வராஹபுராணம்

தத்ர தாக்ஷாயணீபுத்ராஃ ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ । வஸவோऽஷ்டௌ ச ருத்ராஶ்ச ஆதித்யா மருதஸ்ததா ।। ௨௧.

அங்கு, தக்ஷனின் மகன்கள், இந்திரனுடன் தேவர்கள், எட்டு வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், மருத்துக்கள் ஆகியோர் பிறந்தார்கள்.

ஸாऽபி தக்ஷாய ஸுஶ்ரோணீ கௌரீ தத்தாத ப்ரஹ்மணா । துஹித்ரு'த்வே புரா யா ஹி ருத்ரேணோடா மஹாத்மநா ।। ௨௧.

அழகான இடுப்புடைய கௌரி, பிரம்மாவால் தக்ஷனுக்கு மகளாக அளிக்கப்பட்டார்; முன்பு அவர் ருத்ரன் என்ற மகானுடன் மணந்தவள்.

ஸா ச தாக்ஷாயணீ தேவீ புநர்பூதா ந்ரு'போத்தம । ததோ தக்ஷஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாத்மா தௌஹித்ராந் ஸ்வாந் ஸ வ்ரு'த்திக்ரு'த் । த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞமதாரேபே ப்ரீணநாய ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨௧.

அந்த தக்ஷாயணி தேவி மீண்டும் பிறந்தார்; அதனால் தக்ஷன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் பேரர்களை பெருகும் போது பார்த்து, யாகத்தை நடத்தத் தொடங்கினார்.

தத்ர ப்ரஹ்மஸுதாஃ ஸர்வே மரீச்யாதய ஏவ ச । சக்ருரார்த்த்விஜ்யகம் கர்ம்ம ஸ்வே ஸ்வே மார்கே வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௨௧.

அங்கு, பிரம்மாவின் மகன்கள் அனைவரும், மரீசி முதலாக, தத்தம் வழியில் இருந்து யாகப் பணிகளைச் செய்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா ஸ்வயம் மரீச்யஸ்து பபூவாऽந்யே ததாபரே । அத்ரிஸ்து யஜ்ஞகர்மஸ்த ஆக்நீத்ரஸ்த்வங்கிரா பவத் ।। ௨௧.

பிரம்மா தானும், மரீசியும் மற்றவர்களும் தங்கள் இடங்களைப் பெற்றார்கள்; அத்ரி யாகங்களில் ஈடுபட்டார், அக்னீத்ரன் அங்கிரசாக ஆனார்.

ஹோதா புலஸ்த்யஸ்த்வபவதுத்காதா புலஹோऽபவத் । க்ரதௌ க்ரதுஸ்து ப்ரஸ்தோதா ததா யஜ்ஞே மஹாதபாஃ ।। ௨௧.

அந்த யாகத்தில் புலஸ்த்யர் ஹோதாராகவும், புலஹர் உத்காதராகவும், கிரது பிரஸ்தோதராகவும் இருந்தார்.

ப்ரதிஹர்தா ப்ரசேதாஸ்து தஸ்மிந் க்ரதுவரே பபௌ । ஸுப்ரஹ்மண்யோ வஸிஷ்டஸ்து ஸநகாத்யாஃ ஸபாஸதஃ । தத்ர யாஜ்யஃ ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ஸ ச இஜ்யஸ்து பூஜ்யதே ।। ௨௧.

அந்த சிறந்த யாகத்தில் ப்ரசேதஸ் பிரதிஹர்த்தாவாகவும், வசிஷ்டர் சுப்ரஹ்மண்யராகவும், சனகர் முதலானோர் சபையினராகவும் இருந்தனர். அங்கே பிரம்மா தான் யஜமானராக இருந்து, அனைவரும் அவரை வணங்கினர்.

பூஜ்யா தக்ஷஸ்ய தௌஹித்ரா ருத்ராதித்யாங்கிராதயஃ । ப்ரத்யக்ஷபிதரஸ்தே ஹி தைஃ ப்ரீதைஃ ப்ரீயதே ஜகத் ।। ௨௧.

தக்ஷனுடைய பேரக்குழந்தைகளான ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், அங்கிரஸர் முதலானோர் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள்; அவர்கள் கண்களுக்கு தெரியும் முன்னோர்கள், அவர்களை மகிழ்விப்பதால் உலகமே மகிழ்கிறது.

தத்ர பாகார்திநோ தேவா ஆதித்யா வஸவஸ்ததா । விஶ்வேதேவாஃ ஸபிதரோ கந்தர்வாத்யா மருத்கணாஃ ।। ௨௧.

அங்கே தங்கள் பாகங்களை நாடி வந்த தேவர்கள் ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், விஷ்வதேவர்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் மருத்கணங்கள் ஆகியோராக இருந்தனர்.

ஜக்ரு'ஹுர்யஜ்ஞபாகாந் ஸ்வாந் யாவத் தே ஹவிஷோர்பிதாந் । தாவத்காலம் ஜலாத் ஸத்ய உத்தஸ்தௌ ப்ரஹ்மணஃ புநஃ ।। ௨௧.

