வராஹபுராணம்

கந்தமால்யநிவ்ரு'த்த்யா து மூர்த்திர்பவதி புஷ்கலா

மணமும் மலர்ச்சூடியும் தவிர்த்தால், உடல் வளமாகும்.

சத்ரப்ரதாநேந க்ரு'ஹம் வரிஷ்டம் ரதம் ஹ்யுபாநத்யுக ஸம்ப்ரதாநாத்

ஒருவர் குடையை தானமாக கொடுத்தால் சிறந்த வீடு கிடைக்கும்; காலணி அல்லது ரதம் தந்தாலும் அதுபோலவே கிடைக்கும்.

பாநீயஸ்ய ப்ரதாநேந த்ரு'ப்திர்பவதி ஶாஶ்வதீ

தண்ணீர் தானம் செய்தால் நிலையான திருப்தி உண்டாகும்.

புஷ்போபகந்தம் ச பலோபகம்தம் யஃ பாதபம் ஸ்பர்ஶயதே த்விஜாய

யார் மலர் மணம் அல்லது பழ மணம் உடைய மரத்தை ஒரு பிராமணருக்காகத் தொடுகிறாரோ—

வஸ்த்ராந்நபாநீயரஸப்ரதாநாத் ப்ராப்நோதி தாநேவ ரஸப்ரதாநாத்

வஸ்திரம், உணவு, தண்ணீர், இனிப்பான பானங்கள் தானம் செய்தால், அவ்வாறே அந்த சுவைகளும் கிடைக்கும்.

தத்த்வா த்விஜேப்யஃ ஸ பவேத்ஸுரூபோ ரோகாம்ஶ்ச காம்ஶ்சில்லபதே ந ஜாது 207.

பிராமணர்களுக்கு தானம் செய்தால், அவர் அழகானவராகி, சில நோய்கள் ஒருபோதும் வராது.

ஸ ஸ்த்ரீஸம்ரு'த்தம் கஜவாஜிபூர்ணம் லபேததிஷ்டாநவரம் வரிஷ்டம்

அவர் பெண்கள், யானைகள், குதிரைகள் நிறைந்த சிறந்த இல்லத்தை பெறுவார்.

கஜம் ததா கோவ்ரு'ஷபப்ரதாநைஃ ஸ்வர்கே ஸுகம் ஶாஶ்வதமாமநந்தி

யானை அல்லது காளை தானம் செய்தால், சொர்க்கத்தில் நிலையான ஆனந்தம் கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

க்ஷௌத்ரேண நாநாரஸத்ரு'ப்ததாம் ச தீபப்ரதாநாத்த்யுதிமாப்நுவந்தி

தேனால் பல்வேறு சுவைகளில் திருப்தி கிடைக்கும்; விளக்கு தானம் செய்தால் பிரகாசம் உண்டாகும்.

பாயஸேந வபுஃபுஷ்டிம் க்ரு'ஸராத்ஸ்நிக்தஸௌம்யதாம்

பால்பாயசம் தந்தால் உடல் பலம் பெருகும்; நெய் கலந்த அரிசி தந்தால் மனம் மென்மையும் இனிமையும் பெறும்.

ரதைர்திவ்யம் விமாநம் து ஶிபிகாம் சைவ மாநவஃ

ரதம் தந்தால், மனிதன் தெய்வீகமான வானரதத்தையும், பல்லக்கையும் பெறுவான்.

அபயஸ்ய ப்ரதாநேந ஸர்வகாமாநவாப்நுயாத்

பயமில்லாத நிலையை தானம் செய்தால், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸம்ஸாரசக்ரே புருஷவிலோபநம் நாம ஸப்தாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், 'சம்சார சக்கரத்தில் மனிதர்களை மயக்கும்' என்ற இருநூற்றி எழுபதாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

அத பதிவ்ரதோபாக்யாநவர்ணநம் முஹூர்த்தஸ்ய து காலஸ்ய திவ்யாபரணபூஷிதாந்

இப்போது, கணவனைப் பற்றிய உண்மையான மனைவியின் கதையைச் சொல்கிறேன்: அந்த நேரத்தில், தெய்வீக ஆபரணங்கள் அணிந்திருந்தார்கள்—

ப்ராஹ்மணாஸ்தபஸா ஸித்தாஃ ஸபத்நீகாஃ ஸபாந்தவாஃ

தவம் செய்து সিদ্ধி பெற்ற பிராமணர்கள், தங்கள் மனைவிகளும் உறவினர்களும் உடன் இருந்தார்கள்.

