வராஹபுராணம்

ஏவம் யமவசஃ ஶ்ருத்வா ஸா சாயா க்ரோதமூர்ச்சிதா । ஶஶாப ப்ரேதராஜஸ்த்வம் பவிஷ்யஸ்யசிராதிவ ।। ௨௦.

இவ்வாறு யமன் பேசியதை கேட்ட சாயை, கோபத்தில் மூழ்கி, 'நீ விரைவில் பிணங்களின் அரசனாக ஆகுவாய்' என்று சபித்தாள்.

ஏவம் ஶ்ருத்வாऽத மார்த்தண்டஸ்ததா புத்ரஹிதைஷயா । உவாச மத்யவர்தீ த்வம் பவிதா தர்மபாபயோஃ । லோகபாலஶ்ச பவிதா த்வம் புத்ர திவி ஶோபஸே ।। ௨௦.

இதை கேட்ட பிறகு, மார்த்தாண்டன் தன் மகனுக்காக நன்மை விரும்பி, 'நீ தர்மத்துக்கும் பாவத்துக்கும் நடுவில் நடுவர் ஆகுவாய்; உலகங்களை காப்பவன் ஆகவும், வானத்தில் பிரகாசிக்கவும் நீயே இருப்பாய்' என்று சொன்னான்.

ஶநிம் ஶஶாப மார்த்தண்டஶ்சாயாகோபப்ரதர்ஷிதஃ । த்வம் க்ரூரத்ரு'ஷ்டிர்பவிதா மாத்ரு'தோஷேண புத்ரக ।। ௨௦.

சாயையின் கோபத்தால் கலங்கிய மார்த்தாண்டன், சனியை நோக்கி, 'உன் தாயின் குறை காரணமாக, நீ கடுமையான பார்வையுடன் இருப்பாய், மகனே' என்று சபித்தான்.

ஏவமுக்த்வா ஸமுத்தாய யோகம் பாநுர்தித்ரு'க்ஷயா । தாமபஶ்யத்த்வஸௌ ஸாஶ்வீ உத்தரேஷு குருஷ்வத ।। ௨௦.

இவ்வாறு கூறி, பானு யோகத்தால் அவளை காண விரும்பி எழுந்தான்; ஆனால் அவளை காணவில்லை, ஏனெனில் அவள் குதிரை உருவில் வடக்கு குருக்களில் இருந்தாள்.

ததோऽஶ்வரூபம் க்ரு'த்வா ஸ கத்வா தத்ரோத்தராந் குரூந் । ப்ராஜாபத்யேந மார்கேண யுயோஜாத்மாநமாத்மநா ।। ௨௦.

பின்னர், குதிரை உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, அவன் வடக்கு குருக்களுக்கு சென்றான்; பிதாமகர்களின் வழியில், தன் ஆத்மாவை அவளுடன் ஒன்றாக்கினான்.

தஸ்யாம் த்வாஷ்ட்ர்யாமஶ்வரூப்யாம் மார்த்தண்டஸ்தீவ்ரதேஜஸஃ । பீஜம் நிர்வாபயாமாஸ தஜ்ஜ்வலந்தம் த்விதாऽபதத் ।। ௨௦.

அந்த த்வஷ்ட்ரின் குதிரை உருவில், தீவிரமான ஒளியுடன் கூடிய மார்த்தாண்டன் தன் விதையை விட்டான்; அந்த ஜ்வலிக்கும் விதை இரண்டு பகுதிகளாக விழுந்தது.

தத்ர ப்ராணஸ்த்வபாநஶ்ச யோநௌ சாத்மஜிதௌ புரா । வரதாநேந ச புநர்மூர்த்திமந்தௌ பபூவதுஃ ।। ௨௦.

அங்கே, உயிர் மூச்சும், கீழ் செல்லும் மூச்சும், முன்பு தங்களை வென்றவர்கள், அந்த வரத்தின் காரணமாக மீண்டும் உருவம் பெற்றன.

