வராஹபுராணம்

யாதநாஃ ஸப்தகாஸ்தஸ்ய நிஷ்க்ராந்தஸ்ய த்ரியோஜநே

மூன்று யோஜனை தூரத்தில், வெளியே வந்தவனுக்காக ஏழு விதமான வேதனைகள் காத்திருக்கின்றன.

ஸமுத்தீர்ய து க்ரு'ச்ச்ரேண தஹ்யமாநஸ்த்வசேதநஃ

அவன் மிகுந்த சிரமத்துடன் கடந்து, எரியச் செய்து, உணர்விழந்தவனாக இருக்கிறான்.

தீர்கிகாம் மோக்ஷதே காந்தாம் ஶீதோதாம் ஶீதகாநநாம்

அவன் அழகான, குளிர்ந்த நீர் நிறைந்த, குளிர்ச்சி தரும் காடுகள் சூழ்ந்த ஒரு பெரிய குளத்தை அடைகிறான்.

பக்ஷ்யம் போஜ்யம் ச ஸர்வைஸ்து பாபிபிஸ்தத்ர லப்யதே

அங்கே எல்லா பாவிகளும் பலவகை உணவுகளையும், சுவையானவற்றையும் பெறுகிறார்கள்.

ததஃ ஶூலவஹோ நாம பர்வதஃ ஶதயோஜநஃ 200.

அதற்குப் பிறகு, நூறு யோஜனை உயரமுள்ள சூலவக என்ற மலையைக் காண்கிறான்.

தத்ர வர்ஷதி பர்ஜந்யஸ்தத்ர தப்தஜலம் ஸதா

அங்கே மேகம் மழை பொழிகிறது; எப்போதும் கொதிக்கும் நீர் அங்கு இருக்கிறது.

ஶ்ரு'ங்காரகவநம் நாம தத்ர பஶ்யந்தி ஶாத்வலம்

அங்கே சிருங்காரக என்ற ஒரு தோப்பும், பசுமை மேய்ச்சல்களும் காணப்படுகின்றன.

யைஸ்து ஸ்ப்ரு'ஷ்டஶ்ச தஷ்டஶ்ச க்ரு'மிரூபஶ்ச ஜாயதே

அங்கே யாரைத் தொட்டாலும், கடித்தாலும், அவர்கள் புழுவாக மாறுகிறார்கள்.

ததோऽந்யல்லபதே சைவ யாதநார்தம் ப்ரயத்நதஃ

அதற்குப் பிறகு, தண்டனைக்காக மற்றொரு வேதனையை அவன் பெறுகிறான்; அது கவனமாகத் தயார் செய்யப்பட்டிருக்கும்.

மாதரம் பிதரம் சைவ புத்ராந்தாராம்ஸ்ததா ப்ரியாந்

தாய், தந்தை, மகன்கள், மனைவிகள், அன்புக்குரியவர்கள் —

ஹா த்ராஹி த்ராஹி புத்ரேதி க்ரந்தமாநஸ்ததஸ்ததஃ

அங்கே, 'அய்யோ! காப்பாற்று, காப்பாற்று, மகனே!' என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைத்தபடி, அவன் அழுகிறான்.

முஷ்டிபிஶ்ச கஶாபிஶ்ச வ்யாலைரங்ககதைரபி

கையால் அடிப்பதும், கயிறு கொண்டு அடிப்பதும், உடலில் பாம்புகளை வைத்து வேதனை செய்வதும் ஆகியவை நடக்கின்றன.

ஏவமேவாத்மகர்மாணி பர்யாயேண புநஃ புநஃ

இவ்வாறே, ஒருவரது சொந்த செயல்கள் மீண்டும் மீண்டும் தொடர்ச்சியாக நிகழ்கின்றன.

பாதகாநி ச சத்வாரி ஸமாசாரேண பம்சமம்

நான்கு பெரிய பாவங்கள் உள்ளன; நடத்தை காரணமாக ஐந்தாவது ஒன்று சேர்கிறது.

