வராஹபுராணம்

வைஶ்யாத்க்ஷத்ரியதாம் யாதி தஸ்மாச்ச ப்ராஹ்மணோ பவேத்

வணிகர் வகையிலிருந்து வீரராக, பின்னர் அந்த நிலையில் இருந்து பிராமணராக உயர்கிறான்.

துஃஶிக்ஷிதேந மநஸா ஹ்யாத்மத்ரோக்தா பவேத்ததா

நன்றாக பயிற்சியில்லாத மனதுடன் இருந்தால், தானே தன்னைத் தீங்கு செய்யும் நிலை ஏற்படுகிறது.

உபயுக்தோ நரோ ஜாதஃ பூர்வகர்மபிரந்விதஃ

முன்பு செய்த செயல்களின் விளைவாக, மனிதன் பிறந்து, அதற்கேற்றபடி வாழ்கிறான்.

ஸுராபஃ ஶ்யாவதந்தஶ்ச பூதிகந்தஶ்ச பாபக்ரு'த்

மது அருந்துபவன், கரும்பல் பற்கள் உடையவன், துர்நாற்றம் உடையவன், தீங்கு செய்பவன் ஆகியோர்.

ஸுவர்ணஹர்தா ச நரோ ப்ரஹ்மக்நேந ஸமோ ஹி ஸஃ

தங்கம் திருடும் மனிதன், பிராமணனை கொல்வதற்கு சமமான பாவம் செய்கிறான்.

யாவத்பிஃ கர்மபிஸ்தைஸ்தைஸ்தேஷு நிர்யாணவேஶ்மஸு

அந்த செயல்கள் நீடிக்கும் வரை, அந்த வெளியேறும் வீடுகளில் அவன் தங்குகிறான்.

வ்யாப்தம் மஹீதலம் ஸர்வமாபகாஶ்சாபி நிர்கதாஃ

முழு பூமி பரப்பும் நிரம்பி, நதிகள் எல்லாம் வற்றிப் போயுள்ளன.

ஸமுத்தஸ்தௌ மஹாநாதோ ஹாஹாகாரஸமாகுலஃ

பெரிய அலறல் எழுந்தது; 'ஆஹா' என்று கூச்சலிடும் குழப்பம் நிறைந்தது.

லௌஹயஷ்டிப்ரஹாரைஶ்ச ஆயுதைஶ்ச ஸுதாருணைஃ

இரும்புக் கம்பியால் அடிப்பதும், மிகக் கொடிய ஆயுதங்களால் தாக்குவதும் நடந்தது.

ஶ்ராந்தாஃ கர்மகரா தூதா மோஹேநாயத்தசேதஸஃ

செயலாளர்களும் தூதர்களும் மிகவும் சோர்வடைந்து, மனது குழப்பத்தில் மூடப்பட்டிருந்தார்கள்.

விஜ்ஞாபயேத்ததா தூதாஶ்சித்ரகுப்தம் மஹௌஜஸம்

அந்த நேரத்தில், தூதர்கள் பேராற்றல் கொண்ட சித்ரகுப்தரிடம் இதை அறிவிக்க வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸம்ஸாரசக்ரே நரகயாதநாஸ்வரூபவர்ணநம் நாம த்விஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், Samsara என்ற வாழ்க்கைச் சக்கரத்தில் நரக வேதனைகளின் இயல்பை விவரிக்கும் இருநூறாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ராக்ஷஸகிம்கரயுத்தம் ததஸ்தே ஸஹிதாஃ ஸர்வே சாந்யோऽந்யாபிரதாஃ ஸதா

இப்போது ராட்சசர்களும் சேவகர்களும் இடையே யுத்தம் தொடங்கியது; அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக இணைந்து, ஒருவருக்கொருவர் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள்.