விவர்ணவதநோ ராஜா ப்ரபாதேஜோவிவர்ஜிதஃ

அந்த அரசன் முகம் வாடியதாகவும், பிரகாசமும் ஒளியும் இழந்தவராகவும் இருந்தான்.

தம் ததா நிஷ்ப்ரபம் த்ரு'ஷ்ட்வா தர்மராஜம் தபோதநஃ

அப்படிப் பிரகாசம் இழந்த தர்மராஜனை, அந்த தவசு பார்த்தான்.

அபி த்வம் ப்ராஜமாநஸ்து பஶோஃ பதிரிவாபரஃ

நீ இன்னொரு மாடு மேய்ப்பவரைப் போல ஒளிவீசுகிறாய்.

விநிஃஶ்வஸந்யதா நாகஃ கஸ்மாத்த்வம் பரிதப்யஸே

நீ ஏன் பாம்பு போல ஆழ்ந்த மூச்சு விடுகிறாய், ஏன் இவ்வளவு துக்கப்படுகிறாய்?

யம உவாச யந்மயா ஹீத்ரு'ஶம் த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ரூயதாம் தந்மஹாமுநே

யமன் சொன்னான்: மகா முனிவரே, நான் கண்டதை நீ கேள்.

யாயாவராஸ்து யே விப்ரா உஞ்சவ்ரு'த்திபராயணாஃ

உலகில் சுற்றி, உஞ்சி வாழ்வை பின்பற்றும் அந்தப் பிராமணர்கள்,

அதிதிப்ரியகாஶ்சைவ நித்யயுக்தா ஜிதேந்த்ரியாஃ

விருந்தினரை மகிழ்வுடன் ஏற்று, எப்போதும் தியானத்தில் இருந்து, மனத்தை அடக்கி வாழ்கிறார்கள்.

ந ச மாமுபதிஷ்டந்தி ந சைவ வஶகா மம 208.

அவர்கள் என்னை அணுகுவதும் இல்லை; எனக்கு கீழ்ப்படிவதும் இல்லை.

திவ்யகந்தைர்விலிப்தாங்கா மால்யபூஷிதவாஸஸஃ

அவர்கள் தேவ வாசனையால் பூசப்பட்டு, மாலையும் நறுமண உடைகளும் அணிந்திருப்பார்கள்.

ம்ரு'த்யோ திஷ்டஸி கஸ்யார்தே கோ வா ம்ரு'த்யுஃ கதம் பவேத்

மரணமே, நீ இங்கு யாருக்காக நிற்கிறாய்? மரணம் யார், அது எப்படி உண்டாகிறது?

லோபாஸக்தாந்ஸதா ஹம்ஸி பாபிஷ்டாந்தர்மவர்ஜிதாந்

நீ எப்போதும் பேராசையில் மூழ்கி, பாவம் செய்த, தர்மம் இல்லாதவர்களை அழிக்கிறாய்.

நிக்ரஹாநுக்ரஹௌ நாபி மயா ஶக்யௌ மஹாத்மநாம்

பெரிய மனம் கொண்டவர்களுக்கு தண்டனை கொடுக்கவும், அருள் செய்யவும் எனக்கு முடியாது.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தத்ர விமாநேந மஹாத்யுதிஃ

அந்த நேரத்தில், அங்கு ஒரு பிரகாசமானவர் வானரதத்தில் வந்தார்.

மஹதா தூர்யகோஷேண ஸம்ப்ராப்தா ப்ரியதர்ஶநா

பெரிய இசைக்கருவிகள் ஒலிக்க, அழகாகத் தோன்றும் அவள் அங்கு வந்தாள்.