வராஹபுராணம்

தாம்ஸ்தேநைவ ப்ரதாநேந ஸம்க்ரஹேத்து க்ரஹேண வா

அந்தச் செயலை கொடுத்து, சேர்த்து, பிடித்து செய்தாலும்,

ப்ரஸஹ்ய வா ப்ரக்ரு'த்யா வை யே சரந்தி குலாங்கநாஃ

அல்லது பலவந்தமாகவோ, இயல்பாகவோ, அவ்வாறு நடக்கும் பெண்கள்,

ஶீலஶௌசாதிஸம்பந்நம் யே ஜநம் தர்மலக்ஷணம் 203.

நல்லொழுக்கம், தூய்மை, தர்மத்தின் அடையாளம் கொண்டவர்களை யார் இழிவுபடுத்துகிறார்களோ,

நிரயம் பாபபூயிஷ்டா அநுபூய மஹாபயம்

அவர்கள் பெரும் பயமும், பாவமும் நிறைந்த நரகத்தை அனுபவித்தபின்,

கர்மக்ஷயே யதா பூயோ மாநுஷ்யம் யாந்தி தாருணம்

அவர்களது கர்மம் முடிந்தபோது, மீண்டும் கடினமான மனித வாழ்வில் பிறக்கிறார்கள்.

வேஶ்யாலங்கககூடாநாம் ஶௌண்டிகாநாம் ததைவ ச

வெச்யைகள், சூதாடிகள், வஞ்சகர்கள், மதுபானம் தயாரிப்பவர்கள் ஆகியோரிடையே,

நிர்ல்லஜ்ஜபுண்ட்ரகாஃ கேசித்பத்தபௌருஷகண்டகாஃ

சிலர் வெட்கமில்லாமல், திருணி அடையாளத்துடன், அல்லது புணர்ச்சி இழந்தவர்களாக இருப்பார்கள்.

ஸ்த்ரீணாம் சாநுப்ரவ்ரு'த்தா யே ஸ்த்ரீபோகபரிபோகிநஃ

பெண்களில், மிகையாக உணர்ச்சி இன்பத்தில் மூழ்கும் பெண்கள்,

தத்பாவாஸ்தத்கதாலாபாஸ்தத்போகாஃ பரிபோகிநஃ

அவர்கள் அந்த இயல்பையும், அந்த வார்த்தைகளையும், அந்த இன்பங்களையும் அனுபவிக்கிறார்கள்.

ஸௌபாக்யபரமாஸக்தா நரா பீபத்ஸதர்ஶநாஃ

அதிர்ஷ்டத்தில் அதிகமாக பற்றுள்ள ஆண்கள், அருவருப்பான தோற்றம் பெறுகிறார்கள்.

ஶாரீரம் மாநஸம் துஃகம் ப்ராப்நுவந்தி நராதமாஃ

மிகக் கீழான மனிதர்கள் உடல் மற்றும் மன துன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள்.

அக்நிக்ஷாரநதீப்யாம் து ப்ராப்நுவந்தி ந ஸம்ஶயஃ

அவர்கள் நிச்சயம் நெருப்பு, காரம், நதிகள் ஆகியவற்றை சந்திப்பார்கள்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஸர்வம் ச நிகிலம் கார்யம் யந்மயா ஸமுதாஹ்ரு'தம் ।। 203.

நான் கூறிய எல்லாவற்றையும் முழுமையாக செய்ய வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பாபஸமூஹாநுக்ரமோ நாம த்ர்யதிகத்விஶததமோऽத்யாய

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் பாவங்களின் வகைகளை விவரிக்கும் இருநூற்றி மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத தூதப்ரேஷணவர்ணநம் இதம் சைவாபரம் தஸ்ய வததோ ஹி மயா ஶ்ருதம்

இப்போது தூதர் அனுப்பும் முறையை விவரிக்கிறேன். அவர் பேசும்போது நான் இதையும் கேட்டேன்.

