வராஹபுராணம்

ஏதஸ்யாம் ரூபகாமஸ்து புஷ்பாஹாரோ பவேந்நரஃ । ஸம்வத்ஸரம் ஶுசிர்நித்யம் ஸுஸ்வரூபீ பவேந்நரஃ । அஶ்விப்யாம் யே குணாஃ ப்ரோக்தாஸ்தே தஸ்யாபி பவந்தி ச ।। ௨௦.

அந்த நாளில் யார் அழகை விரும்பி மலர் அர்ப்பணிப்பாரோ, அவர்கள் ஆண்டு முழுவதும் தூய்மையுடன் வாழ்ந்து எப்போதும் அழகுடன் இருப்பார்கள்; அஶ்வின்களுக்கு கூறப்பட்ட நல்ல குணங்கள் அவர்களுக்கும் கிடைக்கும்.

ய இதம் ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நித்யமஶ்விப்யாம் ஜந்ம சோத்தமம் । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ புத்ரவாந் ஜாயதே நரஃ ।। ௨௦.

யார் இந்த அஶ்வின்களின் உயர்ந்த பிறப்பை தினமும் கேட்பார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, நல்ல பிள்ளைகள் உடையவர்களாக பிறப்பார்கள்.

மஹாதபா உவாச । பூர்வம் ப்ரஜாபதிர்தேவஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ । சிந்தயாமாஸ தர்மாத்மா யதா தா நாத்யகச்சத ।। ௨௧.

மஹாதபா கூறினார்: முன்பு, பிரஜாபதி தேவன் பலவகை உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, நல்லது என்ன என்று யோசித்தார்; ஆனால் வழி காணவில்லை.

ததாऽஸ்ய கோபாத் ஸம்ஜஜ்ஞே ஸ ச ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் । ரோதநாத் தஸ்ய ருத்ரத்வம் ஸம்ஜாதம் பரமேஷ்டிநஃ ।। ௨௧.

அப்போது, அவர் கோபத்தில் இருந்து சக்திவாய்ந்த ருத்ரன் தோன்றினார்; அவர் அழுததால், அந்த பரமாத்மாவுக்கு 'ருத்ரன்' என்ற பெயர் வந்தது.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ஶுபாம் கந்யாம் பார்யார்தம் மூர்த்திஸம்பவாம் । கௌரீ நாம்நா ஸ்வயம் தேவீ பாரதீ தாம் ததௌ பிதா ।। ௨௧.

அவருக்காக, பிரம்மா ஒரு அழகான பெண்ணை உருவாக்கி, அவளை கௌரி என்று பெயரிட்டு, தன் மகளாக ருத்ரனுக்கு கொடுத்தார்.

ருத்ராயாமிததேஹாய ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதிஃ । ஸ தாம் லப்த்வா வராரோஹாம் முதா பரமயா யுதஃ ।। ௨௧.

அந்த தனித்த உருவமுள்ள ருத்ரனுக்கு, பிரம்மா தானே கௌரியை வழங்கினார்; அந்த அழகியாவை பெற்ற ருத்ரன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ஸர்ககாலேஷு தம் ப்ரஹ்மா தபஸா ப்ரத்யுவாச ஹ । ருத்ர ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி பௌநஃபுந்யேந சோதிதஃ । அஸமர்தோऽஹமிதி ஜலே நிமஜ்ஜத மஹாபலஃ ।। ௨௧.

உயிர்கள் உருவாகும் போது, பிரம்மா ருத்ரனை நோக்கி, 'உயிர்களை உருவாக்கு' என்று தவத்தால் தூண்டினார்; ஆனால் ருத்ரன், 'நான் முடியவில்லை' என்று சொல்லி, தண்ணீரில் மூழ்கினார்.

தபோர்தித்வம் தபோஹீநஃ ஸ்த்ரஷ்டும் ஶக்நோதி ந ப்ரஜாஃ । ஏவம் சிந்த்ய ஜலே மக்நஸ்ததோ ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௨௧.

தவம் இல்லாமல் உயிர்களை உருவாக்க முடியாது என்று நினைத்து, ருத்ரன் தவப்பலன் இல்லாமல் நீரில் மூழ்கினார்.

தஸ்மிந் நிமக்நே தேவேஶே தாம் ப்ரஹ்மா கந்யகாம் புநஃ । அந்தஃஶரீரகாம் க்ரு'த்வா கௌரீம் பரமஶோபநாம் ।। ௨௧.

அந்த தேவாதிபதி நீரில் மூழ்கியபோது, பிரம்மா அந்த அழகான கௌரியை மீண்டும் அவரது உடலுக்குள் உள்ளார்ந்த வடிவில் வைத்தார்.

புநஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்பகவாநஸ்ரு'ஜத் ஸப்த மாநஸாந் । தக்ஷம் ச தேஷாமாரப்ய ப்ரஜாஃ ஸம்யக் வ்யவர்த்திதாஃ ।। ௨௧.

மீண்டும் உருவாக்க விரும்பி, அந்த பரமாத்மா தக்ஷனை முதலில் வைத்து ஏழு மனப்பிறப்பை உருவாக்கினார்; அவர்களால் உயிர்கள் பெருகின.