தூதா ஊசுஃ வயமந்யத்கரிஷ்யாமஃ ஸ்வாமிந்கார்யம் ஸுதுஷ்கரம்

தூதர்கள் கூறினார்கள்: 'நாங்கள் உங்களுக்காக இன்னொரு மிகக் கடினமான பணியைச் செய்வோம், ஐயா.'

அந்யே ஹி தாவத்தத்குர்யுர்யதேஷ்டம் தவ ஸுவ்ரத

மற்றவர்கள், நல்லொழுக்கமுள்ளவரே, இந்த விஷயத்தில் தாங்கள் விரும்பும் படி செய்யலாம்.

ததோ விவ்ரு'த்தரக்தாக்ஷஸ்தேந வாக்யேந ரோஷிதஃ

அப்போது, அந்த வார்த்தைகளால் கோபம் கொண்டு, கண்கள் சிவந்தவனாக அவர் ஆனார்.

அதூரே த்ரு'ஷ்டவாந்கம்சித்புருஷம் ஸ ஹ்யநாக்ரு'திம்

அருகில், வடிவமில்லாத ஒருவனை அவர் கண்டார்.

நிஃஸ்ரு'தஃ ஸ ச ரோஷேண சித்ரகுப்தேந தீமதா

அந்த அறிவுள்ள சித்ரகுப்தர் கோபத்தில் இருந்து வெளியே வந்தார்.

நாநாரூபதரா கோரா நாநாபரணபூஷிதாஃ

பயங்கரமானவர்கள் பல்வேறு உருவங்களிலும், பலவகை ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.

சித்ரகுப்தோ மஹாபாஹுஃ ஸர்வலோகார்தசிந்தகஃ

சித்ரகுப்தர் வலிமைமிக்க கரங்களுடன், எல்லா உலகங்களின் நலனையும் நினைப்பவர்.

ததஸ்தே விவிதாகாரா ராக்ஷஸா பிஶிதாஶநாஃ

பின்னர், பலவகை உருவங்களும் கொண்ட, இறைச்சி உண்ணும் அந்த ராட்சசர்கள்,

பத்தகோதாங்குலித்ராணா நாநாயுததராஸ்ததா 201.

பாம்புப் தோல் கவசம் அணிந்து, பலவகை ஆயுதங்களை எடுத்திருந்தார்கள்.

ப்ருவந்தஶ்ச புநர்ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஶீக்ரமாஜ்ஞாபய ப்ரபோ

மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அரசே! விரைவில் உத்தரவிடுங்கள்.'

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா சித்ரகுப்தோ ஹ்யபாஷத

அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட சித்ரகுப்தர் பேசத் தொடங்கினார்.

போ போ மந்தேஹகா வீராஃ மம சித்தாநுபாலகாஃ

'ஓ ஓ! மன்தேகர்கள், வீரர்களே, என் எண்ணங்களை காத்திருப்பவர்களே!''

ஏவம் ஹத்வா ச பத்த்வா ச ஹ்யாகச்சத புநர்யதா

'இவ்வாறு, அவர்களை கொன்று கட்டிப் போட்டுவிட்டு, மீண்டும் பழையபடி திரும்பி வாருங்கள்.'

ஹத்வா வை பாபகாநேதாந்மம விப்ரியகாரிணஃ

'என் விருப்பத்திற்கு எதிராகச் செயல்படும் அந்த பாவிகளை நீங்கள் கொன்று விடுங்கள்.'

ராக்ஷஸா ஊசுஃ அமாத்யா ஏவ ஜ்ஞாதவ்யா ப்ரு'த்யாஃ ஶதஸஹஸ்ரஶஃ

ராட்சதர்கள் கூறினர்: அமைச்சர்களே நம் ஊழியர்கள் என்று அறிய வேண்டும்; அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் இருந்தாலும்.

ஏதே வதார்தம் நிர்திஷ்டாஸ்த்வயைவ ச மஹாத்மநா

இவர்கள் அனைவரும் அழிவுக்காக நீயே, பெரிய உள்ளத்துடன், தேர்ந்தெடுத்தவர்கள்.