அவர்கள் தங்களுக்கு உரிய யாகப் பாகங்களை, ஹவிசு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வரை பெற்றனர்; அப்போது பிரம்மா மீண்டும் நீரிலிருந்து எழுந்தார்.

ருத்ரஃ கோபோத்பவோ யஸ்து பூர்வம் மக்நோ மஹாஜலே । ஸ ஸஹஸ்த்ரார்கஸம்காஶோ நிஶ்சக்ராம ஜலாத் ததஃ ।। ௨௧.

கோபத்திலிருந்து தோன்றிய ருத்ரர் முன்பு பெரிய நீரில் மூழ்கியிருந்தார்; அப்போது ஆயிரம் சூரியர்கள் போல பிரகாசமாக அவர் நீரிலிருந்து வெளிவந்தார்.

ஸர்வஜ்ஞாநமயோ தேவஃ ஸர்வதேவமயோऽமலஃ । ப்ரத்யக்ஷதர்ஶீ ஸர்வஸ்ய ஜகதஸ்தபஸா பபௌ ।। ௨௧.

அந்த தேவன் அனைத்தும் அறிந்தவர், எல்லா தேவர்களையும் உள்ளடக்கிய தூயவன்; தன் தவத்தால் உலகத்தை நேரில் காணும் வல்லமை பெற்றார்.

தஸ்மிம்ஸ்து காலே பஞ்சாநாம் ஜாதஃ ஸர்கோ நரோத்தம । திவ்யாநாம் ப்ரு'திவீஸ்தாநாம் சதுர்ணாமரஜாதிநாம் ।। ௨௧.

அந்த நேரத்தில், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, ஐந்து வகையான படைப்பும் பிறந்தது; தெய்வீகமானவர்களும், பூமியில் வாழும் நான்கு வகை ஜாதிகளும் தோன்றின.

ரௌத்ரஸர்கஸ்ய ஸம்பூதிஸ்ததா ஸத்யோऽபி ஜாயதே । இதாநீம் ருத்ரஸர்கம் த்வம் ஶ்ர்ரு'ணு பார்திவஸத்தம ।। ௨௧.

அப்போது ரௌத்திரப் படைப்பு உடனே நிகழ்ந்தது; இப்போது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, ருத்ரரின் படைப்பை நீ கேள்.

தஶவர்ஷஸஹஸ்த்ராணி தபஶ்சீர்த்வா மஹஜ்ஜலே । ப்ரதிபுத்தோ யதா ருத்ரஸ்ததா சோர்வோம் ஸகாநநாம் । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸ்யவதீம் ரம்யாம் மநுஷ்யபஶுஸம்குலாம் ।। ௨௧.

பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் பெரிய நீரில் தவம் செய்த பிறகு, ருத்ரர் விழித்தபோது, காடுகளுடன் கூடிய, பயிர்கள் விளைந்த, மனிதர்களும் மிருகங்களும் நிறைந்த அழகான பூமியை அவர் பார்த்தார்.

ஶுஶ்ராவ ச ததா ஶப்தாந்ரு'த்விஜாம் தக்ஷஸத்மநி । ஆஶ்ரமே யஜ்ஞிநாம் சோச்சைர்யோகஸ்தைரிதி கீர்த்திதம் ।। ௨௧.

அப்போது அவர் தக்ஷனின் இல்லத்தில் இருத்விக்கள் பாடும் ஒலியையும், யாகம் செய்பவர்களின் ஆசிரமத்தில் யோகத்தில் நிலைத்தபடி உரையாடும் சப்தத்தையும் கேட்டார்.

ததஃ ஶ்ருத்வா மஹாதேஜாஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமேஶ்வரஃ । சுகோப ஸுப்ரு'ஶம் தேவோ வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௨௧.

அதை கேட்டதும், எல்லாம் அறிந்த பரமேஸ்வரர், பெரிய ஒளியுடன் கூடியவர், மிகுந்த கோபமடைந்து இப்படிச் சொன்னார்.

அஹம் பூர்வம் து கவிநா ஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸர்வாத்மநா விபுஃ । ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ததா வாக்யமேதத் ததோக்தவாந் ।। ௨௧.

முன்பு நான் கவியால், எல்லாவற்றையும் உடையவரால், 'பிரஜைகள் படை' என்று கட்டளையிட்டு உருவாக்கப்பட்டேன்; அந்த வார்த்தை உண்மையாய் சொன்னது.

இதாநீம் கேந தத்கர்ம க்ரு'தம் ஸ்ரு'ஷ்ட்யாதிவர்ணநம் । ஏவமுக்த்வா ப்ரு'ஶம் கோபாந்நநாத பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௧.

இப்போது இந்த படைப்பும் அதன் ஆரம்பமும் யாரால் செய்யப்பட்டன? என்று சொல்லி, பரமேஸ்வரர் மிகுந்த கோபத்தில் பெரிதாக ஆர்த்தார்.