தத்ர தாக்ஷாயணீபுத்ராஃ ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ । வஸவோऽஷ்டௌ ச ருத்ராஶ்ச ஆதித்யா மருதஸ்ததா ।। ௨௧.

அங்கு, தக்ஷனின் மகன்கள், இந்திரனுடன் தேவர்கள், எட்டு வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், மருத்துக்கள் ஆகியோர் பிறந்தார்கள்.

ஸாऽபி தக்ஷாய ஸுஶ்ரோணீ கௌரீ தத்தாத ப்ரஹ்மணா । துஹித்ரு'த்வே புரா யா ஹி ருத்ரேணோடா மஹாத்மநா ।। ௨௧.

அழகான இடுப்புடைய கௌரி, பிரம்மாவால் தக்ஷனுக்கு மகளாக அளிக்கப்பட்டார்; முன்பு அவர் ருத்ரன் என்ற மகானுடன் மணந்தவள்.

ஸா ச தாக்ஷாயணீ தேவீ புநர்பூதா ந்ரு'போத்தம । ததோ தக்ஷஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாத்மா தௌஹித்ராந் ஸ்வாந் ஸ வ்ரு'த்திக்ரு'த் । த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞமதாரேபே ப்ரீணநாய ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨௧.

அந்த தக்ஷாயணி தேவி மீண்டும் பிறந்தார்; அதனால் தக்ஷன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் பேரர்களை பெருகும் போது பார்த்து, யாகத்தை நடத்தத் தொடங்கினார்.

தத்ர ப்ரஹ்மஸுதாஃ ஸர்வே மரீச்யாதய ஏவ ச । சக்ருரார்த்த்விஜ்யகம் கர்ம்ம ஸ்வே ஸ்வே மார்கே வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௨௧.

அங்கு, பிரம்மாவின் மகன்கள் அனைவரும், மரீசி முதலாக, தத்தம் வழியில் இருந்து யாகப் பணிகளைச் செய்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா ஸ்வயம் மரீச்யஸ்து பபூவாऽந்யே ததாபரே । அத்ரிஸ்து யஜ்ஞகர்மஸ்த ஆக்நீத்ரஸ்த்வங்கிரா பவத் ।। ௨௧.

பிரம்மா தானும், மரீசியும் மற்றவர்களும் தங்கள் இடங்களைப் பெற்றார்கள்; அத்ரி யாகங்களில் ஈடுபட்டார், அக்னீத்ரன் அங்கிரசாக ஆனார்.

ஹோதா புலஸ்த்யஸ்த்வபவதுத்காதா புலஹோऽபவத் । க்ரதௌ க்ரதுஸ்து ப்ரஸ்தோதா ததா யஜ்ஞே மஹாதபாஃ ।। ௨௧.

அந்த யாகத்தில் புலஸ்த்யர் ஹோதாராகவும், புலஹர் உத்காதராகவும், கிரது பிரஸ்தோதராகவும் இருந்தார்.

ப்ரதிஹர்தா ப்ரசேதாஸ்து தஸ்மிந் க்ரதுவரே பபௌ । ஸுப்ரஹ்மண்யோ வஸிஷ்டஸ்து ஸநகாத்யாஃ ஸபாஸதஃ । தத்ர யாஜ்யஃ ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ஸ ச இஜ்யஸ்து பூஜ்யதே ।। ௨௧.

அந்த சிறந்த யாகத்தில் ப்ரசேதஸ் பிரதிஹர்த்தாவாகவும், வசிஷ்டர் சுப்ரஹ்மண்யராகவும், சனகர் முதலானோர் சபையினராகவும் இருந்தனர். அங்கே பிரம்மா தான் யஜமானராக இருந்து, அனைவரும் அவரை வணங்கினர்.

பூஜ்யா தக்ஷஸ்ய தௌஹித்ரா ருத்ராதித்யாங்கிராதயஃ । ப்ரத்யக்ஷபிதரஸ்தே ஹி தைஃ ப்ரீதைஃ ப்ரீயதே ஜகத் ।। ௨௧.

தக்ஷனுடைய பேரக்குழந்தைகளான ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள், அங்கிரஸர் முதலானோர் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள்; அவர்கள் கண்களுக்கு தெரியும் முன்னோர்கள், அவர்களை மகிழ்விப்பதால் உலகமே மகிழ்கிறது.

தத்ர பாகார்திநோ தேவா ஆதித்யா வஸவஸ்ததா । விஶ்வேதேவாஃ ஸபிதரோ கந்தர்வாத்யா மருத்கணாஃ ।। ௨௧.

அங்கே தங்கள் பாகங்களை நாடி வந்த தேவர்கள் ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், விஷ்வதேவர்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் மருத்கணங்கள் ஆகியோராக இருந்தனர்.

ஜக்ரு'ஹுர்யஜ்ஞபாகாந் ஸ்வாந் யாவத் தே ஹவிஷோர்பிதாந் । தாவத்காலம் ஜலாத் ஸத்ய உத்தஸ்தௌ ப்ரஹ்மணஃ புநஃ ।। ௨௧.

