வராஹபுராணம்

ஶூலபாணிம் விரூபாக்ஷம் ஸர்வப்ராணிப்ரணாஶநம்

மூன்று கூரையுடைய ஆயுதம் பிடித்த, விகாரமான கண்கள் உடைய, எல்லா உயிர்களையும் அழிப்பவனை அவர்கள் பார்த்தார்கள்.

காதந்தி சைவ க்நந்தி ஸ்ம சித்ரகுப்தேந சோதிதாஃ 201.

சித்ரகுப்தன் தூண்டியதால், அவர்கள் கடித்து, தாக்கத் தொடங்கினார்கள்.

வயமத்ய மஹாபாக த்ராயஸ்வ ஜகதஃ பதே

இன்று, பெரும் பாக்கியசாலியே, உலகத்துக்குத் தலைவனே, எங்களை காப்பாற்றும்.

ஜ்வரஃ க்ருத்தோ மஹாதேஜா யோதாநாம் து ஸஹஸ்ரஶஃ

கோபம் கொண்ட, பெரும் ஒளியுடைய ஜ்வரம் ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களை தாக்கினான்.

விவிதாந்ஸந்திதேஶாऽத்ர புருஷாநக்நிவர்சஸஃ

அவன் இங்கு பல்வேறு, நெருப்பைப் போல ஜொலிக்கும் மனிதர்களை அனுப்பினான்.

பச ஶீக்ரமிமாந்பாபாந்யோகேந ச பலேந ச

உன் சக்தியாலும் வலியாலும் இந்த பாவிகளை விரைவில் எரித்து விடு.

ஜ்வராஜ்ஞயா ச தே ஸர்வே ஜீமூதகநநிஃஸ்வநாஃ

ஜ்வரத்தின் கட்டளையால், அவர்கள் எல்லோரும் மேகங்கள் முழங்கும் போல் கர்ஜித்தார்கள்.

பஹுஶஸ்த்ரப்ரஹாரைஶ்ச ஶஸ்த்ரைஶ்ச விவிதோஜ்ஜ்வலைஃ

பல ஆயுதங்களால், பலவகை ஒளிரும் ஆயுதங்களால் தாக்கினார்கள்.

மோசயாமாஸ ஸம்க்ராமம் ஸ்வயமேவ யமஸ்ததஃ

அப்போது, யமன் தானே அந்தப் போரைக் களைந்து விடுவித்தான்.

கத்வா ஜ்வரம் மஹாபாகம் விநயாத்ஸாந்த்வயந்முஹுஃ

பெரும் ஜ்வரராஜனை அடைந்து, அவனை மரியாதையுடன் மீண்டும் மீண்டும் சமாதானப்படுத்தினான்.

ப்ரவிவேஶ க்ரு'ஹம் ஸ்வம் து ஸம்ப்ரமேணேத்ரு'ஶேந து

அந்த குழப்பத்தில், அவன் தன் வீட்டிற்குள் சென்றான்.

தர்மராஜோऽத விஶ்ராந்தம் காலபூதம் மஹாஜ்வரம் 201.

பின்னர், தர்மராஜன் ஓய்வெடுத்தபின், காலமாகிய பெரும் ஜ்வரராஜனை அணுகினார்.

ரோஷாயாஸகரம் சைவ ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தஃ

அனைத்து உலகங்களாலும் மதிக்கப்படுபவன், கோபமும் சோர்வும் உண்டாக்குபவனாக இருந்தான்.

ஶாஸேமஹி யதாகாமம் யதாத்ரு'ஷ்டம் யதாஶ்ருதம்

நாம் எங்கள் விருப்பப்படி, பார்த்ததுபோலவும் கேட்டதுபோலவும் ஆட்சி செய்வோம்.