தௌ த்வாஷ்ட்ர்யாமஶ்வரூபிண்யாம் ஜாதௌ யேந நரோத்தமௌ । ததஸ்தாவஶ்விநௌ தேவௌ கீர்த்த்யேதே ரவிநந்தநௌ ।। ௨௦.

அந்த த்வஷ்ட்ரின் குதிரை உருவில் பிறந்த அந்த இருவரும் சிறந்த மனிதர்களாக ஆனார்கள்; அதனால், அந்த இரு தேவர்கள் 'அஶ்வின்கள்' என்றும், சூரியனின் மகன்கள் என்றும் புகழப்படுகிறார்கள்.

ப்ரஜாபதிஃ ஸ்வயம் பாநுஸ்த்வாஷ்ட்ரீ ஶக்திஃ பராபரா । தஸ்யாஃ ப்ராக்வச்சரீரஸ்தாவமூர்த்தௌ மூர்திமாஶ்ரிதௌ ।। ௨௦.

பானுவே பிரஜாபதி, த்வஷ்ட்ரி உயர்ந்த சக்தி, வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததுமானவளும்; அவளது உடலில் முன்புபோல் உருவமில்லாதவர்கள் உருவம் எடுத்தனர்.

ததஸ்தாவஶ்விநௌ தேவௌ மார்த்தண்டமுபதஸ்ததுஃ । ஊசதுஃ ஸ்வருசிம் தாவத் கிம் கர்த்தவ்யமதாவயோஃ ।। ௨௦.

பின்னர், அஶ்வின்கள் அந்த இரு தேவர்கள் மார்த்தாண்டனை அணுகி, 'ஒளிரும் ஒருவனே, இப்போது எங்களை என்ன செய்யச் சொல்லுகிறாய்?' என்று கேட்டார்கள்.

மார்த்தண்ட உவாச । புத்ரௌ ப்ரஜாபதிம் தேவம் பக்த்யாராதயதாம் வரம் । நாராயணம் ஸ வோ தாதா வரம் நூநம் பவிஷ்யதி ।। ௨௦.

மார்த்தாண்டன் சொன்னான்: 'மகன்களே, பக்தியுடன் பிரஜாபதியை வழிபடுங்கள்; நாராயணன் உங்களுக்கு வேண்டிய வரத்தை நிச்சயம் தருவான்.'

ஏவம் தாவஶ்விநௌ ப்ரோக்தௌ மார்த்தண்டேந மஹாத்மநா । தேபதுஸ்தீவ்ரதபஸௌ தபஃ பரமதுஶ்சரம் । ப்ரஹ்மபாரமயம் ஸ்தோத்ரம் ஜபந்தௌ து ஸமாஹிதௌ ।। ௨௦.

இவ்வாறு மகாத்மா மார்த்தாண்டன் உபதேசித்தபடி, அஶ்வின்கள் கடுமையான தவம் செய்து, மிகக் கடினமான தவத்தை மேற்கொண்டு, பரம பிரம்மனைப் பற்றிய உயர்ந்த ஸ்தோத்திரத்தை மனமொட்டுடன் ஜபித்தார்கள்.

தயோஃ காலேந மஹதா ப்ரஹ்மா நாராயணாத்மகஃ । துதோஷ பரமப்ரீத்யா வரம் சைதம் ததௌ தயோஃ ।। ௨௦.

அந்த இருவரும் நீண்ட காலம் தவம் செய்தபோது, நாராயணன் வடிவான பிரம்மா மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அவர்களுக்கு அந்த வரத்தை வழங்கினார்.

ப்ரஜாபால உவாச । அஶ்விப்யாமீரிதம் ஸ்தோத்ரம் ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । ஶ்ரோதுமிச்சாம்யஹம் ப்ரஹ்மம்ஸ்த்வத்ப்ரஸாதாந்மஹாமுநே ।। ௨௦.