தஸ்ய நாநததோ ஜ்வாலாஃ ஶ்ரோத்ரேப்யோ நிர்யயுஸ்ததா । தத்ர பூதாநி வேதாலா உச்ச்ருஷ்மாஃ ப்ரேதபூதநாஃ ।। ௨௧.

அவர் ஆர்ப்பின்போது, அவரது காதுகளில் இருந்து ஜ்வாலைகள் வெளிவந்தன; அவற்றிலிருந்து வேதாளர்கள், கொடூரமான பிசாசுகள், பிரேதர்கள், பூதர்கள் தோன்றின.

கூஷ்மாண்டா யாதுதாநாஶ்ச ஸர்வே ப்ரஜ்வலிதாநநாஃ । உத்தஸ்துஃ கோடிஶஸ்தத்ர நாநாப்ரஹரணாவ்ரு'தாஃ ।। ௨௧.

கூஷ்மாண்டர்கள், யாதுதானர்கள் ஆகியோர் அனைவரும் தீப்பொலிவுடன், பல்வேறு ஆயுதங்கள் ஏந்தி கோடிக்கணக்காக எழுந்தனர்.

தே த்ரு'ஷ்ட்வா பூதஸம்காதா விவிதாயுதபாணயஃ । ஸஸர்ஜ வேதவித்யாங்கம் ரதம் பரமஶோபநம் ।। ௨௧.

அந்த பல்வேறு ஆயுதங்கள் கொண்ட பூதக் கூட்டங்களை பார்த்து, அவர் வேதங்களின் அங்கங்களைக் கொண்ட மிக அழகான ரதத்தை உருவாக்கினார்.

தஸ்மிந்ந்ரு'காதயஸ்த்வஶ்வாஸ்த்ரிதத்த்வம் ச த்ரிவேணுகம் । த்ரிபூஜகம் த்ரிஷவணம் தர்மாக்ஷம் மாருதத்வநிம் ।। ௨௧.

அந்த ரதத்தில் ரிக் வேதம் முதலான வேதங்கள், குதிரைகள், மூன்று வகை சாரம், மூன்று முடிச்சு, மூன்று வழிபாடு, மூன்று முறை சொரிகை, தர்மமான சூதாடல், காற்றின் ஒலி ஆகியவை இருந்தன.

அஹோராத்ரே பதாகே த்வே தர்மாதர்மே து தண்டகே । ஶகடம் ஸர்வவித்யாஶ்ச ஸ்வயம் ப்ரஹ்மாதிஸாரதிஃ ।। ௨௧.

பகல், இரவு — இவை அவனது இரண்டு கொடிகள்; தர்மம், அதர்மம் — அவனது இரண்டு தண்டங்கள்; அந்த தேரே எல்லா அறிவும், பிரமா முதலான தேவர்கள் தேரோட்டிகளாக இருக்கின்றனர்.

காயத்ரீ ச தநுஸ்தஸ்ய ஓங்காரோ குண ஏவ ச । ஸ்வராஃ ஸப்த ஶராஸ்தஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஸுவ்ரத ।। ௨௧.

காயத்ரி அவனது வில்; ஓம் என்ற ஒலி வில் நூல்; ஏழு ஸ்வரங்கள் அவன், தேவர்கள் எல்லாருக்கும் தலைவனான இறைவனது அம்புகள்.

ஏவம் க்ரு'த்வா ஸ ஸாமக்ரீம் தேவதேவஃ ப்ரதாபவாந் । ஜகாம தக்ஷயஜ்ஞாய கோபாத் ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௨௧.

இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் சேர்த்து, அந்த மகத்தான தேவர்களின் தலைவர், கோபம் கொண்டு, தக்ஷனுடைய யாகத்திற்கு சென்றார்.

கச்சதஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய அம்பராங்கிரஸம் நயத் । ரு'த்விஜாம் மந்த்ரநிசயோ நஷ்டோ ருத்ராகமே ததா ।। ௨௧.

அந்த இறைவன் விண்ணில் அங்கிரசர்களை அழைத்துச் செல்லும் போது, ருத்ரன் வந்தவுடன், யாகம் நடத்தும் புரோகிதர்களின் மந்திரங்கள் எல்லாம் கெட்டுப்போனது.

விபரீதமிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததா ஸர்வே ச ரு'த்விஜஃ । ஊசுஃ ஸம்நஹ்யதாம் தேவா மஹத் வோ பயமாகதம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு எதிர்மாறாக நடந்ததைப் பார்த்து, எல்லா புரோகிதர்களும், "தேவர்கள் ஆயுதம் எடுத்து அணிக; உங்களுக்கு பெரிய அபாயம் வந்துவிட்டது" என்றார்கள்.

கஶ்சிதாயாதி பலவாநஸுரோ ப்ரஹ்மநிர்மிதஃ । யஜ்ஞபாகார்தமேதஸ்மிந் க்ரதௌ பரமதுர்லபம் ।। ௨௧.

"பிரமா உருவாக்கிய ஒரு சக்திவான அசுரன், இந்த யாகத்தில் மிகவும் அரிதாகக் கிடைக்கும் பாகம் பெற இங்கு வருகிறான்" என்று கூறினர்.