வராஹபுராணம்

நிஃஶிராஜாலகஶ்சைவ நிரக்ஷிஶ்ரவணஸ்ததா

அவனுக்கு நரம்புகளின் வலை இல்லை; அதுபோல் கண்களும் செவிகளும் இல்லை.

ஸந்த்யாப்ர இவ சாபாதி ப்ரதீப்தோ நித்யமேவ து

அது எப்போதும் மாலை மேகத்தைப் போல ஒளிர்ந்து, தீப்பொலிவுடன் பிரகாசிக்கிறது.

யமசுல்லீதி விக்யாதா கம்பீரா ஸா த்ரியோஜநம்

அது யமனின் அடுப்பு என்று புகழப்படுகிறது; அது ஆழமாகவும், மூன்று யோஜனை அகலமாகவும் உள்ளது.

தத்ர ப்ரேதஸஹஸ்ராணி ப்ரயுதாந்யர்புதாநி ச

அங்கே ஆயிரக்கணக்கான பிணவாத்மாக்கள், கோடிக்கணக்கில் கூட, நிறைந்திருக்கின்றன.

சுல்லீகுக்ஷௌ து விஶ்ராந்தா வேகிநீ வஹதே து ஸா 200.

அங்கு சுள்ளியின் வயிற்றில் அவர்கள் ஓய்வெடுக்கின்றனர்; அந்த வேகமான ஓடை அவர்களை அடுத்தடுத்து இட்டுச் செல்கிறது.

ஏகைகம் துஸ்தரம் கோரம் யதாபூர்வம் யதாக்ரமாத்

ஒவ்வொன்றும் கடக்க மிகவும் கடினமாகவும், பயங்கரமாகவும் இருக்கின்றன; முன்னதாக இருந்தபடியே, முறையே அவை வருகின்றன.

தஶ தத்ர லதாஃ ஶூலாஃ கும்பீபாகாஸ்த்ரயோதஶ

அங்கே பத்து முட்கள் கொண்ட கொடிகள், பதின்மூன்று கொதிக்கும் தண்டனைக்குடங்கள் உள்ளன.

ராக்ஷஸைர்நிரநுக்ரோஶைர்துர்நிரீக்ஷ்யைஸ்ததஸ்ததஃ

அங்கே எங்கும் இரக்கம் இல்லாத ராட்சதர்கள், பார்ப்பதற்கே பயமுறுத்தும் வகையில் நிறைந்துள்ளனர்.

ஶுஷ்கோதபாநே தூமே ச அதஃஶீர்ஷோऽவலம்பதே

ஒரு உலர்ந்த கிணற்றிலும் புகையிலும், அவன் தலைகீழாக தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறான்.

கரீஷகர்த்தே ஸ புநஃ பச்யதே மேதவஹ்நிநா

மீண்டும் ஒரு மண்ணிறைவு குழியில், கொழுப்பின் நெருப்பால் அவன் வெந்து துன்புறுகிறான்.

யாதநாஃ ஸப்தகாஸ்தஸ்ய நிஷ்க்ராந்தஸ்ய த்ரியோஜநே

மூன்று யோஜனை தூரத்தில், வெளியே வந்தவனுக்காக ஏழு விதமான வேதனைகள் காத்திருக்கின்றன.

ஸமுத்தீர்ய து க்ரு'ச்ச்ரேண தஹ்யமாநஸ்த்வசேதநஃ

அவன் மிகுந்த சிரமத்துடன் கடந்து, எரியச் செய்து, உணர்விழந்தவனாக இருக்கிறான்.

தீர்கிகாம் மோக்ஷதே காந்தாம் ஶீதோதாம் ஶீதகாநநாம்

அவன் அழகான, குளிர்ந்த நீர் நிறைந்த, குளிர்ச்சி தரும் காடுகள் சூழ்ந்த ஒரு பெரிய குளத்தை அடைகிறான்.

பக்ஷ்யம் போஜ்யம் ச ஸர்வைஸ்து பாபிபிஸ்தத்ர லப்யதே

அங்கே எல்லா பாவிகளும் பலவகை உணவுகளையும், சுவையானவற்றையும் பெறுகிறார்கள்.

