுடைய அம்புகளால் பகனுடைய கண்கள் அழிந்ததைப் பார்த்து, பிரகாசமான பூஷன் கோபத்தில் ருத்ரனுடன் போரிட்டான்.

ஸ்ரு'ஜந்தமிஷுஜாலாநி பூஷணம் து மஹாம்ரு'தே । த்ரு'ஷ்ட்வா ருத்ரோऽஸ்ய தந்தாம்ஸ்து சகர்ஷம் பரவீரஹா ।। ௨௧.

பூஷன் பெரிய போரில் அம்புகளை மழைபோல் விடும் போது, பகைவரை அழிப்பவன் ருத்ரன் அவனுடைய பற்களை இழுத்தான்.

தஸ்ய தந்தாம்ஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா பூஷ்ணோ ருத்ரேண பாதிதாந் । துத்ருவுஃ வஸவோ திக்ஷு ருத்ராஸ்த்வேகாதஶ த்ருதம் ।। ௨௧.

பூஷனுடைய பற்கள் ருத்ரனால் விழுந்ததைப் பார்த்து, வசுக்கள் எல்லோரும் திசைகளில் ஓடினர்; பதினொன்று ருத்ரர்களும் விரைவாக அங்கிருந்து சென்றார்கள்.

தாந் பக்நாந் ஸஹஸா திக்ஷு த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணுஃ ப்ரதாபவாந் । ஆதித்யாவரஜோ வாக்யமுவாச ஸ்வபலம் ததா ।। ௨௧.

அவர்கள் திடீரென தோற்று, திசைகளில் ஓடிச் சென்றதைப் பார்த்து, சூரியனுடைய தம்பியான விஷ்ணு, தன் படைக்கு இவ்வாறு சொன்னான்.