தூரேऽஸாவிதி கிம் கார்யம் ந க்ஷயோऽஸ்த்யஸ்ய கர்மணஃ

அவன் தொலைவில் இருக்கிறான்—நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்தச் செயலை முடிவுக்கு கொண்டுவர முடியாது.

வ்ரீடிதஃ கிம்பவாஞ்ஜ்ஞாதம் கிம் திஷ்டதி பராங்முகஃ

அவன் வெட்கப்பட்டுவிட்டானா? ஏதாவது தெரிந்துவிட்டதா? ஏன் அவன் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டு நிற்கிறான்?

கச்ச கச்ச புநஸ்தத்ர ஶீக்ரம் சைநமிஹாநய

போ, போ, மீண்டும் விரைவாக அங்கே சென்று அவனை இங்கே கொண்டு வா.

கிம் த்வம் வதஸி துர்புத்தே விவாஹஸ்தஸ்ய வர்த்ததே

நீ ஏன் பேசுகிறாய், அறிவில்லாதவனே? அவனுடைய திருமணம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

கிம் த்வம் வதஸி கர்ஹ்யம் ச முஹூர்த்தம் பரிபாலய

நீ ஏன் பழிக்கத்தக்கதை பேசுகிறாய்? ஒரு கணம் பொறு.

பதிவ்ரதேதி ஸாத்வீதி ரஹஸ்யம் பாஷஸே புநஃ

அவளை 'பதிவிரதையாகவும், நல்லவளாகவும்' சொல்கிறாய்; மீண்டும் இரகசியமாக பேசுகிறாய்.

ஆநீயதே கதம் ஜ்ஞாத்வா போக்துகாமம் கதம் ஹரே

அவன் அனுபவிக்க விரும்புகிறான் என்று அறிந்தபின், எப்படி அவனை இங்கே கொண்டு வர முடியும், ஹரியே?

தார்மிகா யூயமேவாத்ர அஹமேகோ ந்ரு'ஶம்ஸவத்

நீங்கள் எல்லோரும் இங்கே தர்மமானவர்கள்; நான் மட்டும் கொடூரமாக நடக்கிறேன்.

ஶீக்ரம் த்வம் பவ ஸர்போ ஹி வ்யாக்ரஸ்த்வம் ச ஸரீஸ்ரு'பஃ 204.

விரைவாக, நீ ஒரு பாம்பாக மாறு; நீ ஒரு புலியாவும், நீ ஒரு ஊர்வனாகவும் மாறு.

நரகாநுகதஸ்த்வம் ஹி வ்யாதிபூதஃ ஸமாஶ்ரயஃ ஜ்வரோ பவ மஹாகோரோ ஜலே க்ராஹோ துராஸதஃ

நீ நரகத்தில் புகுந்து, நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளாய்; கொடிய காய்ச்சலாகவும், நீரில் வெறித்துள்ள முதலைவாகவும் மாறு.

வாதவ்யாதிஸ்ததா கோரஸ்ததைவ த்வம் ஜலோதரஃ

அதேபோல், நீ கடுமையான காற்று நோயாகவும், நீர் கட்டி நோயாகவும் மாறு.

விப்ரமஸ்த்வம் பவேச்சீக்ரம் விஷ்டம்பஶ்ச புநர்பவ

நீ விரைவில் குழப்பமாகவும், மீண்டும் தடையாகவும் மாறு.

யதாகாலம் யதாத்ரு'ஷ்டம் தாவத்காலோऽத்ர திஷ்டது

எப்போது எப்படி இருக்க வேண்டுமோ, அந்த அளவு காலம் இங்கே நிலைத்திருக்கட்டும்.

யூயம் ச க்ரு'தகர்மாணஸ்ததோ மோக்ஷமவாப்ஸ்யத

நீங்கள் உங்கள் கடமைகளை செய்து முடித்தபின், பின்னர் விடுதலை பெறுவீர்கள்.