பிரஜாபாலன் சொன்னான்: 'அஶ்வின்கள் பாடிய, வெளிப்படாத பிரம்மனைப் பற்றிய ஸ்தோத்திரத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், மகாமுனிவரே, உங்கள் அருளால்.'

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந் யதா ஸ்தோத்ரமஶ்விப்யாம் ப்ரஹ்மணஃ க்ரு'தம் । ஈத்ரு'ஶம் ச பலம் ப்ராப்தம் தயோஃ ஸ்தோத்ரஸ்ய சாநக ।। ௨௦.

மகா தவசு சொன்னான்: 'மன்னா, அஶ்வின்கள் பிரம்மனை எவ்வாறு ஸ்தோத்திரம் செய்தார்கள், அந்த ஸ்தோத்திரத்தின் பலன் என்ன என்பதை நீ கேள், பாவமில்லாதவனே.'

வரம் வரயதாம் ஶீக்ரம் தேவைஃ பரமதுர்லபம் । யேந மே வரதாநேந சரதஸ்த்ரிதிவம் ஸுகம் ।। ௨௦.

தேவர்கள் கூட பெற முடியாத ஒரு அரிய வரத்தை விரைவில் தேர்ந்தெடு; என் அருளால் நீ மூன்று உலகிலும் மகிழ்ச்சியுடன் சுற்றலாம்.

அஶ்விநாவூசதுஃ । ஆவயோர்யஜ்ஞபாகம் து தேஹி தேவ ப்ரஜாபதே । ஸோமபத்வம் ச தேவாநாம் ஸாமாந்யத்வம் ச ஶாஶ்வதம் ।। ௨௦.

அஶ்வின்கள் கூறினர்: பிரஜாபதி தேவனே, எங்களுக்கு யாகத்தில் ஒரு பங்கு, தேவர்களுடன் சோமம் அருந்தும் உரிமை, என்றும் அவர்களுடன் சமத்துவம் ஆகியவற்றை அருள்வாயாக.

ப்ரஹ்மோவாச । ரூபம் காந்திரநௌபம்யம் பிஷக்த்வம் ஸர்வவஸ்துஷு । ஸோமபத்வம் ச லோகேஷு ஸர்வமேதத் பவிஷ்யதி ।। ௨௦.

பிரம்மா கூறினார்: உங்களுக்கு ஒப்பற்ற அழகு, எல்லாவற்றிலும் குணமுள்ள குணம், எல்லா உலகங்களிலும் சோமம் அருந்தும் உரிமை ஆகியவை கிடைக்கும்; இவை அனைத்தும் நிச்சயமாக நடக்கும்.

ஏதத் ஸர்வம் த்விதீயாயாமஶ்விப்யாம் ப்ரஹ்மணா புரா । தத்தம் யஸ்மாததஸ்தேஷாம் திதீநாமுத்தமா திதிஃ ।। ௨௦.

இவை அனைத்தையும் பிரம்மா பழைய காலத்தில் அஶ்வின்களுக்கு அளித்தார்; அதனால், திதிகளில் அவர்களுக்கே சிறந்த திதி கிடைத்தது.

ஏதஸ்யாம் ரூபகாமஸ்து புஷ்பாஹாரோ பவேந்நரஃ । ஸம்வத்ஸரம் ஶுசிர்நித்யம் ஸுஸ்வரூபீ பவேந்நரஃ । அஶ்விப்யாம் யே குணாஃ ப்ரோக்தாஸ்தே தஸ்யாபி பவந்தி ச ।। ௨௦.

அந்த நாளில் யார் அழகை விரும்பி மலர் அர்ப்பணிப்பாரோ, அவர்கள் ஆண்டு முழுவதும் தூய்மையுடன் வாழ்ந்து எப்போதும் அழகுடன் இருப்பார்கள்; அஶ்வின்களுக்கு கூறப்பட்ட நல்ல குணங்கள் அவர்களுக்கும் கிடைக்கும்.