ததாதிஷு ச ஸர்வேஷு குணாந்தரபதம் கதஃ 200.

அந்த ஆரம்பங்களில் எல்லாவற்றிலும், வேறு குணத்தின் பாதையில் செல்கின்றான்.

ததா வா ஸ்தாவரே தேஷு ஜாதஸ்ய ஹி பவேந்நரஃ

அப்போது, நிலைபெற்ற உயிர்களில் மனிதன் பிறக்கிறான்.

ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஷஷ்டிவர்ஷஶதாநி ச

அவன் அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகளும் அறுபது நூறு ஆண்டுகளும் வாழ்கிறான்.

ததோ நிவ்ரு'த்தகர்மா து ஸ்வேதஜஃ ஸம்பவேத்புநஃ

பின்னர் அவனது பழைய செயல்கள் முடிந்ததும், மீண்டும் வியர்வை மூலம் பிறக்கும் உயிராக ஆகிறான்.

ததஶ்ச பக்ஷிணாம் யோநிம் ஸர்வாம் ஸம்தரதே புநஃ

அதற்குப் பிறகு, எல்லா பறவைகளின் வகைகளிலும் பிறப்பை அடைகிறான்.

மாநுஷே ஶூத்ரதாம் யாதி லப்த்வா யதி து துஷ்யதி

மனிதராக பிறந்தால், முதலில் சூத்திரராக பிறக்கிறான்; திருப்தியுடன் இருந்தால் அதிலேயே நிலைபெறுகிறான்.

வைஶ்யாத்க்ஷத்ரியதாம் யாதி தஸ்மாச்ச ப்ராஹ்மணோ பவேத்

வணிகர் வகையிலிருந்து வீரராக, பின்னர் அந்த நிலையில் இருந்து பிராமணராக உயர்கிறான்.

துஃஶிக்ஷிதேந மநஸா ஹ்யாத்மத்ரோக்தா பவேத்ததா

நன்றாக பயிற்சியில்லாத மனதுடன் இருந்தால், தானே தன்னைத் தீங்கு செய்யும் நிலை ஏற்படுகிறது.

உபயுக்தோ நரோ ஜாதஃ பூர்வகர்மபிரந்விதஃ

முன்பு செய்த செயல்களின் விளைவாக, மனிதன் பிறந்து, அதற்கேற்றபடி வாழ்கிறான்.

ஸுராபஃ ஶ்யாவதந்தஶ்ச பூதிகந்தஶ்ச பாபக்ரு'த்

மது அருந்துபவன், கரும்பல் பற்கள் உடையவன், துர்நாற்றம் உடையவன், தீங்கு செய்பவன் ஆகியோர்.

ஸுவர்ணஹர்தா ச நரோ ப்ரஹ்மக்நேந ஸமோ ஹி ஸஃ

தங்கம் திருடும் மனிதன், பிராமணனை கொல்வதற்கு சமமான பாவம் செய்கிறான்.

யாவத்பிஃ கர்மபிஸ்தைஸ்தைஸ்தேஷு நிர்யாணவேஶ்மஸு

அந்த செயல்கள் நீடிக்கும் வரை, அந்த வெளியேறும் வீடுகளில் அவன் தங்குகிறான்.

வ்யாப்தம் மஹீதலம் ஸர்வமாபகாஶ்சாபி நிர்கதாஃ

முழு பூமி பரப்பும் நிரம்பி, நதிகள் எல்லாம் வற்றிப் போயுள்ளன.

ஸமுத்தஸ்தௌ மஹாநாதோ ஹாஹாகாரஸமாகுலஃ

பெரிய அலறல் எழுந்தது; 'ஆஹா' என்று கூச்சலிடும் குழப்பம் நிறைந்தது.

லௌஹயஷ்டிப்ரஹாரைஶ்ச ஆயுதைஶ்ச ஸுதாருணைஃ

இரும்புக் கம்பியால் அடிப்பதும், மிகக் கொடிய ஆயுதங்களால் தாக்குவதும் நடந்தது.