அவர்கள் தங்களுக்கு உரிய யாகப் பாகங்களை, ஹவிசு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வரை பெற்றனர்; அப்போது பிரம்மா மீண்டும் நீரிலிருந்து எழுந்தார்.

ருத்ரஃ கோபோத்பவோ யஸ்து பூர்வம் மக்நோ மஹாஜலே । ஸ ஸஹஸ்த்ரார்கஸம்காஶோ நிஶ்சக்ராம ஜலாத் ததஃ ।। ௨௧.

கோபத்திலிருந்து தோன்றிய ருத்ரர் முன்பு பெரிய நீரில் மூழ்கியிருந்தார்; அப்போது ஆயிரம் சூரியர்கள் போல பிரகாசமாக அவர் நீரிலிருந்து வெளிவந்தார்.

ஸர்வஜ்ஞாநமயோ தேவஃ ஸர்வதேவமயோऽமலஃ । ப்ரத்யக்ஷதர்ஶீ ஸர்வஸ்ய ஜகதஸ்தபஸா பபௌ ।। ௨௧.

அந்த தேவன் அனைத்தும் அறிந்தவர், எல்லா தேவர்களையும் உள்ளடக்கிய தூயவன்; தன் தவத்தால் உலகத்தை நேரில் காணும் வல்லமை பெற்றார்.

தஸ்மிம்ஸ்து காலே பஞ்சாநாம் ஜாதஃ ஸர்கோ நரோத்தம । திவ்யாநாம் ப்ரு'திவீஸ்தாநாம் சதுர்ணாமரஜாதிநாம் ।। ௨௧.

அந்த நேரத்தில், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, ஐந்து வகையான படைப்பும் பிறந்தது; தெய்வீகமானவர்களும், பூமியில் வாழும் நான்கு வகை ஜாதிகளும் தோன்றின.

ரௌத்ரஸர்கஸ்ய ஸம்பூதிஸ்ததா ஸத்யோऽபி ஜாயதே । இதாநீம் ருத்ரஸர்கம் த்வம் ஶ்ர்ரு'ணு பார்திவஸத்தம ।। ௨௧.

அப்போது ரௌத்திரப் படைப்பு உடனே நிகழ்ந்தது; இப்போது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, ருத்ரரின் படைப்பை நீ கேள்.

தஶவர்ஷஸஹஸ்த்ராணி தபஶ்சீர்த்வா மஹஜ்ஜலே । ப்ரதிபுத்தோ யதா ருத்ரஸ்ததா சோர்வோம் ஸகாநநாம் । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸ்யவதீம் ரம்யாம் மநுஷ்யபஶுஸம்குலாம் ।। ௨௧.

பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் பெரிய நீரில் தவம் செய்த பிறகு, ருத்ரர் விழித்தபோது, காடுகளுடன் கூடிய, பயிர்கள் விளைந்த, மனிதர்களும் மிருகங்களும் நிறைந்த அழகான பூமியை அவர் பார்த்தார்.

ஶுஶ்ராவ ச ததா ஶப்தாந்ரு'த்விஜாம் தக்ஷஸத்மநி । ஆஶ்ரமே யஜ்ஞிநாம் சோச்சைர்யோகஸ்தைரிதி கீர்த்திதம் ।। ௨௧.

அப்போது அவர் தக்ஷனின் இல்லத்தில் இருத்விக்கள் பாடும் ஒலியையும், யாகம் செய்பவர்களின் ஆசிரமத்தில் யோகத்தில் நிலைத்தபடி உரையாடும் சப்தத்தையும் கேட்டார்.

ததஃ ஶ்ருத்வா மஹாதேஜாஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமேஶ்வரஃ । சுகோப ஸுப்ரு'ஶம் தேவோ வாக்யம் சேதமுவாச ஹ ।। ௨௧.

அதை கேட்டதும், எல்லாம் அறிந்த பரமேஸ்வரர், பெரிய ஒளியுடன் கூடியவர், மிகுந்த கோபமடைந்து இப்படிச் சொன்னார்.

அஹம் பூர்வம் து கவிநா ஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸர்வாத்மநா விபுஃ । ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி ததா வாக்யமேதத் ததோக்தவாந் ।। ௨௧.

முன்பு நான் கவியால், எல்லாவற்றையும் உடையவரால், 'பிரஜைகள் படை' என்று கட்டளையிட்டு உருவாக்கப்பட்டேன்; அந்த வார்த்தை உண்மையாய் சொன்னது.

இதாநீம் கேந தத்கர்ம க்ரு'தம் ஸ்ரு'ஷ்ட்யாதிவர்ணநம் । ஏவமுக்த்வா ப்ரு'ஶம் கோபாந்நநாத பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௧.

இப்போது இந்த படைப்பும் அதன் ஆரம்பமும் யாரால் செய்யப்பட்டன? என்று சொல்லி, பரமேஸ்வரர் மிகுந்த கோபத்தில் பெரிதாக ஆர்த்தார்.