ததஃ ஶூலவஹோ நாம பர்வதஃ ஶதயோஜநஃ 200.

அதற்குப் பிறகு, நூறு யோஜனை உயரமுள்ள சூலவக என்ற மலையைக் காண்கிறான்.

தத்ர வர்ஷதி பர்ஜந்யஸ்தத்ர தப்தஜலம் ஸதா

அங்கே மேகம் மழை பொழிகிறது; எப்போதும் கொதிக்கும் நீர் அங்கு இருக்கிறது.

ஶ்ரு'ங்காரகவநம் நாம தத்ர பஶ்யந்தி ஶாத்வலம்

அங்கே சிருங்காரக என்ற ஒரு தோப்பும், பசுமை மேய்ச்சல்களும் காணப்படுகின்றன.

யைஸ்து ஸ்ப்ரு'ஷ்டஶ்ச தஷ்டஶ்ச க்ரு'மிரூபஶ்ச ஜாயதே

அங்கே யாரைத் தொட்டாலும், கடித்தாலும், அவர்கள் புழுவாக மாறுகிறார்கள்.

ததோऽந்யல்லபதே சைவ யாதநார்தம் ப்ரயத்நதஃ

அதற்குப் பிறகு, தண்டனைக்காக மற்றொரு வேதனையை அவன் பெறுகிறான்; அது கவனமாகத் தயார் செய்யப்பட்டிருக்கும்.

மாதரம் பிதரம் சைவ புத்ராந்தாராம்ஸ்ததா ப்ரியாந்

தாய், தந்தை, மகன்கள், மனைவிகள், அன்புக்குரியவர்கள் —

ஹா த்ராஹி த்ராஹி புத்ரேதி க்ரந்தமாநஸ்ததஸ்ததஃ

அங்கே, 'அய்யோ! காப்பாற்று, காப்பாற்று, மகனே!' என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைத்தபடி, அவன் அழுகிறான்.

முஷ்டிபிஶ்ச கஶாபிஶ்ச வ்யாலைரங்ககதைரபி

கையால் அடிப்பதும், கயிறு கொண்டு அடிப்பதும், உடலில் பாம்புகளை வைத்து வேதனை செய்வதும் ஆகியவை நடக்கின்றன.

ஏவமேவாத்மகர்மாணி பர்யாயேண புநஃ புநஃ

இவ்வாறே, ஒருவரது சொந்த செயல்கள் மீண்டும் மீண்டும் தொடர்ச்சியாக நிகழ்கின்றன.

பாதகாநி ச சத்வாரி ஸமாசாரேண பம்சமம்

நான்கு பெரிய பாவங்கள் உள்ளன; நடத்தை காரணமாக ஐந்தாவது ஒன்று சேர்கிறது.

ததாதிஷு ச ஸர்வேஷு குணாந்தரபதம் கதஃ 200.

அந்த ஆரம்பங்களில் எல்லாவற்றிலும், வேறு குணத்தின் பாதையில் செல்கின்றான்.

ததா வா ஸ்தாவரே தேஷு ஜாதஸ்ய ஹி பவேந்நரஃ

அப்போது, நிலைபெற்ற உயிர்களில் மனிதன் பிறக்கிறான்.

ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஷஷ்டிவர்ஷஶதாநி ச

அவன் அறுபது ஆயிரம் ஆண்டுகளும் அறுபது நூறு ஆண்டுகளும் வாழ்கிறான்.

ததோ நிவ்ரு'த்தகர்மா து ஸ்வேதஜஃ ஸம்பவேத்புநஃ

பின்னர் அவனது பழைய செயல்கள் முடிந்ததும், மீண்டும் வியர்வை மூலம் பிறக்கும் உயிராக ஆகிறான்.

ததஶ்ச பக்ஷிணாம் யோநிம் ஸர்வாம் ஸம்தரதே புநஃ

அதற்குப் பிறகு, எல்லா பறவைகளின் வகைகளிலும் பிறப்பை அடைகிறான்.