லோகாந்ஸர்வாநஹம் ஹந்மி ஸர்வகாதீ ந ஸம்ஶயஃ

நான் எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கிறேன்; எல்லாவற்றையும் அழிப்பவன் நான்தான், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ராக்ஷஸாநாம் ஹதாஸ்தத்ர ஷஷ்டிகோட்யோ ரணாஜிரே

அங்கு போர்க்களத்தில் அறுபது கோடி ராக்ஷஸர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்.

ததோ ஹ்யுபரதம் யுத்தம் தர்மராஜோ யமஃ ஸ்வயம்

அதன்பின் போர் நின்றது; தர்மராஜன் யமன் தானே வந்தார்.

ஸம்பாஷந்தே ததோ தூதாஶ்சித்ரகுப்தம் ததைவ ச

பின்னர் தூதர்கள் சித்ரகுப்தனோடும் பேசினார்கள்.

ஸ்வகர்மகுணபூதாநி ஹ்யஶுபாநி ஶுபாநி ச

ஒருவரது செயல்களின் குணங்களால் உருவாகும் நல்லதும் கெட்டதும் உண்மையில் இருக்கின்றன.

உபஸ்தாநம் ச குர்வந்தி காலசிம்தகமப்ருவந்

அவை வந்து காலசிந்தகரிடம் தெரிவிக்கின்றன.

ததைவோத்திஷ்ட திஷ்டேதி க்ஷம்யதாம் க்ஷம்யதாம் ப்ரபோ

"இப்போது எழு! நில்! மன்னித்து விடு, மன்னித்து விடு, பிரபுவே!"

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஸம்ஸாரசக்ரே ராக்ஷஸகிம்கரயுத்தம் நாமைகாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவத் சாஸ்திரத்தில், சஞ்சாரச் சக்கரத்தில், 'ராக்ஷஸர்களும் சேவகர்களும் போரிட்டது' எனும் இருநூற்று ஒன்றாம் அதிகாரம் முடிந்தது.

அத நாரகிதண்டநகர்மவிபாகவர்ணநம் விஸ்மயஸ்து மயா த்ரு'ஷ்டஸ்தஸ்மிந்நத்புததர்ஶநஃ

இப்போது நரக தண்டனைகளின் விளைவுகள் பற்றி கூறப்படுகின்றன. அங்கு நான் வியக்கத்தக்க அதிசயமான ஒரு காட்சியை பார்த்தேன்.

ப்ராப்நுவந்தி பலம் தே வை யே ச க்ஷிப்தாஃ புரா ஜநாஃ

அங்கு முன்பு வீசப்பட்ட மக்கள் தங்களுக்குரிய பலனை பெறுகிறார்கள்.

ஸந்தப்தா பஹவோ யே தே தைஸ்தைஃ கர்மபிருல்பணைஃ

பலர் அங்கு பலவிதமான கொடூரமான செயல்களால் வேதனைப்படுகிறார்கள்.

துராசாரம் பாபரதம் நிர்க்ரு'ணம் பாபசேதஸம்

தீய நடத்தை உடையவர்கள், பாவத்தில் முழுகியவர்கள், இரக்கமில்லாதவர்கள், தீய மனம் கொண்டவர்கள்—

பித்ரு'க்நோ மாத்ரு'கோக்நஸ்து ஸர்வதோஷஸமந்விதஃ

தந்தையை, தாயை, அல்லது பசுவை கொன்றவர்கள், எல்லா குற்றங்களும் உடையவர்கள்—

ஏநம் பாசய தைலஸ்ய க்ரு'தக்ஷௌத்ரஸ்ய வா புநஃ ௬ !। நராதமமிமம் க்ஷிப்த்வா ப்ரதீப்தே ஹவ்யவாஹநே

இந்தக் கீழான மனிதனை எரியும் நெருப்பில் எறிந்து, எண்ணெயிலோ, நெய்யிலோ, தேனிலோ வேகவையுங்கள்.

ஶயநாஸநஹர்த்தாரமக்நிதாயீ ச யோ நரஃ

படுக்கையையோ இருக்கையையோ திருடும் மனிதன், அல்லது தீயை கொடுக்கும் மனிதன்—