ய இதம் ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நித்யமஶ்விப்யாம் ஜந்ம சோத்தமம் । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ புத்ரவாந் ஜாயதே நரஃ ।। ௨௦.

யார் இந்த அஶ்வின்களின் உயர்ந்த பிறப்பை தினமும் கேட்பார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, நல்ல பிள்ளைகள் உடையவர்களாக பிறப்பார்கள்.

மஹாதபா உவாச । பூர்வம் ப்ரஜாபதிர்தேவஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ । சிந்தயாமாஸ தர்மாத்மா யதா தா நாத்யகச்சத ।। ௨௧.

மஹாதபா கூறினார்: முன்பு, பிரஜாபதி தேவன் பலவகை உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, நல்லது என்ன என்று யோசித்தார்; ஆனால் வழி காணவில்லை.

ததாऽஸ்ய கோபாத் ஸம்ஜஜ்ஞே ஸ ச ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் । ரோதநாத் தஸ்ய ருத்ரத்வம் ஸம்ஜாதம் பரமேஷ்டிநஃ ।। ௨௧.

அப்போது, அவர் கோபத்தில் இருந்து சக்திவாய்ந்த ருத்ரன் தோன்றினார்; அவர் அழுததால், அந்த பரமாத்மாவுக்கு 'ருத்ரன்' என்ற பெயர் வந்தது.

தஸ்ய ப்ரஹ்மா ஶுபாம் கந்யாம் பார்யார்தம் மூர்த்திஸம்பவாம் । கௌரீ நாம்நா ஸ்வயம் தேவீ பாரதீ தாம் ததௌ பிதா ।। ௨௧.

அவருக்காக, பிரம்மா ஒரு அழகான பெண்ணை உருவாக்கி, அவளை கௌரி என்று பெயரிட்டு, தன் மகளாக ருத்ரனுக்கு கொடுத்தார்.

ருத்ராயாமிததேஹாய ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதிஃ । ஸ தாம் லப்த்வா வராரோஹாம் முதா பரமயா யுதஃ ।। ௨௧.

அந்த தனித்த உருவமுள்ள ருத்ரனுக்கு, பிரம்மா தானே கௌரியை வழங்கினார்; அந்த அழகியாவை பெற்ற ருத்ரன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

ஸர்ககாலேஷு தம் ப்ரஹ்மா தபஸா ப்ரத்யுவாச ஹ । ருத்ர ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜஸ்வேதி பௌநஃபுந்யேந சோதிதஃ । அஸமர்தோऽஹமிதி ஜலே நிமஜ்ஜத மஹாபலஃ ।। ௨௧.

உயிர்கள் உருவாகும் போது, பிரம்மா ருத்ரனை நோக்கி, 'உயிர்களை உருவாக்கு' என்று தவத்தால் தூண்டினார்; ஆனால் ருத்ரன், 'நான் முடியவில்லை' என்று சொல்லி, தண்ணீரில் மூழ்கினார்.

தபோர்தித்வம் தபோஹீநஃ ஸ்த்ரஷ்டும் ஶக்நோதி ந ப்ரஜாஃ । ஏவம் சிந்த்ய ஜலே மக்நஸ்ததோ ருத்ரஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௨௧.

தவம் இல்லாமல் உயிர்களை உருவாக்க முடியாது என்று நினைத்து, ருத்ரன் தவப்பலன் இல்லாமல் நீரில் மூழ்கினார்.

தஸ்மிந் நிமக்நே தேவேஶே தாம் ப்ரஹ்மா கந்யகாம் புநஃ । அந்தஃஶரீரகாம் க்ரு'த்வா கௌரீம் பரமஶோபநாம் ।। ௨௧.

அந்த தேவாதிபதி நீரில் மூழ்கியபோது, பிரம்மா அந்த அழகான கௌரியை மீண்டும் அவரது உடலுக்குள் உள்ளார்ந்த வடிவில் வைத்தார்.